ตาย ตาย ตาย ต้องตาย แน่ ๆ ผมกำลังตกจากฟ้าและทะลุก้อนเมฆลงไปยังเบื้องล่างที่เป็ผืนป่า ร่มชูชีพก็ไม่มี ถึงมีก็ใช้ไม่เป็ เคยแต่โดดหอตอน ร.ด แต่โดดเครื่องบินไม่เคยเว้ย ในระหว่างที่กำลังประสาทกินอยู่นั้น เสียงผู้หญิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง
ยินดีต้อนรับเข้าสู่วิลล่าค่ะ ดิฉั้นศิริ จะเป็ผู้นำทางของคุณต่อจากนี้ค่ะ
เธอคนนี้ไม่มีตัวตนคงเป็ระบบAI ตามพลอตเื่นิยายขายดี งั้นต้องถามเธอแล้วละจะรอดจากสถานการนี้อย่างไร
“นี่ศรีฉันจะรอดจากสถานการนี้ได้อย่างไร” ผมะโคุยกับก้อนเมฆที่หน้าผมทะลุไป
…
…
ไม่มีเสียงตอบรับ ผมจึงถามอีกครั้ง
“ศรีไหนบอกจะนำทางไง ถามทำไมไม่ตอบ” ผมพูดขณะพยายามกระพือแขนให้เหมือนกับกำลังบินอยู่กลางอากาศ
“คุณหมายถึง…ฉันหรอคะ”
“เออออออ เธอนั่นแหละ”
คุณได้เปลี่ยนชื่อผู้นำทางเป็ศรี อย่างถาวร
“เอ่อ…ไม่มีทางรอดค่ะ คุณจะกระทบกับพื้นเบื้องล่างในอีก 3 นาที ร่างกายจะถูกฉีกกระฉาก เศษเนื้อจะกระเด็นไปทั่วผืนป่า แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ คุณจะเจ็บแค่เสี้ยววินาทีค่ะ"
“ถึงแม้จะทำท่าบินเหมือนนก ก็ไม่ได้ทำให้คุณรอดได้ค่ะ และอาจจะทำให้แขนกระเด็นไปไกลอีกหลายไมล์”
“แล้วฉันต้องทำอย่างไรละ ยังไม่อยากตายเว้ยย” ผมะโและพยายามกระพือปีกให้เหมือนนกที่สุด
"ตอนนี้เทศการเก็บเกี่ยวเริ่มแล้ว คุณจะใช้ชื่อ เบส หรือ จะตั้งชื่อใหม่คะ"
ผู้มาจากต่างโลก No.140434-3497
กรุณาตั้งชื่อ Name :…………………………
หรือว่านี่คืออีเวนผู้เล่นใหม่ ต้องตั้งชื่อก่อนเพื่อที่จะรอดไปได้สินะ มาโลกใหม่ก็ต้องตั้งชื่อใหม่
คุณได้รับความชำนาญด้านการคิดเองเออเอง ระดับ 1
“ฉันจะใช้ชื่อว่าอัลฟ่าโค้ด”
“ชื่อเมื่อตั้งแล้วจะเปลี่ยนไม่ได้ตลอดชีวิต แม้แต่คุณตายแล้วก็ตาม จะยืน…”
“ยืนยัน !” เห็นแบบนี้ผมก็เล่นเกมส์เก่งเหมือนกันนะ ถ้าชาติที่เเล้วไม่ทำงานที่ต้องไปสอนคนอื่น คงมีเวลาเล่น เกมส์ทะทรายสีดำ 24 ชั่วโมง และผมคงเป็นัมเบอร์วันในเซิฟเวอร์แน่นวลล
คุณได้ตั้งชื่ออัลฟ่าโค้ดสำเร็จ…
-ต่อจากนี้เป็การเริ่มต้นฤดูเก็บเกี่ยว จะมีอาวุธให้ผู้ที่มาจากต่างโลกเลือกพร้อม ๆกัน โปรดเลือกตามแต่ที่คุณชอบ
-อาวุธพวกนี้เลือกแล้วจะเปลี่ยนไม่ได้ จะติดตัวคุณไปตลอดชีวิต การพัฒนาการจะเปลี่ยนไปตามครรลองของมัน
เพราะฉนั้นโปรดเลือกให้ดีค่ะ
- เผ่าพันธุ์ของคุณจะถูกกำหนดั้แ่ที่คุณเลือกอาวุธเ่าั้
-และจะมีวิลล่าต่าง ๆมาเลือกคุณเข้าสังกัด ความสนใจขึ้นอยู่กับอาวุทธที่คุณเลือก และ….
“เอาหน่า ๆผมรู้ละ แล้วเมื่อไหร่จะให้เลือกละ” ผมกำลังจะดิ่งถึงพื้นอยู่แล้ว พูดเยอะเกินไปแล้ว มาให้ผมเลือกอาวุธสักทีเดี๋ยวก็ได้ตายก่อน
“อีก 30 วินาทีเพราะต้องเลือกพร้อมกับคนอื่นค่ะ มีอะไรจะถามฉันไหมคะ?”
“ไม่มี ๆ” ผมนั่งสามาธิพร้อมจดจ่อกับการเลือกอาวุธว่ามันจะโผล่มาแบบไหน
“พร้อมแล้วค่ะ การเก็บเกี่ยวเริ่มได้ค่ะ”
ทันทีที่ศรีพูดจบ ดูเหมือนคนอื่น ๆที่กำลังร่วงหล่นเหมือนผมก็อยู่ในท่าทางที่จริงจัง และเสียงะเิเบาก็ดังอยู่เบื้องหน้าของผม
เกิดเป็จอพลาสม่าสีฟ้ายาวรอบตัวและมีอาวุทธมากมายละลานตา พอมองไปรอบข้างทุกคนก็อยู่ในลักษณะเหมือนกัน
- ดาบเหล็กของโนแรม ระดับ 3 ดาว - ดาบเหล็กไม่ใหญ่เกินไปไม่เล็กเกินไปนี่ก็ดูดี ดูคมเหมือนกัน
อาวุทธแต่ละอย่างมีดาวเป็ของตัวเอง เราต้องหาอาวุธ 5 ดาวหรือมากกว่านั้น
คุณได้รับความชำนาญด้านการคิดเองเออเอง ระดับ 2
“จอมเวท จอมเวทคืออาชีพที่เก่งที่สุดเพราะฉะนั้นต้องหาคธา หรืออาวุธที่จอมเวทย์ใช้ได้”
- ไม้กายสิทธิ์แห่งทิศประจิม ระดับ 4 ดาว-
“ยัง ๆ ยังไม่สุดมันต้องมีอีกสิ” ผมรู้สึกเริ่มสนุกกับการปัดหน้าจอทัชสกรีน มองหาอาวุธดี ๆ พี่จะเทพในโลกนี้ให้ดูไอ้น้องเอ๋ยยย
นี่ไงเจอแล้ว อันนี้ก็ด้วย !
- คริสตัลเืั ระดับ 5 ดาว Unique -
- ไม้เท้าแห่งพงไพรอิลลิเมียร์ ระดับ 5 ดาว Unique -
ถ้าให้เดาจากชื่อ คริสตัลต้องสามารถซัมม่อนัออกมาได้แน่นอน ส่วนไม้เท้า คงสามารถใช้เวทพืชได้มั้ง
คุณได้รับความชำนาญด้านการคิดเองเออเอง ระดับ 3
แต่ผมอยากเป็จอมเวทน้ำแข็ง มันต้องมีสิขอหาต่ออีกนิดนึง
คุณได้รับความชำนาญด้านการคิดเองเออเอง ระดับ 4
- กำไลแห่งความโศกเศร้าของราชินีหิมะโนวาน่า ระดับ 5 Unique -
เจอแล้ววว!
ผมรีบกดตรงรูปกำไลสีฟ้าที่มีอัญมณีสีน้ำทะเลเม็ดโตอยู่ตรงกลาง ในขณะที่รอบตัวผมก็เกิดเเสงสว่างรอบตัวเจิดจ้าไปหมดพร้อมกับพุ่งไปยังทิศต่าง ๆ
คุณได้รับอาวุธระดับ Unique - กำไลแห่งความโศกเศร้าของราชินีหิมะ โนวาน่า ระดับ 5 -
ไม่สามารถรับอาวุธ - กำไลแห่งความโศกเศร้าของราชินีหิมะ โนวาน่า ระดับ 5 -
>>> เงื่อนไขไม่สามารถรับ Code Name ผู้วิเศษได้
อะ…อะไรกัน เงื่อนไขบ้าบอนี่มาตอนไหน ถ้าอย่างนั้น ศริสตัลเืัละ
ทันทีที่ผมกดไปที่คริสตัลเืั
ไม่สามารถรับอาวุธ - คริสตัลเืั ระดับ 5 ดาว Unique -
>>> เงื่อนไขไม่สามารถรับ Code Name ผู้วิเศษได้
อะไรกันนน! เกิดอะไรขึ้น
หน้าจอของผมตอนนี้จู่ ๆก็มีแสงสว่างเกิดขึ้นเต็มไปหมด
รูปคริสตัลเืั สลายหายไป
รูปกำไลแห่งความโศกเศร้าของราชินีหิมะ โนวาน่า สลายหายไป
ทางเลือกสุดท้าย ต้องเป็ไม้เท้านั่น ทว่าก่อนที่มือผมจะแตะไปถึงมันก็สลายหายไปและพุ่งตรงไปยังร่างหนึ่งใกล้ ๆกับผม เด็กหนุ่มฝรั่งคนนั้น นายคนนั้นยิ้มให้ผมก่อนแสงสีขาวจะห่อหุ้มตัวเค้าและพุ่งไปยังเบื้องล่างอย่างรวดเร็ว
ตึง! ตึง! ตึง! ตึง! ตึง!...
อาวุธต่าง ๆหายไปอย่างรวดเร็ว นี่สินะที่ศรีบอก ผมลืมนึกไปเลยว่าคนอื่น ๆก็ดูเหมือนกัน แล้วถ้าไม่มีอาวุธละ ก็ต้องร่วงไปตายข้างล่างใช่ไหมเนี่ย แย่แล้ว ๆ
ดูเหมือนผมจะไม่สามารถที่จะเลือกอาวุธที่เกี่ยวกับจอมเวทได้ทุกอย่างเลย ตอนนี้เหลืออาวุธอยู่สามอย่างแล้ว
- ดาบไม้ทื่อ ๆ 2 ดาว -
- เข็มทิศ 1 ดาว -
- จอบเหล็ก 1 ดาว -
เหลือสามอย่างไม่ต้องคิดแล้ว ดาบไม้ทื่อ ๆนี่แหละเอามาก่อนนน
ตึง!
ถ้าอย่างนั้นก็ จอบเหล็ก
ตึง!
ม่ายยยยยยยย จะเอาเข็มทิศไปฆ่าใครให้ตายหว่ะ แต่ยังดีกว่าตกไปตาย ผมว่าผมสามารถเอาตัวรอดได้ เดี๋ยวค่อยไปหาเอาดาบหน้าดีกว่า
คุณได้รับความชำนาญด้านการคิดเองเออเอง ระดับ 5
คุณได้รับอาวุธ - เข็มทิศ 1 ดาว - …
คุณได้รับ Code Name - ผู้หลงทาง -
เผ่าพันธุ์ระดับเจเนติกถูกเชื่อมประสาน - เเกรนพูรัม -
“เงื่อนไขสมบูรณ์ค่ะ ตอนนี้มีวิลล่าติดต่อคุณอัลฟ่าโค้ดมาตามนี้ค่ะ”
1. สมาคม วิลล่าหมาป่าสีขาว
2. สมาคม วิลล่าต้มตุ๋นผู้มาใหม่ (้าตัวคุณมาก)
3. สมาคม วิลล่ามาสิอินู๋ปู่จะเลี้ยงเอง (้าตัวคุณมาก)
4. สมาคม วิลล่าบอยอีสเดอะเบส (จ่ายให้คุณ 10 G,้าตัวคุณมาก)
คลิก !
นี่ตูต้องคิดอีกหรอว่าจะเลือกอะไร ผมคิดในใจก่อนที่แสงสว่างจะห่อหุ้มร่างกายของผม จนทัศนวิสัยหายไปและสติผมเริ่มจะหายไปช้า ๆจนไม่รู้สึกตัวอะไรอีกเลย
to be continued…