หวามรักซาตานร้าย_End

        ลลินทิพย์ก้าวขึ้นไปนั่งภายในรถยนต์คันหรู บอดี้การ์ดสาวทั้งสองก็ก้าวเข้าไปตาม เมื่อทุกคนนั่งประจำที่ภายในรถกันเรียบร้อยแล้ว รถยนต์คันหรูก็ขับเคลื่อนตัวออกจากหน้าคฤหาสน์ วิ่งตามถนนทางเข้าคฤหาสน์ มุ่งสู่ท้องถนนหลัก ที่มีรถวิ่งกันขวักไขว่ไปมา

        ‘ดูแลตัวเองดีๆนะ ผมไม่ได้ไปด้วย ผมจะต้องไปเข้าร่วมประชุม ประชุมเลื่อนไม่ได้’

        เสียงของลูเซี่ยนดังกึกก้องอยู่ในความคิดของลลินทิพย์ ในตอนเช้าตรู่วันนี้ ก่อนที่ลูเซี่ยนจะเดินทางไปทำงาน เขาจุมพิตหน้าผากนูนเนียนใส แล้วบอกกล่าวให้เธอดูแลตัวเอง เธอนั้นอยากให้เขาไปเดินดูของใช้ของเด็กด้วยกันนะ แต่ในเมื่อเขามีประชุม ก็ต้องให้เขาไปประชุม เพราะยังไงประชุมก็สำคัญกว่าการที่เธอไปเดินดูของใช้ของเด็กอยู่แล้ว

        แต่ถึงลูเซี่ยนจะไม่ได้ไปเดินดูกับเธอด้วย เขาก็ให้ทั้งบอดี้การ์ด ทั้งลูกน้องของเขามาคอยคุ้มกันเธอเยอะแยะเลย จนเธออดคิดไม่ได้ว่าคนเยอะไปหรือเปล่า แต่ก็ไม่ได้โอดครวญอะไรกับเขา เพราะเขาคงเป็นห่วงเธอกับลูกมากนั่นแหละ

        “วันนี้พ่อเค้าติดประชุมนะลูก อย่างอนพ่อเค้านะ”

        ลลินทิพย์ยกมือขึ้นลูบไล้ที่หน้าท้องที่ยังคงแบนเรียบไปมาเบาๆ ขณะลูบก็พูดกับเจ้าตัวเล็กในท้องไปด้วย เพื่อไม่ให้ลูกงอนพ่อ และแม่ก็จะไม่งอนพ่อด้วย เพราะเข้าใจดีว่าเขาต้องทำงาน ต้องเข้าประชุม และก็มีเพียงแค่ครั้งนี้ที่เขาไม่ได้ไปไหนมาไหนด้วย ครั้งก่อนๆเขาจะไปด้วยตลอดไม่เคยห่างกาย

        รถยนต์คันหรูวิ่งตรงมาจอดที่หน้าซูเปอร์มาเก็ต ที่ถือว่าใหญ่เป็นอันดับต้นๆ ของประเทศ ลลินทิพย์และบอดี้การ์ดก้าวออกมายืนอยู่นอกรถ ลลินทิพย์มองดูป้ายชื่อของห้างสรรพสินค้า ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปภายใน ไปยังโซนที่เป็นโซนขายของเด็ก ซึ่งที่นี่มีของต่างๆ มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า ของใช้ต่างๆ ทั้งของเล่นเสริมทักษะก็มีเยอะแยะมากมายให้เลือก

        “ที่นี่ของเยอะมากเลยเนอะ เยอะจนเลือกไม่ถูกเลย”

        “ค่ะ ที่นี่มีของขายเยอะมาก คือมาซื้อของที่นี่จะได้ครบหมดทุกอย่าง โดยไม่ต้องไปหาซื้อที่อื่นให้ลำบาก”

        ขณะที่เดินดูของต่างๆ สำหรับเด็กอ่อน แฟนตาเซียได้ยินลลินทิพย์พูดเป็นประโยคบอกเล่าลอยๆ ขึ้นมา แฟนตาเซียจึงเอ่ยสนับสนุน คำพูดของลลินทิพย์ อย่างรู้ว่าที่นี่มีของต่างๆ ครบถ้วน หากใครต้องการจะซื้อหาอะไร มาที่นี่ย่อมไม่มีทางผิดหวัง

        “เอลล่า!!... นี่เธอหายไปนานเลยนะ”

        แฟนตาเซียเห็นเอลล่า ที่ก่อนหน้านี้แยกตัวออกไปเข้าห้องน้ำ จากตอนนั้นถึงตอนนี้ เอลล่าไปเข้าห้องน้ำเกือบๆ ยี่สิบนาทีได้ แฟนตาเซียพอเห็นหน้าจึงพูดเปรยๆ ต่อว่า แต่ก็ไม่ได้จริงจังอะไร และไม่ได้จับพิรุธอะไร เพียงแค่อยากให้รู้ว่าไปนานก็เท่านั้นเอง

        “แหม!!... ก็คนมันปวดท้องหนัก ก็ต้องนานสิ ใครจะบังคับให้เร็วได้ล่ะเธอก็”

        เอลล่ากล่าวสวนกลับแฟนตาเซีย อย่างต้องการให้รู้เช่นกัน ว่าที่ไปนานๆ นั้นเนื่องจากอะไร แฟนตาเซียก็ไม่ได้พูดอะไรต่อจากนั้น และเอลล่าก็ไม่ได้พูดด้วยเช่นกัน ทำเพียงตั้งหน้าตั้งตาเดินตามติดลลินทิพย์ในการเดินดูของใช้ของเด็กเล็กไปเรื่อยๆ

        “รู้สึกเมื่อยๆ ง่วงๆแล้ว กลับกันดีกว่า”

        ลลินทิพย์เดินดูของโน่นนี่นั่นได้สักพัก ก็หันไปบอกกล่าวกับ อิวาน แฟนตาเซียและเอลล่า เมื่อรู้สึกว่าร่างกายเริ่มอยากจะนอนหลับพักผ่อนเต็มทีแล้ว ซึ่งเธอก็เข้าใจนะว่าคนท้องมักจะง่วงนอนบ่อยเป็นธรรมดา เธอจึงไม่อยากฝืนเดินดูของต่อไป ยังมีเวลาอีกตั้งหลายเดือนที่ลูกของเธอจะคลอดออกมา เพราะฉะนั้นเธอไม่รีบร้อน

        พออิวานได้ยินว่าลลินทิพย์จะกลับคฤหาสน์แล้ว อิวานก็โทรแจ้งคนขับรถ ให้นำรถยนต์มารอที่หน้าซูเปอร์มาร์เก็ต เพื่อจะได้ไม่เป็นการเสียเวลา หากลลินทิพย์เดินไปถึงจะได้ขึ้นรถเลยในทันที

        :

        “อ๊ะ!!... ชะลอรถทำไม มีอะไรหรือเปล่า?”

        รถยนต์คันหรูวิ่งจะกลับคฤหาสน์ พอวิ่งมาได้ครึ่งทางก็ต้องชะลอรถ เพราะมีท่อนไม้ขวางทางอยู่ ลลินทิพย์เห็นทุกคนเตรียมพร้อมรับมือ จากที่เธอรู้สึกง่วงงุน ตากลับสว่างขึ้นมาโดยพลัน แล้วส่งเสียงร้องถามอิวานที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ คนขับ เพื่อจะได้รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น

        “มีท่อนไม้ใหญ่ขวางถนนอยู่ครับ มันมีอะไรแปลกๆ ที่ไม่ชอบมาพากล แต่นายหญิงอย่าตกใจไปนะครับ พวกเราจะคุ้มครองนายหญิงให้ดีที่สุด”

        ถึงอิวานจะบอกให้ลลินทิพย์ไม่ต้องตกใจไป แต่เธอก็ตกใจอยู่ดี และหวาดกลัวขึ้นมาโดยพลัน จนใบหน้าสวยหวานขาวซีด มือเรียวเล็กเย็นเฉียบไปด้วย เธอพร่ำถามตัวเองอยู่ภายในใจ นี่มันจะเกิดเรื่องอะไรกับเธอ เรื่องไม่ดีใช่ไหม ขออย่าให้เป็นอย่างนั้นเลย ตอนนี้ลูเซี่ยนก็ไม่อยู่เคียงข้างเธอด้วย เธอจะทำยังไงดี

        “ตั้งสติไว้นะคะ พวกเราอยู่ด้วยทั้งคน ยังไงนายหญิงจะต้องปลอดภัยค่ะ”

        แฟนตาเซียเห็นหน้าซีดๆ ของลลินทิพย์ แฟนตาเซียจึงยื่นมือมาจับมือเรียวเล็ก และรับรู้ได้ถึงมือเรียวเล็กเย็นเฉียบ แฟนตาเซียจึงพูดให้ลลินทิพย์ตั้งสติ เพื่อจะได้ฝ่าฟันสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘๒๘