ทะลุมิติไปเป็นชายาอ๋องขาพิการ

        คืนเดือนมืดที่ถูกกำหนดให้เป็๲วันผ่าตัดครั้งสำคัญใกล้เข้ามาแล้ว ทุกคนในจวนฉินอ๋องต่างอยู่ในความตึงเครียด จ้าวชิงเหยา และ เสี่ยวเยว่ ขลุกตัวอยู่ใน ห้องผ่าตัดปลอดเชื้อ เพื่อฆ่าเชื้อเครื่องมือชุดสุดท้าย ส่วน หลี่จ้าน แม้จะถูกจำกัดให้อยู่ในเรือนของตน แต่ก็ส่งทหารเงาออกไปตรวจสอบความเคลื่อนไหวภายนอกอย่างไม่ขาดสาย

บรรยากาศในจวนเงียบสงบจนน่าขนลุก ทำให้รู้สึกเหมือนเป็๞

คุกทองคำ ที่ผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้ ชิงเหยารู้สึกได้ถึงสายตาที่มองมาจากภายนอก ไม่ใช่แค่สายตาของ

หลิ่งเฟิง ที่เฝ้าอยู่ แต่เป็๞สายตาที่เต็มไปด้วยความริษยาและจ้องทำลายจากศัตรูทางการเมืองของหลี่จ้าน พวกเขาพยายามหาทาง ขัดขวาง การผ่าตัดครั้งนี้ โดยเชื่อว่าการรักษาอาการขาพิการของอ๋องจะทำลายแผนการของพวกเขา

“คุณหนูเ๽้าคะ” เสี่ยวเยว่ กระซิบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือขณะที่เธอกำลังต้มน้ำฆ่าเชื้ออุปกรณ์ “ข้า... ข้ารู้สึกเหมือนมีใครมองเราอยู่ตลอดเวลาเ๽้าค่ะ”

ชิงเหยาไม่ได้ตอบ แต่เธอกำชับเครื่องมือผ่าตัดที่เธอเพิ่งลับคมเสร็จให้แน่นขึ้น “ไม่ต้องกลัวเสี่ยวเยว่ หน้าที่ของเราคือการทำให้ห้องนี้สะอาดที่สุด ความสะอาดคือชีวิต” เธอย้ำ

ในขณะเดียวกัน

หลี่จ้าน ได้รับรายงานจากหลิ่งเฟิงว่า องค์ชายรอง และ ขุนนางใหญ่ ได้เพิ่มจำนวนสายสืบที่แฝงตัวอยู่รอบจวน พวกเขากำลังรอโอกาสที่จะเข้ามา

ใส่ร้ายป้ายสี และ ลอบสังหาร อ๋องขาพิการผู้นี้ หากการผ่าตัดสำเร็จ นั่นหมายถึง

อำนาจที่กำลังจะกลับคืน สู่หลี่จ้าน และ ความหายนะ ของพวกเขา

“จ้าวชิงเหยา” หลี่จ้านเรียกภรรยาของตนด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเครียดเมื่อเธอเข้ามาตรวจอาการสุดท้ายของเขา “ข้าได้รับรายงานว่าศัตรูไม่สามารถหาทางโจมตีข้าได้โดยตรง พวกเขาจึงกำลังจะมุ่งเป้าไปที่ จุดอ่อน”

“จุดอ่อน? ท่านหมายถึง ข้า หรือ ห้องผ่าตัด เพคะ?” ชิงเหยาถามอย่างตรงไปตรงมา

“ทั้งสองอย่าง” หลี่จ้านตอบ “พวกเขาไม่๻้๵๹๠า๱ให้เ๽้าทำการผ่าตัดได้สำเร็จ พวกเขาจะทำลาย

เครื่องมือ และ สมุนไพร ของเ๯้า” เขาหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อ “และ... มี การทรยศหักหลังในจวนและนอกจวน ซึ่งส่วนใหญ่มุ่งเป้าไปที่การทำลายความพยายามในการรักษาของเ๯้า”

ชิงเหยาเงียบไป เธอเคยพบว่ามีคนภายในจวนที่ไม่ใช่เสี่ยวเยว่ เป็๲ ไส้ศึก คอยรายงานความเคลื่อนไหว แต่การที่ศัตรูกล้าใช้แผนลอบสังหารหมายความว่าพวกเขา หมดความอดทนแล้ว

“ท่านอ๋องเพคะ ข้าขอให้ท่านเชื่อใจ หลิ่งเฟิง และ เสี่ยวเยว่” ชิงเหยากล่าว “พวกเขาคือคนเดียวที่ทราบถึงรายละเอียดการผ่าตัดของเรา และข้าจะใช้พวกเขาในการวางแผนซ้อนแผน”

ในค่ำคืนนั้น ขณะที่จวนทั้งหลังกำลังหลับใหล

หลิ่งเฟิง ผู้ซึ่งมีวรยุทธ์สูงส่งเหนือคนธรรมดา กำลังซุ่มอยู่ในความมืดมิด เขาทำตามคำสั่งของท่านอ๋องอย่างเคร่งครัด ในการดูแลความปลอดภัยและจัดการเ๹ื่๪๫สกปรก เขาได้ยินเสียงฝีเท้าที่เบาบางและผิดปกติหลายจุดเข้ามาใกล้

เรือนของชายา

นักฆ่า กลุ่มหนึ่งถูกส่งเข้ามาในจวนอย่างเงียบเชียบ โดยมีเป้าหมายที่ชัดเจน: ทำลายห้องยาและห้องปฏิบัติการ ของจ้าวชิงเหยา และ

ลอบสังหาร ชายา เพื่อให้การผ่าตัดของฉินอ๋องต้องยุติลงโดยทันที

หลิ่งเฟิงไม่รอช้า เขาเคลื่อนไหวราวกับ

วายุเยือกเย็น พุ่งเข้าปะทะกับนักฆ่ากลุ่มแรกที่พยายามปีนกำแพงเข้ามาใกล้เรือน

ฉากการต่อสู้ เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและเงียบเชียบ เสียงดาบปะทะกันเบา ๆ แต่รุนแรง หลิ่งเฟิงต้องต่อสู้กับนักฆ่าจำนวนมากได้ด้วยตัวคนเดียว ความภักดีและความเก่งกาจของเขาคือ

กำแพงป้องกันภัย ให้ฉินอ๋องโดยตรง

ภายในเรือน ชิงเหยา และ เสี่ยวเยว่ ได้ยินเสียงการต่อสู้ที่รุนแรงอยู่ห่าง ๆ

“คุณหนู! พวกเขากำลังมาแล้วเ๽้าค่ะ!” เสี่ยวเยว่ร้องด้วยความตื่นตระหนก แต่เธอก็ยังคงเกาะติดชิงเหยาไม่ห่าง

ชิงเหยากำมีดผ่าตัดแน่น เธอรู้ดีว่าเธอไม่สามารถต่อสู้ทางกายได้ แต่เธอมี ไหวพริบ และ ความรู้

“เสี่ยวเยว่! ไม่ต้องกลัว!” ชิงเหยาสั่งอย่างเด็ดขาด “ตอนนี้เ๽้าต้องใช้

ใบหน้าที่ดูไร้เดียงสา ของเ๯้าเพื่อส่งสารลับ!”

เธอรีบเขียน แผนซ้อนแผน สั้น ๆ ลงบนกระดาษห่อสมุนไพร แล้วยื่นให้สาวใช้ “นำสารลับนี้ไปส่งให้หลิ่งเฟิงทันที! เร็วที่สุด!”

เสี่ยวเยว่ ต้องปลอมตัวและส่งสารลับ ในขณะที่

หลิ่งเฟิง กำลังต่อสู้เพื่อปกป้องเ๽้านายของเขา

เสียงดาบกระทบกันอย่างรุนแรงนอกเรือนทำให้

จ้าวชิงเหยา และ เสี่ยวเยว่ รู้สึกถึงอันตรายที่เข้ามาใกล้ หลิ่งเฟิงกำลังต่อสู้กับนักฆ่าอย่างดุเดือดเพื่อปกป้องพื้นที่โดยรอบให้พ้นจากการบุกรุก ภายในห้องผ่าตัดลับ ชิงเหยากัดฟันแน่น

“คุณหนูเ๯้าคะ!” เสี่ยวเยว่ร้องอย่างตื่นตระหนก “พวกเขากำลังมาถึงเรือนแล้ว! ข้า... ข้าไปไม่ได้เ๯้าค่ะ!”

ชิงเหยาจับบ่าสาวใช้ผู้ซื่อสัตย์ไว้แน่น ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเด็ดขาด “เสี่ยวเยว่ เ๽้าคือคนเดียวที่สามารถส่งสารนี้ได้ พวกเขาจะไม่สงสัยใบหน้าที่ดูไร้เดียงสาของเ๽้า จงจำไว้ว่านี่คือ

ภารกิจเพื่อชีวิตของท่านอ๋อง!” เธอตัดสินใจต้องทำสิ่งที่เสี่ยงที่สุด:

ใช้เสี่ยวเยว่เป็๲ผู้ส่งสารลับ

เสี่ยวเยว่เห็นความมุ่งมั่นในดวงตาของชิงเหยา และความภักดีต่อคุณหนูของเธอก็มีมากกว่าความกลัว เธอรับกระดาษห่อสมุนไพรที่มีข้อความลับที่ชิงเหยาเขียนไว้อย่างรวดเร็ว แล้วพยักหน้ารับคำสั่ง

“ข้าจะไปเดี๋ยวนี้เ๽้าค่ะ! ท่านต้องระวังตัวนะเ๽้าคะ!” เสี่ยวเยว่สวมชุดธรรมดาที่เธอใช้ในการปลอมตัวออกไปตลาด และเล็ดลอดออกจากเรือนอย่างรวดเร็วราวกับกระรอกที่ว่องไว ใบหน้าที่ดูไร้เดียงสาทำให้เธอไม่เป็๲ที่สงสัยของคนในจวน ซึ่งเป็๲จุดเด่นที่ชิงเหยาใช้ให้เป็๲ประโยชน์

ด้านนอกเรือน,

หลิ่งเฟิง กำลังต่อสู้อย่างดุดัน เขาใช้ วรยุทธ์สูงส่งเหนือคนธรรมดา ต่อสู้กับนักฆ่าที่สวมชุดดำมากกว่าสิบคน เขาคือ

กำแพงป้องกันภัย ที่ไม่ยอมให้ใครล่วงล้ำเข้ามาใกล้เ๯้านายของเขา แต่จำนวนของศัตรูที่มุ่งเป้ามาที่การทำลาย

ห้องยา นั้นมีมากเกินไป

ในขณะที่เขาปัดป้องคมดาบและหลีกเลี่ยงการโจมตีอันตราย

เสี่ยวเยว่ ก็ปรากฏตัวขึ้นจากเงามืดอย่างเงียบเชียบ

“องครักษ์หลิ่ง! นี่คือสารลับจากคุณหนูเ๯้าค่ะ!” เสี่ยวเยว่ส่งกระดาษที่ถูกพับอย่างเร่งรีบให้เขา หลิ่งเฟิงชกนักฆ่าคนหนึ่งจนสลบแล้วคว้ากระดาษนั้นมาทันที

เขากางอ่านมันอย่างรวดเร็ว ภายใต้แสงสลัวของดวงจันทร์ เนื้อหาที่เขียนด้วยลายมือของชิงเหยานั้นเรียบง่ายแต่ชาญฉลาด: "ไฟจากทางใต้, พรางตา, ยาพิษในดิน"

หลิ่งเฟิงเข้าใจทันที! ชิงเหยากำลังใช้สถานการณ์นี้เพื่อ

วางแผนซ้อนแผน

“เสี่ยวเยว่! กลับไปซ่อนตัวที่เรือนใหญ่ทันที! ห้ามออกมาเด็ดขาด!” หลิ่งเฟิงสั่งเสียงต่ำ ก่อนจะเคลื่อนไหวตามแผนที่ได้รับมอบหมาย

หลิ่งเฟิงใช้ทักษะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมของเขา ดึงดูดนักฆ่ากลุ่มใหญ่ให้ไปทาง

สวนเล็ก ๆ ที่ถูกทิ้งขว้าง ซึ่งเป็๞พื้นที่ที่มืดและเงียบเหงา จากนั้นเขาก็ส่งสัญญาณลับให้ทหารเงาที่ซุ่มอยู่

จุดไฟ ที่บริเวณโรงเก็บฟืนทางทิศใต้ของจวนตามคำแนะนำของชิงเหยา (ไฟจากทางใต้)

ควันและแสงไฟที่ลุกไหม้จากโรงเก็บฟืนดึงดูดความสนใจของนักฆ่าทันที พวกเขาคิดว่าเป้าหมายสำคัญ (เช่น ห้องเอกสารลับของอ๋อง) กำลังถูกทำลาย นี่คือการ พรางตา ที่ยอดเยี่ยม

ในขณะที่นักฆ่าแตกกลุ่มไปที่ทิศทางของไฟ หลิ่งเฟิงก็ใช้โอกาสนี้โจมตีกลับอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด เขาสังเกหารนักฆ่าที่เหลืออย่างรวดเร็วจนเหลือเพียงหัวหน้ากลุ่มคนเดียว

“เ๯้ามาเพื่อทำลายห้องยาของชายา! นั่นคือคำสั่งขององค์ชายรองใช่หรือไม่?” หลิ่งเฟิงถามเสียงเข้ม

หัวหน้านักฆ่าหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “ถึงแม้จะพลาดการทำลายห้องยานั้น แต่วันผ่าตัดของฉินอ๋องก็จะไม่มีวันมาถึง!” เขาพยายามควักอาวุธลับที่ซ่อนอยู่ใน

ดิน บริเวณรากไม้ของสวน

ยาพิษในดิน! หลิ่งเฟิงตระหนักได้ทันที

ชิงเหยาได้เตือนเขาว่า ศัตรูอาจใช้

การวางยาพิษ หรือ การติดเชื้อ จากสิ่งแวดล้อมใกล้เคียงในการทำลายความพยายามในการรักษาของเธอ แม้แต่

ดิน ก็อาจเป็๞เครื่องมือในการทำลายได้

หลิ่งเฟิงไม่ปล่อยโอกาสให้ศัตรูทำสำเร็จ เขาสังหารหัวหน้านักฆ่าทันที ก่อนจะรีบทำลายอาวุธลับและพิษที่ซ่อนอยู่ในดิน เพื่อไม่ให้กระทบต่อความสะอาดของบริเวณนั้น

เมื่อเหตุการณ์สงบลง หลี่จ้าน ถูกเข็นมาที่เรือนของชายา เขาเห็นซากศพของนักฆ่า และความเสียหายเล็กน้อยที่เกิดขึ้นในบริเวณรอบนอก

“เกิดอะไรขึ้น?” หลี่จ้านถามเสียงเครียด

“แผนซ้อนแผนของชายาจ้าวพ่ะย่ะค่ะ” หลิ่งเฟิงรายงานด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความนับถืออย่างแท้จริง “นางใช้การลอบสังหารนี้เพื่อเปิดโปงการทรยศหักหลังในจวน และข้าได้กำจัดนักฆ่าที่จงใจมาทำลายห้องผ่าตัดแล้ว”

ชิงเหยาเดินออกมาจากเรือน ใบหน้าของเธอยังคงดูซีดเซียว แต่ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น

“การผ่าตัดของเราปลอดภัยแล้วเพคะท่านอ๋อง” ชิงเหยากล่าว “แต่ท่านต้องเข้าใจว่าศัตรูกำลัง ร้อนใจ การโจมตีครั้งนี้เป็๞การยืนยันว่า การกลับมาเดินได้ของท่าน คือความหายนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับพวกเขา!”

หลี่จ้านมองไปยังชิงเหยาและหลิ่งเฟิงที่ยืนเคียงข้างกัน เขาตระหนักว่า

ความใกล้ชิด ที่เกิดจากการต่อสู้ร่วมกัน ได้สร้าง ความผูกพัน ที่แน่นแฟ้นยิ่งกว่าฐานะทางการเมือง

“ชิงเหยา” หลี่จ้านเรียกชื่อเธอด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างลึกซึ้ง “เ๽้าไม่ได้แค่ช่วยขาข้า... แต่เ๽้าช่วย ชีวิต และ อำนาจ ที่ข้ากำลังจะทวงคืนด้วย”

การลอบสังหารครั้งนี้ไม่ได้ทำลายการรักษา แต่กลับทำให้

หลี่จ้าน เชื่อใจ จ้าวชิงเหยา อย่างสมบูรณ์ การผ่าตัดครั้งสำคัญจึงถูกกำหนดขึ้นในคืนเดือนมืดที่กำลังจะมาถึง