เช้าของวันที่พวกเขาต้องเดินทางต่อ อากาศสดชื่นและเย็นสบาย ไอริสกับอาร์ตยังคงนั่งอยู่ข้างกองไฟที่ดับลงแล้ว ขณะที่เซราฟีนและเรย์เริ่มตื่นขึ้นมา
“อรุณสวัสดิ์ทุกคน” เซราฟีนกล่าวขณะยืดเส้นยืดสาย
“อรุณสวัสดิ์ เซราฟีน เรย์” อาร์ตตอบพลางยิ้ม
“อาร์ต ข้ามีคำถาม” เรย์พูดพลางเดินมาหาอาร์ต
“อะไรเหรอ เรย์?” อาร์ตถามกลับ
“ตอนที่เ้าต่อสู้กับปีศาจเมื่อคืน ข้าสังเกตเห็นว่าพลังของเ้าเพิ่มขึ้นอย่างมาก เ้าทำได้อย่างไร?” เรย์ถามด้วยความสงสัย
อาร์ตพยักหน้า “ข้าไม่แน่ใจ แต่ข้ารู้สึกว่ามีพลังบางอย่างในตัวข้าที่ตื่นขึ้นมา มันเหมือนกับว่า… ความมุ่งมั่นและความตั้งใจของข้าทำให้ข้าแข็งแกร่งขึ้น”
ไอริสเสริม “ข้าคิดว่าเป็เพราะเ้ามีจุดหมายที่ชัดเจนและความรักที่เ้ามีต่อทุกคนในทีม ทำให้พลังนั้นตื่นขึ้น”
“นั่นทำให้ข้ารู้สึกมั่นใจมากขึ้น ขอบใจนะไอริส” อาร์ตตอบพร้อมกับยิ้ม
“พวกเราควรเตรียมตัวเดินทางต่อ เราต้องไปให้ถึงหมู่บ้านก่อนค่ำ” เซราฟีนกล่าว
ทุกคนเริ่มเก็บข้าวของและเตรียมตัวสำหรับการเดินทางต่อไป เมื่อพวกเขาเริ่มเดินทาง อาร์ตและไอริสเดินอยู่ข้างๆ กัน
“อาร์ต ข้าคิดถึง่เวลาที่เราต่อสู้และผ่านอุปสรรคมาด้วยกัน” ไอริสพูดเบาๆ
“ใช่ ข้าก็คิดถึงเช่นกัน ไอริส ข้ารู้สึกว่าเราทุกคนเติบโตขึ้นมากในระหว่างการผจญภัยนี้” อาร์ตตอบ
ไอริสหยุดเดินและหันมามองหน้าอาร์ต “ข้ารู้สึกปลอดภัยเมื่อมีเ้าอยู่ข้างๆ ข้า ข้ารู้สึกว่าข้าไม่ต้องกลัวอะไรเมื่อเ้าอยู่ด้วย”
อาร์ตยิ้ม “ข้าก็ดีใจที่ได้อยู่กับเ้า ไอริส ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเ้าและทุกคน”
ในขณะเดียวกัน เซราฟีนและเรย์ก็พูดคุยกันข้างหน้า
“เซราฟีน เ้าว่าเราจะเจอกับอุปสรรคอะไรอีกบ้าง?” เรย์ถาม
“ข้าไม่รู้แน่ชัด แต่ข้ารู้ว่าเราต้องเผชิญหน้ากับมันด้วยกัน และความสามัคคีของเราจะเป็กุญแจสู่ชัยชนะ” เซราฟีนตอบ
“ใช่ ข้าเชื่อว่าเราจะผ่านทุกสิ่งไปได้” เรย์เสริม
เมื่อพวกเขาเดินต่อไป ทีมของอาร์ตก็พบกับป่าทึบและเส้นทางที่คดเคี้ยว อาร์ตหยุดและหันไปมองเพื่อนๆ ของเขา
“ทุกคน ระวังตัว เราไม่รู้ว่าจะมีอะไรซ่อนอยู่ในป่านี้” อาร์ตเตือน
ไอริสจับมืออาร์ตแน่น “ข้าจะอยู่ข้างเ้าเสมอ อาร์ต”
เซราฟีนและเรย์เตรียมอาวุธของพวกเขาให้พร้อม ทุกคนเดินหน้าไปด้วยความระมัดระวัง
“ข้ารู้ว่าเราจะผ่านมันไปได้ ด้วยกัน” อาร์ตกล่าวอย่างมั่นใจ
พวกเขาเดินผ่านป่าไปด้วยความสามัคคีและความมุ่งมั่น จนกระทั่งพวกเขาเห็นแสงสว่างที่ปลายทาง
“นั่นไง ทางออกจากป่า” เรย์กล่าวด้วยความดีใจ
ทุกคนรีบเดินไปยังทางออก และเมื่อพวกเขาออกมาจากป่า พวกเขาก็เห็นหมู่บ้านเล็กๆ อยู่ห่างออกไปไม่ไกล
“เราถึงแล้ว” อาร์ตกล่าวพลางยิ้ม
“หมู่บ้านนี้คือที่ที่เรา้าไปใช่ไหม?” ไอริสถาม
“ใช่ มันคือที่ที่เราจะได้พักและเตรียมตัวสำหรับการต่อสู้ต่อไป” เซราฟีนตอบ
ทุกคนเดินเข้าสู่หมู่บ้านด้วยความหวังและความมุ่งมั่น พวกเขารู้ว่าการผจญภัยของพวกเขายังไม่จบ แต่ด้วยความสามัคคีและความรักที่มีต่อกัน พวกเขาจะสามารถเผชิญหน้ากับทุกสิ่งได้อย่างแข็งแกร่ง
“พวกเราทุกคน ข้าอยากขอบใจที่อยู่เคียงข้างข้า ข้ารู้ว่าพวกเราจะทำให้สำเร็จได้” อาร์ตกล่าวด้วยความจริงใจ
“ข้าจะอยู่ข้างเ้าเสมอ อาร์ต และข้ารู้ว่าเราจะผ่านทุกสิ่งไปด้วยกัน” ไอริสตอบพร้อมกับรอยยิ้มที่อบอุ่น
682
