ตกเย็น...
รุ้งนั่งเหงาๆคนเดียวอยู่ม้าหินอ่อนหลังบ้าน บนโต๊ะมีเครื่องดื่มมึนเมาสองสามขวดที่เธอซื้อมาจากร้านค้าด้านนอก ปกติแล้วหญิงสาวแทบจะไม่แตะเครื่องดื่มเหล่านี้ แต่วันนี้เธอขอลิ้มลองมันเพื่อละลายความเศร้าในใจสักครั้ง ั้แ่ที่พ่อสามีขับรถออกไป บ้านหลังน้อยกลางสวนขนาดใหญ่ก็เปลี่ยวเหงาจนเธอกลับมาร้องไห้อีกรอบ
“รุ้ง”
“…คุณพ่อ”
“อยู่นี่เอง พ่อนึกว่าหนูหนีไปแล้วซะอีก”
“คือ…”
“เฮ้อ มานั่งดื่มให้ไอ้คนแบบนั้น มันไม่เหมือนหนูเลยนะ”
ชายเฒ่าเดินเข้ามาหาลูกสะใภ้
เมื่อรุ้งได้ยินเช่นนั้นเธอก็ก้มหน้าด้วยความอับอายกับสิ่งที่เกิดขึ้น ร่างระหงที่ไม่เคยผ่านแอลกอฮอล์มาก่อนเริ่มมีสีแดงบริเวณแก้ม เธอพึ่งดื่มมันไปเพียงสามแก้วเท่านั้น แต่เืในตัวกลับกระจายไอร้อนออกมาแล้ว ไพศาลนั่งลงข้างๆพร้อมกับปลอบใจ และพ่อสามีก็ไม่ได้มาหาลูกสะใภ้ตัวเปล่าเช่นเดียวกัน
“พ่อจะมาดูว่าหนูได้กินอะไรหรือยัง”
“หนู ยังกินอะไรไม่ลงหรอกค่ะ”
“แต่ทำไมถึงดื่มพวกนี้ลงล่ะ”
“ไม่รู้สิคะ”
เสียงหวานเอ่ยตอบพ่อผัว...
รุ้งหยิบแก้วเบียร์ขึ้นมากระดกจนหมดแก้ว ฟองขาวๆติดมุมปากจนชายแก่อยากจะก้มลงไปโลมเลียคราบพวกนั้นออกให้หมด สะใภ้สาวอยู่ในชุดเสื้อกล้ามรัดหน้าอกทรวงใหญ่ เธอใส่กางเกงขาสั้นพร้อมเข้านอน เผยให้เห็นขาอ่อนที่นวลผ่องไปทั้งโคนขายาวระหง
“พ่อเองก็กะจะมาชวนหนูดื่มเหมือนกัน”
“จริงหรอคะ”
“พ่อไม่อยากสนับสนุนให้ทำอะไรแบบนี้หรอกนะ แต่ก็ไม่อยากให้หนูนอนเครียดไปคนเดียว”
“ขอบคุณค่ะคุณพ่อ หนู…ดีใจจริงๆที่มีคนยู่ข้างๆในเวลาแบบนี้”
“งั้นขอเวลาพ่อแป๊บนึงนะ”
ไพศาลลุกขึ้นจากม้านั่ง
ชายเฒ่าเดินหันหลังพร้อมกับยิ้มกรุ้มกริ่มกลับไปยังรถกระบะของตัวเอง เหล้าต้มสูตรโบราณที่หมักเองกับมือถูกถือกลับมาเป็โหลใหญ่ สองพ่อผัวลูกสะใภ้นั่งชนแก้วและปรับทุกข์ในใจให้กันหมดเปลือก ฤทธิ์เหล้าดองของพ่อผัวดูเหมือนจะมีแอลกอฮอล์มากกว่าเบียร์ในแก้วของรุ้งมาก แต่ถึงอย่างนั้นหญิงสาวก็กระดกมันเข้าปากโดยไม่แย้งสิ่งใดทั้งสิ้น
แก้วแล้วแก้วเล่าถูกริน...
หนึ่งชั่วโมงผ่านไปดวงหน้าหวานใสของสะใภ้สาวก็แดงระเรื่อชวนมองไปทั้งใบ
“หนูคิดดีแล้วนะคะคุณพ่อ อึก”
“อะไรหรอ”
“หนู…หนูจะเดินทางออกไปจากบ้านหลังนี้เพื่อตั้งสติสักพัก”
“แล้วหนูจะไปที่ไหน”
“กลับบ้านน่ะค่ะ”
“แล้ว…แม่ของหนูรู้เื่นี้หรือยัง”
“ยังค่ะ…หนู ยังไม่กล้าโทรไปบอกแม่ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง”
“ดีแล้ว ถ้างั้น…คืนนี้ก็ดื่มกับพ่อหน่อยแล้วกันนะ”
“ค่ะ”
เหล้าต้มขาวขุ่นถูกรินใส่จอกเล็กๆ
รสชาติของมันขมปี๋แต่ละมุนลิ้นอย่างน่าเหลือเชื้อ รุ้งไม่รู้ตัวว่าตัวเองกระดกแอลกอฮอล์สูตรเด็ดเ่าั้ไปมากแค่ไหน ลมหายใจของเธอเริ่มร้อนรุ่มและพวยพุ่งอย่างแผ่นเบา แถมเหล้าของพ่อผัวยังทำให้อบอุ่นไปทั่วท้องน้อยอีกต่าหาก
ความสัมพันธ์อันใกล้ชิดจากพ่อสามีทำให้สะใภ้สาวมีกำลังใจ รุ้งเองก็เสียพ่อไปั้แ่ยังเด็ก เธอเลยเห็นตาเฒ่าไพศาลประดุจพ่อแท้ๆของตัวเองมาโดยตลอด ความอบอุ่นและการดูแลจากชายผู้นี้ มันทำให้หญิงสาวรู้สึกดีั้แ่ที่ได้ทำความรู้จักกันครั้งแรก
“อื้ออ”
“….”
“อึก…อืม”
“เป็อะไรหรอ…รุ้ง”
“ป…เปล่าค่ะ หนู…หนูแค่รู้สึก…แปลกๆ”
ใบหน้าแดงระเรื่อเงยขึ้นไปบอกพ่อสามี แต่การเบียดเสียดบั้นท้ายบดไปตามม้านั่งมันทำให้ไพศาลเห็นสัญญาณอันดีชัดเจน รุ้งหุบน่องขาพลางกับกลืนน้ำลายลงคอ อยู่ๆความรู้สึกบางอย่างก็ประทุอยู่ใต้ท้องน้อยราวกับมีอะไรเคลื่อนไหวอยู่ด้านใน
หญิงสาวไม่เคยเกิดอาการเช่นนี้มาก่อน เธอรู้สึกเหมือนกับมีลำธารน้อยๆไหลบากออกมาจากร่องรักจนกางเกงขาสั้นเริ่มชื้นแฉะเยิ้มเหนียว
“หน้าแดงเชียว”
“หนู…หนูเมามากแล้วค่ะ คุณพ่อ”
“จริงหรอ”
“ขอตัวก่อนนะคะ พรุ่งนี้เช้า…หนูกลัวจะไม่มีแรงเดินทาง”
“ถ้างั้น…แก้วสุดท้ายนี้เราแบ่งกันนะ”
“…..ค่ะ”
ไพศาลรินเหล้าก้นขวดจนหมด จากนั้นพ่อผัวลูกสะใภ้ก็ยกขึ้นชนและกระดกความเข้มข้นละลายไปตามลำคอ ใบหน้าของสาวสวยแดงจัดยิ่งกว่าเดิม แต่ใบหน้าของชายชรากลับเต็มไปด้วยสายตาเ้าเล่ห์มากมาย รุ้งค่อยๆลุกขึ้นจากม้านั่ง ทันทีที่เธอหันหลัง พ่อสามีก็เห็นกางเกงขาสั้นชื้นแฉะเป็ดวงๆอยู่กลางร่อง
“หึหึ…ไอ้พล มึงพลาดซะแล้วล่ะ”
มือหนาลูบเคราสีขาวพร้อมกับจ้องมองเรือนร่างระหงเดินโซเซเข้าไปในบ้าน จากนั้นไม่นานชายแก่ก็เดินตามขึ้นไปดูสะใภ้สาวที่นอนเลื้อยร่างกายร้อนรุ่มอยู่บนเตียงด้วยความโดดเดี่ยว!
572
![[END] BAD MASTER เจ้านายเย็นชา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608990543_13805699.webp)