วินนี่ผิวปากเพลงโปรด ลุกขึ้นจัดที่นอนบนชั้นดาดฟ้า เก็บข้าวของไว้ในห้องเก็บของตามเดิม ชายหนุ่มลงมาอาบน้ำในห้องนอนใหญ่ชั้นล่าง ทั้งคู่กำลังแต่งตัวในห้องนอน วินนี่หมุนซ้ายขวาทำท่าแขม่วหน้าท้องส่องกระจกในห้องแต่งตัว “ที่รัก คุณว่าผมหล่อไหม“ นิทตี้ชำเลืองตาดูท่าทางคู่หมั้น เธอจัดชุดเครื่องแต่งหน้าลงในกระเป๋าเดินทาง กวาดสายขึ้นลงมองแล้วยิ้มบางๆ “พี่เขยหล่อกว่าค่ะ“ วินนี่ไม่พอใจ วางแปรงหวีผมลงอย่างแรง “ ผมไม่ได้ให้คุณเปรียบเทียบ ทำไมพวกคุณชอบเอาผมไปเปรียบเทียบกับเขา“ หญิงสาวเดินมาใกล้ๆจัดปกเสื้อเชิ้ตสีเทาเข้มให้ ถามขึ้น “พวกคุณ นี่ใครบ้างคะ “
”ผู้กองเจ้าเล่ห์กับคุณ“ น้ำเสียงของเขาแหบลงอย่างน้อยใจ นิ้วมือของเธอเริ่มพับแขนเสื้อให้เท่ากันทั้งสองข้าง นักบินหนุ่มดึงมือของเธอออก จูบกลางหน้าผากเธอแทน “ถ้าคุณถามผมว่า คุณสวยไหม ผมจะตอบว่าคุณสวยที่สุดในโลก เหอะ!! ผมคงไม่เหมาะที่จะได้รับคำชมจากริมฝีปากคู่นี้ใช่ไหมครับ” คำพูดของเขาแม้จะดังแต่ไม่เต็มเสียงเท่าไร นิทตี้ได้แต่อมยิ้มปล่อยให้เขาชะโลมน้ำหอมหลังโกนหนวดจนหอมฟุ้งทั่วใบหน้า ลำคอ วินนี่ขอให้เธอสวมส่าหรีสีโปรดของเขา "คุณสวมส่าหรีสีชมพูอ่อนได้ไหมครับ" หญิงสาวหันหน้ามอง พยักหน้าตามขอร้องของเขา สายตาของเธอมองดวงตาของเขาในกระจกส่องหน้า "ได้ค่ะ" ชายหนุ่มเหลียวหลังจัดเสื้อผ้าอีกครั้งก่อนก้าวเดินออกจากห้องนอนด้วยจิตใจที่เต็มไปด้วยความสุข
เขาวิ่งขึ้นบนชั้นดาดฟ้าเพื่อจะเก็บกล้องดูดาวและอุปกรณ์ต่างๆ เมื่อก้าวขึ้นถึงโดมร้อยรักทุกอย่างจัดเป็นระเบียบเหมือนเดิม ชายหนุ่มก้าวมาหยุดที่กล้องดูดาว เขาพบการ์ดใบเล็กๆวางบนกล้องดูดาว วินนี่เปิดอ่าน “ คุณคือผู้ชายที่ดีที่สุดในโลก ฉันมีความสุขมากค่ะ ขอบคุณมากค่ะสำหรับทริปนี้ “ รูปภาพชายหญิงกอดกันนอนชมดาวบนหน้าปกการ์ด “เธอหาภาพนี้มาจากไหน เก่งจริงๆ“ วินนี่จูบลงบนการ์ด หันหลังมองโดมร้อยรักอีกครั้ง “ ขอบใจมากชาลีเพื่อนรัก นายทำให้หัวใจของฉันกับเธอหล่อหลอมเป็นหนึ่งเดียว มันคือคืนที่วิเศษที่สุดในชีวิตของฉัน “
