ผมตื่นขึ้นมาบนโลกใหม่ที่แตกต่างไปจากเดิม
โลกใบนี้ไม่มีคอมพิวเตอร์ไว้ให้ส่องโซเชียลแต่กลับมีเวทมนตร์กับลูกแก้วที่ทำให้คุณสามารถสตอล์กเกอร์ชาวบ้านได้ถ้าคุณเก่งพอโลกใบนี้ไม่มีรถยนต์ มอเตอร์ไซค์ให้คุณแว้น แต่มีเกวียนถ้าคุณรวยมีัถ้าคุณสามารถปราบมันให้มาเป็พาหนะของคุณได้
ถ้าจะให้สรุปคือ
ผมมาอยู่ในต่างโลกแล้วแหละ
ตอนแรกผมคิดว่าตัวเองฝันมาเกิดเป็เด็กทารกตามนิยายที่กำลังอ่านอยู่่นี้แต่พอนานเข้าผมถึงเริ่มยอมรับว่า... ถ้าไม่ใช่ิญญาออกจากร่างเดิมผมคงตายแล้วจริงๆ
ยอมรับความจริงง่ายไปไหม?
เฮ้!เชื่อผมเถอะว่าถ้าคุณมีน้องสาวเป็สาววายและคุณรับได้ถึงขั้นน้องสาวคลั่งผู้ชายนั่นมาไซโคอนิเมะคู่จิ้นของหล่อนตลอดจนชวนคุณเล่นเกมจีบหนุ่มและสั่งคุณให้ช่วยเธอตัดเส้นโดจิน 18+ของตัวเองได้... ผมว่าคุณคงปรับตัวได้ง่ายพอ ๆ กับผมนี่แหละ!
ผมมั่นใจเลยว่าถ้ามีคู่ชายรักชายจูบกันอยู่ตรงหน้าผมคงมองด้วยสายตาเฉยชาแล้วร้องว่า'อา...’ ก่อนจะเดินจากไปอย่างสงบแน่ ๆ
เอาเป็ว่าชีวิตของผมนอกจากเื่น้องสาวเป็สาววายแล้ว... ทุกอย่างล้วนยอมรับได้ง่ายมากจริง ๆ
แม้จะเสียใจบ้างที่สุดท้ายแล้วไม่ได้รู้ว่าปลายทางชีวิตของน้องสาวจะชอบผู้ชายจริงๆ สักคน หรือว่าขึ้นคานกอดหมอนสกรีนรูปผู้ชายใน อนิเมะที่ยัยนั่นชอบไปตลอดชีวิตนั้น... ผมรู้สึกเสียดายจากใจจริง
ผมหวังว่าถ้าผมเก่งเวทมนตร์มากพอผมจะสามารถใช้เวทมนตร์สอดส่องข้ามโลกได้... ในที่นี้หมายถึงว่าถ้ามันทำได้น่ะนะ
“ไม่สบายหรือเปล่าครับกิล?”
“อ่า เปล่าครับผมสบายดีครับ”
ผมเอ่ยปากตอบกลับไปพร้อมรอยยิ้มให้กับเพื่อนสนิทในชาตินี้ของตัวเองที่เลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปสนใจถ้วยชาเฉกเช่นเดิม
ในโลกนี้ผมได้มาเกิดในตระกูลดยุกเบดิเวียร์โดยมีชื่อไฮโซผสมความโหลเบา ๆ ในโลกเดิมว่ากิลเบิร์ต เบดิเวียร์ผู้มีผมและดวงตาสีทอง หน้าตาน่ารักแก้มยุ้ยชวนน่าเอ็นดูสมกับเป็เด็กหกขวบทั่วไป... อืมมองทีไรแล้วก็หวังว่าโตขึ้นมาจะไม่กลายเป็ไอ้หน้าจืดตามคำกล่าวที่ว่าคนหน้าตาดีตอนเด็กมักจะหน้าตาไม่ดีเท่าไหร่ตอนโตหรอกนะ...
แต่ถ้าหากคำกล่าวนี้เป็จริง... อาผมอยากให้มันไปโดนเพื่อน-สนิทผมมากเหลือเกิน
ผมเหลือบไปมองดูใบหน้าของเด็กหกขวบที่หล่อ...หล่อมากั้แ่หกขวบจนผมรู้สึกตงิด ๆ ใจบางอย่าง เพื่อนสนิทผมไนเจล กาเวน บุตรชายของดยุกกาเวนเป็คนหล่อเหลาชนิดที่ว่าถ้าโลกนี้มีโรงเรียนอนุบาลคุณ ๆทั้งหลายคงเห็นเด็กหญิงตัวน้อยโตก่อนวัยอันควรมาฉุดกระชากลากถูเด็กชายคนนี้ไปผู้ชายคงร่วมตั้งแก๊งเป็ศัตรูใส่โดยสัญชาตญาณ
“กิล?” ั์ตาสีเงินเหมือนคนเป็ต้อ... แต่มันเงินจริง ๆ และมองเห็นชัด(ผมทดสอบแล้ว) มองผมด้วยความนิ่งเฉย “มีอะไรกับผมหรือเปล่า?”
“อาเปล่าหรอกครับไนเจล” ผมยกยิ้มบางก่อนจะยกชาจิบแก้เก้อถ้าจะบอกว่าแอบแช่งให้เพื่อนหล่อน้อยลงคงดูเลวไป “อืม ผมแค่คิดว่า...ตรงนี้สาวใช้เดินผ่านเยอะไปหน่อย...”
ตัวของไนเจลแข็งค้าง หน้าซีดคิ้วกดลงและมุมปากกระตุก
ผมอาจจะยังไม่ได้บอกว่าเ้าเด็กหน้าหล่อแต่เล็กตรงหน้าเป็โรคกลัวผู้หญิงน่ะ
แต่คนทั่วไปไม่ค่อยรู้เท่าไหร่หรอกทุกคนรู้แค่ว่าลูกชายของดยุก กาเวนหน้าตาดีมากจนเกือบจะโดนสาวใช้หน้าตาแฉล้มเคลมแต่ยังดี... ยังดีที่มาทัน พรหมจรรย์เด็กน้อยเลยยังไม่ถูกพรากไปแต่มันก็ทำให้เด็กคนนี้กลายเป็เด็กเก็บตัวและกลัวผู้หญิงทุกคนแม้แต่กระทั่งแม่ของตัวเองด้วย
อืม...ถ้าหากว่าคนกดเป็ผู้ชายจะเป็...
ผมชะงักค้างหยิบชาขึ้นมาจิบแล้วบอกตัวเอง
เกือบไป...โลกนี้ไม่มีน้องสาวคลั่งวายมาไซโคแล้วนะ ผมควรจะเติบโตเป็เด็กปกติ มีชีวิตปกติเพื่อนปกติ แฟนสาวแสนน่ารักอย่างปกติได้แล้ว!
พอคิดแบบนั้นผมก็เริ่มสงบลงมองดูเพื่อนตัวน้อยที่เริ่มหันซ้ายหันขวาไปมาเขาคงอยากจะบอกว่าเข้าไปคุยข้างใน แต่ก็กระดากอายเกินกว่าจะพูดเพราะไม่มีข้ออ้างดีๆ เลยแม้แต่น้อย จนผมต้องยกยิ้มบาง วางถ้วยชาลง “จะเป็อะไรหรือเปล่าครับถ้าเราเปลี่ยนที่คุยเป็ข้างในคฤหาสน์แทน?”
“อืม” ไนเจลรีบพยักหน้าอย่างรวดเร็วก่อนจะผุดลุก ชะงักเล็กน้อยเมื่อดูเหมือนจะเสียมารยาทแต่พอผมยิ้มเขาก็ถอนหายใจออกมาอย่าง โล่งอก
ไนเจลคงไม่คิดว่าผมจะรู้เื่โรคกลัวผู้หญิงของเขาแต่ขอโทษนะน้องชายเห็นแบบนี้โลกเดิมผมก็มีน้องสาวกับอายุของตัวเองที่ไม่น้อยแค่ปะติดปะต่ออะไรบางอย่างก็ไม่ยากเท่าไหร่หรอก!
แต่เหมือนเขาอยากจะปิด...เพราะอย่างนั้นผมก็จะยอมหลับตาข้างหนึ่งไปก่อนแล้วกัน
ผมยกยิ้มบางเดินตามหลังไนเจลไปเนื่องจากเขาเป็เ้าบ้านถึงแม้ผมจะพูดว่าเพื่อนสนิทแต่ผมกลับรู้สึกเหมือนเขาเป็น้องชาย ตัวน้อยที่แสนน่ารักมากกว่าถ้าถามว่าให้เลือกระหว่างน้องสาวคลั่งวายกับน้องชายกลัวผู้หญิงคงต้องขอแสดงความเสียใจกับน้องสาวที่ไม่อยู่เพราะผมเลือกน้องชายแหละ...
“จะว่าไป...วันนี้ฮาเรฟ... มาด้วยนี่นา...”เสียงงึมงำของเด็กน้อยที่เดินอยู่ข้างหน้าทำให้ผมเลิกคิ้วสูงแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกไป
พูดตามตรงว่าตอนนี้อยู่มาห้าปีแล้วดยุกมีใครบ้างนอกจากพ่อตัวเองกับพ่อของคนตรงหน้าผมก็ไม่รู้เท่าไหร่นักยอมรับเลยว่าไม่ค่อยอยากขวนขวาย ผิดกับไนเจลที่นอกจากหน้าตาดีนิสัยน่ารักแล้วยังตั้งใจศึกษาทุกอย่างเพื่อจะโตเร็ว ๆเป็ชายหนุ่มที่สมบูรณ์พร้อม
ทุกครั้งที่ท่านพ่อผมเห็นไนเจลสายตาจะเต็มไปด้วยประกายพอตวัดสายตามาทางผม... ขอโทษครับท่านพ่อลูกชายคนนี้ของท่านขอใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์แล้วกันนะครับ...
อีกอย่างไนเจลผมอยากจะบอกเหลือเกินว่าแค่หน้าตาอีกฝ่ายผู้ชายคนไหนก็ไม่อยากเป็เพื่อนแล้ว เกิดโตมาสมบูรณ์แบบ เพียบพร้อม ฉลาด ออฟชั่นครบแบบนี้...บางทีผมอาจจะต้องไปหาเพื่อนใหม่เหมือนกัน
“กิล...”เสียงของไนเจลเรียกให้ผมหลุดจากความคิด “วันนี้ฮาเรฟมาด้วยเขาเป็เพื่อนอีกคนของผม แล้วก็... ถ้ายังไง... ไปดื่มน้ำชาสนทนากันไหม...”
'เพื่อนอีกคนของไนเจล'ทำให้ผมเลิกคิ้วสูงด้วยหน้าตาแบบนี้ผมไม่คิดว่าเ้าตัวจะหาเพื่อนเพิ่มมาได้หรอกนะ
อืม ชักอยากจะเห็นแฮะ
“ถ้ายังไงก็ขอรบกวนด้วยนะ”พอผมพูดจบไนเจลก็ยิ้มกว้าง... คุณน้องชายในฐานะเพื่อนและคนที่อุปโลกน์ตัวเองเป็พี่ชายแล้วอยากจะบอกว่าอย่ายิ้มเลยนะนอกจากมันจะทำให้นายถูกผู้หญิงฉุดไปทำมิดีมิ-ร้ายอาจจะทำให้ผู้ชายฉุดไปฆ่าได้เหมือนกัน
แต่เอาไว้เดี๋ยวผมเตือนเขาอีกทีแล้วกัน
ผมเดินตามหลังไนเจลไปหยุดอยู่ที่ห้องแห่งหนึ่งเ้าตัวเคาะประตูเล็กน้อยก่อนที่ร่างเล็กนั่นจะผลักประตูเข้าไปยิ้มกว้างเมื่อเห็นแผ่นหลังของใครบางคนที่กำลังนั่งแหมะจิบชาอยู่บนเก้าอี้บุนวมทำให้ผมประเมินได้เลยว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาคงดีมากแน่
มองจากด้านหลังแล้วระบุเพศยากยิ่งเ้าตัวไว้ผมยาวสีขาวสะอาดตากับเสื้อคลุมยาวสีขาวพาดตักจนเหมือนกระโปรงทำเอาตัดสินเพศยากเข้าไปใหญ่
“ฮาเรฟ!”
ไนเจลเรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยความยินดีทำให้ผมได้มีโอกาสได้เห็นหน้า 'ฮาเรฟ' เต็มตาเป็คนรูปงามแต่อาจจะน้อยกว่าไนเจลสักสองส่วนแต่ดวงตาสีประหลาดนั่นก็ทำให้ความเป็สองส่วนถูกเพิ่มเข้ามาได้จนพอดีกับไนเจลและไม่แปลกที่ทั้งสองคนจะสามารถยืนข้างกัน
ดวงตาสีรุ้ง
ผมรู้สึก... แปลก ๆ
ดวงตาสีรุ้ง... ฮาเรฟ... ไนเจล...กาเวน...
...
'กรี๊ดด!! พี่ดูนี่สิ!ฮาเรฟออกมาในตอนที่สองแล้ว กรี๊ดด!! ฮาเรฟ แลนสลอตตต'
'อย่ามากระชากเสื้อสิ!เดี๋ยวเสื้อก็ขาดพอดี! ว่าแต่นี่น่ะเหรอยัยน้องสาวคลั่งวายฮาเรฟอะไรที่บอกว่าหล่อมากน่ะ พี่ว่า... แปลก ๆ อืม ตาสีรุ้ง? นี่ใช้กี่สีลงเนี่ย'
'ตาสีรุ้งเป็จุดขายฮาเรฟเลยนะ!ฉันยังคิดเลยว่าโดจินคราวหน้าจะเขียนคู่ฮาเรฟxแคสน่ะ!!'
'ตามสบายเถอะ...ว่าแต่นั่นตาเป็ต้อหรือไง ทำไมสีตาอ่อนแบบนั้น...’
'หยาบคาย! พี่โง่ตบฉันได้แต่หยามผู้ชายของฉันไม่ได้นะ! ไนเจลเขาตาสีเงินต่างหากพี่โง่!แหม! ไนเจลนี่เวลาไปไหนมักจะมีกิลคู่มาด้วยเสมอเล้ยยยอยากให้ทีมเกมทำเวอร์ชันสปริง (spring) ออกมาทำรูท 3Pของไนเจลxแคสxกิลจริงจริ๊งงง'
…
หน้าผมซีด... ซีดลงเรื่อย ๆ
ยิ่งตอนที่ั์ตาสีรุ้งคู่นั้นค่อยๆ มองมาที่ผม มือที่ยื่นมาทำเอาตัวของผมเย็นเฉียบ
พระเ้า...
“เออ...ขอถามอะไรที่เสียมารยาทหน่อยนะครับ” ผมพยายามกดข่มอาการสั่นของตัวเองเอาไว้เพื่อถามคำถามสำคัญอย่างยิ่งยวด “ไม่ทราบว่าคุณคือ... ฮาเรฟแลนสลอตหรือเปล่าครับ?”
ดวงตาสีรุ้งคู่แปลกประหลาดนั้นกะพริบเล็กน้อยในยามนี้ผมภาวนาขอให้มันไม่ใช่ ไม่จริง บ่วงกรรมอะไรสายสัมพันธ์ที่มีกับน้องสาวผมขาดไปนานั้แ่ผมเกิดมาในโลกนี้แล้...
“ครับ...ผมฮาเรฟ แลนสลอตครับ”
โอ้........
โอ้.............
มุมปากผมกระตุกอาการเดียวกับเวลาที่ไนเจลเจอผู้หญิงเมื่อคำพูดของคนตรงหน้าเข้ามาตีเข้าที่หัวของผม ฮาเรฟ แลนสลอต... ชัดเลยชัดยิ่งกว่าชัด...
“ไนเจล... ช่วย...ไล่ตระกูลดยุกปัจจุบัน... หน่อยได้ไหมครับ...”
ไนเจลแม้จะสงสัยแต่ด้วยความเป็เด็กดีก็เริ่มไล่มันขึ้นมาตอกย้ำความจริงที่ทำเอาผมอยากจะทรุดตัวลงแล้วร้องไห้
“...ได้สิครับ...เออ... แลนสลอต กาเวน กาลาฮัต ทริสทัน บอร์ เพอร์ซิวัล ลาโมรัค เคย์ กาเร็ตกาเฮริส เกรันต์และเบดิเวียร์”
แลนสลอต... แลนสลอต!!
ไม่ต้องถามเลยว่า...
“กษัตริย์...”
“ราชวงศ์อาเธอร์ไงครับ”
เหมือนทุกอย่างหมุนวินาทีนั้นผมทรุดตัวลงก่อนจะร้องไห้ออกมาจนไนเจลและฮาเรฟใเข้ามาช่วยปลอบอย่างงงๆ คล้ายไม่เข้าใจเท่าไหร่นักว่าทำไมผมถึงร้องไห้ พวกเขาไม่เข้าใจหรอกพวกเขาไม่มีทางเข้าใจผมหรอก!!
คุณอาจจะไม่รู้จักใครในอัศวินโต๊ะกลมก็ได้แต่นามแลนสลอตไม่รู้นี่แปลกแล้ว!
ตอนที่ได้ยินแลนสลอตผมก็มั่นใจ...ตระกูลของดยุกในโลกนี้นำมาจากชื่อของอัศวินโต๊ะกลม ในตำนานกษัตริย์อาเธอร์[1]
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ผมร้องไห้ดราม่าน้ำตาตกแต่เพราะว่าตอนนี้ ที่ที่ผมอยู่ สิ่งที่ยืนยันความคิดของผมซึ่งกำลังปลอบผมอยู่...
ฮาเรฟ แลนสลอต...
ชายผู้มียอดขายคาแรกเตอร์ซอง[2]สูงสุดในปัจจุบันยอดจองฟิกเกอร์[3]เป็อันดับสี่ยอดจองฟิกมา[4]เป็อันดับสองและมีไลต์โนเวลแยกเป็รูท[5]ของตัวเองไม่ต่ำกว่าสามรูท!!
ผู้ชายที่สาวน้อยต่างกรี๊ดกร๊าดและน้องสาวผมเองก็เป็หนึ่งในนั้นเ้าของรูท SM[6] ในเกมส่วนไนเจลเป็ตัวละครอันดับสอง รูทของชายหนุ่มผู้เ็าที่ทำเอาสาว ๆพยายามจะละลายหัวใจของเขา ฮะ ฮะ ฮะ...
ละลายด้วยการเล่นตัวละครผู้ชาย
ครับคาดว่าหลายคนคงเริ่มปะติดปะต่อเื่ราวได้แล้ว ฮาเรฟ แลนสลอต และไนเจลกาเวนนั้นเป็ตัวละครในเกมจีบหนุ่มที่ไม่ใช่โอโต-เมะเกม (Otome game)[7] แบบสาวน้อยเดินหน้าจีบเหล่าหนุ่มแต่เป็BL เกม[8] ต่างหาก!!
และมันจะไม่น่าเศร้าเลยถ้าหากว่าผมไม่ใช่กิลเบิร์ตเบดิเวียร์เ้าของรูทค้ำคอร์[9] ที่ก่อนที่ผมตายทางทีมงานสร้างเกมเพิ่งได้บรรจุรูทใหม่เข้าไปคือรูท3P อย่างที่ยัยน้องสาวกรี๊ดกร๊าดละเมอเพ้อพกอยู่ทุกวัน!
พระเ้าครับ ผมเป็ผู้ชาย...ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งที่ไม่อยากเป็ยอดชาย และไม่อยากเสียชายด้วย...
ผมเงยหน้ามองเพื่อนสนิทที่จะอยู่รูท 3P กับผมไนเจลมองมาอย่างเป็ห่วงก่อนจะปาดน้ำตาให้ หล่อมากครับแต่ตอนนี้ผมไม่้าผมเอื้อมมือไปจับข้อมือเล็ก ๆ ของไนเจลเอาไว้ก่อนจะเค้นเสียงอย่างยากลำบาก...
“ไนเจล...ได้โปรด... ต่อจากนี้... อย่าเข้าใกล้ผมเลยนะครับ”
เพื่อรักษาชาติเพื่อรักษาไม่ให้ตัวเองไป่ชิงเอกราชกับใครที่ไหนคุณที่เป็ตัวอันตรายที่สุดอย่าเข้ามาในชีวิตผมเลยนะครับ!
ผมก้มหน้าลงก่อนจะผุดตัวลุกขึ้นแล้ววิ่งออกไปทำตัวเหมือน สาวน้อยหนีความจริงและ ใช่! ผมกำลังหนีความจริงอยู่ ไม่สนใจเสียงร้องของไนเจลเลยแม้แต่น้อยผมคิดว่าถ้าตอนนี้น้องสาวคลั่งวายของผมยังอยู่ยัยนั่นคงะโว่า
'โฮะ ๆต่อให้พี่ไม่มีฉันพี่ก็หนีโลกวายไม่พ้นหรอกน่า!!'
อย่างแน่นอน...
[1] ตำนานกษัตริย์อาเธอร์ กษัตริย์นักรบผู้ห้าวหาญผู้ดึงดาบเอ็กซ์คาลืเบอร์กับเหล่าอัศวินโต๊ะกลมของพระองค์
[2] คาแรกเตอร์ซอง (Character Song) เพลงประจำตัวละคร
[3] ฟิกเกอร์ (Figure) หุ่นจำลอง
[4] ฟิกมา (Figma) ฟิกเกอร์ประเภทหนึ่ง สามารถจัดท่าทางได้
[5] รูท : เส้นทาง, บทแยกในเกม
[6] SM: ซาดิสม์และมาโซคิสม์ ความสุขในความเ็ปและความทุกข์ของผู้อื่น
[7] โอโตเมะเกม (Otome game) เกมจีบหนุ่มโดยตัวละครดำเนินเื่จะเป็ผู้หญิง
[8] BLGame เกมจีบหนุ่มโดยตัวละครดำเนินเื่จะเป็ผู้ชาย
[9]ค้ำคอร์: ความรักที่มันผิดศีลธรรม, ความรักต้องห้าม
503
![[นิยายแปล]บุตรสาวม่านแม่ทัพอัจฉริยะ](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1664683252_412872.webp)
