อพาร์ตเมนต์ให้เช่าแบบเก่าที่ทรุดโทรมราวกับจะพังแหล่มิพังแหล่คือที่พักอาศัยของเซียวเยี่ยมาตลอดสามปีนี้
ทว่าในวันนี้ทันทีที่เซียวเยี่ยก้าวเข้าไปในโถงบันไดและเงยหน้าขึ้นเขากลับพบกับคนคนหนึ่งที่เขาไม่เคยคิดฝันว่าจะมาปรากฏตัวที่นี่... ฉินเยียนหราน
เธอคือหญิงสาวผู้ครองตำแหน่งดาวโรงเรียนที่ได้รับการยอมรับไปทั่วทั้งโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่ง
ในยามนี้ฉินเยียนหรานเปลี่ยนมาใส่ชุดลำลองแล้วผมสลวยมัดรวบไว้ด้านหลัง เผยให้เห็นโครงหน้าด้านข้างที่ประณีตงดงามขณะที่เธอยืนพิงราวบันไดอย่างเกียจคร้าน
เซียวเยี่ยจำต้องยอมรับว่าแม้จะยืนอยู่หน้าประตูห้องเช่าที่มีแต่ใบปลิวโฆษณาเล็กๆ แปะไว้จนลายตาแต่เด็กสาวคนนี้ก็ยังคงงดงามจนทำให้หัวใจคนมองสั่นไหวได้อยู่ดี!
เมื่อเห็นภาพที่ดูขัดตาเช่นนี้เซียวเยี่ยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหลาดใจฉินซื่อกรุ๊ปนั้นมีอิทธิพลกว้างขวางในเมืองซ่างจิงและฉินเยียนหรานก็เป็ทายาทเพียงคนเดียวที่ได้รับความรักใคร่เอ็นดูอย่างที่สุดตามหลักแล้วเธอไม่น่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับตึกเช่าซอมซ่อของเซียวเยี่ยเลยแม้แต่น้อย
ยกเว้นเสียแต่ว่าตึกนี้จะเป็ทรัพย์สินของตระกูลเธอ?
แต่ต่อให้จะมาเก็บค่าเช่าก็คงไม่ต้องถึงขั้นให้เ้าหญิงน้อยแห่งตระกูลฉินมาด้วยตัวเองหรอกมั้ง?
ในขณะที่เซียวเยี่ยกำลังยืนอึ้งอยู่นั้นฉินเยียนหรานก็สังเกตเห็นเขาเช่นกัน เธอยืดตัวขึ้นและเป็ฝ่ายเอ่ยทักทายเขาก่อน“สวัสดีค่ะ คุณเซียวเยี่ย!”
“สวัสดีครับ!”
เซียวเยี่ยตอบกลับตามมารยาทแต่ในใจกลับเริ่มกังวล หรือว่าฉินเยียนหรานตั้งใจจะมาหาเขาโดยเฉพาะ?
ดูเหมือนจะอ่านความสงสัยในดวงตาของเซียวเยี่ยออกฉินเยียนหรานยิ้มบางๆ แล้วอธิบายว่า “ฉันได้ที่อยู่ของคุณมาจากอาจารย์ถัง”
หือ?มาหาฉันจริงๆ ด้วย?
เซียวเยี่ยชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า“เอ่อ... คุณฉินมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?”
แม้พวกเขาต่างจะเป็หนึ่งในสี่เมล็ดพันธุ์อัจฉริยะของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งแต่ในความทรงจำของเซียวเยี่ย ทั้งคู่แทบจะไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลยแม้แต่คุยกันก็แทบจะยังไม่เคย
ยิ่งไปกว่านั้นฉินเยียนหรานยังมีผู้ติดตามมากมายในโรงเรียนไม่ว่าเธอจะไปที่ไหนก็มักจะเป็จุดสนใจของฝูงชนเสมอเซียวเยี่ยจึงมักจะหลีกเลี่ยงเธอจนเป็นิสัย
“คือว่า...”
ฉินเยียนหรานกะพริบตาเล็กน้อยใบหน้าที่เคยเ็าเสมอมากลับปรากฏรอยแดงระเรื่อด้วยความประหม่าเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยปากถามออกมาว่า “ไม่ทราบว่าคุณเซียวเยี่ยมีความคิดที่จะเข้าร่วมสมาคมไหนหรือยังคะ?”
เซียวเยี่ยขมวดคิ้วจากนั้นก็ยิ้มเยาะตัวเองพลางกล่าวว่า “ผมก็อยากจะเข้าร่วมสมาคมเพื่อรับเงินสนับสนุนที่มั่นคงเหมือนกันครับ”
“แต่ด้วยอาชีพที่ผมปลุกพลังขึ้นมาได้... คงไม่มีสมาคมไหนอยากได้ตัวผมหรอกเพราะฉะนั้นตอนนี้ผมคงต้องเป็คนไร้สังกัดไปก่อน”
ทว่าฉินเยียนหรานกลับกะพริบตากลมโตคู่นั้นแล้วพูดว่า“แต่ว่าหลายเขตพื้นที่และดันเจี้ยนทั้งหลายนั้นหากอาศัยเพียงตัวคนเดียวมันยากมากที่จะสำรวจให้เสร็จสิ้น ถ้าก้าวเดินเพียงลำพังใน่แรกคุณจะพัฒนาตัวเองได้ช้ามากนะ...”
คำพูดนี้ทำให้เซียวเยี่ยรู้สึกประหลาดใจนี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉินเยียนหรานผู้สุขุมเยือกเย็นคนนั้นจะพูดออกมาได้เลยคุณหนูใหญ่ตระกูลฉินคนนี้้าอะไรกันแน่?
เซียวเยี่ยตัดสินใจถามตรงๆ“คุณฉิน้าจะพูดอะไรกันแน่ครับ?”
เมื่อเห็นว่าฉินเยียนหรานดูเหมือนจะรู้ตัวว่าแสดงกิริยาไม่เหมาะสมออกไปแก้มของเธอจึงเปลี่ยนเป็สีชมพูระเรื่อพลางกล่าวว่า “ขอโทษด้วยค่ะคุณเซียวเยี่ย!”
“โปรดอภัยที่ฉันเสียมารยาทด้วยนะคะ...”
ฉินเยียนหรานเงยหน้าขึ้นสบตาเขาด้วยดวงตาอันใสซื่อและกล่าวอย่างจริงใจ“ฉันมีแผนจะก่อตั้งสมาคมใหม่ในนามของฉินซื่อกรุ๊ปจึงอยากจะเชิญชวนให้คุณเซียวเยี่ยมาเข้าร่วมงานกับเราค่ะ!”
เซียวเยี่ยถึงกับตะลึงนี่มันข่าวใหญ่ระดับะเิวงการเลย!
ฉินซื่อกรุ๊ปที่ไม่เคยเข้ามายุ่งเกี่ยวกับสมาคมผู้ตื่นรู้ในเมืองซ่างจิงเลยกลับคิดจะะโลงมาร่วมวงด้วยเนี่ยนะ?
“คุณฉินเยียนหรานคุณก็น่าจะรู้นะว่าอาชีพที่ผมปลุกขึ้นมาได้คืออาชีพไร้ระดับ?”
เซียวเยี่ยยักไหล่แล้วพูดต่อ“ฉันทราบค่ะ!” ฉินเยียนหรานจ้องมองเซียวเยี่ยด้วยสายตาเป็ประกายก่อนจะยิ้มพลางกล่าวว่า “แต่ฉันยิ่งทราบดีว่าอาชีพไร้ระดับที่สามารถฝ่าหอคอยแห่งการทดสอบชั้นที่ 5 ไปได้นั้นมี ‘คุณค่า’ มากมายแค่ไหน”
“ขอโทษด้วยนะครับ คุณฉิน”
ทว่าเซียวเยี่ยกลับส่ายหัวและปฏิเสธอย่างนุ่มนวล“ขอบคุณสำหรับคำเชิญนะครับเพียงแต่่นี้ผมยังมีเื่ส่วนตัวบางอย่างที่ต้องจัดการหากเข้าร่วมสมาคมในตอนนี้คงจะไม่ค่อยสะดวกเท่าไร”
คาดไม่ถึงว่าฉินเยียนหรานจะรีบเบี่ยงตัวมาขวางหน้าเซียวเยี่ยไว้ในระยะที่ใกล้กันจนััได้ถึงลมหายใจเช่นนี้เมื่อได้มองดวงตาของดาวโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งที่ใครๆ ต่างยอมรับแม้แต่เซียวเยี่ยเองก็ยังอดไม่ได้ที่จะกลั้นหายใจพลางนึกในใจว่าเธอช่างเป็โฉมงามที่สมบูรณ์แบบจริงๆ!
ยัยเด็กคนนี้คงไม่ได้คิดจะใช้มารยาหญิงหรอกนะ?
ฉินเยียนหรานกะพริบดวงตากลมโตคู่นั้นแล้วถามว่า“คุณเซียวเยี่ยไม่อยากลองฟังข้อเสนอของฉันดูก่อนหรือคะ?”
เซียวเยี่ยส่ายหัวอีกครั้ง“ต้องขออภัยจริงๆ ครับ...”
“เงินเดือน 50,000 เหรียญัต่อเดือนค่ะ!”
“เดี๋ยวนะ... เท่าไรนะ?!”
ร่างของเซียวเยี่ยสั่นสะท้านขึ้นมาทันทีต้องรู้ก่อนว่าค่าเช่าห้องแห่งนี้ทั้งปีของเขายังแค่ 3,000เหรียญัเท่านั้นเอง!
ฉินเยียนหรานยิ้มอย่างพึงใจ“เพียงแค่คุณเซียวเยี่ยตกลงเข้าสมาคมของฉันจะได้รับเงินเดือนพื้นฐานอย่างน้อย 50,000 เหรียญัค่ะ!”
หลังจากปลุกพลังเป็ผู้ตื่นรู้แล้วทั้งอุปกรณ์ ยา ดันเจี้ยน... ของสิ้นเปลืองสารพัดอย่างล้วนต้องใช้เงินทั้งสิ้น!
เซียวเยี่ยไม่ได้เหมือนกับผู้มีอาชีพระดับSที่นับแต่วินาทีที่ปลุกอาชีพชีวิตก็ถูกกำหนดให้สุขสบายไร้กังวลไปตลอดกาล
“ขอถามหน่อยได้ไหม ทำไมอยู่ดีๆฉินซื่อกรุ๊ปถึงตัดสินใจเข้ามาแทรกแซงเื่สมาคมผู้ตื่นรู้ล่ะครับ?”
เซียวเยี่ยสงบสติอารมณ์ลงและถามด้วยความสงสัยเค้กชิ้นโตในเมืองซ่างจิงถูกสี่สมาคมใหญ่แบ่งสรรปันส่วนกันไปนานแล้วจะยอมให้มีสมาคมใหม่เกิดขึ้นมาได้อย่างไร?
แม้จะเป็ฉินซื่อกรุ๊ปแต่การจะเริ่มนับหนึ่งใหม่ท่ามกลางสมาคมผู้เก๋าเกมเ่าั้เพื่อสร้างสมาคมใหม่ขึ้นมาเกรงว่าจะยากเข็ญยิ่งกว่าปีนขึ้น์เสียอีก!
“ไม่ใช่การตัดสินใจของฉินซื่อกรุ๊ปหรอกค่ะ แต่เป็การตัดสินใจของฉันเอง...”
ฉินเยียนหรานเม้มริมฝีปากพลางยิ้ม“ส่วนเหตุผลน่ะหรือ... ถ้าคุณตกลงเข้าร่วม ฉันจะบอกให้ฟังค่ะ!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นเซียวเยี่ยก็พอจะเดาเค้าลางบางอย่างออก
หลายวันมานี้มีข่าวลือหนาหูในโรงเรียนเข้าหูเขามาบ้างว่ากันว่าฉินซื่อกรุ๊ปกำลังเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่ธุรกิจในเครือหลายแห่งถูกโอนขายออกไป และว่ากันว่ายังต้องแบกรับภาระหนี้สินมหาศาล?
ในฐานะทายาทเพียงคนเดียวฉินเยียนหรานย่อมต้องแบกรับภาระของฉินซื่อกรุ๊ปไว้บนบ่า
การสร้างสมาคมใหม่ขึ้นมา...คงจะเป็หนทางแก้ปัญหาที่เธอคิดค้นขึ้น
แต่ต่อให้เธอจะปลุกอาชีพระดับSขึ้นมาได้ การจะสร้างสมาคมใหม่ก็ไม่ใช่เื่ง่ายดายเหมือนที่พูด
ทว่าเด็กสาวคนนี้กลับมีความรับผิดชอบอย่างมากและยังฉลาดหลักแหลมยิ่งนัก!
จะตกลงดีไหมนะ?
เซียวเยี่ยลังเลเล็กน้อยเพราะในยามนี้เขา้าเงินจริงๆ!
“คุณเซียวเยี่ยพิจารณาแล้วเป็ยังไงบ้างคะ?” ฉินเยียนหรานเอียงคอถามเซียวเยี่ย
“ขอหนึ่งเงื่อนไขครับ!” เซียวเยี่ยนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า“ผมต้องมีสิทธิ์ในการปฏิบัติการโดยลำพังอย่างอิสระและกิจกรรมที่ไม่จำเป็ของสมาคม ผมมีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธการเข้าร่วมได้”
“ตกลงค่ะ!”
นึกไม่ถึงว่าฉินเยียนหรานจะรับคำอย่างรวดเร็วเซียวเยี่ยจึงกล่าวต่อ “และใน่หลายวันนี้ผมต้องขอแยกตัวจากสมาคมเพื่อปฏิบัติภารกิจคนเดียวชั่วคราวครับ”
“ชั่วคราวนี่นานแค่ไหนคะ?”
“หนึ่งเดือนครับ”
“ตกลงตามนั้น!”
ฉินเยียนหรานยื่นมือเรียวบางออกมาทันทีพลางยิ้มอย่างงดงาม“คุณเซียวเยี่ย ยินดีต้อนรับเข้าสู่สมาคมของฉันค่ะ!”
เซียวเยี่ยยื่นมือไปจับอย่างยินดี“ร่วมงานกันอย่างราบรื่นครับ... ท่านประธานในอนาคต!”
1K
![[จบ] คุณแม่ที่รัก [Dear Mother]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1699935766_83711266.webp)
