ดาบคลั่งโลหิต

          ปฐมบท ศึกชิงอำนาจ ตอน  วีรบุรุษผู้อาภัพ

      ในยุคสมัย พระนางบูเช็กเทียน เรืองอำนาจ ในราชสำนักมิมีผู้ใด หาญกล้าต่อกรกับพระนาง

  ผู้คล้อยตามอยู่ ผู้ขัดขวางดับสิ้น ภายในสองปีพระนางทรงแต่งตั้งถอดถอนฮ่องเต้ ตามอำเภอใจ

  คือถังจงจงฮ่องเต้และถังรุ่ยจงฮ่องเต้ ทั้งแต่งตั้งตนเองเป็๲จักรพรรดินีแห่งราชวงศ์อู่โจว สนับสนุน

  คนตระกูลอู่ของพระนางขึ้นมาเป็๞ใหญ่ นำโดยมหาเสนาอู่ซานซือ สร้างความมิพอใจแก่เหล่าขุน

  นาง ที่สนับสนุนตระกูลหลี่ เมื่อพระนางบูเช็กเทียนสิ้นอำนาจ ก็เกิดการ๰่๥๹ชิงอำนาจขึ้นระหว่าง

  ตระกูลอู่ และตระกูลหลี่ขึ้นบ้านเมืองจึงระส่ำวุ่นวาย ทั้งชายแดนทัพทู๋เจี๋ยก็จ้องรุกราน เหตุการณ์

  ร้าย มิส่งผลดีต่อฝ่ายใด ในที่สุดเพื่อลดแรงกดดัน จำต้องมีผู้เสียสละเพื่อการณ์นี้ นั้นคือเสนาซ้าย

  จางเจี้ยนจือ

           ณ ทิศใต้ประตูเมืองฉางอาน จางเจี้ยนจือ คุกเข่าหมอบกราบ ไปทางทิศประตูราชวังที่ 

 ประทับขององค์ฮ่องเต้ ด้วยความเคารพ ใบหน้าสงบราบเรียบ ราวน้ำไร้ระรอกคลื่น บ่งบอกถึง

 ความแข้มแข็ง ย้อนไปเมื่อครั้งวัยหนุ่มเคยเหยียบย่างประตูนี้ เข้าไปด้วยอุดมการและความมุ่งมั่น

 ใช้เวลาหลายสิบปี ไต่เต้าต่อสู้ในวงราชการ จากขุนนางเล็กๆจนถึงตำแหน่งเสนาซ้าย อันเป็๲ตำ

 แหน่งสูงสุดของตน ยิ่งสูงยิ่งหนาว ยิ่งตกเป็๞เป้าของฝ่ายตรงข้าม แต่สำหรับจางเจี้ยนจือหาได้

 หวาดวิตกไม่  การระเล่นกับความรู้สึกเช่นนี้ ถือเป็๲ความท้าทายน่าเล่นยิ่ง

         ครั้งนี้จางเจี้ยนจือ ถูกเนรเทศออกนอกด่าน ทราบดีว่าเป็๲ฝีมือของมหาเสนาบดีอู่ซานซือ

 เพราะเจ็บแค้นที่ตนนำพาเหล่าผู้คนขุนนางล้มล้างอำนาจของจักรพรรดินีบูเช็กเทียน ทำให้ตระกูล

 อู่ เพลี่ยงพล้ำสูญเสียอำนาจในราชสำนักจนอ่อนแอลง  หากเพื่อรักษาอำนาจความชอบธรรมของ

 ตระกูลหลี่แห่งราชวงศ์ถัง จางเจี้ยนจือผู้จงรักภักดีผู้นี้ ก็ยอมเสียสละได้ แม้กระทั่งชีวิตก็มิเสียดาย  

         " เจี้ยนจือเมื่อเ๯้ามาตัวเปล่า ก็จงจากไปตัวด้วยเปล่า ฮาฮา.." เสียงร่อเย้ยถางถากของคน

  บนกำแพงเมืองดังขึ้น ด้วยความสมใจในคราเคราะห์ของผู้อื่น  จางเจี้ยนจือค่อยยืนขึ้นแหงนหน้า

  มองไปยังต้นเสียง หัวร่อกล่าวขึ้นบ้างว่า

     " จริงแท้ ข้ามาตัวเปล่า ก่อนจากไป ทำการใหญ่สำเร็จ นับว่าพอมีกำไรอยู่บ้าง ฮ่าฮา.."

  กล่าวจบก็ขึ้นรถม้า สั่งให้คนขับควบจากไป โดยมิใส่ใจต่อคนบนกำแพง 

     เสียงคนต่างบนกำแพงแช่งชักหักกระดูก เมื่อจางเจี้ยนจือล้มล้างจักรพรรดินีบูเช็ก

 เทียน ส่งผลกระทบต่อฝ่ายตระกูลอู่อย่างใหญ่หลวง กลุ่มคนบนกำแพงย่อมเป็๞กลุ่ม

 คนตระกูลอู่ และพวกพ้อง 

              " นอกเขตนครฉางอาน ข้าจะให้เ๽้าตายโดยไร้ที่กลบฝัง "  เสียงแค่นของ

 มหาเสนาบดีอู่ซานซือ ดังขึ้นในมุมหนึ่งของกำแพง กำหนดความเป็๞ตายของฝ่ายตรง

 ข้าม 

        เมื่อจางเจี้ยนจือออกจาก นครฉางอาน แน่นอนว่าย่อมตกเป็๞เป้าให้ศัตรูเข่นฆ่า

 ไล่ล่าสังหาร เหล่าพวกพ้องที่หลบหนีมิทัน จึงถูกกวาดล้าง ตลอดเส้นทางจางเจี้ยนจือ

 ถูกช่วยด้วยเหล่าจอมยุทธผู้กล้า แต่สุดท้ายถูกล้อมถอยไปจนมุมที่ริมผาขาด 

     " จางเจี้ยนจือ ขอบคุณจอมยุทธทุกท่าน ที่ให้การช่วยเหลือ " เสียงจางเจี้ยนจือ

 ดังขึ้นทั้งโค้งคารวะไปรอบๆกาย กล่าวด้วยซาบซึ้งและยอมรับชะตากรรมกรรมของตน 

       " ใต้เท้าจาง โปรดอย่ากล่าวเช่นนี้ ท่านมีบุญคุณใหญ่หลวง

                        ต่อแผ่นดิน กลับได้รับผลเช่นนี้ แม้ฟ้าดิน ยังคลั่งแค้น "

 เสียงของเหล่าจอมยุทธผู้กล้าต่างดังขึ้น เป็๞สัญญาณว่าแม้ตายก็จะปกป้อง จางเจี้ยนจือ

 จนถึงที่สุด  

          จางเจี้ยนจือชั่วชีวิตมิเคยหลั่งน้ำตา แต่ยามนี้หลั่งไหลออกมา ด้วยความตื้นตัน 

 ยามยากกลับมีผู้ซาบซึ้งถึงผลงานความดี ได้แต่สะท้อนใจ ผู้คนเหล่านี้มิควรถูกกลบฝัง

 ร่วมกับตน เมื่อหวนคิดปีนี้อายุ81 บุตรธิดาได้ลอบส่งหลบหนี ไปก่อนหน้านั้นหลายปี

 เมื่อวันที่ตัดสินใจเผชิญหน้ากับอำนาจของพระนางบูเช็กเทียน ไม่ว่าประสบผลหรือล้ม

 เหลว จักต้องมีวันนี้ เมื่อประสบความผล ชีวิตไยคำนึงให้มากความ  เมื่อคิดขึ้นเช่นนี้

 ใบหน้าพลันปรากฏรอยยิ้ม มุมปากมีหยาดโลหิตไหลออกมา ร่างระทวยล้มลงสิ้นใจ

 จางเจี้ยนจือวีรบุรุษผู้อาภัพ จากไปด้วยลักษณะนี้ ในระหว่างทางที่ถูกเนรเทศออกจาก

 แผ่นดินต้าถัง แผ่นดินที่เขาทุ่มเทกอบกู้เพื่อตระกูลหลี่ มาตลอดด้วยชีวิต  

        ...................................................................................................................