ตอนที่1 ฉันไม่ชอบครอบครัวพ่อเลี้ยง
ตู๊ดดดดดด
“ค่ะแม่”มุกนักศึกษามหาวิทยาลัยชั้นปี2 กรอกเสียงเซ็งๆ ใส่ปลายสายเมื่อรู้ว่าใครโทรเข้ามา
“ทำเสียงให้มันดีๆหน่อย ลูกคนนี้”
“เข้าเื่เลยดีกว่าค่ะ”
“อาทิตย์หน้าปิดเทอมมาบ้านพ่อด้วย”
“พ่อเลี้ยง”เด็กสาวรีบสวนคำตอบแม่ เพราะเธอไม่เคยยอมรับแฟนใหม่แม่เป็พ่อแม้แต่น้อยถึงพ่อจริงๆ เธอจะเสียไปหลายปีแล้วก็เถอะแต่เธอก็มีพ่อคนเดียวแม้แม่จะพยายามยัดเยียดคนรักแม่ให้มาเป็พ่อของเธอก็ตาม
บัวสะอาดหรือแม่ของมุกเป็แม่ม่ายเลี้ยงลูกคนเดียวมา 5 ปีนับั้แ่สามีขึ้นไปอยู่บน์ด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ั้แ่วันนั้นเธอก็หาเงินเลี้ยงลูกสาวตัวน้อยเพียงคนเดียวจนกระทั่งวันนึงวันที่เธอออกไปงานเลี้ยงรุ่นของมหาวิทยาลัยมันก็ทำให้เธอได้พบกับคุณยศ ที่เป็ถึงผู้ใหญ่บ้านในจังหวัดแถบภาคอีสานและจุดเริ่มต้นความรักของแม่ม่ายพ่อม่ายลูกติด ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากคุยกันได้เพียงแค่สามเดือนแม่ของมุกก็ย้ายไปอยู่กับเขาฉันสามีภรรยา
ทางบ้านนั้นบ้านของพ่อเลี้ยงมีลูกติดอยู่สองคนเป็เด็กผู้ชายทั้งคู่ส่วนแม่ของเธอมีเธอเพียงคนเดียว ตอนนี้แม่ย้ายไปอยู่ที่นั่นได้สองปีแล้วแต่เธอก็ยังไม่ยอมรับครอบครัวนั้นอยู่ดีเพราะแม่ชอบยัดเยียดให้เธอเรียกคุณยศว่าพ่อและนั่นคือจุดเริ่มต้นของการไม่ชอบครอบครัวของพ่อเลี้ยง ถ้าเท่าๆที่ความทรงจำยังจำได้อยู่เธอเคยเจอเขาแค่ครั้งเดียวมั้ง เจอแบบผ่านๆส่วนลูกชายอีกสองคนของเขาเธอไม่เคยเจอก็มีแต่แม่ชอบส่งรูปมาให้เธอดูแต่เธอก็ไม่ได้สนใจหรอก
และทุกครั้งที่เป็งานเทศกาลของครอบครัวที่เธอต้องไปบ้านนั้นเธอก็มักจะใช้ข้ออ้างในการเรียน เพื่อที่จะไม่ต้องไปพบเจอครอบครัวนั้นจะเรียกว่าอะไรดีคงจะไม่ถูกชะตาละมั้ง
“อืมนั่นแหละพ่อเลี้ยง พ่อเขาคิดถึงอยากเจอแก”
“คิดถึงทำไมไม่ได้เป็อะไรกัน” เธอเถียงทันควันแค่ได้ยินคำว่าคิดถึงเป็ห่วงจากชายคนนั้นเธอก็แทบจะอ้วกแล้ว
“โอ้ยไอลูกคนนี้!” แม่กรอกเสียงหงุดหงิดกลับมา
“ติดเรียนไม่ว่างแค่นี้…”
“ถ้าปิดเทอมนี้แกไม่มา!ฉันจะไม่จ่ายค่าเทอม! และแกก็ไปทำงานส่งตัวเองเรียนเถอะ พอกัน! แค่นี้แหละ ตึด”แม่พ่นคำมากมายออกมาด้วยความโมโห ก่อนจะตัดสายไปเอาดื้อๆ
“เห่อออออ”มุกจ้องมองโทรศัพท์หน้าจอดำที่แม่เพิ่งตัดสายไปด้วยความโมโหก่อนจะถอนหายใจออกมาแรง ด้วยความเซ็งที่ไม่มีทางเลือกเพราะถ้าแม่ได้พูดด้วยอารมณ์นี้แล้วแม่ทำจริงแน่นอน เธอรู้ดี
“ต้องไปหรอว่ะเฮงซวยจริงๆ” เพียงแค่นึกสภาพว่าตลอดระยะเวลาสามเดือนเธอต้องไปใช้ชีวิตกับครอบครัวนั้น เธอก็แทบจะบ้าตายอยู่แล้ว
ตู๊ดดดดด
“ว่าไง…”
“เดี๋ยวหนูไป”
“ดีพูดแบบนี้…”
“แต่”
“อะไรอีก”
“หนูห้องส่วนตัวนะหนูจะนอนคนเดียว”
“เห่อ…ให้มันได้อย่างนี้อืมๆ”
“ขอบคุณค่ะ”
“มาวันไหนก็บอกละกัน”
“ค่ะแม่”
ตึด
7K
