เฮือกกกก
ร่างหญิงสาวในอาภรณ์สีขาวตัวเก่าสะดุ้งขึ้นเหมือนมีมวลอากาศดันเข้ามาในร่างก่อนจะอ้าปากสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ทำให้สาวใช้ที่นั่งเฝ้าร่างไร้ลมหายใจอยู่ข้างเตียงร้องทักขึ้น
“คุณหนูเ้าคะ คุณหนูยังไม่ตาย ฮืออออ”
“แค่กๆ” หญิงสาวลืมตาขึ้น
เธอมาเกิดในอีกร่างนึงแล้วหรือ
พอกวาดตามองไปรอบห้องจึงมั่นใจเมื่อเห็นบรรยากาศรอบตัวช่างไม่คุ้นเคยทั้งเฟอร์นิเจอร์และสาวแปลกหน้าคนนึงสวมใส่อาภรณ์เก่าๆ คลับคล้ายคลับคราเหมือนเธอเคยเห็นในซีรีย์จีนโบราณ
ใช่เธอได้เกิดใหม่แล้ว แน่นอนว่านี่จะเป็การเกิดใหม่แบบชั่วคราวเพื่อหาทางฟื้นร่างเธอเองที่อีกมิตินึง
ว่าแต่ท่านตาจำเป็เธอไปไหนเสียหล่ะอย่าบอกว่าจะทิ้งเธออยู่ในโลกยุทธภพนี่ดื้อๆแบบนี้นะ
“บ่าวคิดว่าคุณหนูจะทิ้งบ่าวไปเสียแล้ว ฮือออ"
เสียงร้องไห้ครวญครางของหญิงสาวที่น่าจะเป็สาวให้ของร่างนี้ก็ดึงเธอออกมาเผชิญกับความจริง
“เอ่อ พี่่…คุณ ไม่สิ เ้าชื่ออะไรหรือ”เธอเริ่มปรับตัวโดยการเริ่มจากภาษาใช้
คำถามของหงเฟินทำให้สาวใช้ชะงักน้ำตาดวงตานางเริ่มสั่นระริกราวกับจะร้องไห้อีกรอบ ดูท่าจะหนักกว่าเก่า
“คุณหนูจำบ่าวไม่ได้หรือเ้าคะ ฮือออ บ่าวชื่อซานลี่เ้าค่ะคุณหนูโดนพิษทำให้สติฟั่นเฟืองหรือเ้าคะ ฮือ”
เธอยื่นมืออกไปเบื้องหน้าเหมือนอยากปลอบแต่แล้วก็เปลี่ยนใจ ได้แต่มองสาวใช้อย่างระอา
ไม่ใช่ว่าฉันฟั่นเฟืองแต่ฉันไม่ใช่คุณหนูของเธอต่างหาก
หงเฟินพยายามนั่งนึกเผื่อเ้าของร่างนี้จะหลงเหลือความทรงจำเดิมไว้บ้างแต่ปรากฏว่า…ช่างว่างเปล่า
“คงงั้นมั้ง” เธอหัวเราแห้งๆ “ข้าเหมือนตายแล้วฟื้นใหม่ จำอะไรไม่ได้เลยพี่ซานลี่ช่วยเล่าทุกอย่างเกี่ยวกับตัวข้าให้ฟังหน่อยสิเ้าคะ”
เธอส่งแววตาบ้องแบ๊วที่มักทำเวลาขอร้องใครให้ช่วยไปให้หญิงสาวใช้ก่อนจะเขยิบก้นตัวเองลงจากเตียงมานั่งข้างพื้นระดับเดียวกับสาวใช้เพื่อตั้งท่ารอความจริงของร่างนี้
“คุณหนูอย่าเรียกบ่าวอย่างนี้สิเ้าคะ ละแล้วอย่าลงมานั่งข้างล่างเลยเ้าค่ะ เดี๋ยวเสื้อผ้าเลอะเอา”
หงเฟินส่ายหน้าทำให้ต้องเป็นางเองที่ลุกขึ้นแล้วลงมานั่งที่พื้นระดับล่างกว่าคุณหนูของเธอแต่เธอก็ยิ่งแปลกใจเมื่อคุณหนูตัวน้อยของเธอก้าวลงมานั่งข้างเธออย่างไม่ถือตัว
“เอาเป็ว่าข้าสั่งท่านให้นั่งตรงนี้และเริ่มเล่าเื่ต่างๆให้ข้าฟังได้แล้ว เริ่มที่ ตัวข้าชื่ออะไร ลูกเต้าเหลาใครตายอย่างไร…”
และเื่ราวต่างๆก็พรั่งพรูออกมาจากปากสาวใช้ที่เล่าไปด้วยทำสีหน้าแปลกใจไปด้วย
จากที่ออกจากปากสาวใช้ผู้นี้ของหงเฟินเธอจับใจคราวได้ว่า
หญิงนางนี้นามว่าหงเฟิน…ชื่อเหมือนเธอไปอีกกกก
เป็ลูกสาวตระกูลหงหรือเรียกอีกชื่อที่ขนานนามทั่วแคว้นแห่งนี้คือ ตระกูลหงษ์เพลิง ตระกูลแห่งธาตุไฟเพราะบุตรหรือบุตรีที่เกิดจากตระกูลนี้ล้วนเกิดมาพร้อมกับพร์ประจำตระกูล…
เพียงแรกเกิดก็มีกลิ่นไอธาตุเปล่งออกมาบ่งบอกว่าเป็ผู้ใช้วรยุทธ์ธาตุไฟ
ต่างจากเด็กทั่วไปที่จะรู้ธาตุประจำตัวเองเมื่ออายุย่างห้าหนาวจึงสามารถเริ่มฝึกวรยุทธ์ตามธาตุตัวเองได้พร์ข้อนี้จึงทำให้ตระกูลนางเป็ที่หนึ่งในผู้ใช้วรยุทธ์ธาตุไฟและยังเป็หนึ่งในหกตระกูลที่ยิ่งใหญ่ของแคว้นเต๋อหวางฉายแห่งนี้
ตระกูลทั้งหกมีตำนานว่าบรรพบุรุษมีสายเืเทพบน์จึงได้มีพร์เช่นนี้
ซึ่งร่างนี้คือความโชคร้ายของตระกูลนางคือบุตรีคนเดียวของประมุขตระกูลคนปัจจุบัน แต่นางเกิดมาเป็ผู้ไร้ธาตุ ไม่สามารถฝึกวรยุทธ์ได้จึงโดนบิดาส่งมาซ่อนตัวที่จวนเก่าท้ายแคว้นแห่งนี้
น้อยคนนักที่รู้ว่านางยังมีชีวิตอยู่เพราะบิดานางปล่อยข่าวลือออกไปว่านางร่างกายอ่อนแอเป็โรคั้แ่อายุย่างเข้าห้าหนาว่แรกชาวบ้านก็ลือให้หึ่งว่า นางใกล้ตายบ้าง หน้าตาอัปลักษณ์บ้าง ที่ร้ายแรงสุดข่าววงในหลุดออกไปว่านางเป็ผู้ไร้ความสามารถบ้างจึงทำให้ท่านพ่อเลือกที่จะหยุดข่าวลือโดยการแอบส่งนางมายังจวนเก่าๆแห่งนี้
จึงทำให้ร่างนี้คิดไปต่างๆนานาว่าท่านพ่อและคนในตระกูลเกลียดนางจึงไล่นางออกมาวันๆนางจึงเอาแต่เก็บตัวอยู่ในจวน ไม่ยอมรับความช่วยเหลือใดๆจากบิดาของนางนางใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวมาหลายปีจนกระทั่งอยู่มาวันหนึ่งนางเผลอไปกินสมุนไพรพิษจึงสิ้นลมหายใจไป
หงเฟินฟังสาวใช้เล่าทว่าเธอกลับไม่คิดเช่นเดียวกับร่างนี้
เธอกลับคิดว่าเพราะทุกคนรักนางจึงซ่อนนางจากสังคมชั้นสูง จากชาวบ้านที่คอยแต่จะดูถูกนางบิดานางคงรู้ว่านางเป็คนจิตใจอ่อนแอคงไม่สามารถรับได้จึงเลือกที่จะส่งนางมาอยู่ที่นี่
ยุทธภพแห่งนี้เชิดชูผู้เก่งกาจ
ไร้พลังก็เปรียบเสมือนผู้ใช้แรงงานดีๆนี่เอง
หงเฟินทอดถอนหายใจเมื่อได้ฟังเื่ราวทั้งหมดก่อนจะกล่าวขอบใจพี่สาวใช้ที่ดูท่าน่าจะรักคุณหนูของตัวเองมากเหนือสิ่งอื่นใดหงเฟินลุกขึ้นบิดี้เีก่อนจะก้าวเดินไปส่องคันฉ่อง
ภาพหญิงสาวที่ปรากฎช่างงดงามราวกับภาพวาดนางบนสวง์ผิวขาวผุดผ่องเรียบเนียนเหมือนไม่เคยถูกแสงแดดมานานทำให้หญิงสาวผู้นี้ยิ่งงามล่มบ้านล่มเมืองเข้าไปอีก
หงเฟินหยุดสำรวจร่างกายตนเองเมื่อนึกคำถามขึ้นได้
“พี่ซานลี่ ตอนนี้ข้ากี่หนาวแล้วหรือ”
“อ่อสิบสี่หนาวเ้าค่ะคุณหนู ไม่กี่ปีคุณหนูก็จะถึงวัยปักปิ่นแล้ว”
ว้าวขนาดเด็กยังสวยขนาดนี้ แล้วนี่ถ้าเธอถึง่วัยรุ่นคงสวยยิ่งกว่านี้แน่แต่ระหว่างที่ชื่นชมร่างกายตัวเองอยู่หน้าคันฉ่อง เธอรู้สึกขัดตากับหลายสิ่งมาก
ทำไมชุดเธอถึงได้เก่าเช่นนี้แถมยังสีขาวเชยๆอีก
เดี๋ยวก่อนนะ“พี่ซานลี่ วันนี้วันอะไร ศุกร์หรือเปล่า”หงเฟินมองสาวใช้ที่นั่งทำหน้างงอยู่ก่อนจะปัดมือเพื่อบอกเป็นัยว่าไม่อยากได้คำตอบแล้ว
เธอลืมไปว่าที่นี่คงไม่ได้นับวันแบบเธอ
เองั้นเธอจะถือว่าวันนี้วันศุกร์ก็แล้วกันเพราะเธอรู้สึกว่าเธอเพิ่งตายเมื่อวานที่เป็วันพฤหัส
งั้นสีผ่าน วันศุกร์ สีขาวไม่ใช่สีกาลกิณี ใส่ได้
และหงเฟินหันไปยิ้มตาหยีให้สาวใช้ด้วยความอารมณ์ดี
สายลมยามบ่ายพัดมาอ่อนๆทำให้เส้นผมเงางามของหงเฟินปลิวไสวไปตามแรงลมเสียงเรือนไม้เนื้อดีทว่ามีอายุมานานแล้วโยกเล็กน้อยพอทำให้นายหญิงคนเดียวของจวนคิ้วขมวด
ถ้าปล่อยไว้วันไหนคงได้พังลงมาเป็แน่
หงเฟินเดินออกมาจากห้องนอนเพื่อสำรวจจวนพี่สาวใช้นางบอกว่า นี่เป็จวนหลังเก่าของท่านแม่นางจวนหลังนี้มีขนาดไม่ใหญ่มากตั้งตง่านอยู่บนพื้นที่ขนาดใหญ่ท้ายแคว้น ทางด้านซ้ายและด้านหลังจวนทั้งหมดอยู่ติดกับป่า
ป่าสารพันิญญา
ทีแรกพอนางได้ฟังชื่อป่าจากปากสาวใช้นางก็พลันขนลุกซู่ ชื่อดูเหมือนน่ากลัวไม่ควรเข้าไปอย่างยิ่งแต่ภายใต้ชื่อที่น่ากลัวนั้นกลับมีชาวบ้านมากมายเดินเข้าออกไปเก็บของป่าทั้งเช้า-เย็นไม่ขาด
ป่าสารพันิญญาเป็ป่าขนาดใหญ่ที่สุดในแคว้นแถบนี้ประกอบไปด้วยสองส่วน คือป่าวงนอกกับป่าวงในบริเวณที่ชาวบ้านตาดำๆไร้ซึ่งพลังธาตุหรือมีพลังไม่เก่งกล้ามักเข้าไปหาพืชสมุนไพริญญาต่างๆมาขายในตลาดจากป่าวงนอกที่ไม่ค่อยอันตรายสัตว์ที่เจอส่วนใหญ่เป็สัตว์วิญาณชั้นต่ำจนถึงระดับไม่มีพลัง แต่หากย่างเข้าไปในเขตป่าวงในแล้วยากที่จะมีชีวิตรอดออกมาแบบครบองค์ประกอบจึงไม่ค่อยมีคนกล้าเข้าไปนักถึงแม้ว่าจะอุดมไปด้วยพืชสมุนไพริญญาระดับปานกลางถึงระดับสูง แต่ในทำนองเดียวกันก็มีอันตรายนานาเช่นกัน
แต่ใช่ว่าป่าวงในจะไม่เคยมีใครย่างกรายเข้าไปในทุกๆปีมีผู้กล้าที่มั่นใจในพลังของตัวเองเข้าไปไม่ขาด ถึงแม้อันตรายแต่ก็คุ้มที่จะเสี่ยงเพราะมีตำนานเล่าขานว่า
ป่าวงในเป็สถานที่ที่เหล่าเทพเซียนชอบมาเที่ยวเล่นล่าสัตว์จึงมักมีของวิเศษจาก์ตกหล่นอยู่บ่อยๆผู้ใดที่อยากเป็หนึ่งเหนือยุทธภพย่อมอยากได้ของวิเศษเ่าั้อยู่แล้ว
หากเข้าไปแล้วเจอเพียงต่างหูของเทพเซียนที่ทำตกไว้ก็นับว่าคุ้มแล้ว
อีกทั้งป่าสารพันิญญายังเป็ป่าชิดขอบชายแดนที่เสมือนเป็กำแพงระหว่างแคว้นศัตรูกันอย่างแคว้นเต๋อหวางฉายกับแคว้นิเวยซึ่งทำให้ไม่สามารถไปมาหาสู่กันได้
หงเฟินเดินมาอีกไม่กี่ก้าวก็ถึงพื้นที่ว่างข้างเรือนอีกหลังถัดจากเรือนห้องนอนนางที่ถูกถางหญ้าออกจัดพื้นที่ทำแปลงผัก เอาไว้เก็บเกี่ยวมาทำอาหารกิน เป็การประหยัดค่าใช้จ่ายอีกทาง
“ปกติเงินที่ใช้จ่ายในจวนเราเอามาจากไหนหรือ พี่ซานลี่”หงเฟินหันไปถามสาวใช้หลังจากเดินสำรวจรอบจวนจนพอใจนางเห็นว่าคนรับใช้ในจวนนางมีไม่กี่คน มีเพียงพี่ซานลี่และก็คนรับชายอีกสองคนเท่านั้นถึงแม้ว่าจวนหลังนี้จะไม่ใหญ่มากมีเพียงสี่เรือนไม้กับพื้นที่ว่างอีกนิดหน่อยแต่ยังไงก็ยังต้องมีเงินไว้หล่อเลี้ยงคนทั้งจวนนางจึงสงสัยว่าจะเอาเงินมาจากไหน
“เงินเก็บของคุณหนูที่ท่านประมุขตระกูลให้ไว้เมื่อคราแรกที่มาเ้าค่ะ และก็เงินที่บ่าวเอาผักที่ปลูกบางครั้งบ่าวก็่เข้าไปเก็นสมุนไพรในป่าแถบนอกไปขายเ้าค่ะ"
“เงินเก็บข้าจะหมดหรือยังพี่ซานลี่ที่ผ่านมาข้าใช้เงินน้อยขนาดนั้นได้อย่างไรกัน” ประโยคหลังนางรำพึงกับตัวเอง
นางอยากจะบ้าตายเมื่อก่อนนางเป็ที่ใช้เงินเก่งมาก ไม่เคยต้องประหยัดอะไรขนาดนี้ดูท่าว่าหนทางในมิตินี้ดูจะไม่ง่ายอย่างที่ใจคิดเสียแล้
“ดูพูดเข้าสิเ้าคะ คุณหนูของบ่าวแทบจะไม่ใช้เงินเลยนะเ้าคะวันๆคุณหนูเอาแต่อยู่ในเรือนจะมีก็แค่กินกับเื่เสื้อผ้าเท่านั้นที่คุณหนูได้ใช้เงิน”หงเฟินนางเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมร่างนี้ถึงอยู่ได้มาถึงตอนนี้ทั้งๆที่มีแค่เงินเก็บ
ว่าแต่ครอบครัวของนางไม่ส่งเงินมาดูแลบ้างเลยหรือไงกัน
“ถ้าคุณหนูกลัวเงินหมด คุณหนูก็ยอมรับเงินที่ส่งมาจากท่านประมุขสิเ้าคะ”ราวกับสาวใช้ได้ยินสิ่งที่นางคิด จึงพูดออกมาได้ตรงประเด็น
ที่แท้ก็เพราะร่างเก่ามีทิฐิไม่รับค่าเลี้ยงดูนี่เอง
“บ่าวรู้ว่าคุณหนูของบ่าวน่ะใจแข็งดังหินผาคุณชายทั้งสองมาหาก็ไม่ต้อนรับเข้าจวน แต่บ่าวว่าเงินเก็บคุณหนูก็ใกล้หมดแล้วนะเ้าคะภายภาคหน้าเราจะทำอย่างไร” คุณชายทั้งสองที่สาวใช้พูดถึงคงหมายถึงพี่ชายต่างมารดาทั้งสองคนที่มักเดินทางมาเยี่ยมน้องสาวอย่างเธออยู่หลายครั้งต่อปีแต่ทุกครั้งล้วนผิดหวัง เพราะร่างเก่านางไม่ยอมต้อนรับคนจากตระกูลเก่าทั้งสิ้น
หงเฟินรู้สึกได้ว่าร่างเก่านี้รู้สึกฝังใจทั้งน้อยใจและโกรธที่เอานางมาทิ้งไว้ที่นี่คนเดียว
ทว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้อง…
“คราวหน้าถ้าท่านพ่อส่งเงินมาอีกเ้าก็รับไว้นะ”ได้เงินมานางคงต้องปรับปรุงจวนเสียใหม่ เครื่องแต่งที่นางใส่ก็เก่าไร้ความสง่างาม
โชคดีดีที่ไหนจะวิ่งมาหาล่ะหากนางอยู่ในสภาพแบบนี้
*****************
เื่นี้เขียนจบแล้วมีอีบุ๊คแล้วนะคะอุดหนุนได้ทั้งในเวบนี้และในเมบเลยค่า^^
1K
![[จบ] รักสุดท้ายของนายซุปเปอร์สตาร์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1782539639_91203477.webp)
