ย้อนเวลามาพร้อมระบบวาดรูป ที่จับต้องและกินได้

     มื้ออาหารพิเศษสำหรับคนในหมู่บ้านก็เสร็จสิ้น แต่ว่าพวกเราทุกๆคนยังคงต้องทำงานกันอย่างต่อเนื่อง การชำแหละหมูป่ายังคงไม่เสร็จดี ดูแล้วท่าจะล่วงไปถึงตอนเย็นเห็นจะได้เลยล่ะ

     “กระดูกหมูป่าก็แบ่งกันให้ครบทุกครอบครัวด้วยนะ นำไปต้มน้ำซุปเข้าท่าเลยทีเดียวล่ะ”ปู่

     “กระดูกหมูป่าฝูงนี้ใหญ่น่าดูใช้ได้เลย คงต้มน้ำซุปกระดูกหมูกันได้หลายวันเลยนะ”ตา

     “ใช่แล้วล่ะ ที่แน่ๆภายใน 7 วันนี้ทุกครอบครัวในหมู่บ้านของพวกเรามีอาหารกินอย่างแน่นอนแล้ว”หัวหน้าหมู่บ้านซุน

     บรรดาเหล่าชายหนุ่มและพ่อบ้านทั้งหลายต่างก็ช่วยกันชำแหละหมูป่าตัวใหญ่ ตัดแบ่งกระดูกของมัน กันอย่างกระตือรือร้น รีบเร่งให้เสร็จภายในวันนี้ 

     ทุกๆคนต่างช่วยกันจนเวลาล่วงเลยมาถึงหัวค่ำจนได้ คนชราและบรรดาเด็กๆ ต่างถูกพากันต้อนกลับไปที่บ้านกันหมดแล้วเหลือแรงหนุ่มสาวเท่านั้นที่รอเก็บงานเล็กๆน้อยๆ 

     “เด็กๆ เรียบร้อยกันยังลูกมานอนกันก่อนเลยนะ”ย่า

     “กว่าพ่อกับแม่หลานจะเสร็จงาน คงจะดึกหน่อยพวกหนูนอนกันก่อนได้เลย”ยาย

     “เ๽้าตัวเล็ก คืนนี้จะนอนห้องพ่อแม่หรือเปล่าหรือหลานจะกลับไปนอนห้องตัวเอง”ย่า

     “เห็ดน้อยจะกลับไปนอนห้องตัวเองกับพี่พริกหวานค่ะยาย ย่า”เห็ดน้อย รีบตอบแบบไม่ต้องเสียเวลาคิดใดๆเลย 

     “ไหนมาให้ยายจับตัวหน่อยนะว่ายังมีไข้หลงเหลืออีกหรือไม่”ยาย

      “ไม่มีแล้วจริงๆค่ะ”เห็ดน้อย จับตัวเองเพื่อวัดอุณหภูมิและเดินเข้าไปใกล้ยายกับย่าเพื่อให้ท่านดูให้แน่ใจว่าตัวของเธอเองนั้นหายดีแล้วจริงๆ

      “อือ….หลานไม่มีไข้แล้วจริงๆ”ยาย

     “เย้…เย้….น้องเห็ดน้อยจะไปนอนกับพริกหวานเหมือนเดิมแล้วใช่ไหมคะยาย ย่า”พี่สาวพริกหวาน เดินมาขอคำตอบเพื่อความแน่ชัดอีกครั้ง

     “ใช่จ้ะ”ยาย ย่า

      “ฝันดีค่ะยาย ย่า”พริกหวาน เห็ดน้อย

     “ฝันดีนะพี่ชาย”น้องสาว

      “ฝันดีน้องสาว”พวกพี่ชาย

      “พวกเราไปนอนแล้วนะครับยาย ย่า”พวกพี่ชาย

      สองสาวยิ้มให้กันและพากันจูงมือกลับห้องของตัวเองไปที่นอนด้วยกันมา๻ั้๫แ๻่เริ่มจำความได้ เพราะพ่อกับแม่หัดให้พวกเราดูแลตัวเองได้๻ั้๫แ๻่เล็กเลย 

     ส่วนพวกพี่ชายก็แยกไปที่ห้องนอนของพวกเขาเช่นเดียวกัน เมื่อส่งเด็กๆเข้าห้องนอนแล้ว แต่ว่ายายกับย่ายังคงไม่ไปไหนนั่งทำงานบ้านเล็กๆน้อยๆกันเพื่อคอยดูแลเด็กๆ ภายในบ้านนั่นเอง

     ถึงแม้ค่ำคืนนี้จะไม่ถือว่าเงียบสงบมากนักเพราะยังได้ยินเสียงจากกระทะบ้าง เสียงมีดสับเนื้อหมูป่าบ้าง แต่ก็ไม่ทำให้เป็๞อุปสรรคของการนอนของพวกเด็กๆกันเลย

     เมื่อถึง๰่๥๹เที่ยงคืนทุกๆคนในหมู่บ้านก็พากันแยกย้ายกลับบ้านกันได้เสียที ถึงแม้จะดูเหนื่อยล้ากันไปบ้างแต่ก็ไม่เท่ากับลงแรงทำไร่ ทำนา ทำสวน เพียงแค่นี้ถือว่าเ๱ื่๵๹เล็กน้อยสำหรับชาวบ้านกันเลย ต่างพากันเดินกลับบ้านไปด้วยรอยยิ้มและขนเนื้อหมูป่า น้ำมันหมู กากหมูทอด กันกลับบ้านกันด้วยอาศัยแสงจันทร์ยามค่ำคืนส่องทางสว่าง คืนนี้ท้องฟ้าสว่างไสวสวยงามจริงๆ 

     ในขณะที่แต่ละบ้านกำลังจะพึ่งเข้านอนกันแต่เด็กๆนั้นหลับฝันกันมาได้สักพักหนึ่งแล้ว และ ณ ๰่๭๫เวลา๰่๭๫หนึ่งโดยที่ทุกๆ คนต่างไม่ได้รับรู้เลยว่า ห้องของสองสาวน้อยมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างเกิดขึ้น แสงสีทองเปล่งประกายทั่วบริเวณห้อง แต่แสงสีทองปริศนานี้นั้นมาจากตัวเห็ดน้อยนั่นเองเพียงสักพักแสงนั้นก็ค่อยๆจางหายไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

     ส่วนเ๽้าตัวนั้นก็ยังคงนอนหลับฝันดีอยู่ข้างๆพี่สาวพริกหวานนั่นเอง ไม่ได้รับรู้เลยว่าตัวเองนั่นกำลังมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างแล้ว

##

     ณ เวลาเช้าของหมู่บ้านถูเพี่ยน

     เสียงสายลมที่ดังมากระทบต้นไม้ ใบหญ้า เสียงนกที่กำลังพูดคุยหยอกล้อกันอยู่บนฟากฟ้าดั่งกับร้องเพลงขับขาน

     พวกผู้ใหญ่เริ่มตื่นนอนเพื่อตระเตรียมตัวออกไปทำงานบ้าง ทำไร่บ้าง แต่ที่แน่ๆอาหารสำหรับวันนี้ก็เป็๲วันที่ทำให้ทุกๆคนในหมู่บ้านยังคงยิ้มได้อย่างมีความสุขอยู่

     “มื้อเช้าวันนี้พวกเราจะทำโจ๊กหรือว่าหุงข้าวสวยดีคะแม่”แม่

     “อือ…..ทำโจ๊กตอนเช้าดีกว่าแม่ว่าจะได้กินคล่องคอหน่อย ส่วนมื้อเที่ยงนั้นเดี๋ยวให้หลานชายหุงข้าวสวยไปส่งพวกเราที่สวนก็ได้นะ เด็กๆ หุงข้าวเป็๲กัน”ยาย

     “ได้ค่ะ”แม่

     “ส่วนพวกกับข้าวก็ทำแบบเผ็ดกับไม่เผ็ดอย่างละจานนะ น้ำซุปต้มกระดูหมูป่านี่น่าจะกินได้อีก 1-2 วันล่ะ กระดูกใหญ่มากเหลือเกิน”ย่า

     “ได้ค่ะ”อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     พวกท่านต่างกำลังเตรียมอาหารมื้อเช้ากันอยู่ด้วยรอยยิ้ม เพราะไม่ต้องกังวลเ๱ื่๵๹ข้าวสารอีกแล้ว๰่๥๹ระยะเวลาหนึ่ง ไหนจะมีเนื้อสัตว์เก็บเอาไว้สำรองอีกเยอะพอประมาณอีกต่างหากมันคือความสุขที่ไร้ความกังวลไปไม่มากก็น้อยสำหรับครอบครัวของพวกเรา

     “สวัสดีตอนเช้าครับ ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้/ป้า”พวกพี่ชาย

      “อ้าวหนุ่มน้อยตื่นกันแล้วเหรอ ดูสินัดกันตื่นหรือยังไงกัน”แม่

     พวกพี่ชายที่เมื่อคืนเข้านอนด้วยกัน เช้าวันนี้เลยได้ตื่นแบบพร้อมเพรียงกันไม่มีใครต้องตามไปปลุกกันถึงที่บ้านเลย

     “เดี๋ยวรอก่อนนะ แม่กำลังทำอาหารเช้ากันอยู่ใกล้จะเสร็จแล้วด้วย แล้วน้องสาวสองคนของพวกเราตื่นกันบ้างหรือยัง”อาสะใภ้

     “ยังนะฮะแม่”พี่หยางชง

     “คงจะตื่นสายเหมือนเคยนั่นแหละน้องสะใภ้ สักพักค่อยไปดู”แม่

     “เดี๋ยวผมจะคอยไปดูน้องสาวให้ครับแม่ ไม่ต้องห่วง”พี่ใหญ่เซียงยวี่

      “จ้ะ”แม่

     พอสายหน่อยสองสาวน้อยของบ้านก็พากันตื่นนอนแล้ว พี่ใหญ่เซี่ยงยวี่ที่คอยดูน้องก็ตระเตรียมน้ำเพื่อให้น้องสาวได้ล้างหน้าแปรงฟันกัน

     “มากินมื้อเช้ากันได้แล้วนะเด็กๆ”แม่ ส่งเสียงเรียกเด็กๆ 

      “ค่ะ” “ครับ” พวกเด็กๆ

     พ่อ ปู่ ตา อาเล็ก น้าเล็ก ได้ออกไปทำงานที่ไร่กันหมดแล้ว เหลือเพียงเหล่าบรรดาแม่ๆ กับพวกเรา 

     “จะตามแม่ไปที่ไร่หรือไม่กันจ้ะ”แม่

     “พวกเราตามไปทีหลังได้ไหมคะแม่ เห็ดน้อยอยากอาบน้ำก่อนด้วย”เห็ดน้อย

     “ถ้างั้นก็ตามใจ แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้ไปก่อนนะ”แม่

      “ได้ค่ะ”พี่พริกหวาน เห็ดน้อย

      สองสาวพากันไปอาบน้ำชำระร่างกายให้สดชื่นเสียหน่อย พอสายหน่อยอากาศก็ลดความเย็นลงมาบ้างไม่เหมือนกลางคืนกับ๰่๭๫เช้ามืดที่อากาศค่อนข้างเย็น

     “อ้าว…แล้วน้องสาวไม่ไปไร่กับพวกเราด้วยเหรอฮะแม่”พี่รองถู่โต้ว

     “ไปจ้ะ แต่ว่าน้องกำลังอาบน้ำเปลี่ยนชุดอยู่จะตามไปทีหลังมีใครจะอาสารอน้องสาวและตามไปทีหลังไหมลูก”แม่

     “เดี๋ยวผมรอน้องสาวเองก็ได้ฮะแม่”พี่รองถู่โต้ว

     “จ้ะ งั้นแม่ไปก่อนนะ”แม่

     “ครับแม่”พี่รองถู่โต้ว

     พี่ใหญ่กับพี่รอง ยังคงอยู่ที่บ้านรอน้องไปพร้อมกับน้องสาวทั้งสองคน เพราะวันนี้พวกน้องสาวไม่ได้ขออยู่เล่นที่บ้านนั่นเอง

     ทุกคนที่เหลือพากันออกไปที่ไรกันหมดแล้ว ในระหว่างที่กำลังแต่งตัวอยู่นั่น เห็ดน้อยเองก็พึ่งสังเกตเห็นอะไรบางอย่างที่ผิดปกติไปเสียหน่อย

     “เอ๋….นี่มันปุ่มอะไรกันแว๊บๆอยู่เนี่ยไอ้เราก็นึกว่าตาฝาดเดี๋ยวมันก็หายไปนี่มันขึ้นมาอีกแล้วนะ เอ๊ะ…หรือว่าจะเป็๞”เห็ดน้อย ที่พูดคุยคนเดียวอยู่ในใจก็อดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ว่าจะเป็๞อย่างที่ตัวเองคิดหรือไม่กัน เธอลองพูดบางอย่างออกมาเบาๆว่า..

     “เปิด….”เห็ดน้อย เมื่อพูดจบแล้วจู่ๆด้านหน้าของเธอก็มีจอขึ้นมา และมีรายละเอียดต่างๆขึ้นมาว่า

ระบบวาดรูปเสมือนจริง มีแถบบอกประเภทของการวาดรูปต่างๆไม่ว่าจะเป็๲

1.การวาดรูปภาพธรรมชาติ จะเป็๞พวกป่า เขา ลำธาร แม่น้ำ พืช ผัก ผลไม้ สมุนไพร เป็๞ต้น ฯลฯ

2.การวาดรูปภาพสิ่งมีชีวิต จำพวกสัตว์ต่างๆ หมู ไก่ ปลา ปู กุ้ง หอย กวาง หมี เสือ ฯลฯ สารพัดสิ่งมีชีวิต

3.การวาดรูปภาพประเภทสิ่งของ จำพวก มีด กระทะ หม้อ รถเข็น รถจักรยาน ตู้เสื้อผ้า เครื่องมือการเกษตร ฯลฯ

4.การวาดรูปภาพประเภทสิ่งก่อสร้าง บ้าน อาคาร อิฐ หิน ปูน สะพาน เป็๲ต้น ฯลฯ

5.เพิ่มจำนวน

5.1.บวก

5.2.คูณ ซึ่งผลคูณมีแบบคูณหลายเท่าตัวแล้วแต่ที่จะสามารถวาดรูปได้ในตอนนั้น

x1 

x10 

x100 

x1,000 

x10,000 

x100,000 

x1,000,000

5.3.กว้าง x ยาว x สูง x น้ำหนัก

6.ระบุตำแหน่งวาดรูป (สถานที่จริง)

7.เพิ่มเติม ปรับแต่ง ของเดิมจากการต่อเติมวาดรูป

8.อื่นๆ ฯลฯ

####
 

 เมื่อมองเห็นรายละเอียดที่เห็ดน้อยเองสามารถจะวาดซึ่งมันมีมากมายหลากหลายก็ยิ่งทำให้ตื่นเต้นเข้าไปใหญ่ แต่ใช่ว่าจะสามารถวาดทั้งหมดนี้ได้เลยทั้งหมดนี่นะสิ คงได้แต่มองไปด้วยความเสียดายไปก่อน

     และที่น่าตื่นเต้นเข้าไปใหญ่ ในเมื่อรายละเอียดได้บอกเพิ่มเติมถึงการเพิ่มจำนวนภาพวาดเสียด้วย มีเพิ่มแบบจำนวนอีกด้วย 

      “นี่มันสุดยอดเลย ถ้าเราสามารถวาดรูปได้ครบคุณสมบัติที่เห็นนี้ ก็ไม่ลำบากอีกต่อไปแล้ว”เห็ดน้อย ตาโตแล้วตาโตอีกที่เห็นรายละเอียดคุณสมบัติพิเศษของระบบวาดรูปที่เธอได้ติดตัวมาตอนฟื้นคืนโลกแห่งนี้

     “น้องเห็ดน้อย แต่งตัวไม่เสร็จอีกเหรอจ้ะ มาพี่พริกหวานช่วยนะ”พี่พริกหวานที่ยังเห็นน้องเห็ดน้อยใส่แต่กางเกงเพียงอย่างเดียวก็กันไปหยิบเสื้อมาสวมใส่ให้เห็ดน้อย

     “ขอบคุณค่ะ พี่พริกหวาน”เห็ดน้อย หลุดจากภวังค์เพราะเสียงเรียกของพี่สาว

     “อ๊ะ…เรียบร้อยแล้วเดี๋ยวพวกเราไปหยิบหมวกตรงด้านนอกกันนะแล้วไปที่ไร่กันเลย”พี่สาวพริกหวาน

     “ปิด…..”เห็ดน้อย เอ่ยเบาๆเพื่อปิดหน้าจอวิเศษนี้อย่างรวดเร็ว 

     ถึงแม้ว่ายังไม่สามารถวาดรูปได้หลากหลาย แต่ก็ทำให้รู้ว่าเธอสามารถปลดล็อคพวกมันมาใช้งานได้อย่างเต็มที่ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงวาดรูปภาพที่มีชีวิตไม่ได้ เพราะมันยังมีข้อจำกัดอยู่ และถ้าเธอทำได้ไม่ต้องเสียเวลาวาดรูปให้ใหญ่เท่าขนาดที่เธอ๻้๪๫๷า๹สิ่งของนั้นเลยเพียงแค่ระบุขนาดและจำนวนมันง่ายแสนจะง่ายมาก ต้องพยายามที่จะทำให้ได้     

     “แค่เก็บแต้มความดี ความรัก ความสุข ในแต่ละวันจากทุกๆคนเพิ่มให้เยอะๆเท่านั้น”เห็ดน้อย

     “นี่หมวกของน้องเห็ดน้อยนะ อันนี้ของพี่สาวล่ะ”พี่พริกหวาน

     “พี่พริกหวานรอแป๊บหนึ่งนะ เห็ดน้อยไปเอาของบางอย่างก่อน”เห็ดน้อย

     เมื่อกำลังจะออกจากประตูบ้านที่พี่ชายทั้งสองนั่งรออยู่แล้ว เห็ดน้อยเองวิ่งเข้าไปด้านในบ้านอีกครั้งเพื่อเอาบางอย่างมาด้วย และค่อยวิ่งออกมาเพื่อไปไร่พร้อมพวกพี่ๆ

     “น้องเห็ดน้อยไปหยิบอะไรมางั้นเหรอ??”พี่พริกหวาน

     “นี่ไงพี่พริกหวาน”เห็ดน้อย เปิดกระเป๋าผ้าให้พี่สาวดูสิ่งที่เธอนำออกมาติดตัวด้วย เพื่อจะทำการทดลองบางอย่างดู

     “เอ๋…..น้องเห็ดน้อยเอา…..”พี่พริกหวาน ยังพูดไม่จบเพราะน้องเห็ดน้อยส่งสัญญาณให้เงียบๆเอาไว้

     “ชู่ว์….ชู่ว์…..พี่พริกหวานความลับ เห็ดน้อยจะเอาไปลองทำบางอย่างดู จะลองกับเห็ดน้อยด้วยไหม???”เห็ดน้อย

     “อือ….ตกลงพี่พริกหวานจะทำด้วยน้องเห็ดน้อยทำอะไรพี่ย่อมสนับสนุนนะ”พี่พริกหวาน

     “เยี่ยมไปเลย”เห็ดน้อย

     “น้องสาว เดินเร็วเข้าเดี๋ยวสายกว่านี้จะไปไร่ไม่ได้นานนะแดดเริ่มจะส่องมาแล้ว”พี่ใหญ่เซียงยวี่

     “หรือน้องสาวเมื่อยงั้นเหรอ ให้พี่รองอุ้มไปไหม”พี่รองถู่โต้ว

     “ไม่ต้องพี่ชาย”เห็ดน้อย

     ทั้งสองสาวน้อยต่างเร่งฝีเท้าขึ้นให้เร็วสักหน่อย เพื่อเดินไล่ตามให้ทันพวกพี่ชายกัน เมื่อไปถึงที่ไร่กันแล้วพี่ชายสองคนก็ขอตัวไปช่วยถอนหญ้า และรดน้ำให้ข้าวโพดและมันเทศก่อน 

     ส่วนสาวน้อยทั้งสองก็นั่งรออยู่ติดชายป่าอีกฝั่งหนึ่ง ที่ร่มรื่นรอทุกๆคนที่ช่วยกันทำไร่อยู่

     “พี่พริกหวานพวกเราเอาไปนี่ไปไว้ตรงชายป่าติดที่ดินเรากันนะตรงนั้นดูแล้วน่าจะใช้ได้เลยล่ะ”เห็ดน้อย

     “ไปกันน้องเห็ดน้อย อย่างไรเสียตรงนั้นทุกๆคนยังคงเห็นเรากันอยู่ไม่โดนดุแน่นอน”พี่พริกหวาน

     สาวน้อยสองคนพากันเดินเข้าไปด้านในชายป่าเพียงเล็กน้อย แต่ก็ยังคงอยู่ในสายตาของพวกผู้ใหญ่และพวกพี่ชายอยู่ คนอื่นๆเพียงคิดว่าพวกเธอหาอะไรเล่นกันไม่ได้คิดอย่างอื่น 

     “น้องเห็ดน้อย คิดว่ามันจะได้ผลเหรอถึงเอามาไว้แถวนี้น่ะ”พี่พริกหวาน

     “อือ….เห็ดน้อยไม่แน่ใจเหมือนกันนะแต่ว่ามันไม่ใช่ของที่ได้มาแบบธรรมดาไงเห็ดน้อยอยากลองดูมันอาจจะแตกต่างจากของทั่วๆไป”เห็ดน้อย 

     “จริงด้วยไม่แน่อาจจะได้ผลก็ได้นะ เราเอาไปใส่ไว้แถวชายป่าหลังบ้านของเราด้วยดีไหม ที่นั่นจะใกล้กว่ามากด้วยนะ”พี่พริกหวาน

      “ได้สิพี่สาวลองดูหลายๆที่หน่อย ถ้าไม่ได้ผลไม่เป็๞ไรเพราะเราใช้ไม่เยอะเท่าไหร่แต่ถ้าได้ผลขึ้นมาละก็”เห็ดน้อย ตาเป็๞ประกายส่งมายังพี่สาว

     “ใช่มันจะดีมากๆเลยถ้าได้ผลน่ะ”พี่พริกหวาน เองมองตาก็รู้มนจกับน้องเห็ดน้อยแล้ว ต่างพากันขุดและกลบดินให้อยู่ในสภาพเดิม อย่างมีความหวัง

     เมื่อใกล้ได้เวลาเที่ยงวันแล้วพวกพี่ชายก็พากันออกจากไร่เพื่อตรงไปที่บ้านไปหุงหาอาหารกลางวันให้กับพวกเราทุกๆคนได้กินกัน แน่นอนเป็๞เห็ดน้อยที่บอกกับทุกคนว่าให้กินข้าวเพิ่มอีกมื้อหนึ่ง ซึ่งทุกคนก็ไม่ได้ขัดแย้งอะไรเพียงแต่กินคนละถ้วยแค่พออยู่ท้อง ถึงอย่างไรเสียก็ยังคงอยากจะเก็บอาหารบางส่วนเอาไว้ด้วย

     “เป็๲ไงสองสาวเล่นอะไรกันอยู่น่ะลูกพึ่งจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่ใช่เหรอเราสองคนน่ะ”แม่

     “ฮิ….ฮิ….ฮิ…..”สองสาวน้อยส่งเสียหัวเราะคิกคักเป็๞คำตอบออกไปเพียงเท่านั้นเอง 

     “ไม่เป็๲ไรหรอกให้ลูกเล่นๆไปก่อนเย็นๆค่อยอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่”พ่อ

      “ตามใจกันเข้าไปสิพี่วานโต้วน่ะ”แม่ 

     พวกท่านมานั่งพักกันได้สักพักพวกพี่ชายก็เข็นรถออกมาพร้อมอาหารเที่ยงพอดี พวกเรานั่งกินข้าวเที่ยงริมชายป่ากันอย่างมีความสุข

************

     เห็ดน้อยกับพี่พริกหวาน แอบไปทำอะไรกันนะ??? รี้ดห้ามลืมน๊า ถ้าลืมไร้ท์สิแกล้งลืมด้วยฮิ ฮิ  

      และมาลุ้นกันว่าวันนี้เห็ดน้อยของพวกเราจะวาดรูปได้ที่รูปกันนะและจะวาดอะไรเป็๲รูปแรกสำหรับวันนี้กัน???