โหลวอี้หยางมาถึงเรือนของอนุจ้าวในที่สุด นางเดินไปถึงก็มีสาวใช้คนหนึ่งแจ้งว่าจะไปตามนายของตนให้ โหลวอี้หยางเข้ามานั่งรอที่ห้องรับรองสักพักก็พลกับอนุจ้าว เดินเข้ามาทักทายทันที
"คารวะอนุจ้าว"
"คารวะอะไรกัน ข้ามิกล้ารับไว้หรอก"
โหลวอี้หยางถูกอนุจ้าวประคองตัวขึ้นไม่ให้ค้อมตัวคารวะตนอีก
"ฮูหยินน้อยมาหาข้าทำไมกันเ้าคะ"
"ข้าเพียงแค่เป็คนที่พึ่งแต่งเข้ามาใหม่เลยอยากมาทำความรู้จักคนในจวนฉีก็เท่านั้นเองแล้วข้าก็รู้สึกถูกชะตากับอนุจ้าวยิ่งนักจึงอยากมาทำความรู้จัก"
โหลวอี้หยางเลือกอนุจ้าวเพราะนางมีความสามารถโดดเด่นเหนืออนุนางอื่นๆของนายท่านใหญ่ หญิงนางนี้มีความสามารถพอจะยกตนขึ้นมาสู้รบตบมือกับฮูหยินใหญ่ได้ สำหรับภพก่อนนางเกลียดพวกอนุเป็ที่สุดจึงไม่ขอญาติดีกับพวกอนุสักคนในจวน จนเปิดโอกาสให้ไป๋ซู่เซียงใช้วิธีชักนำคนมาเป็พวก นางจึงถูกปล่อยให้สู้อย่างโดดเดี่ยวโดยลำพัง ภพนี้ไม่มีใครวางแผนได้ดีเท่านางอีกแล้วได้กลับมาที่นี่อีกครั้งก็เหมือนได้มามองดูพวกที่เคยทำร้ายนางล้มลงไปทีล่ะคน
"เช่นนั้นหรือ ข้ายินดีที่ท่านรู้สึกดีกับข้าเช่นนี้ ฮูหยินน้อยช่างเป็คนที่มองคนออกยิ่งนัก"
อนุจ้าวยามมีคนชมก็รู้สึกดีขึ้นเป็กอง ปกติมีแต่คนชมฮูหยินใหญ่ แม้นางจะมีรูปโฉมงดงามกว่าฮูหยินใหญ่ก็ไม่พ้นต้องถูกนางกลบรัศมี ชังน้ำหน้านางเหลือทน
"ความจริงที่ข้ามาหาท่านเช่นนี้ เป็เพราะว่าข้าเหนื่อยหน่ายกับการต้องไปแย่งชิงสามีกับหญิงอื่น ข้าจึงอยากได้เพื่อนคุยเท่านั้น"
"ข้าก็ได้ข่าวของท่านมาบ้าง ข้าเข้าใจท่าน นายน้อยฉีก็เหลือเกินพาหญิงต่างแคว้นกลับจวนมาก็ยังจะแต่งเป็อนุทันที ไม่ไว้หน้าท่านเลย"
อนุจ้าวกล่าวกับโหลวอี้หยางด้วยน้ำเสียงเห็นใจนางยิ่งนัก ทั้งที่ในตอนแรกก็รู้สึกสมเพชโหลวอี้หยางตอนได้ยินข่าวนี้จากสาวใช้ของตน
โหลวอี้หยางเห็นท่าทางของอนุจ้าวแล้วก็ไม่แปลกใจกับท่าทางที่นางแสดงออกมา ช่างเห็นใจคนอื่นเสียจริงแต่นางเคยเห็นภาพพวกนี้มาหมดแล้ว ช่วยไม่ได้ที่นางจะไม่เชื่อท่าทางเสแสร้งเ่าั้
"ข้ามาหาท่านเพราะอยากให้ท่านช่วยหาหญิงสาวที่เหมาะสมมาสักคนให้นายน้อยฉีได้หรือไม่ ข้ารู้สึกว่าการได้หญิงสาวจากคนในเช่นนี้จะดูแลง่ายกว่าหญิงต่างแคว้นพวกนั้น ความจริงข้าก็จะยกสาวใช้คนหนึ่งขึ้นเป็อนุเช่นกัน แต่ข้าอยากได้อีกสักคนที่มีฐานะขึ้นหน่อย เช่น หลานสาวของท่านที่ชื่อว่า จ้าวจิ่นยี่ ข้าเคยได้ยินชื่อเสียงของนางนั้นว่ามีความงดงามมากเพียงแต่เป็ลูกที่เกิดจากอนุ ข้าอยากรับตัวนางมาช่วยดูแลนายน้อยฉี ท่านเห็นด้วยหรือไม่ ถ้าหากไม่"
"ข้าจะไปถามนางทันทีเลย ฮูหยินน้อยข้าจะให้คนไปสอบถามหลายสาวข้าทันที ทันรีบหรือไม่"
"ข้าต้องได้รับคำตอบพรุ่งนี้ เพราะว่าข้าจะพูดคุยเื่การรับหญิงต่างแคว้นนั้นเป็อนุ ถ้าท่านยังไม่สามารถให้คำตอบข้าได้ภายในวันพรุ่งนี้ข้าก็คงต้องรับหญิงต่างแคว้นนั้นเป็อนุเพียงผู้เดียวไปก่อน"
"ฮูหยินน้อย เอาเช่นนี้ดีหรือไม่ ข้าขอตอบตามตรง หลานสาวข้านั้นแค่ได้เป็อนุนายน้อยฉีก็คือวาสนาสูงกว่าที่คิดแล้ว หากท่าน้า จ้าวจิ่นยี่ เช่นนี้ ข้าขอตอบตกลงเลยเป็เช่นไร"
"จะดีหรือ อนุจ้าว ควรถามความเห็นจากเ้าตัวก่อนดีหรือไม่"
"ข้าขอยืนยันว่านางจะตอบตกลง"
"เช่นนั้นก็ดี พรุ่งนี้พาตัวนางมายังเรือนข้า ข้าขอฝากความหวังให้อนุจ้าวด้วย"
"ข้าขอขอบคุณฮูหยินน้อยนะเ้าคะ"
"เช่นนั้นข้าขอตัวลา"
อนุจ้าวรีบส่งคนที่รับตัวหลานสาวของตนเข้าจวนภายในวันนั้นทันที เรียกได้ว่าหลานสาวคนนี้ของนางงดงามโดดเด่นยิ่ง นางจะต้องเป็กำลังช่วยนางได้เป็แน่
โหลวอี้หยางเดินออกจากเรือนของอนุจ้าวด้วยสายตาเรียบนิ่งที่นางเลือกจ้าวจิ่นยี่ก็เพราะเมื่อภพก่อน จ้าวจิ่นยี่มาเยี่ยมป้าของนางก็คืออนุจ้าว แล้วก็เกิดได้พบกับฉีหวังโม่เข้า ทำให้เขาตะลึงในความงดงามของนางเข้าจึงเกือบรับนางเป็อนุ แต่ไป๋ซู่เซียงเห็นเช่นนั้นเข้าก็ใช้อุบายยืมมือคนให้โหลวอี้หยางจัดการจ้าวจิ่นยี่ จนนางกลายเป็หญิงหึงหวงหนักขึ้นในสายตาของผู้คน ช่างน่าขันยิ่งนัก ถือว่าภพนี้นางขอเป็คนชำระล้างสิ่งโสมมของจวนนี้เองก็แล้วกัน