“ฉันน่ะเหรอ?คนทั่วไปมักเรียกฉันว่าปีศาจ! เธอจะเรียกฉันเช่นนั้นก็ได้นะ!’’เห็นการระมัดระวังตัวของเด็กหนุ่ม มู่หลินก็ค่อนข้างชื่นชมเดิมทีแล้วเขาได้ยินและเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เพียงแต่ที่เขาไม่ยื่นมือเขาไปช่วย มันเป็เพราะเขา้าดูว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะแก้สถานการณ์อย่างนี้ในวิธีการแบบไหนผลสุดท้ายเขาก็อดชื่นชมไม่ได้ที่อีกฝ่ายไม่ได้ส่งเสียงร้องใดๆ
“ปีศาจ?คุณล้อกันเล่นแล้ว!’’ วั่งซูผงะเขาไม่เคยเจอใครที่กล้าแอบอ้างตนั้แ่เจอกันครั้งแรกมาก่อน ดูเหมือนว่าวัยรุ่นคนนี้จะตลกน่าดู
“มู่หลิน!นั่นคือชื่อของฉัน!’’ถึงจะเป็ความจริงที่ว่าคนอื่นๆชอบเรียกเขาว่าเป็ปีศาจอยู่เสมอแต่มู่หลินก็ไม่คิดจะแกล้งเด็กหนุ่มอีกต่อไป เขาจึงบอกชื่อทันที
เหตุผลที่มู่หลินถูกเรียกว่าปีศาจบ่อยๆมันเป็เพราะตอนเขาอยู่ในแดนเต๋าเขามักจะเผชิญหน้ากับพวกมีฝีมือมากมายจนเมื่อพวกนั้นถูกคนอ่อนแอเช่นเขาโค่นล้มและข้ามผ่าน พวกมันก็เป็เหมือนกันหมดนั่นคือ มองเขาเหมือนปีศาจ!
แต่สําหรับเขาแล้วนั่นมันก็แค่เื่ตลกเื่หนึ่ง!
และไม่มีค่าให้นํามาใส่ใจแม้แต่น้อย!
“มู่หลินเมื่อครู่คุณพูดว่ายังไงนะ?คุณจะรับผมเป็ผู้ติดตามอย่างนั้นเหรอ? คนตาบอดเช่นผมนี่นะ?’’รู้ชื่อของชายหนุ่มแล้ว วั่งซูก็ถามเื่ที่สงสัยออกไปมันเป็ไปไม่ได้ที่คนตาบอดเช่นเขาจะมีคนมาสนใจและรับไปทํางานด้วย
นั่นหมายความว่าชายหนุ่มคนนี้มีเป้าหมายบางอย่าง!
“หึๆเด็กน้อยเธอคิดได้ถูกต้องแล้วฉันไม่มีเหตุผลอะไรต้องรับคนตาบอดเช่นเธอเป็ผู้ติดตามแต่สิ่งทั้งหมดที่ฉันบังเอิญไปได้ยินน่ะมันแสดงให้เห็นถึงความอดทนของเธอเป็อย่างดีฉันจึงเกิดสนใจและไม่้าให้เธอทําอะไรที่โง่เขลาต่อตัวเอง!’’มู่หลินหัวเราะหึๆ เป็ความจริงที่ว่าคนตาบอดไม่สามารถดึงดูดให้เขาสนใจได้หรอกแต่เด็กหนุ่มคนนี้ต่างออกไป เขามีบางสิ่งบางอย่างที่คนธรรมดาไม่มี
นั่นคือความอดทนที่เด็ดเดี่ยว!
ลองคิดดูสิถ้าเป็คนธรรมดาแล้วเจอสถานการณ์ที่เป็อยู่อย่างตอนนี้คงจะสติแตกไม่ก็ฆ่าตัวตายไปแล้วแต่เด็กหนุ่มคนนี้กลับตรงกันข้าม เขาอดทนและทําทุกอย่างเพื่อที่จะปกป้องแม่ของเขา โดยมีเป้าหมายเพื่อรอโอกาส!
โอกาสที่จะแก้แค้น!
“โง่เขลาต่อตัวเอง?คุณเป็ใครถึงได้กล้ามาบอกว่าผมว่าโง่เขลา!’’วั่งซูรู้สึกโมโหที่โดนมองว่ากําลังทําบางสิ่งบางอย่างที่โง่เขลา
“เด็กน้อยเธอคิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าเธอ้าที่จะทําอะไรกับพวกมัน?เหอะ แต่เธอไม่สามารถทํามันได้หรอก เพราะถ้าเธอฆ่าพวกมันเธอก็จะติดคุกและไม่สามารถเลี้ยงดูแม่ที่รออยู่ได้อีกต่อไปมันจึงเป็ไปไม่ได้ที่เธอจะทําอย่างที่คิดเพราะนั่นเป็การกระทําที่โง่เขลาต่อตัวเองมากที่สุด!’’ มู่หลินส่ายหัว“ทั้งนี้เธอคิดจริงๆเหรอว่าเธอจะมีโอกาสทําสําเร็จ?ในสายตาของฉันเธอมันก็แค่คนตาบอดคนหนึ่งที่ไร้ค่าจะไปฆ่าพวกมันที่มีประสบการณ์ชั่วช้าได้อย่างไร!’’
“ไหนลองตอบมาซิ!’’มู่หลินกดดัน ในสายตาของเขามันไม่มีอะไรที่จะถูกซ่อนเอาไว้ได้แม้จะเป็สิ่งที่เด็กหนุ่ม้าจะทําก็ตาม
“คะ...คุณ!’’วั่งซูก้าวถอยหลังอย่างใและหน้าเสียเขาคิดไม่ถึงว่าชายคนนี้จะคาดการถูกหมดเช่นนี้ดังนั้นเขาที่ได้ยินจึงรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดพลาดไปเพราะเขาเพียงแค่คิดแต่การแก้ปัญหาตรงหน้าแต่เขาไม่ได้คิดถึงปัญหาที่จะตามมาและวิธีแก้มันเอาไว้เลย ซึ่งถ้าเป็อย่างนั้นจริงๆเขาคงไม่ต่างอะไรไปจากลูกเนรคุณ!
“แล้วคุณจะให้ผมทําอย่างไร?ผมก็แค่คนตาบอดคนหนึ่งเท่านั้นจะไปทําอะไรได้!’’ ครู่ต่อมาวั่งซูที่ตะหนักได้ดีว่าคิดผิดไปก็พูดอย่างช่วยไม่ได้ เขามันก็แค่คนตาบอดคนหนึ่ง!มันไม่มีอะไรที่ทําให้เขาสามารถแก้ไขมันได้หรอก!
“ผิดแล้ว!ฉันถึงได้บอกไงว่าถ้าเธอติดตามฉันฉันจะทําให้เธอขึ้นไปสู่จุดสูงสุดของโลกนี้เอง!’’ มู่หลินส่ายหัวอีกครั้ง
“จุดสูงสุดของโลก?คุณมันบ้า!’’ วั่งซูไม่เคยเจอคนที่กล้าพูดบ้าๆเช่นนี้มาก่อนเขาจึงเริ่มตะหนักได้ว่าเขาได้มาเจอกับคนที่สติไม่ดีจริงๆแล้ว มันแย่ยิ่งกว่าพวกฉิงเฉาเสียอีก!
“บ้า?มันก็ไม่ผิดหรอกที่เธอจะคิดเช่นนั้นเพียงแต่ถ้าเป็คนที่ผ่านอะไรมาหลายอย่างๆฉันแล้วการจะทําได้อย่างที่ว่าไปมันง่ายดาย และจะไม่มีอะไรมาขวางได้!ทั้งหมดที่เธอต้องทําเพียงแค่เลือกว่าจะติดตามฉันหรือไม่! อย่าให้ฉันต้องได้ถามอีก!’’มู่หลินพยักหน้าเห็นด้วยถ้าเป็คนธรรมดาสิ่งที่เขาพูดไปคงเป็เื่บ้าๆเื่หนึ่งแต่ถ้าเป็คนที่เคยมาจากแดนเต๋าอย่างเขา มันจะกลายเป็เื่จริงในไม่ช้า!
วั่งซูรู้สึกลังเลแต่เขาก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่แตกต่างจากคนอื่นๆในตัวของอีกฝ่าย สุดท้ายเขาก็กัดฟันตัดสินใจ“ก็ได้! ต่อจากนี้ผมจะติดตามคุณ!’’
“ตัดสินใจได้ถูกแล้ว!ต่อจากนี้ไปเธอจะเป็ศิษย์ของฉัน!’’มู่หลินพึงพอใจเป็อย่างมากจึงไม่คิดที่จะรอช้าและเริ่มเคลื่อนไหวความว่องไวของเขานั้นรวดเร็วเป็อย่างมาก พริบตาก็ไปปรากฏตัวอยู่ที่เบื้องหน้าของเด็กหนุ่มเสียแล้ว
อย่างไรก็ตามด้วยการเคลื่อนไหวที่เงียบดุจดั่งสายลมวั่งซูแทบจะััไม่ได้ถึงมันเขาจึงยังไม่รู้สึกตัวก่อนที่จะััได้ถึงมือนุ่มๆของชายหนุ่มที่แตะลงมาบนหัวของเขา
ฌานหยั่งรู้!
ทันทีที่ััเข้ากับหัวของเด็กหนุ่มมู่หลินก็ใช้ความสามารถอีกอย่างของฌานหยั่งรู้ด้วยความสามารถนี้มันสามารถที่จะทําให้คนอีกคนที่ถูกััสามารถใช้ฌานหยั่งรู้ในขณะที่ถูกััได้
ด้วยฌานหยั่งรู้ที่ถูกใช้ออกมาทิวทัศอันมืดมนเบื้องหน้าของวั่งซูจึงเปลี่ยนไปก่อนจะปรากฏให้เห็นถึงแสงสว่างที่มีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้า
วั่งซูที่เห็นจึงอดไม่ได้ที่จะเหลือเชื่อ“นี่มัน…’’เขาแทบไม่อยากเชื่อจริงๆว่าเขาจะสามารถมองเห็นในสิ่งอื่นทั้งๆที่ยังไม่ต้องลืมตาได้
อีกอย่างเขาตาบอดไม่ใช่เหรอ?แล้วนี้มันเกิดขึ้นได้ยังไง!
“คะ...คุณ!คุณทําอะไรกับผมกันแน่?!’’ รู้ว่าเหตุการณ์ทั้งหมดนี้จะต้องเกิดขึ้นจากชายหนุ่มที่ชื่อมู่หลินแน่ๆวั่งซูจึงเงยหน้าขึ้นแล้วมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อเขาเริ่มรู้สึกแล้วว่าบางทีชายหนุ่มคนนี้อาจจะเป็ปีศาจจริงๆก็ได้
“ผมก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอไงว่าถ้าคุณติดตามผมการจะขึ้นไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกนี้ย่อมง่ายดายดังนั้นนี่จึงเป็เพียงสิ่งเล็กๆที่รับประกันได้ว่าภายในไม่ช้าคุณจะสามารถรักษาอาการพิการทางสายตาของคุณได้เอาล่ะต่อจากนี้คุณจงคุกเข่าแล้วคารวะผมมู่หลินคนนี้เป็อาจารย์เสีย!’’เห็นความไม่อยากเชื่อของเด็กหนุ่ม มู่หลินก็ยิ้มบางแล้วถอนมือกลับมา
เห็นทิวทัศที่กลับสู่สภาพเดิม วั่งซูที่ค่อนข้างเหลือเชื่อก็ตะลึงงันตอนนี้เขาจึงตะหนักได้แล้วว่าชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ ไม่อย่างนั้นสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้เช่นไร?
ถูกต้อง!นี่มันน่าทึ่งเกินไป!
โดยไม่จําเป็ต้องคิดให้มากความอีกวั่งซูทรุดตัวลงแล้วคุกเข่าคารวะด้วยความจริงใจต่อชายหนุ่มตรงหน้าทันที
“ศิษย์วั่งซูคารวะท่านอาจารย์!’’