“ฉันต่างหากที่ต้องถามเธอว่าเธอเป็ใคร กล้าดียังไงเอาเสื้อผ้าสกปรกของตัวเองมาไว้ในตู้เดียวกับไอซ์ เด็กใหม่เขาหรอ ดูไม่ใช่สเปคเลยนะแค่ของเล่นนะสิ ฉันเป็แฟนเขารู้อย่างนี้แล้ว ไสหัวออกไปซะ”
“คุณนั่นแหละกล้าดียังไงมาเอาชุดฉันออกจากตู้ คุณไอซ์บอกว่าไม่มีแฟน คงเป็แฟนเก่าละสิ ของเก่าๆเขาลืมไปหมดแล้วมันเหนียวจะสู้เด็กใหม่นุ่มๆได้อย่างไงกัน” โซลาห์ยืดอกขยับเข้าไปใกล้เธอที่กำมือกัดฟันก่อนผลักโซลาห์ล้มลงก้นกระแทกพื้น
“อย่ามาหยาบคายใส่ฉัน เก็บของเธอไปให้พ้นฉันกลับมาแล้ว แน่นอนไอซ์ต้องเห็นฉันดีกว่าเธอ เราคบกันมาเกือบสี่ปี ยังไงถ่านไฟเก่าก็ยังคลุกเหมือนเดิม”
“งั้นคุณก็บอกให้คุณไอซ์มาไล่ฉันไปสิ ฉันถึงจะไป” โซลาห์ลุกขึ้นเก็บเสื้อทั้งหมดชนหญิงสาวยัดชุดใส่ตู้แล้วปิดลงสนิทสะบัดหน้าเชิดใส่ผู้มาเยือน คนงานหญิงเบิกตาโตเห็นผู้หญิงอีกคนกำลังลงบันไดตามโซลาห์จึงรีบวิ่งย้อนไปที่ไร่ทันที
“หยุดเดี๋ยวนี้ นังหน้าด้าน!” เธอคว้ามือโซลาห์ให้หยุดอยู่หน้าไร่ก่อนจะ…
เพี้ยะ!
ฝ่ามือข้างขวานาบลงเข้าที่แก้มซ้ายอย่างแรงโดยที่โซลาห์ไม่ทันตั้งตัว โซลาห์จับแก้มตัวเองพร้อมมองจ้องเ้าของฝ่ามือ
“ผู้หญิงดูดีอย่างคุณไม่น่ามีกิริยาต่ำแบบนี้เลย” โซลาห์กำหมัดซัดเข้าที่เบ้าจมูกของเธอผู้นั้นจนล้มลงจับจมูกชี้หน้าอย่างเ็ป
“กรี๊ด นังเด็กบ้า! ฉันจะฟ้องไอซ์”
“คุณต้องไปทำจมูกใหม่แล้วละ ไอ้ซิลิโคนเก่าๆนั่นนะมันย้อยลงมาแล้ว” โซลาห์หันหลังกลับชนแผงอกของไอซ์พอดิบพอดี เธอเงยหน้ามองเขาก่อนจะเหลียวมองผู้หญิงดังกล่าวยืนขึ้นวิ่งเข้ามาหาไอซ์
“โซลาห์ ทิพย์!”
“ไอซ์คะ ทิพย์รักคุณมากนะ” ทิพย์หรือคู่กรณีของโซลาห์สวมกอดไอซ์ โซลาห์หลีกทางให้ทั้งคู่พลางเลิกคิ้วกอดอกมองก่อนจะเดินออกไป ไอซ์ขมวดคิ้วจะรั้งแขนโซลาห์ไว้แต่ไม่ทันจึงหันกลับมามองทิพย์อย่างระอาใจ
โซลาห์เดินเข้ามาในโรงหมักยืนดูคนงานอยู่ข้างๆพีที่เข้ามาตรวจงานให้เป็ระบบ สีหน้าเธอดูไม่สบอารมณ์เอามือจับแก้มแล้วยืนกอดอก
“ไปทำอะไรมาครับหน้าแดงเป็รอยนิ้วเชียว” พีมองแก้มโซลาห์อย่างแปลกใจ
“ถ้าคุณรู้จักแฟนเก่าเ้านายคุณ ก็ไม่ต้องถามว่าฉันไปโดนอะไรมา ฉันผิดตรงไหนถึงต้องมาโดนหล่อนทำแบบนี้ใส่ด้วย ร้ายกาจชะมัด”
“คุณทิพย์มาที่นี่หรือครับ” พีตื่นตระหนกใพาคนงานหยุดชะงัก
“อาจใช่ค่ะ เห็นเรียกแบบนั้น ฉันไม่น่ามานี่เลยจริงๆ เซ็งชะมัดถ้าไม่ใช่เงินฉันคงไม่ต้องมาทำอะไรอย่างนี้หรอก” โซลาห์สบถด้วยความโมโห
“โซลาห์!” เสียงไอซ์ดังมาจากทางด้านหลัง
“อะไรอีกละ” โซลาห์หันมองเขาที่ก้าวเข้ามา
“เรามีเื่ต้องคุยกัน” ไอซ์คว้ามือโซลาห์แล้วดึงออกไป
“จะไปไหน ปล่อย” โซลาห์ดิ้นพล่านก่อนถูกอุ้มย้อนกลับไปที่บ้านพักอีกครั้ง พีถอนหายใจอย่างกังวลรีบเดินเข้าออฟฟิศ คนงานเริ่มซุบซิบนินทา
ไอซ์อุ้มโซลาห์ขึ้นบันไดก่อนวางเธอลงบนเตียง โซลาห์ตั้งหลักดีดตัวยืนขึ้นเปิดตู้เสื้อผ้าเอาผ้าตัวเองออกจากไม้แขวน ไอซ์ขมวดคิ้วรั้งแขนเธอไว้จากทางด้านหลังก่อนดึงเข้ามากอดล็อกตัวเธอไว้
“อย่ายุ่งกับฉัน ไปหาแฟนคุณนู้น”
“แล้วเธอจะทำอะไรเก็บเสื้อผ้าไปไหน”
“แฟนตัวจริงคุณมาแล้ว ฉันจะอยู่ทำไม มันก็จบแล้วสิ ปล่อย” โซลาห์พยายามขยับตัว
“ฉันไม่ให้เธอไปไหนทั้งนั้น เธอต้องอยู่ที่นี่”
“เพื่ออะไร ปล่อย” โซลาห์ขมวดคิ้วดิ้นอยู่ในอ้อมกอดเขา ไอซ์หมุนตัวเธอหันกลับมามองตนเองก่อนจับข้อมือเธอดันหลังเธอพิงตู้ให้หยุดต่อต้านเขาระยะห่างเพียงไม่กี่คืบ ไอซ์ก้มหน้าลงเข้ามาใกล้เธอที่หยุดนิ่ง
“ฉัน...ฉัน คือฉัน” เขาสบตาเธอในระยะชิดใหล้ “ฉันอยากอธิบาย ฉันไม่อยากให้เธอเข้าใจผิด ฟังนะโซลาห์ ฟังฉันนะ”
“ทำไมต้องฟัง ฉันเข้าใจคุณ คุณรอเธอกลับมาไม่งั้นคงไม่เก็บชุดนั้นไว้ ฉันไม่รู้ว่าคุณสองคนเลิกราเพราะอะไรแต่ฉันจะขอให้คุณไปรักกับคนที่คุณรักและรักคุณ เราสองคนแค่นายจ้างกับลูกจ้าง”
“เมื่อก่อนใช่แต่ตอนนี้ไม่ ทิพย์กับฉันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน เราเลิกกันไปเป็ปีไม่มีทางกลับมารักกันเหมือนเดิมแน่”
“แล้วคุณมาบอกฉันทำไม” โซลาห์ผลักเขาออก
“เธอเข้าใจผิด” ไอซ์โผเข้ากอดเธอทันที
“ผิดยังไง ฉันเข้าใจถูกต้องทุกอย่าง” โซลาห์สะบัดตัว
“ไม่ เธอเข้าใจผิด เธอไม่เข้าใจหัวใจฉัน” ไอซ์โอบกอดเธอแน่นพลางเอาคางเกยไหล่ โซลาห์เม้มปากค่อยๆหยุดลงเลื่อนมือจับเอวเขาแล้วผลักออกเมื่อมีคนเดินเข้ามา
“ไอซ์ค่ะ” ทิพย์เดินเข้ามาขัดจังหวะโผเข้ากอดไอซ์จนแขนเข้าหลุดจากตัวโซลาห์
“ไม่ โซลาห์อย่าไป ได้โปรด” ไอซ์คว้ามือโซลาห์รั้งไว้พร้อมกระตุกมือทิพย์ออกเมื่อเห็นโซลาห์กำลังจะเดินหนี “คุณเลิกทำแบบนี้สักทีทิพย์ ผมไม่ได้รักคุณแล้วออกไปจากชีวิตผมซะ ผมมีแฟนแล้ว ผมหมดรักคุณนานแล้วทิพย์”
“ไม่นะไอซ์ ฉันรักคุณ เรากลับมาเป็แบบเดิมได้ฉันไม่มีที่ไป ฉันท้อง” ทิพย์โผเข้ากอดไอซ์อีกครั้งที่กำลังเบิกตาโตใผลักเธอออกพลางบีบแขน โซลาห์อ้าปากค้างเซชนตู้
“เป็ไปไม่ได้คุณเลิกกับผมไป 1 ปีกว่า ไม่มีทางที่คุณจะท้องกับผม”
“งั้นคุณก็ดูใบแพทย์นี่ว่าฉันท้องจริงๆ ฉันท้องกับคุณ” ทิพย์ยื่นใบรับรองแพทย์ให้ไอซ์ที่ชะงักมองหน้าทิพย์ที่มองค้อนใส่โซลาห์
“หนึ่งปี คุณท้องแล้วกลับมาให้ผมรับผิดชอบ หึ โกหก! พอสักทีนั่นไม่ใช่ลูกผม” ไอซ์ปฏิเสธเสียงแข็งมองทิพย์อย่างไม่พอใจ โซลาห์ลอบกลืนน้ำลายมองทิพย์ที่ทำตาเศร้า
“ฉันรู้ว่ามันต้องเป็แบบนี้ ไอซ์คะ ทิพย์รักคุณนะ ให้ทิพย์อยู่กับคุณรอลูกเราเกิดแล้วไปตรวจดีเอ็นเอก็ได้นี่คะ”
1K
