ตุแว้ว ตุแว้ว เสียงเครื่องจักรกำลังแยกขยะอยู่ ขณะนี้คาริสกับเมกาโน่ ได้มาหลบซ่อนตัวอยู่ในโรงงานขยะในเมืองเทียมร์แล้ว กว่า 3สัปดาห์
" ไม่กลับไปหาพ่อแล้วเหรอ เ้าลิงวิวัฒนาการช้า" เมกาโน่กล่าว
" พอมาคิดว่าต้องเจอหน้า เชียร่า กับ ริสะ ชั้นก็ทำหน้าไม่ถูกนะสิ เ้ากิ้งก่าหลงยุค " คาริสกล่าว
" แล้วเราจะอาศัยอยู่ในูเาขยะในเมืองเน่าๆนี่ไปอีกนานมั๊ย คาริส" เมกาโน่กล่าว
" อีกไม่นาน หรอก รอชั้นหาคำพูดดีๆที่จะปลอบริสะ กับ เชียร่าได้ก่อน ชั้นจะกลับไปหาพ่อ " คาริสกล่าว
และในขณะที่เมกาโน่ กับ คาริสกำลังเถียงกันอยู่ ก็มีผู้หญิงสาวแสนสวยในชุดอัศวิน ขี่ม้ามา ไม่ใช่สิ ถ้าจะเรียกให้ถูกคือขี่ยูนิคอร์นมา
" เราคือ อธีเซีย บุตรีแห่งดยุคเทียมร์ ที่เรามาที่นี่ เพื่อจะเกณฑ์ พวกเ้าไปเป็ทหาร "
เหล่าผู้คนที่อาศัยอยู่ในูเาขยะ ต่างคนต่างก็วิ่งหนีไปคนละทาง เพราะไม่อยากไปเป็ทหาร
" จับพวกมันทุกคน " สิ้นเสียงอธีเซีย เหล่าอัศวินหญิง ก็ตามจับเหล่าหนอนขยะที่กำลังหลบหนีรวมทั้ง คาริส และเมกาโน่ด้วย ( คนที่อาสัยอยู่ในูเาขยะจะถูกเรียกว่า หนอนขยะครับ )
เมื่อทุกคนโดนจับมารวมตัวกัน อธีเซีย ก็ขี่ม้ามามองหาคนถือธงที่ต้องอยู่ข้างกายเธอ
" เป็นายแล้วกัน เ้าหนอนขยะบัดซบ " อธีเซีย ชี้ไปหยั่งคาริส ทำให้เขาต้องจำยอม ทั้งๆที่ไม่อยากอยู่ใกล้สาวงามเลย
30 นาทีต่อมา...หลังจากจัดสรรกำลัง และติดอาวุธให้กับหนอนขยะทั้งหลาย อธีเซีย ก็อธิบายแผนการที่จะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้
" พรุ่งนี้เราจะบุกรังก็อบลิน เพื่อสังหารก็อบลินลอร์ด ก่อนที่มันจะทำร้ายหญิงสาวชาวบ้าน และปล้นสดม " อธีเซียกล่าว
...นี่ตรูต้องกลายมาเป็ทาสไปสู้กับกองทัพก็อบลิน เ้าพวกตัวเขียว ที่ชอบ อึ๊บเหยื่ออย่างนั้นเหรอ ถ้าเกิดมีซักตัวที่มันจับตรูได้ ละก็ ซวยเลย คาริสคิด แต่ก็สายเกินแก้แล้ว
คืนนั้นคาริสต้องทำใจทิ้งเมกาโน่ไว้ที่กองูเาขยะ และไปนอนในค่ายกักกัน เพื่อรอวันตัดสินปะาในวันพรุ่งนี้
เช้าวันต่อมา...
" ทุกคนบุก " อธีเซีย สั่งการหนอนขยะทุกคนให้เดินหน้าเข้าปะทะกับ กองทัพก็อบลิน
" ใครถอยฆ่าไม่เว้น " อัศวินสาวคนหนึ่งร้องะโ
คาริส วิ่งนำหน้าเข้าสู้ กับกองทัพก็อบลิน ตัวแล้วตัวเล่า เพราะข้างหลังมีเหล่าอัศวินสาวง้างธนูเตรียมยิงคนที่หลบหนี
ฟ้าวววว ฉึกกกกก เสียงธนูยิงใส่ เหล่าหนอนขยะและพวกก็อบลิน
" เฮ้ย พวกแก เห็นพวกเราเป็อะไร เราเป็มนุษย์เหมือนกันนะ " หนอนขยะคนหนึ่งะโ เมื่อเห็น อธีเซีย สั่งยิงธนูใส่พวกเขาโดยไม่สนว่าเป็คนหรือก็อบลิน
" แม้ว่าจะยิงโดนพวกแกด้วย แต่มันก็โดนพวกก็อบลินด้วยนี่นา " อธีเซีย กล่าว
" เ้าพวกหนอนขยะ ชีวิตไร้ค่า ห้ามบ่น สู้ต่อไป " อัศวินสาวอีกคนะโ แล้วเอาหอกแทงใส่ หนอนขยะ คนที่ะโคัดค้าน
...ไอ้ผู้หยิงบัดซบพวกนี้มันบ้าไปแล้ว คาริสคิด แล้วเดินหน้าฟัน พวกก็อบลินต่อไป เขาค่อยๆหลั่งน้ำตาที่เห็นเพื่อนร่วมรบกว่าร้อย ต้องตายเพราะธนูของพวกอัศวินสาว ไม่ใช่ฝีมือของพวกก็อบลิน
การบุกค่อยๆประสบผล เหล่าหนอนขยะ ทุกคนสู้ตายบุกเข้าไปกลางทัพของก็อบลินได้ และดูเหมือนชัยชนะจะอยู่อีกไม่ไกล แต่ตอนนั้นเอง ก็ได้ยินเสียงตีกลองของเหล่าก็อบลิน
ก็อบลินแชมเปี้ยนกว่า 10 ตัวจู่ๆก็บุกเข้ามา โจมตีกะทันหัน พวกหนอนขยะที่ไม่พร้อมสู้ต่างหันหลังหนี
" ฆ่าทุกคนที่หนี " อธีเซีย ร้องะโ แล้วเหวี่ยงดาบใส่ หนอนขยะที่หลบหนีล้มตายหลายคน ถึงตอนนั้น ทุกคนต่างก็คิดเหมือนกันว่า หลบหนีก็ยังดีกว่าตาย กลายเป็ว่าหนอนขยะทั้งหมด หันมาสู้กับกองทัพอัศวินสาว และคาริสก็โดนลากเข้าไปในกระแสานั้นด้วย
การสู้รบมั่วไปหมด กลายเป็การตะลุมบอน หนอนขยะหลายพันล้มตายลงแต่ก็ทำให้กองทัพอัศวินสาวเพียงไม่กี่ร้อย แตกกระจาย อธีเซีย หนีตายจากสนามรบ เป็การพ่ายแพ้ก็อบลิน ที่น่าอดสูที่สุด คนที่ถูกจับตัวได้ก็ไม่แคล้วถูกปูยี่ปูยำจนตาย
อธีเซีย ขี่ม้าหนีจนม้าหมดแรง ตอนนี้เธอเหลือเพียงลำพังตัวเอง เธอหลงจากทัพอัศวินสาว หนีมาข้างแม่น้ำ ที่มีเหล่าหนอนขยะกว่า 10 คนพักกินน้ำอยู่
" ์คงมีจริงไม่งั้นแม่นี่คงไม่หนีมาทางเราหรอก " หนอนขยะคนหนึ่งกล่าว
" เอาแม่นี่ซะให้หายแค้นดีไหมหัวหน้า " หนอนขยะอีกคนกล่าวเสริม
" แม่สาวน้อยรูปงาม มาเป็ของข้าเถอะน้องสาว " หนอนขยะตัวหัวหน้ากล่าว
อธีเซีย แม้ว่าจะเป็อัศวิน แต่ฝีมือก็ไม่ได้ดีไปกว่าทหารทั่วไป เมื่อต้องเผชิญกับเหล่าหนอนขยะนับสิบ เธอก็ไม่สามารถป้องกันตัวเองได้ เธอทำได้แค่ฆ่าพวกมันไป3 คนก่อนถูกหมัด หนาๆของเหล่าชง หัวหน้าหนอนขยะชกกลางลำตัวจนหมดแรง
และแล้ว อธีเซีย ก็ถูกฉีกทึ้งเสื้อผ้า
ศึกครั้งนี้ไม่เพียงแต่แพ้พวกก็อบลิน แต่ยังต้องมาเสียความบริสุทธิ์ให้กับเหล่าหนอนแมลงขยะเหล่านี้ อธีเซียคิดแล้วหลั่งน้ำตาในขณะที่บราชิ้นสุดท้ายโดนทึ้งออก
แต่ในนาทีวิกฤตินั้นเอง ตอนที่เหล่าชงเอามือขยุ้ม หน้าอกอันสวยงามของอธีเซีย ก็ได้มีะุหิน นับสิบ ยิงใส่พวกหนอนขยะ พร้อมกับคาริสที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา
" พวกก็อบลิน ตามมาแล้ว พวกเราหนีเร็ว " คาริสทำท่าทางใจนเหมือนว่าสิ่งที่เขาพูดเป็ความจริง
พวกหนอนขยะ ไม่สนว่าคำพูดของคาริสจริงเท็จประการใด ต่างคนต่างก็วิ่งหนี
" เชอะเสียดายจริงๆ อดเปิดบริสุทธิแม่นี่ให้หายแค้น แง่ม " เหล่าชงกล่าวแล้วผละจากตัวอธีเซียแล้วรีบวิ่งหนีไป
อธีเซีย ทำตาปรือมองหน้า คาริส ด้วยความหวาดกลัว ว่าคาริสจะทำร้าย
" ไม่ต้องกลัว ข้าหลอกพวกมันว่า พวกก็อบลินกำลังตามมา แต่จริงๆแล้วพวกก็อบลินกำลังไปอีกทางหนึ่ง " คาริสกล่าว แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดหน้าให้อธีเซีย ก่อนที่สติของเขาจะดับวูบไป
ค่ำคืนในคืนวันนั้น เหล่านกฮูกได้ยินเสียง ชายหนุ่มหญิงสาว มีอะไรกันอย่างมีความสุข จนถึงเช้า
เช้าวันต่อมา..
คาริสค่อยๆลืมตาตื่น เมื่อเห็นอธีเซีย นอนอยู่ข้างกายแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ขณะยังหลับ เขาก็พอเดาได้ว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้น
ในขณะที่คาริสใส่กางเกง ก็มีเหล่าอัศวินหยิง มาตามหาอธีเซีย คาริสจึงผละจากตัวอธีเซีย แล้วกลับไปหยั่งูเาขยะ
ที่นั่น เหล่าชง และพรรคพวกกำลังรอเขาอยู่ ด้วยความโกรธแค้น...
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
441
