“เอ้า! ถึงแล้ว”
“ที่นี่เหรอพี่หม่อน ตกแต่งอย่างหรูเลย”
“อืม ที่นี่แหละ เดินเข้าไปที่เค้าท์เตอร์บอกเขาว่าที่จะมาสัมภาษณ์งานไว้กับคุณกรณ์ แล้วเดี๋ยวเขาก็พาขึ้นไปเอง”
“โอเค ขอบคุณมากนะพี่บัว ไปล่ะ”
“บ๊ายบาย~ บ๊ายบายที่แปลว่าตลอดไปจ้า หมดเวรหมดกรรมกับแกสักทีนะ”
น้ำเสียงเย้ยหยันเปล่งออกมาแทบจะทันทีที่ประตูรถถูกปิด นั่งรอไม่นานก็มีแจ้งเตือนเงินก้อนโตเด้งขึ้นในโทรศัพท์มือถือ เธอยกยิ้มอย่างพอใจก่อนเร่งเครื่องออกไปจากตึก
เรียวเท้าก้าวมาหยุดอยู่หน้าเค้าท์เตอร์ พนักงานต้อนรับคนประจำก็รีบลุกขึ้นมาเอ่ยทักทายอย่างที่ทำเป็ประจำกับบุคคลแปลกหน้าก่อนจะเอ่ยถามเสียงใส
“สวัสดีค่ะ มาพบใครคะ”
“มาพบคุณกรณ์ค่ะ” เธอเอ่ยตอบอย่างสุภาพ
“ได้นัดไว้ไหมคะ”
“นัดไว้ค่ะ ฉันชื่อก้านบัว”
“อ่อ งั้นเชิญทางนี้เลยค่ะ”
ก้านบัวเดินตามพนักงานไปทันที เนื่องจากเป็การย้ายที่ทำงานครั้งแรกเธอจึงยังแอบตื่นเต้นกับการสัมภาษณ์อยู่ไม่น้อย ใช้เวลาไม่นานนักก็มาหยุดอยู่หน้าห้องทำงานชั้นบนสุด เมื่อพนักงานสาวเดินจากไป ทิ้งก้านบัวไว้คนเดียว เธอก็เริ่มสูดลมหายใจลึกแล้วจึงทำใจกล้าเคาะประตูเบา ๆ
“เชิญครับ”
สิ้นคำอนุญาตเธอจึงเปิดบานไม้เล็กๆ เข้าไปอย่างเชื่องช้า ั์ตาหวานสบเข้ากับร่างสูงหุ่นดีในชุดสูทสีกรมท่าที่กำลังเอนกายนั่งพักสายตาบนเก้าอี้ตัวใหญ่
“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อก้านบัว ที่คุณกรณ์นัดสัมภาษณ์งานวันนี้” ใบหน้าสวยช้อนมองคนตรงหน้าอย่างหวั่น ๆ แนะนำตัวไปพร้อมกับยื่นแฟ้มเอกสารให้ชายหนุ่มตรงหน้าที่ไม่ได้มีท่าทีจะสนใจเธอสักนิด
“มาแล้วเหรอ”
2K
