ตกดึก...
กองไฟส่องสว่างเพิ่มความอบอุ่นให้ร่างกาย ขวดเหล้าและเสบียงมากมายถูกหยิบมารับประทานไปด้วย กระโจมเล็กๆที่ก่อตั้งใกล้ๆมีร่างคนสำคัญนอนสลบอยู่ เมกอร์ไม่สามารถพาเ้าชายเอลฟ์เดินทางเข้าเมืองในตอนนี้ เพราะเศรษฐีแก่บ้ากามที่เดินทางมารับตัวให้ข้ารับใช้ออกตามหาร่างเล็กไปทั่ว
จดหมายการได้ตัวขององค์ชายจากผืนป่าส่งไปยังอาณาจักรพันธมิตรใกล้ๆ อัศวินแก่ต้องพาไซเบลไปที่นั่น แต่กว่าจะถึงก็คงใช้เวลาอีกหลายวัน แค่คิดว่าจะต้องทนฟังเสียงด่าทอและแรงดิ้นไปมาเมกอร์ก็กระดกเหล้าย้อมใจหนักกว่าเดิม
“อาา ป่านนี้ข้าคงนอนอุ่นกายข้างสตรีและหลับฝันดีไปแล้ว”
ชายเฒ่าใช้หลังมือเช็ดเหล้าที่มุมปาก...
หลังจากเสร็จภารกิจนี้เขาจะเกษียรและถอดยศจากอัศวินเต็มตัว าและการสู้รบเป็สิ่งที่เมกอร์เห็นมาั้แ่เกิด ชายแก่เริ่มเบื่อหน่ายกับคมดาบ สิ่งเดียวที่เขาสนใจอยู่ตอนนี้คือความสุขสมใต่ร่องง่ามของสตรี แต่รสชาติหวานหอมของเอลฟ์ป่าตัวผู้ร่างเล็ก...กลับทำให้ชายแก่ยิ้มมุมปากเบาๆ
“จะว่าไปข้าก็ยังไม่เคยลิ้มลองแบบนั้นเสียด้วยสิ”
ไอ้เฒ่าหัวเราะพึมพำ...
ความคิดบ้าๆเกี่ยวกับการกระทำชำเราร่างกายเชื้อสายราชวงค์ชั้นสูงจากผืนป่าทำเอาใจเต้นระทึก ถ้าเกิดโดนจับได้หัวคงถูกเสียบประจานไปทั่วเมือง แต่ถึงอย่างนั้นมันก็คงคุ้มค่าที่จะลองเสี่ยงดูเสียหน่อย ในเมื่ออีกฝ่ายคิดว่าเขาเป็ไอ้แก่โรคจิต...เห็นทีการหยอกล้อเล็กน้อยคงจะไม่เพียงพอถ้าพูดแค่ปากเปล่าโดยไม่ลงมือทำของจริง
“อื้อออ”
“หือ?”
“อื้มมมม”
“ให้ตายเถอะ ถึงจะรูปร่างน่าหลงใหล แต่เสียงน่ารำคาญยิ่งกว่าพวกสัตว์ป่าเสียอีก”
เมกอร์ยกเหล้าเข้าปากอีกรอบ...
ร่างสูงกำยำลุกขึ้นก่อนจะเดินหน้าไปดูอาการของเ้าชายน้อย แม้อัศวินแก่จะบ่นรำคาญเพียงใด แต่หน้าที่ของเขาก็ต้องพาร่างเล็กกลับอาณาจักรได้อย่างปลอดภัยอยู่ดี ผ้าใบผืนบางยกขึ้น ใบหน้าดิบเถื่อนมุดเข้าไปจนเห็นเรียวขาและบั้นท้ายงอนงามส่ายไปมา
“ร้อน….ข้า....ข้าร้อน....อื้อออ”
“ยังไม่หมดฤทธิ์อีกหรอ”
“อ๊า ร้อนเหลือเกิน”
เมื่อเมกอร์เข้าไปในกระโจม ทุกสิ่งทุกอย่างด้านในก็ดูจะแน่นไปหมด มือหนาลูบไล้ไปตามผิวขาวเนียนโดยไม่รู้ตัว เหล้าหมักชนิดรุนแรงเริ่มทำให้อัศวินแก่อมยิ้มราวกับโรคจิต กลิ่นมนุษย์ทำให้ไซเบลลืมตาขึ้น เมื่อดวงตาสีฟ้าเห็นไอ้เฒ่ากำลังใช้มือลงไปใกล้บั้นท้าย เสียงแหลมก็หวีดร้องออกมาด้วยความใ
“อื้ออออ เ้า....เ้าจะทำอะไร!!!”
“ตื่นแล้วหรอ”
“ออกไป ออกไปสิ ออกไป!!!”
ปึก ปึก ปึก
มือเล็กทุบตีแต่ก็ทำให้ร่างหนาราวกับหิวไม่รู้สึกอะไรเลย ชายแก่หลุดจากภวังค์ก่อนจะรวบมือรวบแขนให้เ้าชายน้อยอยู่กับที่ เขาเองก็เกือบทำในสิ่งที่อวัยวะด้านล่าง้า ถ้าเกิดร่างเล็กไม่ตื่นเสียก่อนป่านนี้คงเลยเถิดไปแล้ว
“อ๊าาาา ปล่อยนะไอ้แก่ชั่ว ไอ้โรคจิต ไอ้ลามก ไอ้วิปริต!!!”
“ดูพูดเข้าสิ...ถ้าไม่บอกว่าเป็เ้าชายจากป่าเอลฟ์ ป่านนี้ข้าคงคิดว่าเ้าเป็พวกเอลฟ์เถื่อนซะอีก”
“อื้อออ กล้าดียังไง ปล่อยนะ เอามือสกปรกของเ้าออกไปจากตัวข้าาา”
“ข้าแค่มาดูว่าเ้าเป็อะไรต่างหาก....ไม่คิดจะทำอะไรเลย”
“โกหก มนุษย์อย่างเ้าข้าดูออก....ข้าเป็เอลฟ์....ข้ารู้สัญชาตญาณของตัวเองดีว่าเ้าคิดอะไรกับข้า”
“จริงด้วยสิ....ข้าลืมไปเลย ไหนเ้าลองบอกสิว่าตอนนี้....ในหัวของข้ากำลังคิดอะไรอยู่”
“……ไอ้…..ลามก!!!!”
แรงดิ้นมากมายของไซเบลทำให้เมกอร์ต้องคิดหาแผนใหม่...
เขาเองก็เหน็ดเหนื่อยจากการสู้รบกับโจรป่า ถ้าเกิดทิ้งตัวนอนหลับไปร่างเล็กของไอ้เด็กพูดมากคงหนีพาตัวเองไปสู่อันตรายอีก แต่จะมัดมือมัดเท้าเหมือนทาสก็คงโหวกเหวกโวยวายจนพวกโจรป่าที่เหลือตามมาเจอ คงมีทางเดียวที่จะทำให้เ้าชายเอลฟ์สงบปากได้ และเขาจะได้นอนหลับอย่างสบายโดยไม่มีสิ่งอัดอั้นใต้กางเกงด้วย!
“ข้า…ข้ารู้นะว่าในหัวเ้ากำลังคิดอะไร....หยุด...หยุดคิดเดี่ยวนี้!”
“ข้าไม่ได้พิศวาสเ้าเลย....ข้าแค่อยากนอนหลับเต็มอิ่มก็เท่านั้น”
“อย่า….อย่านะ....อื้ออออ”
“มารีบทำให้มันจบๆเถอะ พรุ่งนี้เราต้องออกเดินทางั้แ่รุ่งเช้า”
“อ๊าาาาาห์~”
829
