“ข่าวของพวกพี่แล้วก็ผม แพร่เร็วยังกับไวรัสเลย”
เทลเลอร์บ่นพึมพำเมื่อเขามองดูข่าวที่พวกผู้เล่นตั้งกระทู้กัน ผ่านหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงที่เ้าตัวเรียกขึ้นมา
ตอนนี้ผม ลูกศิษย์จอมทึ่ม ไคน์แล้วก็เวียร่า อยู่ในห้องพักห้องหนึ่งของโรงแรมสตาร์เลท หลังจากที่ฟัดกับพวกกิลด์พยัคฆ์คำรามอย่างเหน็ดเหนื่อย ส่วนพวกไมร่า แทซอนกับเอกอนนั้นแยกเช่าห้องพักอีกต่างหาก ซึ่งแน่นอนว่าพอเกิดเื่แบบนี้ขึ้น ก็ย่อมจะไปเตร็ดเตร่ในเมืองเกรย์อย่างสบายใจไม่ได้แน่ ๆ อีกอย่างนี่ก็เย็นมากแล้วควรจะพักผ่อนเอาแรง เพราะยังไงพรุ่งนี้พวกผมก็ต้องไปลุยกับกองทัพมอนสเตอร์อีก
“ช่างมันเถอะ...ถึงยังไงสักวันพวกเขาเ่าั้ก็รู้อยู่ดี แล้วตอนนี้พวกพี่ก็ตัดสินใจให้มันเลยตามเลยแล้วด้วย”
“ถึงงั้นก็เถอะ...แต่ผมไม่ค่อยชอบความวุ่นวายเท่าไหร่” เทลเลอร์ปิดหน้าจอนั่นลงและลุกขึ้นจากเตียงของตัวเอง ก่อนจะเดินไปทางห้องน้ำที่มีอยู่ภายในห้อง
“ผมไปนอนแช่น้ำอุ่นดีกว่า”
“เร็ว ๆ ล่ะพี่ต่อ” แล้วร่างของเ้าจอมทึ่มก็ผลุบหายเข้าห้องน้ำไป โชคดีหน่อยที่โรงแรมนี้มีห้องพักที่มี 4 เตียงเลยพอแยกกันนอนได้ ไม่งั้นก็คงต้องเช่าแยกห้องให้วุ่นวาย ถึงกระนั้นห้อง 4 เตียงก็ยังแพงเอาการอยู่เหมือนกัน แต่เพราะมันเป็อภินันทนาการจากดร.เนวัน ผมก็เลยไม่คิดอะไรมากมาย
ก็ของฟรีนี่นะ...
ผมทิ้งตัวเองลงบนเตียงที่ติดกับหน้าต่าง ส่วนไคน์นั้นไม่ต้องบอกก็รู้ว่ากำลังนั่งปั้นหน้าเก็กขรึมเป็พระเอก มันนั่งอยู่บนเตียงตรงข้ามกับเตียงผม ส่วนเวียร่าก็กำลังนับเงินของไคน์ที่ได้จากการท้าสู้กับผู้เล่นอยู่เงียบๆ
ผมละความสนใจจากผู้ติดตาม ก่อนจะตัดสินใจเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาเช็คสถานะดูเรื่อยเปื่อย
“กิลด์มีสมาชิกเป็ร้อย แต่ระดับต่ำกันหมดหรือไงนะ” ผมพึมพำกับตัวเองเมื่อเห็นว่า ค่าประสบการณ์ที่ได้จากการสังหารผู้เล่นกิลด์พยัคฆ์คำรามนั้นมันขึ้นมานิดเดียว ก่อนจะตัดใจปิดหน้าต่างลงแล้วเปิดหน้าต่างเก็บไอเทมขึ้นมาดูแทน “ขอดูหน่อยนะ ว่าดร.เนวันให้อะไรมาบ้าง” ผมก็หยิบของรางวัล 3 ชิ้นที่ปรากฏตรงหน้าขึ้นมาดูรายละเอียดทันที
สร้อยผลึกอสูร (ระดับ 7 ดาว)
เพิ่มพลังป้องกันให้กับชุดที่สวมใส่อยู่ 60% ทุกชิ้น
เพิ่มพลังป้องกันเวทย์มนตุให้กับชุดที่สวมใส่อยู่ 40% ทุกชิ้น
เพิ่มพลังป้องกันพลังออร่าให้กับชุดที่สวมใส่อยู่ 40% ทุกชิ้น
ความทนทาน 100/100
=======================
คุณสมบัติพิเศษ
สร้างกำแพงผลึกโลหิตขึ้นมาอัตโนมัติเมื่อผู้สวมใส่ตกอยู่ในกันอันตราย
ต่างหูดวงตาเทพเ้า (ระดับ 7 ดาว)
เมื่อสวมใส่จะได้รับ ทักษะดวงตาเทพเ้า
ซึ่งเป็ทักษะพิเศษที่สามารถทำให้ศัตรูหยุดนิ่งการเคลื่อนไหวได้15 วินาที
(ทักษะนี้ใช้ได้แค่วันละสองครั้งเท่านั้น และหยุดนิ่งได้สูงสุด 4 คนต่อครั้ง)
ความทนทาน 100/100
=======================
คุณสมบัติพิเศษ
เมื่อสวมใส่แล้วเพิ่มค่าความแม่นยำ200 จุด
แหวนฉักกะธาตุ (ระดับ 7 ดาว)
เมื่อสวมใส่จะได้รับทักษะเวทมนต์ 6 ทักษะ
1. ทักษะลูกไฟบรรลัย 2. ทักษะคลื่นวารี
3. ทักษะใบมีดวายุ 4. ทักษะหอกศิลา
5. ทักษะแสงนภา 6. ทักษะบอลทมิฬ
(*สามารถใส่ได้ทุกอาชีพ ทุกเผ่าพันธุ์ หรือผู้ติดตาม)
ความทนทาน 100/100
=======================
คุณสมบัติพิเศษ
เมื่อสวมใส่แล้วเพิ่มโชค 3 %
“ไหนว่าเป็อาวุธระดับ7 ดาว 3 ชิ้นไง” ผมย่นหน้าอย่างเซ็งๆ เมื่อมองดูของรางวัลที่ได้รับมา ก่อนจะหยิบสร้อยผลึกอสูรขึ้นแล้วโยนไปให้เวียร่าซึ่งเธอก็รับได้อย่างพอดิบพอดี
“อะไรค่ะ...นายท่าน”
“เครื่องป้องกันไง ใส่ไว้เวลาอยู่ห่างตัวผมจะได้มีอะไรป้องกัน”
“ขอบคุณค่ะ...นายท่านของข้าใจดีที่สุดเลย” กล่าวจบเธอก็สวมมันทันที ก่อนจะใช้ดวงตาสีฟ้ากลมโตมองผมอย่างซาบซึ้ง
“ส่วนนี้ของแกเ้าหมาบ้า” ผมละสายตาจากเวียร่าแล้วดีดแหวนฉักกะธาตุที่อยู่มือให้กับไคน์ มันรับมาอย่างงง ๆ แต่พอสวมแหวนที่นิ้วชี้ขางขวาเท่านั้นแหละ มันก็มองผมอย่างประหลาดใจทันที
“ข้าได้รับทักษะของนักเวทย์”
“ถูกต้องเ้าจะได้มีอย่างอื่นโจมตี นอกเหนือจากทักษะเผ่าพันธุ์ไง”
“ขอบใจ” ไคน์บอกด้วยเสียงอันเบา ราวกับกลัวผมจะได้ยินนักหนา แต่ก็นั่นแหละด้วยนิสัยฟอร์มจัดของเ้าหมาหน้าตายตัวนี้ ถ้ามันยอมพูดขอบคุณคนอื่นได้ก็ถือว่าสุด ๆ ของตัวมันแล้ว
ผมมองไคน์อย่างนึกเอ็นดูอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมามองไอเทมชิ้นสุดท้ายที่อยู่ในมือ มันเป็อันที่ผมถูกใจที่สุดแล้ว และถึงจะไม่ใช่อาวุธระดับ 7 ดาว 3 ชิ้น แต่ไอเทมที่ได้รับมาก็ใช้ได้ในระดับหนึ่ง
ความจริงผมก็รู้อยู่แล้วว่าคงจะได้อะไรที่มันไม่ตรงกับความจริงนัก เพราะในเมื่อดร.เนวันไม่สามารถเข้าเมนเฟรมหลักได้ การเปลี่ยนแปลงหรือเพิ่มเติมไอเทมมันก็ทำไม่ได้อยู่แล้ว ไม่งั้นดร.เนวันก็คงเสกจีเอ็มสักคนให้เป็ผู้เล่นขั้นเทพแล้ววิ่งเข้าไปสอยอเล็กซ์ให้ร่วงสักทีสองที หรืออย่างง่ายสุดก็ลบมันออกไปเลย ส่วนที่เขาให้มานี่ก็คงเป็ของจีเอ็มที่ทำงานอยู่ในแผนกเดียวกับดร.เนวันแน่นอน
‘ผู้เล่นเควินสวมใส่ต่างหูดวงตาเทพเ้า ได้รับทักษะดวงตาเทพเ้าค่ะ’
ผมยิ้มน้อย ๆ เมื่อได้ยินเสียงแจ้งรายละเอียดจากระบบ หลังจากที่ผมสวมมันเข้าไปที่หูข้างหนึ่ง และเหตุผลที่ผมถูกใจต่างหูอันนี้ก็เพราะทักษะของมันนี้ล่ะ เพราะถ้าหากว่าทำให้ศัตรูหยุดเคลื่อนไหวได้ละก็มันก็เท่ากับเราชนะไปแล้ว
“พี่เควินจะแช่น้ำไหมล่ะ ผมเปลี่ยนใจไม่แช่ละ” เทลเลอร์เปิดประตูห้องน้ำออกมากะทันหันแล้วถามผม
“เอาสิ...แช่น้ำสัก 30นาทีก็คงดีไม่น้อย”
ขึ้นชื่อว่าเกมส์ออนไลน์ไม่ว่าเกมส์ไหนๆ ก็ต้องมีสถานที่เริ่มต้นให้กับผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งเข้ามาทุกเกมส์ อย่างเซียออนไลน์ก็มีเมืองเริ่มต้นที่เป็สถานที่แยกออกเป็เอกเทศหรือก็คือเกาะ ไว้ให้สำหรับมือใหม่ได้ทำความคุ้นเคยกับเกมส์ออนไลน์ที่เล่นผ่านระบบคลื่นสมอง ฉะนั้นหากใครก็ตามที่เล่นเกมส์นี้มานานแล้วหวนกลับมาที่เมืองนี้อีกครั้งก็จะพบว่า มีผู้เล่นหน้าใหม่ไม่น้อยกำลังตีกบตีกระต่ายอยู่นอกเมืองให้ละลานตา
ผมและลูกศิษย์จอมทึ่มกับผู้ติดตามทั้งสองพ่วงด้วยเพื่อนร่วมทีมอีก3 คน เดินทางมาถึงเมืองนี้ได้ครู่ใหญ่ ๆ แล้ว และกำลังเดินดูบรรยากาศในเมืองที่คลาคล่ำไปด้วยผู้เล่นหน้าใหม่ ซึ่งผมก็เข้าใจว่าต่างคนต่างก็มีความคิด และมีความผูกพันกับสถานที่แรก ๆ ที่พวกเขาได้เริ่มเกมส์อยู่มากมาย
ดังนั้นตลอดทางจึงไม่มีใครพูดอะไร แต่พากันชี้ดูสถานที่ที่ตัวเองเคยอยู่ที่ตัวเองเคยพบ และที่ตัวเองเคยได้ร่วมทำภารกิจกัน แน่นอนว่ารวมถึงผมด้วย
“นั่นไงก้อนหินก้อนนั้นพี่จำได้ พี่เคยสะดุดมันหกล้มหัวฟาดพื้น แล้วติดสถานะอาการาเ็ขั้นโคม่าล่ะ”
ผมชี้นิ้วให้เทลเลอร์ดูก้อนหินก้อนหนึ่ง ที่อยู่ข้างต้นไม้ใกล้กับอาคารแนะนำผู้เริ่มต้นที่ตั้งเด่นหรากลางเมือง ส่วนเ้าลูกศิษย์จอมทึ่มก็ได้แค่พยักหน้ารับรู้เท่านั้น
“คิดถึงจังเลยนะ ตอนนั้นน่ะ”
ผมมองอาคารเริ่มต้นแล้วเอ่ยออกมาอย่างเลื่อนลอย นึกย้อยไปถึงตัวเองที่เริ่มเกมส์ครั้งแรกแล้วอยากจะหัวเราะให้ท้องแข็ง เพราะจำได้ว่าตอนนั้นเสียเวลาไปกับการตั้งชื่อกับNPC ที่ห้องลงทะเบียนเกือบชั่วโมง แถมพอระบบสุ่มเข้าเกมส์ก็ดันไปโผล่พรวดเอากลางดงหนอนปิศาจระดับ2 ที่คลานกันยัวะเยี๊ยะไปหมด
ผมต้องวิ่งเกือบตายกว่าจะมาถึงอาคารเริ่มต้นในเมืองเริ่มต้นได้ แต่ดูเหมือนความซวยมันคงอยากจะเป็เพื่อนผมเหลือเกิน เพราะทันทีที่มาถึงกลับพบว่าแถวของผู้เล่นใหม่ที่รอคิวรับสัมภาระในการเริ่มเกมส์ครั้งแรกนั้น มันยาวซะล้นออกนอกอาคาร
สุดท้ายผมก็ต้องนั่งรอเป็ครึ่งวันกว่าจะได้ของ แล้วจากวันนั้นจนถึงวันนี้ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองผ่านอะไรมาบ้าง แต่พอมาคิดย้อนกลับไป ผมก็ต้องขอบคุณอาคารเริ่มต้นนี่แหละ เพราะถ้าไม่มีมันก็ไม่มีผมในวันนี้ เพราะสิ่งที่อาคารเริ่มต้นให้มันไม่ใช่แค่สัมภาระจำเป็ แต่มันให้จุดเริ่มต้นกับผู้ที่มีความฝันว่าจะทำอะไรในโลกแห่งนี้ โลกที่บันดาลความฝันได้ทุกรูปแบบในขณะที่โลกแห่งความจริงนั้นทำไม่ได้
“พี่เควินผมสงสัยั้แ่เรามาถึงแล้ว พี่มาทำอะไรที่เมืองเริ่มต้นเหรอ” เทลเลอร์สะกิดที่ต้นแขนผม ทำให้จิตใจที่หลุดลอยไปไกลกลับเข้าที่อีกครั้ง
“พอดีว่ากองทัพมอนสเตอร์จะบุกเมืองนี้น่ะ”
“หา...พี่รู้ได้ไง” เทลเลอร์ทำสีหน้าในั่นทำให้ผมรู้ว่าเผลอบอกเื่สำคัญไป
“อ๋อ…พอดีพี่มีเพื่อนเป็ผู้เล่นอาชีพนักสอดแนมน่ะ เลยพอรู้ว่าตอนนี้มอนสเตอร์กำลังเคลื่อนตัวใกล้เมืองเริ่มต้นเข้ามา” ผมโกหกอย่างเต็มที่และปั้นสีหน้าให้เนียนที่สุด
“งั้นเหรอครับ...แล้วเพื่อนพี่เขารู้ไหมว่ามอนสเตอร์จะเคลื่อนทัพผ่านตรงไหน”
“ช่องเขาวันเดล” เทลเลอร์ทำหน้าใเมื่อได้ยินคำตอบผม ก่อนจะเปลี่ยนเป็สีหน้าไม่ไว้วางใจอย่างแรง
“เพื่อนพี่นี่เก่งจังนะ รู้แม้กระทั่งสถานที่เคลื่อนทัพของมอนสเตอร์ที่ระบบเป็คนสุ่ม มันแปลกอยู่นะพี่มีอะไรปิดบังผมอยู่หรือเปล่า”
โอ้...ให้ตายเถอะไอ้เ้าลูกศิษย์คนนี้ เื่ที่สมควรฉลาดอย่างทฤษฎีการใช้ดาบกลับไม่ได้เื่ แต่ไปฉลาดกับเื่จับผิดชาวบ้านเขาเนี่ยนะ
“ไม่มีอะไรปิดบังหรอกนา...เพื่อนพี่เขาคงมีทักษะเทพๆ แหละมันถึงรู้” ผมตอบแบบแถสีข้าง
“ว่าง ๆ พี่พามาให้ผมรู้จักบ้างนะ”
“โอเค” ผมตอบไปแบบนั้นแหละ ทนายเ้าเล่ห์อย่างผมพอถึงเวลาก็แค่บอกว่ามันไม่เล่นเกมส์แล้วก็จบ เสียใจด้วยนะเ้าลูกศิษย์โง่เรามันคนละระดับกัน
“เควิน...ข้อมูลมอนสเตอร์มาแล้วล่ะ” จู่ ๆ ไมร่าก็โพล่งดังมาจากข้างหลังนั่นทำให้ผมหยุดเดิน แล้วหันไปรับข้อมูลที่เธอพูดถึง ซึ่งเธอก็ส่งให้ผมอย่างไม่รอช้า
“อืม...” ผมครางในลำคออย่างใช้ความคิดเมื่อมองข้อมูลเ่าั้
“มี 3,000 กว่าตัวเชียวเรอะ ส่วนใหญ่อยู่ที่ระดับ10-13” ผมเว้นวรรคหายใจ “ครั้งนี้หนักกว่าจริง ๆ นั้นแหละ ไม่รู้ว่าไอ้อเล็กซ์มันไปเกณฑ์มาจากไหนสามารถจริงๆ ”
“นั่นไม่ใช่ปัญหาหลักนะ ลองดูจำนวนกับระดับของแม่ทัพสิ” เอกอนเอ่ยแทรกขึ้นมา ซึ่งนั่นทำให้ผมไล่สายตาไปดูข้อมูลตามที่เขาว่าไว้ แล้วก็ต้องถึงกับผงะ
“ระดับพิเศษชั้นขุนนาง 3 ตัวเลยเรอะ” ดูเหมือนสิ่งที่หลุดออกจากปากผม ทำให้เทลเลอร์ต้องหันซ้ายทีขวาที มองอย่างขอคำอธิบาย และแทซอนเองก็ตอบสนองต่อความ้านั้น เขาบอกเทลเลอร์ถึงมอนสเตอร์ระดับนี้อย่างคร่าวๆ
“บะ...บ้าน่า...ถ้ายังงั้นละก็ตัวหนึ่งมันก็เท่ากับเราสู้มอนสเตอร์ระดับ13 ถึง 100 ตัวพร้อมกันเลยนะ” นี่เป็คำสรุปของเ้าลูกศิษย์จอมทึ่มเมื่อได้ยินเื่นี้
“เอาเถอะเทลเลอร์...เธอจะได้เผชิญอะไรมากกว่านี้อีกเยอะแต่เอาเป็ว่าตอนนี้เราไปดูสถานที่จริงกันดีกว่า ให้มานั่งตีข้อมูลแบบนี้มันไม่เห็นภาพ”
ช่องเขาวันเดลอยู่ห่างจากเมืองเริ่มต้นไปทางใต้ประมาณ20 กิโลเมตร
เมื่อมองจากข้างบนก็จะเห็นเป็ทางยาวกว่า4 กิโลเมตรที่คดเคี้ยวอยู่ระหว่างเทือกเขาโชรันเวย์ และ ณ ปลายสุดทางของช่องเขา ก็จะเป็สถานที่โล่งกว้างพอจะจุคนได้ถึง 4,000 คนเลยทีเดียว แล้วเมื่อก่อนสถานที่นี้ถือว่าเป็ที่อาศัยของมอนสเตอร์ระดับ5 ซึ่งเป็ระดับสูงสุดในเกาะเริ่มต้น แต่ตอนนี้มันถูกแทนที่ไปด้วยกองทัพมอนสเตอร์ระดับ10 - 13 นับสามพันกว่าตัว ซึ่งไม่รู้ว่าอเล็กซ์ขนมาจากเมืองอื่นมายังเกาะเริ่มต้นได้ยังไง
“ให้ตายเถอะนี่มัน ที่ซ่องสุมเดรัจฉานชัด ๆ ” ผมสบถออกมาอย่าเสียไม่ได้
ตอนนี้พวกเราทั้งหมดกำลังซุ่มดูอยู่ตรงโขดหินใหญ่ก้อนหนึ่ง ที่ตั้งห่างจากปากทางช่องเขาพอสมควร จากจุดนี้เราสามารถเห็นความเป็ไปได้ชัดเจน และแม้ว่าพวกเราจะหลบอยู่ แต่มอนสเตอร์บางตัวก็อาจมีทักษะที่สามารถตรวจจับได้
ดังนั้นผมจึงแจกการ์ดที่ได้จากการสังหารกองทัพมอนสเตอร์ครั้งก่อน ให้กับทุกคนยกเว้นไคน์กับเวียร่าที่ผมต้องใช้ให้เท่านั้น มันคือการ์ดทักษะล่องหน การ์ดที่จะทำให้ผู้ใช้ล่องหนจนศัตรูไม่สามารถตรวจจับได้ ซึ่งข้อเสียของมันคือผลของการ์ดอยู่ได้15 นาทีเท่านั้น
“ัธาตุดินตัวนั้น ระดับคงอยู่ที่ 12 แน่ ๆ ” แทซอนกระซิบเบา ๆ ออกความเห็น
“มันไม่เท่าไหร่หรอกนา...ดูโน้นสิ” เอกอนชี้มือไปที่แท่นหินก้อนหนึ่ง บนนั้นมีตัวอะไรบางอย่างยืนเด่นอยู่ 3 ตัว ทั้งสามต่างผลัดกันชี้สั่งนั่นสั่งนี่กับมอนสเตอร์ที่อยู่ข้างล่าง และพอผมขอยืมกล้องส่องทางไกลจากลูกศิษย์มาส่องดูก็พบว่า มันคือแม่ทัพของพวกนี้นี่เอง
“คิดว่าเป็เผ่าอะไร” ผมยื่นกล้องส่องทางไกลให้กับไมร่า
“ตัวหนึ่งน่าจะเผ่าโกลุน(มอนสเตอร์ครึ่งคนครึ่งหงส์) อีกตัวที่ยืนข้าง ๆ ก็คงจะเป็เผ่าโทรล ส่วนตัวสุดท้ายนี่ฉันรู้เลยเพราะเผ่าพันธุ์เดียวกับฉัน...” ไมร่าหยุดพูดไปเสียดื้อ ๆ ซึ่งทำให้ผมต้องถามย้ำ
“แล้วเผ่าอะไรละ”
“เทวดาไง”
เกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะเมื่อไมร่าบอกชื่อของเผ่าพันธุ์แม่ทัพตัวสุดท้าย
ทุกคนต่างรู้ดีว่าเผ่าที่แข็งแกร่งที่สุดในเกมส์เซียออนไลน์นั้นมีอยู่7 เผ่าพันธุ์นั่นก็คือ เผ่าพันธุ์เทวดา ,เผ่าพันธุ์นรก , เผ่าพันธุ์เทวมาร (ครึ่งเทพครึ่งปิศาจ) , เผ่าพันธุ์นกฟินิกซ์, เผ่าพันธุ์ัทมิฬ , เผ่าพันธุ์อสูรโลหิต และเผ่าพันธุ์นภา ซึ่งแต่ละเผ่าพันธุ์นั้นก็จะมีกฏเกณฑ์ในการเข้าที่แตกต่างกันไป แต่ในความแตกต่างนั้นมีสิ่งเดียวที่เหมือนกันก็คือ ความยากของภารกิจรับเผ่าพันธุ์ จึงไม่แปลกที่ผู้เล่นน้อยคนนักจะได้รับเผ่าพันธุ์พวกนี้ เพราะนอกจากจะเป็เผ่าที่แข็งแกร่งที่สุดแล้ว ยังเป็เผ่าพันธุ์ลับด้วย
“ดูนั่นสิพวกมันกำลังทำอะไรน่ะ”
เทลเลอร์ก็โพล่งขึ้นมาเบา ๆ ทำลายความเงียบ พร้อมกับชี้มือไปที่แท่นหินที่มีแม่ทัพทั้ง3 ตัวยืนอยู่ ณ ที่ตรงนั้นพวกเซนทอร์กำลังปลุกอะไรบางอย่างขึ้นไปไว้บนแท่นหินใหญ่ อะไรบางอย่างที่ดูเหมือนไม้กางเขนแล้วมีคนถูกตรึงติดไว้ด้วยสภาพร่างโชกเืดูไม่ได้
ผมถือวิสาสะคว้ากล้องส่องทางไกลจากมือของไมร่าขึ้นมา แล้วส่องไปทันที ทว่าก็ต้องเบิกตากว้างใเมื่อพบว่าคนที่ถูกตรึงอยู่บนนั้น ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็...
“ดราก้อนฟิช”
255
