“อืมที่นี้มันที่ไหนล่ะเนี่ย ไม่ใช่ที่ห้องเรานี้หว่าแถมเสือกอยู่ในทุ่งโล่งๆนี้อีก ?” เสียงบ่นของชายคนนึงที่งุนงงกับสถานการณ์ของตัวที่ตื่นขึ้นมาในสถานที่อันไม่คุ้นตา ด้วยความรู้สึกสับสนพร้อมกับ พยามมองไปรอบๆสถานที่ของตัวเองในตอนนี้อย่างไม่ทราบสาเหตุ เพื่อที่จะทำความเข้าใจในสถานการณ์ของตัวเองให้ได้มากที่สุด
“อ่านี้มันยังไงว่ะเนี่ยมองไปตรงไหนก็มีแต่ที่โล่ง เห้อ~แบบนี้มันไอนั้นใช่ไหมน่ะไอที่เป็นิยมกันเนี่ย” พูดเสร็จเ้าตัวก็เอามือขวามาขยี้หัวของตัวเองอย่างแรงก่อนที่มือซ้ายจะยิกไปหน้าของตนเอง
“โอ้ยย!!! เจ็บวุ้ยแม่งไม่ใช่ฝันจริงด้วย แล้วเราจะทำไงดีละทีนี้ไม่รู้มาโผล่ที่โลกไหน อนิเมะรึแฟนตาซีจ้าก็ไม่รู้ว~” เ้าตัวที่ยังสับสนได้แต่บ่นอะไรเรื่อยเปื่อยตามปกติของตนเอง อย่างเคยชินเวลาที่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี พอบ่นเสร็จก็เงยหน้ามองฟ้าอย่างช่วยไม่ได้ได้ก่อนที่จะสูดหายใจเข้าปอดอย่างแรง แล้วถอนหายใจออกมาอย่างแรงเช่นกัน ในขณะที่ถอนหายใจออกมานั้นเ้าตัวก็เริ่มสังเกตไปที่ร่างกายของตนเองที่มันดูแปลกตา
“ไหงตูมีกล้ามท้องได้ละเนี่ย อืม~แล้วนี้มันก็ไม่ใช่ร่างตูแน่ๆเลย แต่หุ่นเป๊ะเว่อร์เลยชอบเลยแหะ จากหุ่นหมีลงพุงเกิดใหม่งงๆ พร้อมร่างกายแบบเป๊ะปัง ชักอยากจะเห็นตัวเองแล้วสิมันจะออกมาหล่อเท่แค่ไหนกันนะ” เ้าตัวพูดไปด้วยพร้อมลูบคล้ำร่างกายตนเองไปด้วยความรู้สึกมันมือ
“ระบบกำลังติดตั้ง กรุณารอสักครู่....”
“โอ๊ะ! มีระบบให้ด้วยแหะ จะได้ระบบอะไรกันน่ะ” เ้าตัวพูดอย่างดีใจก่อนที่จะรอให้ระบบมันติดตั้งให้เสร็จ
“ระบบสุดยอดมนุษย์ ติดตั้งเสร็จเสร็จ ขอให้โฮสต์สนุกและโชคดี”
“ระบบสุดยอดมนุษย์งั้นหรอ? มันทำไรได้มั้งล่ะเนี่ย” ชายหนุ่มได้กดไปที่หน้าต่างโปร่งใสตรงหน้าเพื่อดูรายละเอียดต่างๆเพื่อเข้าใจกับระบบของเค้า
“ออเข้าใจล่ะเก็บแต้มสะสมแบบระบบอื่นๆเพื่อแลกพลัง ซึ่งอันนี้มันก็ให้แลกพลังที่เกี่ยวข้องกับมนุษย์อื่นๆมาสิน่ะ ที่คุ้นๆนั้นก็ความฉลาดของรีด ริชาร์ด ไอลูฟี่แห่งมาร์เวล แพงวุ้ยตั้ง 500000 พอยท์เลยแนะ” เ้าตัวพูดด้วยน้ำเสียงเครียดเล็กน้อย โดยที่มือซ้ายกอดอดพร้อมกับมือขวากุมคางตัวเองด้วยนิ้วนิ้วโป้งกับนิ้วชี้ของตนเองที่กำลังเกาคางที่กุมอยู่เล็กน้อย ก่อนที่เ้าตัวจะไปดูหน้าต่างสถานะของตัวเอง
“ชื่อ: กรุณาตั้งชื่อ-สกุล อายุ 25 ปี” เ้าตัวที่เห็นแบบนั้นก็สะดุ้งเล็กน้อย “ให้ตั้งชื่องั้นหรอคือโลกใหม่ก็ชื่อใหม่สิน่ะ แบบให้ทำใจเื่โลกเก่างั้นสิ รึแบบหยาบๆก็ทิ้งชีวิตเก่าชื่อเก่าไปซ่ะ แล้วเริ่มชีวิตใหม่ชื่อใหม่อะไรแบบนั้นสิน่ะ” พูดพร้อมกับเอมมือขวามาทุบที่มือซ้ายแบมือรับ “ไม่ตอ้งทำถึงขนาดนี้ก็ได้หนิหน่าไม่ได้อาลัยอาวรณ์สักหน่อย อยู่ที่นั้นก็ใช้ชีวิตหายใจทิ้งไปวันๆก็เท่านั้น” เ้าตัวพูดพร้อมกับเอามือล้วงกระเป๋าแล้วก้มหน้ามองดูดินสักแปป ก่อนที่จะเงยหน้ามองท้องฟ้าอีกครั้งแล้วถอนหายใจออกมาอย่างเฉยชา
“เอาเถอะไหนๆมีไรบอกในหน้าต่างอีกไหมน่ะ” พูดสเสร็จก็เอานิ้วเลื่อนลงดูด้านล่างของหน้าต่างสถานะอย่างไม่รีบร้อน “ความสามารถ: พลังของกาโร่(่เพิ่งโดนจับไปสมาคมสัตว์ประหลาด) อัตตราซิงโครไนซ์:100% ความสารถในการปรับตัวขั้นสูง” หลังที่ดูค่าสถานะเสร็จเ้าตัวก็ยิ้มออกมาจนมุมปากกว้างที่จะกว้างได้พร้อมโชว์ฟันขาวใสสะท้อนแสงดวตะวัน “โห~ ได้พลังเจ๋งๆมาแบบนี้ก็แจ่มจันทร์เลย อืมกาโร่งั้นหรอ อ่าห์~งั้นร่างนี้ก็คงคล้ายๆกาโร่ไม่ก็เหมือนเป๊ะ หึ!ได้ชื่อที่จะตั้งแล้วสิ” พูดจบก็เอามือมากุมคางอีกครั้งโดยที่นิ้วชี้กับนิ้วโป้งก้เกาคางไปด้วย “กาโร่อย่างเดียวมันก็ฟัดูเท่ดีแต่มันดูสิ้นคิดไปหน่อย อืม~ แฟรงค์ กาโร่ กาโร่ แฟรงค์ อ่าเอาชื่อนี้และ” เมื่อตัดสินใจได้เ้าตัวก็ลงมือพิมพ์ชื่อใหม่ของตนทันที
“ชื่อ กาโร่ แฟรงค์ อายุ: 25 ปี ความสามารถ: พลังของกาโร่(่เพิ่งโดนจับไปสมาคมสัตว์ประหลาด) อัตตราซิงโครไนซ์:100% ความสารถในการปรับตัวขั้นสูง จักวาล:ดราก้อนบอล” พอตั้งชื่อเสร็จ หน้าต่างสถานะตัวตนของเค้าก็โชว์ให้เ้าตัวหายสงสัยว่าเค้าอยู่ ณที่แห่งหนใด “อ่า~จักวาลดราก้อนบอลสิน่ะ แหม่จะว่าดีก็ดีและ เอาล่ะรู้อยู่ไหนแล้วก็ได้เป้าหมายใหม่ในการใช้ชีวิตใหม่ด้วยเลยล่ะกัน อ่าเป็นักสู้ในการ์ตูนลูกผู้ชายในวัยเด็กก็ฟังดูไม่แย่ โย็สเอ่าะมาลองลุยสักตั้ง” กาโร่ที่ได้ตัดสินใจแล้วนั้นก็ได้ทำท่าคล้ายๆเบ่งพลัง ก่อนที่จะดัดกำปั้นไปมา “แหม่เพราะเป็เพราะร่างกาโร่รึยังไงน่ะ ร่างกายมันเริ่มเดือดพล่านแบบนี้ นิสัยเราคงจะเปลี่ยนไปนิดหน่อยด้วยล่ะมั้งเนี่ยหึๆๆ” กาโร่ที่บ่นพึมพร่ำกับตนเองอีกครั้งอย่างกับคนเบี้ยวๆ นั้นก็ไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่าได้มีไดโนเสาร์ร่างใหม่กำลังจ้องมองเค้าอยู่ไม่ห่างไกลจากจุดพื้นโล่งที่เค้าอยู่มากนัก ซึ่งเ้าไดโนเสาร์ตัวนี้ก็มีรูปร่างคล้ายทีเร็กซืในโลกเก่าเพียงแต่มันจะมีหงอนแปลกตาขึ้นตรงกลางหัวก้เท่านั้น ซึ่งพอมันได้เห็นเหยื่อตัวจ้อยที่ไม่ได้ระมัดระวังตัวแบบนี้ มันก็น้ำลายไหลเยิ้มออกมา แล้วมันก็ได้ทำการวิ่งชาร์จใส่ตัวเหยื่อที่หมายตาในทันที
“หือ? เสียงอะไรดังตึงๆ” กาโร่ที่ได้ยินเสียงอันแปลกหูก็ได้หันหน้าไปยังทิศทางของเสียง “เฮ้ยตัวไรว่ะนั้น เอาไงดีว่ะวิ่งดีไหม แต่เดี๋ยวเราจะหนีทำไมกันล่ะเมื่อมีเหยื่อมาให้ทดสอบพลังทั้งที งั้นมาลองดูกันหน่อยล่ะกันความเก่งกาจของข้าผู้นี้” กาโร่ที่คิดได้ดังนั้นตัวเค้าก็ไปพุ่งไปอยู่้าของเ้าทีเร็กซ์แปลกๆนั้นทันที พร้อมกับหมัดขวาของเค้าซัดไปเต็มกลางหัวของมันเต็มแรงจนหัวกระโหลกของแตกกระจายเป็ลูกแตกโมภายในทันที “เชี่ย! นี้เราทำได้ขนาดนี้เลยหรอเนี้ยถึงจะซัดไปเต็มแรงแต่รู้สึกจะต่อยได้แรงกว่านี้อีกหลายเท่าเลย แต่นี้แค่ต่อยธรรมดาโง่ๆเล่นบ่นกะโหลกมันแหลกเลย แถมดูรูปร่างหัวมันนั้นสิ ฮึๆฮ่าๆๆสุดยอดเลย” กาโร่หัวเราะออกมาด้วยน้ำเสียงออกจะเ็าของตน “อ่าถึงจะซึงโครไนท์เต็มร้อยก็เถอะ แต่เราก็เพิ่งได้พลังมาก็ยังไม่คุ้นชินขนาดนั้นสิน่ะคงต้องปรับตัว แถมเราก็ไม่รู้ด้วยว่าเราโผล่มา่ไหน อ่า~ ชักตื่นเต้นขึ้นมาแล้วสิ แปลกจริงๆเลยน้า~”
จบ....
ไรท์ “สวัสดีครับผมไม่ได้แต่งมานานเพิ่งกลับมามีไฟอยากจะแต่งต่อไปยาวๆแล้วสิ หลังจากปลดจากทหารผมก็หมดไฟต่างๆ ทั้งการในการใช้ชีวิตมันแบบเบื่อโครตๆ เลยแต่งได้ไม่จบสักเื่ อยู่ไปอญุ่มาเลยคิดว่าอยากจะแต่งให้จบสักเื่เพื่อผมจะได้ไปต่างโลกแบบไม่รู้ตัวจะได้ไม่ค้างคาใจในเื่ต่างๆ ส่วนใครที่จำผมได้ก็ขอบคุณมากครับ ส่วนหน้าใหม่ก็สวัสดีครับขอบคุณที่ฟังผมบ่นน่ะ 5555”
1K
![[จบ] ทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับภารกิจเลี้ยงลูกน้อยตัวป่วน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1734689517_73952288.webp)
