ตอนที่ 1 พลั้งมือฆ่า
แคร็บโครม เคร้ง ~ ~ ~
ชายร่างอ้วนล่วงไปกับพื้นพร้อมกับสิ่งของที่ตกกระจัดกระจาย ก่อนที่เขาจะหมดลมหายใจ
หลังจากที่ฆ่าร่างอ้วนท่วมที่จะปลุกปล้ำนางเมื่อครู่จ้าวซินเหยียนหรือเหยียนเหยียน ก็จัดเสื้อผ้าตัวเองและมองไปรอบ ๆ ห้อง
‘ที่นี่มันที่ไหนกัน? ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ได้’
ทันใดนั้น......ความทรงจำของนางเมื่อชาติที่แล้วและความทรงจำของเ้าของร่างนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวของนางเป็ฉาก ๆ
เมื่อชาติที่แล้วนางเป็ผู้สืบทอดเพียงคนเดียวของแก๊งมาเฟียใหญ่แห่งฮ่องกงและวันที่นางจะขึ้นรับตำแหน่งนั้นนางถูกสามีที่นางรักลอบสังหารโดยการว่ายาพิษจนตายเพื่อที่เขาจะได้ขึ้นรับตำแหน่งแทนนาง
แต่ดูเหมือนว่า์จะสงสารนางที่เกิดมาใช้ชีวิตบนโลกนั้นน้อยเกินไปจึงได้ส่งนางมาเกิดใหม่อีกโลกหนึ่ง ซึ่งนางเมื่อชาติที่แล้วมีอายุเพียง 27ปีเท่านั้น
ตอนนั้นเองความทรงจำของเ้าของร่างนี้ก็ผุดขึ้นมาเ้าของร่าง นางมีนามว่าจ้าวซิงเหยียนนางเป็ของคณิกาสาวที่ถูกขายตัวเป็ครั้งแรกในวันนี้ ด้วยวัย 15 ปีแต่นางไม่ยอมรับชะตาชีวิตแบบนี้ จึงแอบดื่มยาพิษก่อนที่จะเข้าห้องมากับบุรุษที่ซื้อตัวนาง
จากความทรงจำของนางนางถูกเก็บมาเลี้ยงโดยคณิกาที่ควบคุมหอคณิกาแห่งนี้ หรือเรียกว่า หอเม่ยอี้โหลวนางเติบโตมาในหอเม่ยอี้โหลว และถูกสอนการปรนนิบัติบุรุษมาั้แ่เด็กแต่นางก็ต่อต้านมาโดยตลอด ทำให้ถูกทุบตีอยู่บ่อยครั้งั้แ่เด็กจนโตจนวันนี้มาถึงนางไม่มีทางเลือกอื่น จึงตัดสินใจจบชีวิตตัวเองลง
หลังจากความทรงจำของทั้งสองคนไหลเข้ามาในหัวจ้าวซิงเหยียนก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกจากเตียงเดินไปมองกระจกภาพที่ปรากฏในกระจกนั้น เป็ภาพของหญิงสาววัยแรกแย้มที่งดงามเป็อย่างมากดวงตากลมโต คิ้วโก่งดั่งคันศร ริมฝีปากเรียวเล็ก ผิวขาวเนียนราวกับหยก แม้แต่นางในชาติที่แล้วคิดว่าตัวเองงดงามแล้วแต่หญิงสาวในกระจกผู้นี้งดงามกว่านางหลายเท่าเรียกได้ว่าเป็หญิงงามล่มเมืองเลยก็ว่าได้
ผ่านไปครู่ชั่วจ้าวซิงเหยียนก็ได้สติกลับคืนมา เพราะเสียงเคาะประตูดังขึ้นมา
ก๊อกก๊อก
“คุณชายขอรับเกิดสิ่งใดขึ้นหรือไม่ขอรับ ? ”
บ่าวรับใช้ที่เฝ้าอยู่ด้านหน้าคงจากได้ยินเสียงดังจากได้ในเมื่อครู่จึงได้ะโถามเข้ามา
เสียงนี้ทำให้จ้าวซิงเหยียนได้สติขึ้นมาและดูเหมือนว่าคนด้านนอกกำลังจะพังประตูเข้ามาเพราะไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากผู้เป็นาย
“คุณชายคุณชายขอรับ หากท่านยังไม่ตอบ ผู้น้อยจะพังประตูเข้าไปแล้วนะขอรับ”
สิ้นเสียงนั้นปัง ! ปัง !
เสียงคนมากกว่าหนึ่งคนกำลังพังประตูเข้ามาจ้าวซิงเหยียนด้วยการฝึกเมื่อชาติที่แล้ว ทำให้นางนั้นมีทักษะมากมายนางจึงเดินไปตรงหน้าต่าง แล้วมองลงไปด้านล่างว่าสูงหรือไม่
“ทำไมสูงขนาดนี้เนี่ย! ” จ้าวซิงเหยียนบ่นพึมพำออกมา ด้วยความหงุดหงิด
ปัง! ปัง ! แต่ด้วยสถานการณ์บังคับทำให้นางจำเป็ต้องะโลงไปจากหน้าต่างเพื่อหลบหนี
แครก! ปัง !
เมื่อประตูถูกพังเข้ามาเหล่าบ่าวรับใช้ก็มองไปที่เตียงเป็อย่างแรก เมื่อพบว่าที่เตียงกลับว่างเปล่าพวกเขาก็มองไปรอบ ๆ จนเห็นคนนอนอยู่บนพื้น
“คุณชาย! ” บ่าวรับใช้คนหนึ่งเมื่อเห็นผู้เป็นายนอนอยู่ที่พื้นก็รีบวิ่งเข้าไปหาอย่ารีบร้อนแต่เมื่อไปถึงเขาจะต้องตกตะลึงเมื่อพบว่าคุณชายของพวกเขากลายเป็ร่างที่ไร้ลมหายใจไปแล้ว
“คุณ...คู..ชายตายแล้ว! ” บ่าวคนนั้นถึงกับติดอ่าง
“พวกเ้ารีบตามหาคนร้ายปิดทางเข้าออกที่นี่ส่วนข้าจะไปเรียนเื่นี้กับท่านเ้าเมือง”ทันใดนั้นก็มีบ่าวรับใช้คนหนึ่งได้สติและะโขึ้นมา
หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปทันที
ใช่แล้วบุรุษที่จ้าวซิงเหยียนพึ่งฆ่าไปนั้นเป็ถึงบุตรชายคนเล็กของเ้าแห่งชิงโจว
......
อีกด้านหนึ่งหลังจากที่จ้าวซิงเหยียนหนีออกมาจากหอเม่ยอี้โหลวได้แล้ว นางก็ลัดเลาะไปตามซอกซอยโชคดีที่ตอนนี้เป็ยามราตรี ทำให้คนของเ้าเมืองตามตัวนางได้ยากขึ้น
นางลัดเลาะไปเรื่อยๆ อย่างชำราญ ทำทีเป็อ้อมไปไกลก่อนที่นางจะกลับมาพักที่โรงเตี๊ยมตรงข้ามกับหอเม่ยอี้โหลวและปล่อยให้คนพวกนั้นตามล่านางอย่างบ้าคลั่ง
แม้จ้าวซิงเหยียนร่างเดิมจะมีนิสัยขี้ขลาดและโง่เขลาแต่จ้าวซิงเหยียนคนนี้ไม่ใช่แบบนั้นแล้วเนื่องจากในชาติที่แล้วนางถูกฝึกมาให้เป็หัวหน้ามาเฟีย
ดังนั้นนางจึงเรียนรู้กลอุบายต่างๆ มากมาย นางสามารถต่อสู้ทั้งระยะประชิดตัวและระยะไกลได้อย่างชำนาญและเชี่ยวชาญด้านพิษเป็พิเศษเพราะนางมีความสนใจด้านนี้จนไปเรียนต่อด้านนี้มาโดยเฉพาะ
และก่อนที่นางจะหนีออกมานางได้นำเงินที่ติดตัวหม่าซูิ บุตรชายเ้าเมืองทั้งหมดมาด้วยซึ่งเป็เงินมากพอที่จะทำให้นางมีชีวิตอยู่ได้ไปหลายเดือน
1K
