“ งั้นก็มาทำให้มันจบไวๆแล้วกัน ” ไลท์พึมพำเบาๆก่อนที่จะเดินมาตรงหน้าต่าง
“ เดซี่ ไลก้า เวโรนิก้ามานี้ ” ไลท์ะโขึ้นท่ามกลางการต่อสู้
ไลก้า เดซี่และเวโรนิก้าที่กำลังไล่ฆ่าพวกองค์กริญญาโลกันต์อยู่ก็หยุดชะงักก่อนที่จะมุ่งหน้ามาไลท์
ไม่ถึงหนึ่งนาทีทั้งสามคนก็มาอยู่ด้านหน้าของไลท์แล้ว
คอลรุยที่เห็นดังนี้ก็รู้สึกช็อค ‘ เ้าหมอนี้พูดความจริง สามคนนี้เป็ลูกทีมของเขา!! ’
“ ฉันขอสั่งให้พวกนายจัดการขั้นเด็ดขาด ส่วนบนนั้นเดี๋ยวฉันจะจัดการเอง ” ไลท์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ เข้าใจแล้วลูกพี่/อาจารย์/หัวหน้า ”
เมื่อทั้งสามคนพูดจบก็หยิบชุดคลุมมาใส่พร้อมกัน
“ ถึงเวลาเริ่มงานเลี้ยงแห่งความตายแล้วสินะ ” ไลก้าหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง ส่วนเดซี่และคนอื่นๆก็ยิ้มขึ้นมา ก่อนที่ทั้งสามคนจะแยกตัวไปอย่างรวดเร็ว
“ ไลท์นี้นายเป็ใครกันแน่ ” คอลรุยมองมาที่ไลท์ด้วยแววตาว่างเปล่า
“ เดี๋ยวนายก็รู้เอง ” ไลท์ไม่ได้ตอบแต่กลับค่อยๆลอยขึ้นก่อนที่จะบินไปบนท้องฟ้า
“ เชี่ย!! ” คอลรุยใสุดขีด
“ เ้าหมอนั้นคือระดับS!! ” คอลรุยกรีดร้อง
“ บ้าเอ้ยนี้ฉันปฏิเสธกลุ่มนักผจญภัยระดับนี้งั้นหรอ!! ” คอลรุยแทบอยากจะตบหน้าตัวเองหลายครั้ง เขา้าเข้าร่วมกลุ่มนักผจญภัยเก่งๆ แต่เขากลับปฏิเสธกลุ่มนักผจญภัยที่มีหัวหน้าเป็ระดับS เนี้ยนะ
ไม่แปลกใจเลยตอนที่เบเรียลรู้ว่าเขาปฏิเสธเข้ากลุ่มไลท์ เธอจึงดูใอย่างมาก
บนท้องฟ้า
“ ฮ่าฮ่า มีน้ำยาแค่นี้เองหรอ? ” เดวิทัสะโขึ้นหลังจากที่เตะใส่บาร๊อคจนกระเด็น
เดวิทัสเป็จอมเวทย์ที่ใช้เคียวเป็อาวุธ ส่วนบาร๊อคเป็นักผจญภัยที่ใช้หอกเป็อาวุธ
แค่กๆ
บาร๊อคไอออกมาเป็เืพร้อมกับมองไปที่เดวิทัสด้วยแววตาหวาดกลัว
“ เป็อะไรไปตอนแรกยังทำปากดีอยู่ไม่ใช่หรอ? ” เดวิทัสหัวเราะเยาะพร้อมกับใช้ลิ้นเลียเืที่ติดอยู่บนเคียว
บาร๊อคกัดฟันพร้อมกับพุ่งเข้าใส่เดวิทัส แต่ก็ถูกเดวิทัสอัดจนลอยกระเด็นกลับมา
“ บาร๊อค! ” โมโตลิร่าที่เห็นก็ะโขึ้นด้วยสีหน้าแตกตื่น
“ เคี๊ยกๆ จะตายอยู่แล้วยังจะไปห่วงคนอื่นอีกงั้นหรอ? ” รอสโมเทียเย้ยหยันก่อนที่จะโบกมือเบาๆ ทหารโครงกระดูกสิบตัวก็พุ่งใส่โมโตลิร่าทันที
ทหารโครงกระดูกเหล่านี้ถูกเรียกออกมาโดยรอสโมเทีย ความแข็งแกร่งของทหารโครงกระดูกอยู่ที่ครึ่งก้าวระดับS แม้ว่าจะเป็เพียงแค่ครึ่งก้าวระดับSแต่เมื่อมีจำนวนมากถึงสิบตัวก็สามารถสะกดโมโตลิร่าได้
“ ไอพวกสารเลวเอ้ย!! ” โมโตลิร่าะโอย่างเดือดดาล ตอนนี้ตามตัวของเธอเต็มไปด้วยาแนับไม่ถ้วน เธอพยายามต้านรับการโจมตีของพวกโครงกระดูอย่างสุดความสามารถ
ดาซิมมองดูการต่อสู้ครู่หนึ่งก่อนที่จะเลิกให้ความสนใจไป
ทันใดนั้นสัญชาตญาณของเขาก็ร้องเตือนให้หลบหรือไม่ก็ป้องกันอะไรบางอย่างที่อยู่ด้านหลังของเขา
ดาซิมรีบหยิบดาบออกมาจากแหวนมิติก่อนที่จะฟันไปยังด้านหลังทันที
เคร้ง
เสียงปะทะกันของโลหะดังขึ้น
ดาซิมหรี่ตามองคนที่ลอบทำร้ายเขาทันที
เมื่อดาซิมเห็นว่าเป็เพียงชายหนุ่มอายุน้อยคนหนึ่ง แววตาของเขาก็กลายเป็ประหลาดใจขึ้นก่อนที่จะนึกอะไรบางอย่างออก
“ ยมฑูตสีทอง ไลท์? ” ดาซิมพูดขึ้น
“ มีคนจำฉันได้ด้วยหรือเนี้ย ” ไลท์หัวเราะ
“ แสดงว่าฉันคิดถูกสินะ ” ดาซิมหรี่ตาลง เขาได้ยินชื่อเสียงของไลท์มาบ้าง สังหารอาร์คโทเน่ สังหารราชันออร์คแอลโบลในขณะที่ใช้ลูกแก้วปีศาจ แม้ว่าเขาจะสามารถเอาชนะแอลโบลที่ใช้ลูกแก้วปีศาจได้แต่ก็ต้องได้รับาเ็บ้าง
“ เ้าหนู เธอสนใจที่จะเข้าร่วมองค์กริญญาโลกันต์ไหม? ” ดาซิมถามขึ้นด้วยรอยยิ้ม
“ เกรงว่าฉันคงต้องขอปฏิเสธ ” ไลท์ส่ายหน้าพร้อมกับทำการโจมตีต่อ
บาร๊อค โมโตลิร่า รอสโมเทีย เดวิทัส ต่างก็มองไปที่ชายหนุ่มที่กำลังไล่โจมตีดาซิมด้วยความประหลาดใจ
“ เห้ยๆ เ้าเด็กนั้นมันใครกัน? ” รอสโมเทียะโขึ้น
“ ฉันจะไปรู้เรอะ ” เดวิทัสะโตอบ
“ เห้ยพวกแกรู้ไหมไอเด็กนั้นมันเป็ใคร? ” เดวิทัสหันไปถามบาร๊อค
“ แล้วทำไมฉันต้องบอกแกด้วย? ” บาร๊อคหัวเราะ
“ งั้นก็ตายไปซะ ” เดวิทัสฟาดเคียวใส่บาร๊อคจนทำให้บาร๊อคตกไปยังพื้นด้านล่าง
ตู้มม
เสียงะเิดังขึ้นจนทำให้กลายเป็ที่สนใจของทุกๆคน
เมื่อทุกคนเห็นว่าเป็บาร๊อคก็พากันใ
“ รีบไปตามจอมเวทย์สายรักษามารักษาท่านบาร๊อคเร็วเข้า ” เสียงะโของใครสักคนดังขึ้น
หน่วยพยาบาลที่ดูแลผู้เข้าแข่งขันก็รีบวิ่งมารักษาบาร๊อคทันที
ผ่านสักพักอาการาเ็ของบาร๊อคๆก็ค่อยๆดีขึ้น
บาร๊อคที่อาการดีขึ้นแล้วก็รีบบินใส่เดวิทัสทันที
ผ่านไปเกือบสิบนาที การต่อสู้ก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้นเพียงแต่ฝ่ายที่เสียเปรียบก็คือฝ่ายของบาร๊อคและโมโตลิร่า
ทันใดนั้นทุกคนก็ััถึงคลื่นพลังอันมหาศาล พวกเขาจึงหยุดการต่อสู้และหันมองไปยังต้นตอของคลื่นพลังทันที
พวกเขาก็เห็นว่าเป็ชายหนุ่มที่ต่อสู้กับดาซิมเป็คนปลดปล่อยคลื่นพลังนี้ออกมา
“ เ้าเด็กนั้นเป็ใครกันแน่ ” เดวิทัสและรอสโมเทียพากันแสดงสีหน้าหวาดกลัว เพราะคลื่นพลังนี้สามารถบดขยี้พวกเขาได้แม้ว่าทั้งสองจะอยู่ในระดับเดียวกันก็ตาม
แม้แต่ทางด้านบาร๊อคและโมโตลิร่าเองก็ยังใกับฉากนี้
คนที่ต่อสู้อยู่ในโคลอสเซียมก็ยังััถึงคลื่นพลังนี้ได้ พวกเขาต่างก็หยุดการต่อสู้ไปชั่วขณะและมองขึ้นมาบนท้องฟ้าด้วยความสงสัย
พวกเขาก็เห็นชายหนุ่มที่มีออร่าสีทองล้อมรอบตัวอยู่
“ ดูเหมือนว่าหัวหน้าจะรีบจัดการศัตรูแล้วนะ ” ไลก้าที่ดูอยู่ก็หัวเราะขึ้นและใช้จังหวะนี้ในการไล่ฆ่าพวกองค์กริญญาโลกันต์
เดซี่และเวโรนิก้าก็เลิกให้ความสนใจไลท์และไล่ฆ่าพวกองค์กริญญาโลกันต์เช่นกัน คนที่ไม่ใกับพลังของไลค์ก็มีเบเรียลและยูเทีย เพราะทั้งสองเคยเห็นพลังนี้ของไลท์มาแล้ว
แต่ทว่าคนอื่นๆที่ไม่รู้จักไลท์ก็พากันใและอยากรู้ว่าคนๆนี้คือใครกันแน่
ไม่นานก็มีคนจำได้และทุกๆคนก็รู้ได้ว่าชายหนุ่มคนนี้คือยมฑูตสีทอง ไลท์ แห่งกลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้
“ ทำไมฉันถึงจำเขาไม่ได้กัน!! ฉันน่าจะจำได้ั้แ่เขาบอกชื่อของตัวเองแล้ว! ” คอลรุยก็เอาแต่โทษความโง่ของตัวเอง ชื่อของไลท์ก็น่าจะทำให้ฉุกคิดอะไรบางอย่างได้แล้วแต่เขากลับลืมมันไปเสียสนิท
ก่อนหน้านี้ไม่นาน
หลังจากที่ไลท์ได้ปฏิเสธดาซิมไปเขาก็โจมตีใส่ดาซิมอย่างต่อเนื่อง
“ ไม่เลวนิเ้าหนู ” ดาซิมหัวเราะขึ้นเบาๆและปัดป้องการโจมตีของไลท์ได้อย่างต่อเนื่อง
“ ตาเฒ่าคุณก็ไม่เลวเหมือนกัน ” ไลท์ยิ้มขึ้นเบาๆ
“ ฮ่าฮ่าเป็เด็กที่น่าสนใจจริงๆ เอาล่ะมีเท่าไหร่ใส่มาให้หมด ” ดาซิมสนใจตัวไลท์ อายุแค่นี้แต่ความแข็งแกร่งกลับพอๆกับเขาทำให้เขารู้สึกจนใจในตัวไลท์
“ เอาตามที่ว่าแล้วกันเพราะฉันไม่ค่อยชอบการต่อสู้ที่ยืดยาวสักเท่าไหร่นัก ” ไลท์ยิ้มก่อนที่จะะเิพลังออกมาโดยใช้ออร่าเทวะศักดิ์สิทธิ์ทันที
คลื่นพลังที่รุนแรงจนทำให้ดาซิมต้องใ
ไลท์ไม่รอช้าเขาเรียกดาบปราณออกมานับล้านเล่ม
ดาซิมที่ดูอยู่แววตาของเขาก็สั่นไหวขึ้นอย่างรุนแรง เขาััได้ถึงความอันตรายที่ร้ายแรงจนถึงชีวิต
ทันใดนั้นดาซิมก็คำรามขึ้นก่อนที่ออร่าของดาซิมจะเปลื่ยนไป ร่างกายของดาซิมค่อยๆกลายเป็ปีศาจขนาดใหญ่สูงกว่าสามเมตร ลำตัวมีเกล็ดสีดำโผล่ขึ้นมา นอกจากนี้ก็ยังมีหางคล้ายกับหางของจระเข้
นี้คือรูปลักษณ์ตอนผสานร่างกับเทพปีศาจลัคโซเวียส
“ เข้ามา! ” ดาซิมที่เปิดใช้ร่างสถิตของเทพปีศาจลัคโซเวียส
“ ดาบจักรพรรดิไร้สิ้นสุด ” ไลท์พูดขึ้นพร้อมกับดาบสีทองนับล้านก็รวมเป็หนึ่ง
เมื่อเห็นฉากนี้เดวิทัสและรอสโมเทียก็คิดอะไรบางอย่างออก
“ จำได้แล้วเ้าหมอนั้นคือไลท์! ” เดวิทัสใ
“ ยมฑูตสีทองไลท์ ชายที่สามารถสร้างดาบสีทองได้นับล้าน! ” รอสโมเทียเองก็ใ
ดาบสีทองขนาดใหญ่ั์พุ่งใส่ดาซิม
ในตอนแรกดาซิมคิดจะหลบการโจมตีนี้แต่ทว่าเขาดูถูกความเร็วของดาบจักรพรรดิไร้สิ้นสุดของไลท์เกินไปและยิ่งระยะห่างของทั้งสองก็ไม่ได้ไกลกันมากทำให้ดาซิมไม่สามารถหลบดาบจักรพรรดิไร้สิ้นสุดของไลท์ได้
“ เข้ามาเลย!! ” ดาซิมะโขึ้นพร้อมกับเริ่มใช้ทักษะในการดูดพลังของดาบจักรพรรดิไร้สิ้นสุดอย่างต่อเนื่อง
เพียงแต่ไม่ว่าเขาจะดูดพลังของดาบจักรพรรดิไร้สิ้นสุดเท่าใดมันก็ไม่หมดสักที จนร่างของดาซิมก็ค่อยๆใหญ่ขึ้นและก็พองขึ้นเรื่อยๆ
พริบตาเดียวดาบจักรพรรดิไร้สิ้นสุดก็เริ่มมีขนาดเล็กลง
ไลท์ที่เห็นดังนั้นเขาก็แสยะยิ้มและสร้างดาบจักรพรรดิไร้สิ้นสุดอีกครั้งหนึ่ง
ด้วยพลังตอนนี้ไลท์สามารถสร้างดาบจักรพรรดิไร้สิ้นสุดได้เพียงแค่ห้าเล่มเท่านั้น
ไลท์ใช้ทักษะก้าวพริบตาเคลื่อนตัวเองมาอยู่ด้านหลังดาซิมและปล่อยดาบจักรพรรดิไร้สิ้นสุดอีกรอบ
เขาไม่ใช่พระเอกในนิยายหรือการ์ตูนที่จะรออยู่นิ่งๆให้ตัวร้ายจัดการเื่พวกนี้เสร็จ ถ้าหากมีช่องว่างเขาก็จะจัดการพวกมันอย่างไม่ลังเลเพราะนี้คือชีวิตจริงถ้าหากแพ้ก็หมายถึงความตาย
เขาที่เคยตายมาแล้วจะไม่ยอมตายอีกครั้งอย่างแน่นอน
ดาซิมที่กำลังวุ่นกับการดูดพลังงานของดาบจักรพรรดิไร้สิ้นสุดอยู่ ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงความตายจากด้านหลังของเขา
“ ไม่ทันแล้ว! ” ดาซิมกรีดร้องแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้
ตู้มมมมมมมมมมม
เสียงะเิดังกึกก้อง
“ ท่านดาซิม!! ” เดวิทัสและรอสโมเทียะโขึ้นด้วยความใ
“ สุดยอด! ” บาร๊อคและโมโตลิร่ากลายเป็ตื่นเต้นเพราะถ้าหากไลท์สามารถเอาชนะดาซิมได้ พวกเขาก็สามารถชนะศึกนี้ได้
ไลท์ไม่รอดูผลงาน เขารีบพุ่งตัวไปหาเดวิทัสก่อน เนื่องจากเวทย์ของเดวิทัสมันวุ่นวายเกินไป
“ สารเลวเอ้ย! ” เดวิทัสที่เห็นไลท์พุ่งมาเขาก็รู้ได้ทันทีว่าตอนนี้เขากลายเป็เป้าของไลท์
เพียงแต่ก่อนที่ไลท์จะถึงตัวเดวิทัสก็มีโครงกระดูกสิบตัวพุ่งเข้ามาใส่ไลท์
ไลท์เหลือบมองครู่หนึ่งก่อนที่ดาบปราณจะโผล่ออกมาเกือบแสนเล่ม
ดาบปราณจำนวนมากพุ่งเข้าใส่โครงกระดูกราวกับฝูงแมลงบินเข้าหาเหยื่อ
พริบตาเดียวโครงกระดูกทั้งสิบตัวก็ะเิ
อัก!
รอสโมเทียกระอักเืออกมา เนื่องจากโครงกระดูกได้เชื่อมต่อกับพลังเวทย์ของเขา เมื่อมันถูกทำลายพลังเวทย์ในร่างกายของเขาก็ปั่นป่วนไปด้วย
“ บ้าเอ้ย! ” เดวิทัสรีบบินหนีทันที นอกจากนี้เขายังได้เผาผลาญแกนเวทย์ในร่างกายเพื่อทำให้หนีได้เร็วขึ้นอีกด้วย
แกนพลังเวทย์คือจุดกำเนิดของพลังเวทย์ ถ้าหากแกนพลังเวทย์เสียหายก็จะใช้พลังเวทย์ได้ไม่เต็มที่ การที่เดวิทัสเผาผลาญแกนพลังเวทย์จะทำให้แกนพลังเวทย์เสียหายอย่างหนักและกว่าจะฟื้นฟูกลับมาเป็เหมือนเดิมได้จะต้องใช้เวลาไม่ต่ำกว่าห้าปี และถ้าหากแกนพลังเวทย์ถูกทำลาย คนๆนั้นก็จะไม่สามารถใช้พลังเวทย์ได้อีกตลอดกาล
เพียงพริบตาเดียวเดวิทัสก็บินไปจนสุดม่านพลังและหยิบคริสตัลบางอย่างออกมาและทำลายทันที
จากนั้นวังวนสีดำก็ปรากฏขึ้น เดวิทัสก็รีบบินเข้าไปในวังวนทันทีและไม่กี่วินาทีต่อมาวังวนสีดำก็หายไปอย่างรวเเร็ว
ไลท์ที่เห็นว่าเดวิทัสได้หลบหนีไปแล้ว เป้าหมายของเขาก็เปลื่ยนไปเป็รอสโมเทียที่ตอนนี้กำลังาเ็สาหัสอยู่
“ ไอสารเลวเดวิทัส ไอเ้าคนขี้ขลาด!! ” รอสโมเทียะโด่าอย่างเดือดดาล
รอสโมเทียที่าเ็อยู่จึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของไลท์ หรือต่อให้มันอยู่ในสภาพสมบูรณ์ที่สุดก็ยังสู้กับไลท์ไม่ได้อยู่ดีเพราะฉะนั้นมันจึงตายด้วยความไม่เต็มใจ
หลังจากที่ฆ่ารอสโมเทียแล้ว ไลท์ก็มองไปยังฝุ่นควันที่ค่อยๆจางหาย
ก่อนที่จะปรากฏร่างของดาซิมที่าเ็สาหัส
ทั่วร่างกายของดาซิมเต็มไปด้วยาแจำนวนมาก แม้แต่เสื้อผ้าที่ใส่ก็ขาดยับเยินจนเกือบจะปิดร่างกายไม่มิด แขนซ้ายและขาขวาถึงกับผิดรูปและมีกระดูกโผล่ออกมา
“ แกนะแก ไอสารเลวไลท์!! ” ดาซิมคำรามด้วยความโกรธพร้อมกับจ้องมองมาที่ไลท์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยจิตสังหาร เวลานี้ต่อให้มันอยากจะสู้ยังไงก็ไม่สามารถทำได้เพราะพลังเวทย์ของมันแทบไม่เหลือแล้ว เนื่องจากที่ต้องรับดาบจักรพรรดิไร้สิ้นสุดสองครั้ง
“ สักวันฉันจะต้องฆ่าแกให้ได้! ” ดาซิมพูดจบก็หยิบเอาคริสตัลบางอย่างออกมาและบีบมันจนแตก
วูบ
ด้านหลังของดาซิมกลายเป็วังวนสีดำขนาดใหญ่ที่สูงกว่าห้าเมตรและกว้างกว่าสามเมตร
“ ฉันจะไม่ลืมความแค้นนี้อย่างแน่นอน ” ดาซิมพูดจบก็หายเข้าไปในวังวนสีดำ
ไม่นานวังวนสีดำก็หายไป
หลังจากที่ดาซิมหนีไปได้ ม่านพลังสีดำที่ครอบคลุมโคลอสเซียมก็หายไปด้วยเช่นกัน
ทันใดนั้นกองทัพทหาร จอมเวทย์ หรือนักผจญภัยก็รีบเข้ามาช่วยเหลือทันที
“ นี้คงเป็สิ่งที่ใช้ในการหลบหนีสินะ ” ไลท์พึมพำเพราะในการ์ตูนหรือนิยายพวกนี้ก็มีสิ่งของที่ใช้ในการหลบหนีแบบนี้โผล่มาให้เห็น
“ แต่ว่าเ้าดาซิมนั้นก็แข็งแกร่งเหมือนกันนะเนี้ยขนาดโดนดาบจักรพรรดิไร้สิ้นสุดไปสองอันก็ยังฆ่าไม่ได้ ขนาดเ้าราชันออร์คแอลโบลยังไม่เหลือแม้แต่ซาก ” ไลท์พึมพำเบาๆ
ไลท์ที่เห็นว่าดาซิมหนีไปแล้วเขาก็สลายพลังทันที
ร่างของไลท์โงนเงนไปมาก่อนที่ไลท์จะใช้กำลังทั้งหมดบินลงมาด้านล่าง
“ อาจารย์!! ” เดซี่รีบวิ่งมาตรงที่ไลท์อยู่อย่างรวดเร็วและทำการฟื้นฟูอาการเหนื่อยล้าให้กับไลท์
เมื่อองค์กริญญาโลกันต์เห็นว่าผู้นำของพวกมันได้หายไปแล้ว จิตใจของพวกมันก็เริ่มตกต่ำ ผิดกลับฝั่งของกองทัพเมืองยูซ่าที่กำลังใจสูงขึ้นจนถึงขีดสุด
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงพวกองค์กริญญาโลกันต์ก็ถูกกวาดล้างจนหมด
ไลท์พักผ่อนอยู่ที่ห้องรับรองที่ทางผู้จัดการทอสโมย่าเป็คนจัดการให้
ไลท์สงสัยว่าเ้าทอสโมย่าเป็อะไรกับรอสโมเทียหรือเปล่า แต่เขาก็ได้แค่คิดเพราะบางทีชื่อคนอาจจะมีคล้ายๆกันหรืออาจจะเหมือนกันก็มีเยอะแยะไป