@โรงแรมธารธารา สาขากรุงเทพ
ธนากรมีรีสอร์ตและโรงแรมอยู่หลายสาขารวมทั้งที่กรุงเทพฯ ด้วย เขาจึงเที่ยวไปเทียวมาระหว่างต่างจังหวัดกับกรุงเทพอยู่เสมอ เทียนหอมเป็คู่หมั้นเขาแท้ๆ แต่ก็ได้เจอคู่หมั้นแค่เดือนละไม่กี่ครั้งเอง
เทียนหอมมาถึงโรงแรมหรูของธนากรเรียบร้อยแล้ว วันนี้หญิงสาวทำอาหารเที่ยงมาให้เขาทาน เป้นเมนูใหม่ที่แม่ของเธอคิดขึ้นและเธอก็หัดทำจนสุดฝีมือเพื่อให้เขาทานเป็คนแรก
เทียนหอมเดินเข้ามาในโรงแรมท่ามกลางสายตาของพนักงานที่จับจ้องมาที่เธอ บางคนก็รู้ว่าเธอคือคู่หมั้นของเขา แต่บางคนก็ยังไม่รู้ ก็แน่ล่ะสิธนากรคงไม่อยากบอกให้ใครรู้หรอก!
เทียนหอมเดินขึ้นลิฟต์ขึ้นมายังชั้นของผู้บริหาร มียามคนหนึ่งรีบมาห้ามเธอไว้ แถมยังบอกว่าลิฟต์นี้ไว้สำหรับผู้บริหารเท่านั้น
"ขึ้นไม่ได้นะครับคุณ"
"ทำไมถึงขึ้นไม่ได้คะ? "
"ลิฟต์นี้ไว้สำหรับผู้บริหารเท่านั้นครับ"
"นี่คุณเทียนหอมเป็คู่หมั้นของคุณธนากร" ธีรดนย์หรือต้นเพื่อนรักของธนากรและเป็หุ้นส่วนของธนากรพูดขึ้น เขาเห็นหญิงสาวั้แ่เดินเข้ามาแล้วจึงเดินตามเธอมา
"อ่อ ขอโทษครับคุณเทียนหอม เชิญครับๆ " ยามคนเดิมดูท่าทีใเป็อย่างมาก
"ไม่เป็ไรค่ะ ขอบคุณค่ะ" นั้นแหละเขาไม่รู้จักเธอและคงทำหน้าที่ของเขานั่นแหละ หญิงสาวไม่ได้ถือสาอะไร
"ขอบคุณนะคะพี่ต้น ไม่งั้นเทียนไม่ได้ขึ้นไปแน่ๆ " หญิงสาวกล่าวขอบคุณเขา
"พูดอะไรอย่างนั้นล่ะ เทียนเป็คู่หมั้นไอ้กรมันนะ"
"แต่ไม่มีใครรู้นี่คะ พี่ต้นก็รู้ว่าทำไม..." พอหญิงสาวพูดขึ้น ธีรดนย์
ก็หน้าเจื่อนไป เพราะเพื่อนตัวดีของเขานั่นแหละไม่ยอมบอกใครเพราะยังหวงความโสดอยู่ ทั้งๆ ที่คู่หมั้นของตัวเองนั้นสวยและน่ารักปานนางฟ้าขนาดนี้
"เอ๊ะ! ทำไมไม่มีเลขาเลยล่ะคะ" เทียนหอมพูดขึ้นเมื่อเดินมายังหน้าห้องทำงานของธนากรแล้วกลับไม่มีเวลาหน้าห้องประจำอยู่ที่โต๊ะ
"เอ่อ คงเขาไปคุยงานกับไอ้กรมันมั้งครับ" ธีรดนย์พูดขึ้น แต่เทียนหอมสังเกตดูเหมือนเขาจะรู้บางอย่างมากกว่านั้น
"น้องเทียนจะรอก่อน หรือจะเข้าไปเลยล่ะครับ" เขาถามขึ้น
"เทียนควรทำยังไงดีหรอคะ? " เธอหันมาถามความเห็นจากธีรดนย์
"เอ่อ พี่ว่าค่อยเข้าไปมั้ยครับ คือไอ้กรมันเป็คนจริงจังกับงานมากเลยไม่ชอบให้ใครเข้าไปขัดจังหวะน่ะครับ"
"งั้นหรอคะ? ดูพี่ดนเหมือนมีอะไรปิดบังเทียนอยู่นะคะ" เทียนหอมพูดขึ้นอย่างรู้ทัน เธอไม่ได้ซื่อไม่ได้โง่จนดูไม่ออกหรอกนะ
"มะ ไม่มีนี่ครับ น้องเทียนคิดมากไปเองแล้วล่ะ"
"อ่อค่ะ งั้น......."
"งั้นเทียนเข้าไปเลยดีกว่าค่ะ"
"แต่ว่าน้องเทียนครับ! "
ธีรดนย์พูดยังไม่ทันขาดคำ เทียนหอมก็เปิดประตูเข้าไปพอดี
"กูช่วยมึงได้แค่นี้นะเพื่อน" ธีรดนย์คิดในใจ
ทันทีที่เทียนหอมเปิดประตูเข้าไปอย่างเบามือ เธอก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างจากในห้อง
"อ๊ะ กรขาาาาาา เสียวจังเลยค่าาาาาาาาา" เสียงผู้หญิงในห้องดังขึ้นอย่างเสียวซ่าน
เทียนหอมตกตะลึงกับภาพที่เห็น พลันกล่องอาหารที่ทำมาก็หลุดมือลงไปอยู่ที่พื้นเรียบร้อยแล้ว
"พี่กร!!!!!! "
เทียนหอมเรียกชื่อคู่หมั้นหนุ่มแ่เบา ภาพที่เห็นตรงหน้าของเธอคือ ธนากรกำลังซุกหน้าอยู่บนหน้าอกเลขาของเขาที่ปลดกระดุมเสื้อออกเผยให้เห็นเสื้อชุดในลายเสือดาวสุดเซ็กซี่ โดยที่เลขาสาวนั่งอยู่บนตักเขาบนโซฟารับแขกข้างโต๊ะทำงาน
"อุ๊ย! ใครคะกร" เลขาสาวถามขึ้น
"เทียนหอม" ธนากรพูดขึ้นอย่างใ พร้อมผลักเวลาสาวออกไปจากตัว
เทียนหอมยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น เธอพูดอะไรไม่ออก เธอยังช็อกกับเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้า ถึงเธอจะรู้ว่าธนากรมีสาวๆ มากมายแต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะกินไม่เลือกแม้กระทั่งเลขาตัวเอง
"เทียนมาทำอะไรที่นี่" ธนากรถามขึ้นด้วยสีหน้านิ่งๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก่อนหน้านี้
"............." เงียบไม่มีเสียงตอบของเทียนหอม
"พี่เคยบอกแล้วใช่มั้ยว่าอย่ามาที่นี่" ธนากรพูดขึ้น เพราะเคยบอกกับหญิงสาวไปแล้ว
"ค่ะ เทียนก็ไม่ได้อยากมาเหยียบที่นี่นักหรอกค่ะ ถ้าคุณแม่ไม่บอกให้เอาอาหารกลางวันมาให้" เทียนหอมพูดขึ้น ที่จริงเธอพูดโกหกเธอตั้งใจทำอาหารมาให้เอง แต่ในเมื่อเขากล้าต่อว่าเธอต่อหน้าแม่คู่ขาคนนี้ มันก็เื่อะไรที่เธอจะบอกให้เขารู้ล่ะ
"หึ แต่คงไม่ต้องแล้วมั้งคะ เพราะพี่กรคงกินอย่างอื่นอิ่มแล้ว" เทียนหอมพูดขึ้นพร้อมเหลือบหางตาไปมองเลขาสาวที่ยืนหน้าบึ้งมองเธออยู่ด้วยความไม่พอใจ
"เทียนก็เลยโยนมันทิ้งไปแล้ว" หญิงสาวพูดต่อพร้อมชี้มือไปยังกล่องข้าวที่ทำตกอยู่บนพื้น
"เทียนหอม! " ธนากรเริ่มโกรธ เขารู้ว่าเทียนหอมจงใจกวนประสาทเขาชัดๆ ซึ่งหญิงสาวก็ทำเป็ยักไหล่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อีกด้วย
"ผู้หญิงคนนี้เป็ใครคะกร" เลขาสาวถามขึ้นหลังจากที่ยืนเงียบอยู่นาน
"เทียนเค้าเป็...." ธีรดนย์กำลังจะบอกสถานะของเทียนหอมให้เลขาสาวทราบ แต่ต้องหยุดเมื่อเทียนหอมโบกมือห้ามไว้
"คุณออกไปก่อนนะลูกจันทร์" ธนากรหันไปสั่งเลขาสาว
"มึงก็ด้วย ไอ้ต้น" แม้แต่ธีรดนย์เองก็ยังโดน
"แต่กรคะ..." เลขาสาวทำท่าจะไม่ยอม
"ออกไป" ธนากรหันไปพูดกับเธออีกครั้ง
"ค่ะๆ " เลขาสาวยอมออกไปแต่โดยดี เพราะเธอรู้ว่าธนากรตอนนี้อยู่ในอารมณ์ที่ไม่ควรจะไปขัดใจเขา
หลังจากที่ธีรดนย์และเลขาสาวออกไปแล้ว เหลือเพียงธนากรและเทียนหอมที่ยืนจ้องตากันอยู่อย่างไม่มีใครยอมใคร
"พี่รู้นะว่าเทียนจงใจกวนประสาทพี่ "
"เก่งนี่คะ" หญิงสาวพูดขึ้น
"และอาหารนั่นคุณน้าไม่ได้ทำเองหรอก แต่เทียนเป็คนทำมาให้พี่" เขารู้ทุกอย่างเพราะแม่ของเขาบอกว่าเทียนหอมตั้งใจเรียนทำอาหารเพื่อทำให้เขากินมาก่อนแล้ว แต่ไม่คิดว่าเธอจะขัดคำสั่งเขามาที่นี่
"เทียนตั้งใจมาที่นี่" เขาพูดขึ้น
"ค่ะ แล้วทำไมเทียนจะมาที่นี่บ้างไม่ได้คะ"
"อ่อ คงกลัวว่าใครต่อใครจะรู้ว่าพี่กรหมั่นกับเทียนแล้ว โดยเฉพาะแม่เลขาร่างั์นั่นหรอคะ! "
"เทียน! "
"อายมากหรอคะที่ต้องหมั้นกับเทียน? "
"ลูกจันทร์เขาแก่กว่าเธอหลายปีนะ อย่าลามปามสิเทียนหอม"
"อ่อ แตะต้องไม่ได้เลยนะคะ" เทียนหอมพูดขึ้นอย่างน้อยใจ เขาถึงขั้นต่อว่าเธอเพราะไปว่าคู่ขาของเขา
"ไม่ต้องมาประชดประชันพี่"
"เธอจำไม่ได้หรอว่าเราตกลงกันไว้ว่ายังไง"
"จำได้ค่ะ ข้อเสนอบ้าๆ ที่พี่กรตั้งขึ้นมา แล้วยัดเยียดให้เทียนรับข้อเสนอนั่นั้แ่วันแรกที่เราหมั้นกัน"
"พี่กรไม่นึกบ้างหรอคะว่าเทียนจะรู้สึกยังไง เทียน้ามันรึเปล่า เทียนเห็นด้วยมั้ยกับข้อตกลงบ้าๆ นั่น"
"เทียน..."
"ไม่ต้องกลัวว่าเทียนจะรั้งพี่ไว้หรอกค่ะ ถึงวันนั้นเมื่อไหร่เทียนจะถอนหมั้นให้เอง แต่ถ้าพี่กรรอไม่ไหวเทียนถอนหมั้นให้วันนี้เลยก็ได้ค่ะ"
"เทียนหอม ไม่ว่าตอนนี้เธอกำลังคิดอะไรอยู่ก็แล้วแต่ พี่ขอให้เธอหยุดคิดซะ"
"อย่ารักพี่เลย" ธนากรตัดสินใจพูดขึ้น ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเทียนหอมรู้สึกอย่างไรกับเขา แต่เขาไม่อยากมีข้อผูกมัดกับใครทั้งสิ้น
"พะ พี่กร..." เทียนหอมอึ้งไป
"ถ้าเธอคิดแบบนั้นอยู่ก็รีบตัดใจซะเถอะ เพราะพี่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอ" ธนากรตัดสินใจพูดขึ้นในที่สุด
"ไม่ได้รู้สึกอะไรกับเทียนสักนิดเลยหรอคะ? " หญิงสาวถามขึ้นเพื่อตอกย้ำกับสิ่งที่ได้ยินจากปากคนที่เธอรัก
"ใช่ พี่ไม่ได้รักเธอ" ธนากรพูดชัดๆ อีกครั้งให้หญิงสาวเข้าใจ
"แล้วที่พี่จูบเทียนเมื่อคืน? " เทียนหอมถามเขาน้ำตาคลอ
"ก็แค่จูบน่ะเทียน ใครๆ เขาก็ทำกันทั้งนั้น"
"พี่กรจูบเทียนโดยที่ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยอย่างนั้นหรอคะ? พี่ทำได้ยังไง?! " เขาคือจูบแรกของเธอแต่เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับมันเลยอย่างงั้นหรอ
"ถ้ามันทำให้เทียนคิดมาก พี่ก็ขอโทษด้วยนะ"
"พี่มันคนเห็นแก่ตัว ไอ้คนใจร้าย! " เธอต่อว่าเขาทั้งน้ำตา แล้ววิ่งออกจากห้องไป
"พี่ขอโทษนะเทียน" ธนากรพูดขึ้นหลังจากที่เทียนหอมออกไปแล้ว
ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับเสียงเปิดออกมา แสดงว่าผู้เคาะก็เคาะไปตามมารยาทเท่านั้น
"กรคะ ผู้หญิงคนนั้นเป็ใครหรอคะ" ลูกจันทร์เลขาสุดเซ็กซี่เดินเข้ามาในห้องอีกครั้ง เธอหวังจะยั่วยวนชายหนุ่มให้มีอารมณ์อีกครั้ง
ลูกจันทร์ทำงานเป็เลขาให้ธนากรมา4ปี เธอได้เข้ามาทำงานที่นี่เพราะเป็เพื่อนกับธนากรั้แ่สมัยเรียน เธอชอบธนากรเพราะเขาหล่อและรวย ทั้งคู่มีความสัมพันธ์กันมาั้แ่สมัยเรียน แต่ไม่ได้ผูกมัดใดๆ กัน เพราะทั้งธนากรและเธอต่างก็มีคู่นอนหลายคน เธอไม่ถือสาเื่พวกนี้อยู่แล้ว แต่ตอนนี้เธอตั้งใจจะจับธนากรให้อยู่หมัด ดูเขาก็เห็นความสำคัญของเธออยู่ไม่น้อยสังเกตจากตอนที่เห็นเทียนหอมวิ่งร้องไห้ออกไป
"คุณออกไปก่อน ผมอยากอยู่คนเดียว"
"ดูคุณเครียดๆ ลูกจันทร์ผ่อนคลายให้คุณได้นะคะ" เลขาสาวจงใจนั่งบนพนักเก้าอี้ทำงานของเขาอย่างเย้ายวน นิ้วเรียวของเธอค่อยๆ ไล่ไปตามแผงอกของเขา และค่อยๆ ปลดกระดุมออกที่ละเม็ด
"พอ! ผมไม่มีอารมณ์ ออกไป! " เขาไล่เลขาสาวออกไปทันที
*********************************
5K
