ความสามารถพิเศษของกัณฑ์ที่สามารถมองเห็นอดีตผู้อื่นได้ เธอสามารถทำได้โดยตั้งสมาธิและเพ่งจิตไปที่บุคคลนั้น ด้วยซิกซ์เซ้นส์ของเธอ ดังนั้นในระหว่างที่เธอเรียนที่อังกฤษทำให้กลายเป็ว่าเธอมองคนอื่นออก ไม่ว่าผู้นั้นจะมีความลับที่เก็บงำมานานก็ตาม มีผลทำให้เธอรู้จักคบเพื่อน ชีวิตในการเรียนของเธอจึงราบรื่นมาด้วยดี
จนกระทั่งสี่ปีต่อมา กัณฑ์และพันธ์เรียนจบจากอังกฤษก็พากันกลับประเทศไทย แม้ว่าทั้งสองจะได้กลับมาทำงานต่างบริษัทกัน แต่ทั้งสองก็ไปมาหาสู่กันในฐานะเพื่อนรักกัน แม้ว่าคนภายนอกจะเห็นพวกเธอเป็คู่ทอมกับดี้ก็ตาม
ในตอนแรกพ่อแม่ของกัณฑ์ก็ไม่พอใจที่กัณฑ์ดูเปลี่ยนไป คือแต่งตัวแบบสาวทอม และได้พาพันธ์มาแนะนำให้พ่อแม่รู้จัก จนเข้าใจว่าพันธ์คือคู่ดี้นั่นเอง แต่เพราะด้วยความรักลูกมากก็เลยตามใจลูกสาวคนเดียวคนนี้
กัณฑ์ได้เข้าไปทำงานในตำแหน่ง Graphic Designer ให้กับบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่ง ซึ่งเธอไม่ทราบเลยว่าบริษัทที่เธอเข้าไปทำงานอยู่นั้นเป็บริษัทของอินทพัฒน์ ในขณะที่เธอไปสมัครงานที่บริษัทนั้น ประธานบริษัทไม่อยู่ เขาไปติดต่องานที่อเมริกา ทำให้กัณฑ์ทำงานทั้งเดือนก็ยังไม่เคยเห็นหน้าประธานบริษัทเลย
จนมาวันหนึ่ง กัณฑ์ได้เข้าไปรับประทานอาหารที่โรงอาหารประจำบริษัท ที่บริการเลี้ยงอาหารให้กับพนักงานทุกคน
“เฮ้ย เ้ากัณฑ์มานั่งด้วยกันสิ” เพื่อนร่วมงานผู้ชายที่ทำงานในแผนกเดียวกันชวน
เพราะกัณฑ์แต่งตัวแบบทอมบอย จึงทำให้เธอสนิทกับเพื่อนผู้ชายมากกว่า แต่ก็มีสาวๆ มานั่งด้วย เพราะด้วยความที่กัณฑ์หน้าตาดี จึงทำให้เธอดูหล่อเหลาในสายตาสาวๆ จนทำให้หนุ่มๆ บางคนอาจเขม่นเธอไปบ้าง
“ได้ข่าวว่า ท่านประธานบริษัทกลับมาแล้วด้วยล่ะ” เพื่อนร่วมงานสาวกล่าว
“เอ้อ ใช่ ฉันก็ได้ข่าวเหมือนกัน ท่านประธานท่านดูหล่อและเท่ห์ แต่น่าเสียดาย ท่านดูเ็า มาดขรึม และดุมากเลยทีเดียว ถ้าทำอะไรพลาด มีหวังโดนไล่ออกด้วย” เพื่อนร่วมงานสาวอีกคนกล่าวเสร็จ ก็หันมาบอกกัณฑ์ “กัณฑ์เองก็ต้องระวังไว้รู้มั้ย”
“แล้วท่านประธานเขาไม่ฟังเหตุผลเลยหรอฮะ” กัณฑ์แสดงบุคลิกเป็ทอม
“อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าฟังเหตุผลหรือเปล่า แต่ถ้าผิดกฎก็โดนไล่ออกด้วยแหละ” เพื่อนร่วมงานสาวกล่าว
“เธอก็อย่าไปขู่มันมาก ท่านก็คงให้อภัยอยู่หรอก เพราะนายเป็เด็กใหม่นี่” เพื่อนร่วมงานชายกล่าว
“เฮ้ย นั่นไง ท่านประธานบริษัท วันนี้ท่านมาทานข้าวที่โรงอาหารด้วยแหละ” เพื่อนร่วมงานหญิงผู้ตาไวกล่าว
กัณฑ์หิวข้าวเลยไม่ทันมองท่านประธาน แต่ถึงจะมอง ก็มองไม่เห็น เพราะพนักงานสาวๆ พากันรุมไปดูท่านประธานจนบดบังไปหมดแล้ว พวกสาวๆ ทำอย่างกับท่านประธานเป็ดารา
“เฮ้ย ท่านประธานเดินมาทางนี้ด้วยแหละ เขาต้องมาหาฉันแน่ๆ เลย” เพื่อนร่วมงานสาวรุ่นพี่กล่าว
“พี่ทำอะไรผิดหรอฮะ ท่านประธานถึงต้องมาหา” กัณฑ์แซวเพื่อนร่วมงานรุ่นพี่
“บ้าสิกัณฑ์ ท่านอาจจะหลงเสน่ห์พี่ก็ได้นะ” เพื่อนร่วมงานรุ่นพี่กล่าว
กัณฑ์ยิ้มขำ แต่ก็รีบทานข้าวจนหมด เพราะอยากรีบกลับไปทำงานต่อ เลยรีบยกน้ำดื่ม
“ไม่เจอกันนานเลยนะกัณฑ์” ท่านประธานกล่าว
กัณฑ์ผู้ซึ่งไม่ทันตั้งตัวถึงขั้นสำลักน้ำ แล้วไอทันที ตอนนี้เธอหันไปตามเสียง ก็เห็นเป็ผู้ชายที่เธอเคยเห็นที่โรงพยาบาลที่เธอรักษาตัวตอนเกิดอุบัติเหตุครั้งนั้น ในใจคิดว่า “ทำไมถึงเป็เขา และนี่เขาเป็ถึงประธานบริษัทเลยหรือนี่” แต่ในเมื่อในตอนนี้ทุกคนมองมาที่เธอ เธอเลยรีบตอบว่า “ครับๆ ไม่เจอกันนาน ผมทานข้าวเสร็จพอดี งั้นผมขอตัวนะฮะ”
กัณฑ์กลัวชายคนนี้เพราะจำได้ว่า ครอบครัวของเธอดูถูกผู้ชายคนนี้ไว้เยอะมาก เลยรีบตัดบท แล้วลุกเดินหนีให้เร็วที่สุด
“เดี๋ยวสิกัณฑ์ ผมมีเื่จะคุยกับคุณเื่งาน ไปนั่งเป็เพื่อนผมตรงนั้นก่อนนะ” พัฒน์ ท่านประธานกล่าว
“เอาไว้เวลางาน แล้วให้ผมไปพบคุณที่ห้องทำงานดีมั้ยฮะ คือว่า….” กัณฑ์พูดไม่จบ
“คุณอายงั้นหรือ แต่ผมมีงานด่วนตอนบ่าย คุยตอนทานข้าวเลยนั่นแหละ” พัฒน์ไม่พูดเปล่า เขารีบจับแขนของกัณฑ์แล้วพาไปนั่งโต๊ะที่เขาวางอาหารแล้วทันที
ในขณะที่พนักงานคนอื่นพากันอึ้ง เพราะอยู่ดีๆ ประธานบริษัทก็ให้ความสำคัญกับพนักงานใหม่อย่างกัณฑ์
“คุณมีอะไรกับผมหรือเปล่าฮะ” กัณฑ์รีบถามทันทีเพราะไม่อยากเป็เป้าสายตา
“ตอนนี้ผมหิวข้าว ผมขอทานให้เสร็จก่อนแล้วค่อยคุยก็แล้วกัน” พัฒน์หันมาทานข้าวอย่างใจเย็น
กัณฑ์รู้สึกเหมือนโดนเขาแกล้ง เพราะตอนนี้ทุกคนในบริษัทมองมาที่เธอเป็ตาเดียว แต่ในตอนนี้เธอเป็แค่พนักงานใหม่ จึงไม่กล้าพูดว่าเขา ได้แต่ต้องอดทนรอเขาทานให้เสร็จก่อน แต่ทว่านี่ท่านประธานบริษัทไปฝึกเป็คุณชายมาั้แ่ตอนไหนเนี่ย เพราะในตอนนี้เขาทานข้าวช้ามาก ค่อยๆ เคี้ยวกว่าจะกลืน จนเธอแทบจะโมโหควันออกหู จนกระทั่งเขาทานข้าวคำสุดท้ายนี่แหละ เธอถึงหายใจทั่วท้อง
“ตอนนี้คุณจะบอกผมได้หรือยังฮะ” กัณฑ์รีบถามหลังเขาทานน้ำเสร็จ
“ผมนัดลูกค้าเื่ออกแบบโฆษณา ให้คุณไปกับผมด้วยนะ” พัฒน์รีบบอกทันที
“แต่ผมเป็แค่เด็กใหม่นะฮะ ทำไมถึงไม่เลือกรุ่นพี่ผมล่ะฮะ” กัณฑ์สงสัย
“หรือว่าคุณไม่มีความสามารถพอล่ะ ถ้าคุณไม่มี คุณก็ลาออกไปจากบริษัทผมเถอะ” พัฒน์พูดน้ำเสียงเด็ดขาด
กัณฑ์ถึงกับอึ้ง แต่เพราะยังไม่อยากลาออกในตอนนี้จึงว่า “ก็ได้ครับ ผมจะไปกับคุณในวันพรุ่งนี้ คุณมีเื่เท่านี้ใช่มั้ยฮะ”
“แล้วในเมื่อคุณเป็ผู้หญิง ทำไมคุณถึงแต่งตัวแบบนี้กันล่ะครับ” พัฒน์ติเื่ชุดทำงาน
“ผมเป็ทอมฮะ และมีแฟนเป็ผู้หญิงด้วย ที่คุณพูดแบบนี้คุณกำลังดูถูกคนเพศแบบผมหรือเปล่าฮะ แต่ผมคิดว่าท่านประธานคงจะใจกว้างพอ ไม่กีดกันผม โดยไล่ออกด้วยเื่แค่นี้หรอกใช่มั้ย” กัณฑ์โมโหจนยั้งไม่อยู่
“หึ หึ ถึงคุณจะความจำเสื่อม แต่คุณก็ยังดูเหมือนเดิมเลยนะกัณฑ์ เอาเถอะผมไม่ว่าคุณเื่นี้ก็ได้ วันพรุ่งนี้ให้มาที่ห้องทำงานผมแปดโมงนะครับ ห้ามสายเด็ดขาด” พัฒน์กล่าวย้ำ
“รับทราบฮะ” ในใจกัณฑ์คิดว่าในวันพรุ่งนี้เธอจะโดนแกล้งอะไรอีกล่ะเนี่ย เธอได้แต่มองตามหลังท่านประธานที่เดินออกไปจากโรงอาหาร ในขณะที่เพื่อนๆ ในแผนกเดียวกันกับเธอก็รีบเดินไปหากัณฑ์เพราะอยากรู้ว่าท่านประธานคุยกับกัณฑ์ด้วยเื่อะไร และทำไมถึงดูสนิทสนมนัก
794
