หลังให้อวี้เหนียงติดป้ายประกาศว่าร้านปิดปรับปรุงไป๋ฟางเซียนจึงเดินสำรวจภายในร้านพร้อมกับจื่อถิงและลูกจ้างร้านเฟยเจินทันทีระหว่างที่เดินสำรวจนางก็ขบคิดถึงสิ่งที่้าปรับปรุงไปด้วยเช่นกันแม้อวี้เหนียงจะจัดการร้านได้ค่อนข้างดี แต่การจัดตกแต่งร้านกลับไม่ถูกใจนางนักดังนั้นนางจึงคิดปรับปรุงและตกแต่งร้านใหม่ทั้งหมด เมื่อดูครบทุกชั้นแล้วนางจึงบอกจุดประสงค์ของตนออกไป
“เอาละข้าจะปรับปรุงร้านและตกแต่งขึ้นมาใหม่ ชั้นล่างสุดใช้สำหรับขายผ้าพับปกติมีแสดงชุดที่ข้าจะให้อวี้หรูปักหลังจากนี้ด้วยชั้นที่สองจะเป็ชั้นที่แสดงชุดสำเร็จที่อวี้หรูปักทั้งหมดรวมถึงใครที่จะสั่งตัดผ้าตัดชุดหรือปักลาย ต้องมาติดต่อที่ชั้นนี้ ส่วนชั้นสามข้าจะเก็บไว้เป็ห้องทำงานของข้าและใช้เป็ห้องรับรองสำหรับลูกค้าพิเศษ”ครั้นเห็นทุกคนพยักหน้ารับคำไม่โต้แย้งก็พูดต่อ
“ชั้นแรกอิงฮวาและเหยาเหยาจะทำหน้าที่ดูแลเป็หลักเ้าเคยค้าขายอย่างไรก็ทำเช่นนั้นเพียงแต่ต้องพูดในส่วนอาภรณ์และลายปักชุดใหม่ของทางร้านเพื่อที่จะดึงความสนใจจากลูกค้าด้วย”
“เ้าค่ะคุณหนู”สองสาวรับคำ
“ชั้นที่สองส่วนนี้เป็หน้าที่ของอวี้หรู อวี้หรูต้องคอยรับแขกที่มาสั่งตัดอาภรณ์โดยเฉพาะเ้าต้องพูดคุยความ้าของลูกค้าให้เข้าใจตรงกันและแจ่มชัดเพื่อที่จะไม่ให้มีปัญหาในภายหลังที่สำคัญเ้าสามารถเย็บปักในห้องนี้ได้”
“เ้าค่ะคุณหนูว่าแต่คุณหนูจะให้ข้าปักลายใหม่และอาภรณ์ชุดใหม่เช่นไรหรือเ้าคะ”อวี้หรูรับคำและถามกลับด้วยความตื่นเต้นนางคิดว่าของที่คุณหนูคิดและให้นางทำต้องไม่มีผู้ใดเคยทำหรือมีมาก่อนแน่และคิดว่ามันต้องงดงามมากเช่นกัน
ไป๋ฟางเซียนยิ้มรับจากนั้นจึงตอบว่า“ยังก่อน เดี๋ยวข้าวาดแบบและอธิบายให้เ้าฟังทีหลัง ส่วนเ้าอวี้เหนียงด้วยความที่เ้าเป็หลงจู๊ของร้าน ข้าจะให้เ้าจัดการหน้าที่เช่นเดิมรับซื้อขายผ้าและทำบัญชีรายรับรายจ่ายแบบใหม่ แบบที่ข้าจะบอกสอนเ้าหลังจากนี้ ห้องทำงานของเ้าจะอยู่ชั้นสองซึ่งจะเป็ห้องตรงข้ามกับห้องตัดชุดของอวี้หรูส่วนชั้นสามจะเป็ห้องทำงานของข้าทั้งหมด อ้อต้องกันเป็ห้องรับรองลูกค้าพิเศษที่้าพบข้าหรือทำการค้ากับข้าด้วยทั้งนี้ชั้นนี้ทำเป็ห้องพักอีกหนึ่งห้องให้ข้าด้วยเช่นกัน เผื่อวันไหนเหนื่อยจากงานข้าจะได้พักที่นี่เลย”
“เ้าค่ะคุณหนูนอกจากนี้คุณหนูจะให้จัดตกแต่งร้านแบบใดหรือเ้าคะ” อวี้เหนียงถาม
ไป๋ฟางเซียนยิ้มรับก่อนจะขอกระดาษกับดินสอแต่เมื่อนึกได้ว่าที่นี่ไม่มีดังนั้นจึงขอก้อนถ่านแทนนางสั่งให้คนขับรถม้านำก้อนถ่านมาเหลาเป็แท่งก่อนจะใช้ก็ใช้ผ้าพันโดยรอบเพื่อที่มือนางจะได้ไม่เปรอะเปื้อนความดำของมันคิดว่าหลังจากกลับจวนไปนางคงไปขอให้บ่าวรับใช้ที่จวนทำดินสอแบบเฉพาะให้นางแน่ ๆ
เมื่อได้ดินสอถ่านที่้าแล้วไป๋ฟางเซียนก็เริ่มวาดแบบที่้าตกแต่งของร้านเฟยเจินทันทีชั้นแรกทุกอย่างถูกจัดอย่างเป็สัดส่วน ตรงกลางจะโล่งโปร่งเดินสวนได้สะดวกด้านซ้ายที่ติดผนังร้านให้ต่อไม้เป็ชั้น ๆ เพื่อที่จะวางแสดงผ้าพับชนิดต่าง ๆมีตู้เก็บผ้าพับอยู่ฝั่งเดียวกัน ส่วนด้านขวานางวาดเป็รูปเก้าอี้ไม้ตัวยาวนางอธิบายให้ลูกจ้างทั้งหมดฟังว่า ส่วนนี้ใช้สำหรับรองรับลูกค้าให้สามารถนั่งรอได้ หากยืนรอเกรงว่าลูกค้าจะเมื่อยเกินไป
ส่วนหน้าร้านที่ติดกับประตูนางเว้นไว้บอกลูกจ้างว่าใกล้ถึงวันเปิดค่อยเอาของมาวางแสดงทุกคนทำหน้าฉงนแต่ไม่นานก็เข้าใจทั้งนี้ที่ไป๋ฟางเซียนเน้นย้ำเป็พิเศษคือโต๊ะเก้าอี้สำหรับเสี่ยวเอ้อร์ของร้านด้านในของชั้นแรกนางเพิ่มโต๊ะตัวยาวเข้าไป หากยืนจะมีความสูงเหนือเอวเล็กน้อยหากนั่งจะมีความสูงอยู่ระดับอก ซึ่งโต๊ะตัวนั้นจะมีลิ้นชักและสมุดเล็ก ๆ ไว้จดบันทึกด้วยทั้งนี้รูปแบบของโต๊ะตัวยาวนางเลียนแบบเคาน์เตอร์แคชเชียร์ในโลกเดิมของตนจุดเด่นก็คือเมื่อเดินเข้าประตูไปจะเห็นโต๊ะยาวตัวนี้พอดีแต่ที่เด่นที่สุดของร้านคือผ้าและชุดต่างหาก
ชั้นสองไม่มีอันใดมากเพียงกั้นห้องออกเป็สองห้องห้องด้านซ้ายและห้องฝั่งขวา ขวามือเป็ห้องทำงานของอวี้เหนียงภายในมีเพียงโต๊ะเก้าอี้ทำงาน ตู้เอกสาร และโต๊ะพักผ่อนหรือโต๊ะน้ำชาเท่านั้นทว่าห้องทางฝั่งซ้ายนั้นต่างออกไป
ห้องฝั่งซ้ายจะถูกปรับแต่งให้เป็ห้องทำงานของอวี้หรูรวมถึงแสดงผลงานด้านการเย็บปักลวดลายใหม่ ๆ และอาภรณ์ชุดใหม่ด้วยเรียกได้ว่าชั้นสองจะเป็จุดเด่นของร้านและเป็จุดที่เรียกตำลึงเงินตำลึงทองเข้าถุงเงินของนางได้อย่างดีทีเดียว
ส่วนชั้นสามนางแบ่งออกเป็สามห้องห้องทำงานส่วนตัวที่ใหญ่ที่สุดของนาง ด้านในมีโต๊ะทำงาน เก้าอี้ โต๊ะน้ำชามุมพักผ่อน ส่วนอีกห้องเป็ห้องรับรองแขกที่้าทำการค้ากับนางห้องนี้เป็ห้องขนาดกลาง นางไม่ได้ตกแต่งอะไรมากนักมีเพียงแค่โต๊ะและเก้าอี้เอาไว้รับรองแขกเท่านั้นรอบห้องจะถูกตกแต่งด้วยภาพและแจกันไม้ประดับต่าง ๆ แล้วแต่นาง้าหลังจากนี้ส่วนห้องพักก็คือห้องพักปกติ เป็ห้องขนาดเล็กมีไว้สำหรับนอนเท่านั้นห้องนี้นางไม่ได้เน้นย้ำอะไรเป็พิเศษ
หลังจากทุกคนได้ฟังก็ใกันยกใหญ่พวกนางทุกคนต่างคิดว่านี่มันไม่ใช่ปิดปรับปรุงร้านชั่วคราวแล้วมันแทบจะเรียกได้ว่าซ่อมแซมและสร้างร้านใหม่เลยด้วยซ้ำแต่พอเห็นรูปแบบที่คุณหนูอธิบายให้ฟังแล้วก็อดภูมิใจไม่ได้คุณหนูของพวกนางเก่งกาจมากความสามารถจริง ๆ
“เข้าใจกันหรือไม่”
“เข้าใจเ้าค่ะคุณหนู”
“ดีแล้วอวี้เหนียงเดี๋ยวเ้าไปติดต่อช่างไม้และช่างก่อสร้างมาปรับปรุงร้านได้เลยนะเื่เงินข้าไม่เกี่ยง ขอแค่ทุกอย่างออกมาดีก็พอที่สำคัญข้าขอของมีคุณภาพดีที่สุดนะ แจ้งช่างด้วย”
“ได้เ้าค่ะคุณหนูเดี๋ยวพวกข้าเก็บผ้าพับต่าง ๆ เรียบร้อยแล้วจะรีบไปแจ้งช่างเลยเ้าค่ะ”
“ดีส่วนเ้าอวี้หรู เ้ารอก่อน รอข้าวาดแบบและลวดลายต่าง ๆ เสร็จก่อนแล้วข้าจะเอามาให้เ้าปักไปพลาง ๆ รอร้านเปิด ส่วนเ้าสองคนก็รอไปก่อนเช่นกัน่นี้ก็ช่วยงานส่วนอื่นไปแล้วกัน”
“เ้าค่ะคุณหนู”
หลังทุกคนรับคำไป๋ฟางเซียนก็สอนทั้งหมดเรียนรู้การทำบัญชีรายรับรายจ่ายและการจดบันทึกผ้าพับหรือชุดที่ขายออกไป นี่ทำให้พวกนางตกตะลึงอย่างมากเพราะสิ่งที่คุณหนูบอกให้ทำและสอนมันเข้าใจง่ายและเป็ระเบียบยิ่งหากมาเปิดรายการหรือ้าตรวจสอบย้อนหลังก็จะทำได้ง่ายทั้งยังชัดเจนทั้งนี้พวกนางจะรู้ถึงต้นทุนและกำไร รวมถึงค่านิยมของผ้าและชุดที่ถูกขายออกไปด้วยทุกคนต่างจ้องไปที่ไป๋ฟางเซียนผู้เป็เ้าของความคิดด้วยสายตาชื่นชมสายตาพวกนางบอกว่า
สมแล้วที่เป็คุณหนูของพวกนางชั่งเก่งกาจมากจริง ๆ
150
