ตอนที่ 3 แม่เลี้ยงสอนชัก (1)
แก้ว รีบเดินออกจากห้องของเจมอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อมาถึงหน้าประตูห้อง เธอกลับหยุดชะงัก หัวใจของเธอเต้นรัวไม่ต่างจากลูกเลี้ยงของเธอเลย
ภาพแท่งเนื้อที่แข็งโด่งและเต่งตึงของเด็กหนุ่ม ยังคงติดตาของเธอไม่จางหายไป
เธอยืนอยู่หน้าประตูห้องของเจมสักพัก ความเขินอายค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นและความปรารถนาที่เธอเก็บซ่อนไว้มานาน
เธอรู้ตัวดีว่าเธอเองก็แอบหลงใหลในความหล่อเหลาของลูกเลี้ยงคนนี้เช่นกัน
เธอตัดสินใจทำในสิ่งที่ดูเป็เื่ต้องห้าม
แก้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะหมุนลูกบิดประตู ห้องของเจมอีกครั้งอย่างช้า ๆ
เจมยังคงอยู่ในท่าเดิม มือยังคงปิดบังส่วนสำคัญไว้ หัวใจยังคงเต้นระส่ำด้วยความสับสนและอับอาย
เมื่อเขาเห็นเงาของผู้หญิงที่เพิ่งจากไปกลับมายืนอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง
เขามองดูเธอ ซึ่งตอนนี้เธออยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวตัวสั้น ชุดนี้มันไม่ได้ปกปิดอะไรมากมายนัก สายเดี่ยวเส้นเล็กเน้นให้เห็นหัวไหล่และเนินอกที่ขาวผ่อง ร่องอกที่ลึกนั้นเด่นชัดกว่าเดิมมากในแสงไฟสลัวของห้องนอน เธอดูยั่วยวนอย่างมากจนเขาแทบจะหยุดหายใจ
ขณะที่เจมกำลังมองแม่เลี้ยงตรงหน้าอย่างลืมตัว เธอก็พูดขึ้นแบบไม่ทันให้เขาได้ตั้งตัวและไม่มีการอ้อมค้อมใด ๆ
“เจม...ให้แม่ช่วยไหมจ๊ะ”
คำถามนั้นเหมือนเป็สายฟ้าฟาดลงกลางใจของเจม เขาเบิกตากว้างด้วยความใเพราะไม่คิดว่าจะได้ยินแม่เลี้ยงคนสวยที่เขาหลงใหลเป็อย่างมาก พูดคำพูดที่ตรงไปตรงมาและยั่วยวนขนาดนี้
เขามองตรงมาที่ใบหน้าของเธอ
แก้วเองก็กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน ใบหน้าของเธอตอนนี้มีร่องรอยของความกระหาย แววตาที่หวานหยาดเยิ้มของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยประกายแห่งความ้า
เธอเห็นว่าเจมเป็เด็กหนุ่มที่หน้าตาดี ผิวพรรณสะอาดสะอ้าน และรูปร่างที่เริ่มเป็ผู้ใหญ่แล้ว มันกระตุ้นแรงปรารถนาอันต้องห้ามในตัวเธอออกมา
เจมรู้สึกว่าเืในกายกำลังสูบฉีดอย่างรุนแรง ใบหน้าของเขาร้อนผ่าว หัวใจเต้นหนักจนกลัวว่าแก้วจะได้ยิน เขาพยายามรวบรวมสติทั้งหมดที่มี ก่อนจะพูดออกไปอย่างติด ๆ ขัด ๆ
“ช...ช่วยหรอครับ...”
แก้วยิ้มออกมา เป็รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนจนทำให้เจมแทบจะละลาย เธอก้าวเท้าเข้ามาในห้องอีกก้าว ทำให้กลิ่นหอมของเธอชัดเจนขึ้น เธอยืนนิ่งอยู่ข้างเตียง ก่อนจะพูดเสียงนุ่มและหนักแน่น
“ใช่จ้ะ...ให้แม่ช่วยนะ”
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็ความเงียบที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่อัดแน่นและพร้อมจะะเิออก เจมมองหน้าเธอ มองร่องอกที่เต้นขึ้นลงตามจังหวะหายใจของเธอ
เขาพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนที่เสียงของเขาจะดังขึ้นอย่างแ่เบา แต่หนักแน่นและเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอย่างที่สุด
“ได้ครับ...ช่วยผมด้วยครับแม่”