ผับWK
“นี่นายให้ฉันไปกลับเหอะนะ อย่าให้ต้องอยู่ห้องเดียวกันเลยนายไม่อึดอัดหรือไง”แพรวาที่เดินต่อรองกับเ้านายตลอดทางั้แ่บนรถจนถึงตอนนี้
“ไม่นิ”ไต้ฝุ่นหยุดเดิน ตอบหน้านิ่งๆ และมองหน้าแพรวา ก่อนเดินยิ้มสบายใจ
“แต่ฉันอึดอัดโถ่เอ้ย..ฮึ คิดเหรอว่าจะบังคับฉันได้”แพรวาที่หงุดหงิดที่ชายหนุ่มไม่ยอมฟังเธอเลย แต่คนอย่างแพรวาไม่ยอมทำตามแน่ ๆไต้ฝุ่นตรวจงานที่ชั้น 3 ห้องสำนักงาน ส่วนแพรวาเดินสำรวจรอบ ๆผับจนถึงเวลาใกล้ผับเปิด แพรวาโดนตามให้ไปพบไต้ฝุ่นที่ห้อง
“มีอะไรเหรอ”แพรวาถามเมื่อเข้ามาในห้อง
“ช่วยตรวจบัญชีให้หน่อยสิ”ไต้ฝุ่นที่นั่งพิงพนักเก้าอี้ทำหน้าเหนื่อยล้า ส่งสายตาขอความช่วยเหลือ
“ฉันทำไม่เป็แล้วผู้ช่วยนายละ”แพรวาที่ตอนนี้ ไม่เหมือนจะเป็บอดี้การ์ดแล้วแถบจะเป็ผู้ช่วยเป็เลขาของเขาแล้ว
“ไม่มีอ่ะมานี้สิ เดียวฉันสอนให้”ไต้ฝุ่นใช้เวลาสอนงานแพรวาจนเข้าใจ
“ฝากด้วยนะเสร็จแล้วไปหาฉันที่ห้อง VIP9 นะ ขอบใจมาก จุ๊ฟ”ไต้ฝุ่นจุ๊ฟที่หัวแพรวา แล้วเดินออกจากห้องไปปล่อยให้หญิงสาวที่โดนจุ๊ฟแบบไม่ทันตั้งตัว นั่งอึ้งกับการกระทำนั้น
“เฮ้ยไอ้เสือ ไม่ใช่สิ คุณหนูไต้ฝุ่นไหนว่าวันนี้มีบอดี้การ์ดมาด้วย อยู่ไหนว่ะ”ออสก้าที่เดินเข้าห้องมา แซวมาแต่ไกล
“มึงก็แซวมัน ว่าแต่อยู่ไหนว่ะกูอยากเห็นหน้า ได้ข่าวว่าเป็ผู้หญิงเสียด้วย”ซันถามหา
“พวกมึงกวนตีนกูเหรอเคลียร์บัญชีให้กูอยู่เดี๋ยวลงมา ไอ้ออสก้า กูมีเื่ให้มึงช่วยหน่อย”ไต้ฝุ่นที่คิดแผนเพื่อให้แพรวาย้ายมาอยู่กับเขาจำเป็ต้องให้ออสก้าเพื่อนเขาช่วย เพราะออสก้าเป็ลูกชายของนักธุรกิจสีเทาเขามีลูกน้องเยอะแยะ แค่สร้างสถานการณ์ว่าไม่ปลอดภัยบอดี้การ์ดอย่างแพรวาไม่มีทางให้เขาอยู่คนเดียว หลังจากวางแผนเสร็จพักใหญ่ ๆ แพรวาที่เคลียร์บัญชีเสร็จเดินมาที่ห้องVIP9 แต่เธอยังรออยู่ด้านนอกไม่คิดเข้าไป
“นั้นไงคนดูแลความปลอดภัยกู”ไต้ฝุ่นบอกพร้อมหยิบแก้วเหล้าขึ้นดื่ม
“นั้นเหรอว่ะ บอดี้การ์ดมึงกูว่าเหมือนเลขาสาวสวยมากกว่านะเว้ย”ซันถามเมื่อไต้ฝุ่นบอก
“กูว่าหน้าคุ้นๆอยู่น่ะ” ออสก้าที่ทำหน้าครุ่นคิด ว่าเขาเคยเจอเธอที่ไหน
“พนักงานประจำห้องVIP6 ที่เกิดเื่เมื่อเดือนก่อนไง”ไต้ฝุ่นเฉลยข้อสงสัยออสก้าที่นึกขึ้นได้ หันไปยิ้มอย่างมีเลสนัยกับไต้ฝุ่น
“กูเข้าใจแล้วเจอกันตอนผับเลิกนะเพื่อนรัก”ออสก้าที่มองตาและรู้ใจยิ้มมุมปากแล้วเดินออกจากห้องหันไปสบตากับแพรวาก่อนเดินผ่านเพื่อไปสั่งงานกับลูกน้องของพ่อเขา
เวลาตี 2 หลังจากปิดผับ
“เอากุญแจมานี้เดี๋ยวฉันขับเอง”แพรวาที่เห็นว่าเขาดื่มมา เลยจะเป็คนขับรถเอง
“ไม่เป็ไร ฉันขับเองได้”ชายหนุ่มหันมาบอกเธอแล้วเดินไปขึ้นรถ แพรวาขึ้นตามไปบนรถ
“นายแน่ใจนะ”แพรวาถามย้ำอีกครั้งไต้ฝุ่นไม่ตอบสตาร์ทรถ และออกรถตามปกติ ระหว่างที่นั่งรถอยู่แพรวาสังเกตเห็นรถคันสีดำข้างหลังขับตามมาั้แ่รถของเธอออกจากผับระหว่างทางรถคันดังกล่าวก็ยังตามเธอมาเรื่อย ๆ จนแพรวาเอะใจ
“เดี๋ยวนายขับรถเวียนวงเวียนข้างหน้าสัก2 รอบสิ”แพรวาบอกไต้ฝุ่น
“ทำไมละ”ไต้ฝุ่นแกล้งถามหน้างง ๆ
“เอาเถอะน่าอย่าพูดมาก”แพรวาที่ตากำลังมองกระจกหลังไปด้วย เมื่อไต้ฝุ่นขับเวียนวงเวียน2รอบปรากฏว่ารถคันนั้นยังตามรถของเธออยู่ทำให้แพรวาเริ่มรู้ว่ากำลังจะมีอันตรายเธอจึงหยิบปืนขึ้นมา ไต้ฝุ่นที่กำลังขับรถทำท่าทีใ
“ทำไม มีอะไรเหรอ”ไต้ฝุ่นถาม
“ฉันว่ามีคนตามเรามานายขับผ่านคอนโดไปก่อน”แพรวาบอก ระหว่างที่รถแล่นผ่านคอนโดไปมีรถอีกคันออกมาจากคอนโดขับตามพวกเธออีกคัน
“แย่แล้วพวกมันรู้จักที่พักนายด้วยนิ”แพรวาที่กำลังสังเกตสถานการณ์เธอบอกให้ไต้ฝุ่นขับรถไปเรื่อย ๆ และไปแวะร้านข้าวต้มโต้รุ่งข้างทางปรากฏว่ารถที่ตามมาขับพ้นไป
“ ลงไปกินข้าวต้มกันก่อนเถอะ”แพรวาบอกพร้อมลงรถ
“เดี๋ยวสิกินที่นี่เหรอ”ไต้ฝุ่นที่เดินลงมา ทำหน้าตาไม่ค่อยเต็มใจ
“รับอะไรดีค่ะ”พนักงานร้านข้าวต้มมาถาม
“เอาข้าวต้ม 2 ผัดผักบุ้ง 1 ไข่เจียว 1นายเอาอะไรอีกไม่”แพรวาหันมาถามไต้ฝุ่นที่นั่งนิ่งอยู่ เขาส่ายหน้านั่งรอครู่หนึ่งอาหารก็มาเสิร์ฟ แพรวาที่ได้อาหารเธอก็เริ่มจัดการอาหารข้างหน้าแต่ไต้ฝุ่นนั่งมองไม่กล้ากินอาหาร
“ทำไมไม่กินละอร่อยน่า”แพรวาที่นั่งกินอย่างอร่อยถามขึ้น ไต้ฝุ่นนั่งนิ่งเธอเอาตะเกียบคีบผักบุ้งส่งไปตรงหน้าเขา เธอเลิกคิ้วประมาณว่าบอกให้อ้าปากไต้ฝุ่นอ้าปากชิมผักบุ้งที่แพรวาป้อนให้ เขาััได้ถึงความอร่อยเลยตักกินเองแพรวายิ้มกับการกินของไต้ฝุ่น คืนนี้เธอคงต้องพักกับเขาแล้วแหละ เพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงก็เช้าแล้ว
วันต่อมา
แพรวาตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวของตัวเองเสร็จของๆเธอโดนย้ายเข้ามาั้แ่หลังจากกินข้าวต้มเสร็จเมื่อคืน แพรวาออกมาสำรวจห้องเธอหิวมากเพราะตอนนี้มันเป็เวลาบ่ายโมงแล้ว เธอเดินไปสำรวจตู้เย็นปรากฏว่าว่างเปล่า เธอเลยตัดสินใจออกไปข้างนอกเพื่อซื้ออาหารสดมาใส่ตู้เย็นแพรวาเป็คนชอบทำอาหารมากเมื่อซื้อของเสร็จเธอกลับมาที่ห้องพบว่าไต้ฝุ่นนั่งดูทีวีอยู่กลางห้อง
“ไปไหนมา”ไต้ฝุ่นถามเสียงโกรธๆเพราะเขาตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นเธอ เขาเข้าใจว่าเธอหนีเขาไปแล้ว
“ออกไปซื้อของกิน หิวหรือยัง เดี๋ยวกินนี้ก่อนฉันซื้อมาฝาก”แพรวาวางของบนเคาน์เตอร์ในครัวไต้ฝุ่นเดินตามไป
“เธอซื้ออาหารสดมาด้วยเหรอ”ไต้ฝุ่นถาม
“อือ ฉันชอบทำอาหารกินเองมากกว่า นายมีปัญหาหรือเปล่าละ”แพรวาถาม
“เปล่าทำเผื่อฉันด้วยละ”ไต้ฝุ่นหยิบขนมมานั่งกินรอ เวลาผ่านไปกินอาหารหอมมาแต่ไกลจนไต้ฝุ่นทนไม่ไหว ไปยืนมองที่เคาน์เตอร์เขามองท่าทางการทำอาหารอย่างคล่องแคล้วของแพรวา แล้วยืนยิ้มเพราะเขาไม่คิดว่าเธอจะทำอาหารเก่งขนาดนี้เหลือแค่ชิมอาหารก็จะบอกได้ว่าเธอคือแม่ศรีเรือนหรือเปล่าท่าจับปืนมือคืนมันค้านกับท่าจับกระทะและตะหลิวมาก ไม่นานข้าวกระเพราไข่ดาวก็มาวางข้างหน้า
“อาหารแบบนี้กินได้ไม่” แพรวาถามพร้อมส่งจานให้เขา
“ก็ต้องชิมก่อน” ไต้ฝุ่นชิมคำแรกหลังจากนั้นเขาก็จัดการอาหารตรงหน้าเขาหมดอย่างรวดเร็วกินเสร็จแพรวาจัดการเก็บจานล้างเรียบร้อยเดินมาหาไต้ฝุ่น
“วันนี้นายไปไหนหรือเปล่า”แพรวาถาม
“เปล่า เออพรุ่งนี้ฉันมีเรียนนะ”ไต้ฝุ่นบอก
“อือ แล้วยังไง”
“เธอก็ต้องไปดูแลฉันด้วยไง”
“เออ จริงด้วย แล้วทุกคนไม่ งงเหรอฉันเข้าไปในมหาลัยแบบนั้น”แพรวาเครียดกับการที่เธอต้องไปดูแลชายหนุ่มในมหาลัย
“ฉันมีวิธีเธอก็เป็นักศึกษาด้วยสิ”ไต้ฝุ่นบอกถึงวิธีคิดของเขา
“หา จะบ้าเหรอ ฉันจบมาหลายปีแล้วนะ”แพรวาพยายามอธิบายว่าเธอแก่เกินกว่าจะสวมชุดนักศึกษาแล้ว
“แล้วเธอมีวิธีที่ดีกว่านี้เหรอ” พูดเสร็จเขาก็ลุกเดินเข้าไปในห้องปล่อยให้แพรวานั่งหน้าจ๋อยอยู่คนเดียว
“คิดเหรอว่าคนอย่างฉันจะไม่มีวิธีการ...หึ”แพรวาคิดวางแผนสำหรับวันพรุ่งนี้ไว้เรียบร้อย
1K
