มหาวิทยาลัย
"ไงมึง เริ่มง้อเขายัง"น้ำแข็งถามราเชน
"ยังเลยว่ะ ไม่รู้จะง้อยังไงแถมตอนนี้ถ้ากู้ง้อ ก็เหมือนไปแย่งแฟนของน้องรหัสตัวเองปะวะ" ราเชนตัดพ้อ
"นี่ ไอ้เชนเจนิสยังไม่ทันตกลงเป็แฟนกับแบงค์ มึงก็กลัวจะหัวหดฝ่อไปทั้งตัวแล้วรึไง"น้ำแข็งเยาะเย้ยราเชน
" กูแค่กลัวพลาดเฉย ๆ ว่ะกลัวทำไปแล้วเจนิสแม่งจะโกรธหนักกว่าเดิมอ่ะดิ"
" ไม่ลองจะรู้เหรอวะ" น้ำแข็งกล่าว
" ตอนมึงง้อแสงดาวอ่ะ มึงง้อไงวะ"ราเชนถามน้ำแข็ง
" ใช้ใจไงมึง ถ้าเรารักเขาจริง ๆก็ต้องแสดงความจริงใจให้เขาเห็น ว่าเราอ่ะ จริงใจ และชอบเค้ามาก ๆจนไม่อยากจะเสียเขาไป มึงเข้าใจป่ะ"
" ก็นั่นแหละมึงแนะนำวิธีที่ทำให้เค้ารู้ว่ากูรักเค้าจริง ๆ หน่อยได้มะ"
"แต่เื่แบบนี้ทริคใครทริคมันหรือเปล่าวะ"
" เออน่า ลองแนะนำกูมาก่อนเถอะ"
" เคร งั้นเอาวิธีนี้ละกัน.... "
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
" มึงจะได้ผลเหรอวะ"
" เออน่า ลองดู"
น้ำแข็งให้ราเชนซื้อขนมใส่กล่องลังกระดาษใหญ่ไปง้อเจนิสพร้อมดอกไม้ช่อเบอเริ่มแต่พอเดินเข้าไปด้วยความที่กล่องใส่ขนมใหญ่มากจนมองไม่เห็นทางเดินทำให้ ราเชนเดินเข้าเจนิสอย่างจังราเชนเผลอด่าเจนิสไปว่า
" นี่คุณ ทำไมคุณเดินซุ่มซ่ามขนาดนี้เห็นมั้ยขนมที่ผมจะไปง้อแฟน ตกหมดแล้ว" ราเชนพูดจบก็หันหน้าไปหาเจนิสโดยหารู้ไม่ว่าคนที่เขาพึ่งสบถใส่ไปคือเจนิส
"ง้อแฟนเหรอ เหอะ ดีเนอะ มีแฟนใหม่เร็วมากไม่สิ ลืมไป เราไม่เคยเป็อะไรกันเลย แม้กระทั่งคนคุย ไปกันเถอะแบงค์อย่าไปขัดขวางเขาเลย" เจนิสจูงมือแบงค์เดินออกไป แต่ราเชนคว้าข้อมือเอาไว้ได้
"เดี๋ยว เจนิสฟังฉันก่อนฉันไม่ได้หมายถึงคนอื่น แต่ฉันหมายถึงเธอนะเจนิส"ราเชนพูดพร้อมสบตาเจนิสด้วยสายตาวิงวอนขอโทษ
" คิดว่าฉันจะเชื่อคนอย่างนายอีกเหรอไม่มีวัน ราเชน นายไปตามง้อแฟนนายเถอะ ไปเถอะแบงค์"แบงค์เดินตามเจนิสไปพร้อมหันหลังมายิ้มเยาะเย้ยใส่ราเชน
" ไอ้แบงค์ ไอ้เวรไอ้เด็กนรกฝากไว้ก่อนเถอะ จะทำให้เจนิสรู้ ว่าธาตุแท้ของมึงเป็ไง"ราเชนสบถตามหลังแบงค์ไป
" มึง ใจเย็นก่อน ตอนที่เราทำให้เจนิสโกรธมันแรงมากนะเว้ย ขอเวลาให้น้องมันหน่อย ยังไงก็มีโอกาสอยู่นะเว้ย"น้ำแข็งปลอบใจราเชน
" ให้ตายเถอะ แม่งทำไมง้อคน ๆ นึงยากขนาดนี้วะ แล้วทำไมกูไม่ไปชอบคนอื่นสักที ชอบแต่ยัยบ้าขี้งอนนี่อยู่ได้้"ราเชนตัดพ้อ
" ก็แกชอบน้องเค้าไง ราเชน" น้ำแข็งพูดเสร็จตบบ่าราเชน
" ทำไงต่อไปดีวะ"
" ทำไงน่ะเหรอ ก็ไปเรียนไงสายแล้ว โง่จริงๆ เื่แค่นี้ก็ต้องให้บอกไปเร็ว"
" เออๆ ลืมๆ "
"นี่เจนิสพี่น้ำแข็งเล่าให้ชั้นฟังหมดแล้วนะ " แสงดาวกล่าว
"เื่ที่ราเชนจะไปง้อแฟนเค้าอ่ะนะก็ช่างสิ ฉันไม่สนใจ"
"นั่นดิ เจนิสจะไปสนใจทำไมในเมื่อเจนิสมีฉันอยู่ทั้งคน ^^" แบงค์พูดพร้อมทำสายตาอ้อนเจนิส
"แบงค์ จะให้เราบอกกี่ทีเรายังไม่พร้อมเรายังเป็เพื่อนกันนะแบงค์" เจนิสกล่าว
"เรารู้แล้วนี่ไงยังไม่เร่งรัดอะไรเธอเลยน้าเธอก็เหมือนกันแสงดาวแทนที่จะอยู่ข้างฉันอ่ะ"
"นี่แกจะมาโทษชั้นได้ไงแบงค์ชั้นคนกลางนะ" แสงดาวกล่าว
"นี่ ๆ พอเถอะ แบงค์บางทีแบงค์ควรให้เวลาเรามั่งนะ อย่ามาทำแบบนี้ อย่ามาทำเหมือนว่าเราเป็แฟนกันเราไม่ชอบ" เจนิสพูดจบก็ลุกออกจากโต๊ะไป
"เจนิส ๆ "แสงดาวะโตามหลังเจนิสไป
"ฉันผิดเหรอวะ แสงดาว"
"แกไม่ผิดหรอกแบงค์ ช่างมันเถอะอย่าคิดมาก อ้าวพี่น้ำแข็ง"
"แสงดาว เจนิสไปไหนอ่ะ? " ราเชนถามแสงดาว
"พี่จะถามหาคนของผมทำไมอ่ะ"แบงค์ถามราเชน
"ใครคนของแกห้ะ!!! "ราเชนสบถด้วยความโมโห
"เห้ย ๆ พอได้แล้วทั้งสองคนอ่ะให้เจนิสตัดสินใจเองดีกว่ามั้ย? " แสงดาวกล่าว
"นั่นดิ พวกแกสองคนอ่ะรอให้ผู้หญิงเขาตัดสินใจก่อนมั้ยฮึ้ ๆ " น้ำแข็งพูดพร้อมกับไปยืนข้างๆ แสงดาว
"พี่นั่นแหละตัวดี" แสงดาวกล่าว
"แหม คนดีของพี่ เธอก็รู้พี่แค่อยากให้เพื่อนพี่สมหวังเหมือนคู่เราบ้างยังไงล่ะ คนดี"น้ำแข็งพูดจาออดอ้อนแสงดาว
"อย่ามาสวีทกันได้ป่ะ" ราเชนกล่าว
"นั่นดิ เห็นแล้วรำคาญลูกตา"แบงค์เสริม
"เื่ของชั้นกับแกยังไม่จบนะแบงค์"ราเชนกล่าว
"พี่คิดว่าผมจะยอมพี่เหรอ ไม่มีทางพี่ทำพลาดเองที่ทำเจนิสเสียใจ ผมจะทำให้เจนิส ไม่กลับไปหาพี่เด็ดขาด"
"คอยดูก็แล้วกัน ยังไงก็ตามไม่ว่าจะยังไงชั้นจะเอาคนที่ชั้นรักกลับมาให้ได้"
"นี่พวกพี่ไม่ไปเรียนเหรอคะ"แสงดาวพูดแทรก
"เออ ราเชนไปก่อนเถอะ ค่อยมาง้อใหม่เดี๋ยวพี่ไลน์หานะแสงดาว"
"ค่ะ"น้ำแข็งพูดเสร็จก็จุ๊บที่หน้าผากแสงดาว
"พี่ฝากดูเจนิสด้วยนะแสงดาว"ราเชนกล่าว
"เดี๋ยวผมดูแลเองพี่ไม่ต้องห่วง"แบงค์เยาะเย้ยราเชน
"ไอ้แบงค์!!! "
"ไปเรียนก่อนไอ้เชนนนนน"น้ำแข็งลากราเชนไปเรียน
"แม่ง เรียนไม่รู้เื่เลยว่ะ"ราเชนกล่าว
"กูเข้าใจ กูเคยเป็แต่เื่นี้มึงเป็คนผิด มึงต้องอดทน" น้ำแข็งกล่าว
"อ้าว ๆ เพื่อนราเชนทำไมหน้าหงอยเป็ตูดหมาแบบนี้ล่ะคร้าบ" โมก เพื่อนในกลุ่มของน้ำแข็งและราเชน
"เออ นั่นดิ โดนหญิงทิ้งเหรอออออ"แสงเหนือแซว
"อย่าไปถามมันเลยขนาด ไอ้น้ำแข็งมีแฟนพวกเรายังรู้ที่หลังเลย แถมเป็แฟนกับน้องของไอ้แสงเหนือพวกเรายังไม่รู้เื่เลย" มะนาว เพื่อนในกลุ่มของน้ำแข็งและราเชน
"แหมมม พวกแกก็รู้กันแล้วมั้ยชั้นแค่บอกช้าไปเฉยๆ หรอก" น้ำแข็งกล่าว
"ย่ะ แล้วนี่เป็ไงมั่งวะ มึงอ่ะ? " มะนาวถามราเชน
"ก็ เครียดว่ะ"
"ก็มึงอ่ะ ทำไรไม่คิดวันนั้นกูอยู่ในเหตุการณ์ กูจำได้" แสงเหนือกล่าว
"มึงก็อย่าไปจี้ใจดำมันได้ป่ะกูก็มีส่วนผิดด้วยมั้ยล่ะ" น้ำแข็งกล่าว
"เออๆ ช่างมันเถอะมึง ที่ผ่านมาให้มันผ่านไปเริ่มใหม่กันได้เว้ย" โมกกล่าว
"ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกนะเว้ย"มะนาวกล่าว
"ขอบใจมาก ขอออกไปดูดบุหรี่แปปนะ"ราเชนลุกเดินออกจากห้องเรียน ระหว่างที่ดูดบุหรี่ เจนิสก็เดินผ่านหน้าราเชนพอดีราเชนจึงได้คว้าข้อมือเจนิส
"เจนิส คุยกับเชนก่อนได้มั้ย" ราเชนพูดด้วยน้ำเสียงขอร้อง
"มีอะไรจะพูดกับฉันอีกแล้วนี่ปล่อยฉันได้แล้ว เดี๋ยวแฟนนายมาเห็น" เจนิสกล่าวด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ
"เชนยังไม่มีใครนะ เจนิสอย่าพึ่งเข้าใจเราผิดได้มั้ย"
"แล้วไอ้ขนม ไอ้ดอกไม้ช่อโตเมื่อเช้าล่ะมันคืออะไร ถ้าไม่ใช่นายเอาไปง้อแฟนนาย" เจนิสเสียงสะอื้น
"ก็เราจะเอาไปให้..."ระหว่างที่ราเชนจะพูดมะนาวดันมาเรียกขัดสะก่อน
"นี่สินะแฟนนาย"เจนิสพูดเสร็จสะบัดมืออกจากราเชน
"เดี๋ยวสิ เดี๋ยวเจนิสฟังก่อน ไอ้นาวขัดจังหวะกูมากกกกก"
"อ้าวกูจะรู้มั้ยนั่นเด็กมึงอ่ะ อาจารย์ให้มาตามไปเรียนเดี๋ยวเตรียมสอบแล้ว"
"เออ ๆ "
เจนิสหันหลังกลับมามองราเชนกับมะนาวเพราะคิดว่ามะนาวคือแฟนของราเช
"นี่น่ะเหรอ ที่บอกชชอบเรานักหนาอ่ะ"เจนิสพูดแบบตัดพ้อพร้อมกับเดินหันหลังไป
"เป็ไร หน้าบูดมาเชียว"แสงดาวถามเจนิส
"ช่างมันเถอะแกเรามาอ่านหนังสือกันดีกว่า" เจนิสพูดตัดบทแสงดาว
"อือๆ อย่าคิดมากนะแก"
"ชั้นไม่ได้เป็ไรสักหน่อย"แต่ภายในใจของเจนิสขุ่นมัวมาก
ทางด้านราเชนได้แต่คิดวนไปวนมาว่าจะแก้ต่างกับเจนิสเื่มะนาวว่ายังไงดี
"นี่ ก็ขอโทษไปแล้ว จะให้ทำไงได้วะให้ไปอธิบายให้ป่ะล่ะ? " มะนาวถามราเชน
"คงยากอ่ะ ขนาดตามง้อ เจนิสยังไม่อยากคุยกับฉันเลยขืนถ้าแกไปอธิบายอะไรนะ คนที่แย่ก่อนฉันอ่ะคือแกเพราะเจนิสเวลาโกรธจะเหวี่ยงแบบน่ากลัวมาก" ราเชนเล่าให้มะนาวฟังจนมะนาวเห็นภาพในจินตนาการทันที
"เออ งั้นเคลียกันเองนะ" มะนาวกล่าว
"เห้ย ไอ้เชน แสงดาวไลน์มาบอกว่าตอนนี้เจนิสกำลังจะกลับหอ แกไปดักที่หน้ามอดิ"
"เออๆ งั้นกูไปก่อนนะ"
"โชคดดีนะมึง" แสงเหนือแซว
"เออ วันนี้กูกลับบ้านกับมึงนะ"แสงเหนือพูดกับน้ำแข็ง
"เออๆ แต่ไอ้เหนือ กูว่าก่อนกลับอ่ะเราตามไปดูไอ้เชนมันหน่อยมะ เผื่อแม่งโง่ ทำผู้หญิงโกรธอีก"น้ำแข็งชวนเพื่อนในกลุ่ม
"เอ่อพอดีเย็นนี้ชั้นนัดผู้ไว้อ่ะ"มะนาวกล่าว
"เออ ชั้นก็มีนัดหญิงไว้เหมือนกันว่าจะไปดูหนังอ่ะ" โมกกล่าวพร้อมกับหันหน้าไปทางมะนาว
"แหนะอย่าให้รู้นะว่าแอบไปเดตกันอ่ะ" แสงเหนือแซว
"จะบ้าเหรอ ไม่มีทางหรอก แล้วโมกแกจะไปทางไหนอ่ะ ชั้นขอติดรถไปด้วยดิ" มะนาวถามโมก
"ไปแถวบ้านแกแหละ แกจะกลับเลยมั้ยล่ะไปเลยมั้ย"
"เออๆ ชั้นไปก่อนนะพวกแก ป่ะโมกฝากดูไอ้เหนือมันด้วยนะ คราวนี้คงหนัก ไปละ"
"จ้าา ดูแลกันดี ๆ นะเพื่อนรักทั้งสอง" น้ำแข็งแซวโมกกับมะนาว
"ป่ะ เราก็ไปกันเถอะไอ้แข็ง"แสงเหนือกล่าว
"เมื่อไหร่จะเลิกเรียกแบบนี้สักทีวะเรียกว่าน้องเขยเนี่ยเป็มั้ย" น้ำแข็งกล่าว
"ห่าา ขนลุก"
"5555555+" น้ำแข็งหัวเราะ
"เจนิสกลับยังไงให้พี่ไปส่งมั้ย? " ราเชนถามเจนิส
"เอาเวลาที่นายมาตอแยชั้นน่ะไปดูแลแฟนตัวเองดีกว่ามั้ย" เจนิสประชดราเชน
"ก็บอกแล้วไงเธอว่ามะนาวไม่ใช่แฟนชั้น"
"แล้วเป็ใครล่ะถ้าไม่ใช่แฟนเรียกกันสะสนิทสนมขนาดนั้น"
"นี่เมื่อไหร่จะฟังกันบ้างอ่ะ"
"ทีตอนนั้นขอให้อยู่ทำไมไม่อยู่ทีตอนนั้นขอให้ฟังทำไมไม่ฟัง ชั้นเดินออกมาจากชีวิตนายแล้วทำไมนายต้องมาวุ่นวายกับชั้นอีก" เจนิสสะอื้น
"เจนิสก็รู้ ว่าเชนทำไปทำไมน้ำแข็งมันกำลังเดือดร้อนอ่ะเจนิส "
"อะไรๆ ก็เพื่อน อะไรๆ ก็คนอื่นชั้นเคยสำคัญกับนายบ้างมั้ย"
"สำคัญสิ สำคัญ ถ้าไม่สำคัญ จะมาตามง้อตามอธิบายทำไม "
"เหรอ ถ้าชั้นสำคัญวันนั้นนายจะไม่ปล่อยให้ชั้นไปกับแบงค์แน่นอน"
"ชั้นไม่เคยมีแฟน ชั้นไม่เคยมีคนคุยชั้นพยายามเท่าที่ชั้นจะทำได้แล้ว อยากขอให้เธอเชื่อใจชั้น ว่าชั้นยังไม่เปลี่ยนใจชั้นชอบเธอ เธอคือคนสำคัญนะ เจนิส"
"แต่เจนิสไม่กลับไปหาพี่แน่นอนเพราะเจนิสยังอยากพิสูจน์ความมั่นใจที่ผมมีให้เจนิส" แบงค์มาขัดจังหวะ
"ทำไมแกต้องมาขัดทุกทีเลยวะทำไมที่บ้านขาดความอบอุ่นเหรอ" ราเชนถามแบงค์
"ใครกันแน่ที่ขาดผู้หญิงไล่ทุกวี่ทุกวันยังตามไม่เลิกอยู่ได้เหอะๆ " แบงค์เยาะเย้ยราเชน
"ไอ้แบงค์!!! "ราเชนกระชากคอเสื้อแบงค์
"นี่นายหยุดนะนายไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้กับคนของชั้นนะ" เจนิสกล่าว
"คนของเธอเหรอ นี่ เจนิสเธอรู้ใช่มั้ยเธอพูดอะไรออกมาอ่ะ" ราเชนสะอื้น
"ใช่ชั้นรู้ตัวทุกคำพูดทุกการกระทำของชั้นที่มีกับนายและแบงค์" เจนิสสะอื้น
"งั้นก็ดี ที่เธอพูดแบบนี้ชั้นจะได้มาลากคู่หมั้นของชั้นกลับบ้าน" ริชชี่เดินออกมาจากด้นหลังของราเชน
"ห้ะ อะไรนะพี่ริชเป็คู่หมั้นพี่ราเชนั้แ่เมื่อไหร่? " แบงค์ถาม
"ก็ไม่นานเท่าไหร่ นี่ราเชนพ่อนายให้นายพาฉันไปทานข้าวที่บ้านนาย ไปกันเถอะ ไปสิ"ริชชี่พูดพร้อมกระชากแขนราเชน
"นี่ริช เธอเป็แค่คู่หมั้นชั้นนะ "ราเชนกล่าว
"แล้วไง อีกไม่นานเราก็จะหมั้นกันอยู่และยังไงต่อไปนี้ชั้นคือแฟนของนาย นายคือแฟนของชั้น คนอื่นไม่มีสิทธิ์"ริชพูดพร้อมหันหน้าไปทางเจนิส
"ไปกันเถอะแบงค์ไปส่งชั้นที่หอหน่อย" เจนิสควงแขนแบงค์
"ได้ดิ ชั้นไปเอารถก่อนนะ"
"จ้ะ"
"ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะคะคู่รักคู่ใหม่" เจนิสประชดริชชี่
"ขอบคุณนะคะ น้องเจนิส"ริชชี่พูดพร้อมกับเดินเข้าไปเอาหน้าปะทะเจนิส พร้อมกับพูดว่า
"เพื่อนแกแย่งของรักของชั้นไปชั้นก็จะทำลายเพื่อนรักของมัน ก็คือแกชั้นจะทำให้แกไม่มีวันได้คบกับราเชนแน่นอน"
"ถ้าพี่ริชคิดว่าทำได้ก็ลองดูสิคะ จะได้รู้ว่าใครกันแน่จะกระอักกระอวนตายก่อนกัน"เจนิสท้าทายริชชี่
"คอยดูก็แล้วกัน ไปกันได้แล้วราเชน"
"แต่ ราเชน ถ้านายไม่ไปฉันจะฟ้องพ่อชั้นนายคงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับนั่งเด็กนั่น"
ราเชนทำอะไรไม่ได้นอกจากกำหมัดแน่นพร้อมพุดกับเจนิสว่า
"กลับบ้านดี ๆ นะ"พร้อมกับสีหน้าเศร้าสร้อยอย่างผู้แพ้