เอวิน่าในตอนนี้รู้สึกเหนื่อยล้า เธอนั้นทำงานหามรุ่งหามค่ำก็เพื่อที่จะใช้หนี้ต่างๆ ทั้งค่าเช่าบ้าน และ ค่าเล่าเรียนของธีโอดอร์ เธอทำงานตอนเช้าเป็พนักงานออฟฟิศ ตกเย็นทำงานในร้านกาแฟ เธอเป็คนที่ขยันมากๆไม่เกี่ยงงาน แต่ทว่าระยะหลังๆมานี้ดูเหมือนจะมีค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้น จากเศรษฐกิจที่ตกต่ำ ข้าวของเครื่องใช้มีราคาที่แพงขึ้นมาก รายได้ที่เคยพอกับค่าใช้จ่าย ตอนนี้จึงไม่พอ
“อาทิตย์หน้าต้องจ่ายค่าเรียนพิเศษให้ธีโอ”
เอวิน่าได้แต่ถอนหายใจออกมา เธอในตอนนี้ได้นั่งรถโดยสารประจำทางกลับมาถึงที่บ้านเป็ที่เรียบร้อยแล้ว บ้านของเธอและธีโอดอร์อยู่ห่างออกมาจากตัวเมืองทำให้มีค่าเช่าที่ไม่แพงมาก เธอเดินมาถึงหน้าบ้านก็ทำการเปิดประตูเข้าไป
“หวังว่าธีโอจะทำความสะอาดห้องเก็บของเสร็จแล้วนะ เราจำเป็ต้องใช้ห้องนั้นในการหาเงินเพิ่มด้วย เราคงทำไม่ไหวหากในห้องนั้นมีพวกแมลงกับหนูอยู่”
แค่คิดก็สั่นสะท้าน เธอเดินเข้ามาในบ้านแล้วก็ทำการถอดชุดทำงานของเธอ เธอมองไปรอบๆบ้าน ไม่เห็นว่าธีโอจะอยู่ที่ไหน
“แปลกแหะ ป่านนี้น่าจะมานั่งดูหนังที่ห้องนั่งเล่นแล้วนิ”
เอวิน่าเดินไปหยิบแก้วน้ำและดื่มน้ำ
“หรือว่าจะยังอยู่ในห้องเก็บของ ไม่ น่าจะอยู่ในห้องเล่นเกมมากกว่า”
เอวิน่าเดินขึ้นไปชั้นสองของบ้าน ก่อนที่จะเคาะประตูห้องของธีโอดอร์
“ธีโอออกมาช่วยพี่เตรียมตัวทำอาหารหน่อย”
เอวิน่ามักจะให้ธีโอดอร์ช่วยเตรียมอาหาร แบบนี้เธอสามารถที่จะทำอาหารได้อย่างสะดวกยิ่งขึ้น เธอเคาะประตูห้องแล้วแต่สิ่งที่ตอบกลับนั้นคือความเงียบ
“หรือว่าจะแอบดูวีดีโออย่างว่าอยู่ หืม”
เอวิน่าทำการค่อยๆแอบเปิดประตู หวังจะทำให้เขาใเล่นๆ การดูหนังผู้ใหญ่สำหรับเด็กวัยที่ฮอร์โมนกำลังพุ่งพล่านอยู่นั้น เอวิน่าถือว่าเป็เื่ธรรมดา เธอนั้นเคยผ่าน่วัยนี้มาแล้ว เธอค่อยๆเปิดประตูห้องให้เบาที่สุดเพื่อแอบดูธีโอดอร์
และในขณะที่เธอกำลังค่อยๆเปิดประตูห้องของธีโอดอร์เพื่อจะแอบดูนั้น ก็มีอะไรบางอย่างมาสะกิดหลังของเธอ
“อ๊ะ!!!!”
เอวิน่าะโออกมาด้วยความใ เธอนั้นรีบมองไปข้างหลังพบว่าธีโอดอร์มองที่เธอด้วยความใปนสงสัย เขานั้นกำลังคิดว่าเธอจะร้องะโทำไม
“เอวิน่ามีอะไรหรือเปล่า ร้องจนผมใหมดเลย”
เอวิน่าถอนหายใจโล่งอก ก่อนที่จะเท้าเอวและพูดขึ้น
“ธีโอ ทำไมเข้ามาไม่ให้สุ่มให้เสียงแบบนี้ ถ้าฉันใหัวใจวายตายไปจะทำยังไง”
ได้ยินคำว่าตาย ธีโอดอร์มีสีหน้าที่ซีดขาว ดวงตาของเขาแสดงความหวาดกลัวออกมา
“ผะ ผะ ผมขอโทษ”
เอวิน่าเมื่อเห็นสีหน้าของธีโอดอร์ก็นึกขึ้นได้ว่าที่ตัวเองพูดไปนั้นอาจจะไปกระทบจิตใจส่วนที่อ่อนไหวที่สุดของเขา
ั้แ่เกิดเหตุการณ์อุบัติเหตุขึ้น สิ่งที่ธีโอดอร์กลัวที่สุดคือการเสียเอวิน่าไป เขานั้นยอมที่จะไม่อยู่กับเอวิน่าก็ได้ แต่ไม่ว่ายังไงขอให้เธอปลอดภัยไว้ก่อน
ก่อนที่ธีโอดอร์นั้นจะคิดมากไปกว่านั้น เอวิน่าก็ดึงเขาเข้ามากอดก่อนที่จะพูดขึ้น
“ไม่เป็ไรธีโอ ไม่เป็ไร ฉันจะไม่ไปไหนไม่ต้องกลัวนะ ไม่ต้องกลัว”
ธีโอดอร์รู้สึกผ่อนคลายขึ้นความกลัว(โฟเบีย) ของเขาค่อยๆหายไป ความกลัวที่จะสูญเสียคนที่รักของธีโอดอร์เข้าขั้นที่เรียกว่าเป็โรคทางจิตชนิดหนึ่งเลยก็ว่าได้ เขานั้นรักษาที่โรงพยาบาลมาหลายปีกว่าที่อาการนั้นจะลดน้อยลง
ธีโอดอร์หลังจากที่สงบลงแล้วก็ยิ้มกับเอวิน่า และพูดขึ้น
“เอวิน่ามาทางนี้ผมมีอะไรจะให้เอวิน่าดู”
ธีโอดอร์พาเอวิน่าไปยังห้องเก็บของ เขาอยากจะให้เธอดูว่าเขานั้นพยายามแค่ไหน และเมื่อเอวิน่ามาถึงยังห้องเก็บของเธอนั้นถึงกับรู้สึกแปลกใจ ห้องเก็บของนั้นสะอาดใหม่เอี่ยม เหมือนกับห้องนี้เพิ่งเคยถูกใช้งานครั้งแรกอย่างไงอย่างงั้น
“นี่ธีโอ ทำความสะอาดคนเดียวทั้งหมดเลยอย่างนั้นหรอ”
ธีโอดอร์ยิ้มด้วยความภาคภูมิใจก่อนที่จะพูดขึ้น
“ทั้งหมดผมทำเอง”
เอวิน่ายิ้มกลับให้กับธีโอดอร์ก่อนที่จะกอดเขาแน่น เพื่อเป็การขอบคุณที่ทำงานหนัก เธอหอมแก้มธีโอดอร์เบาๆหนึ่งที
“ขอบใจที่ช่วยฉันทำความสะอาดห้องเก็บของให้สะอาดขนาดนี้นะ”
ธีโอดอร์รู้สึกดีที่เธอนั้นชอบกับผลงานของเขา ที่เขาทำขนาดนี้เพราะอยากให้เธอนั้นมีความสุข
ภารกิจสำเร็จ
+10 ความสุข(เอวิน่า)
เอวิน่า [10/1000]
สถานะ:พี่สาวบุญธรรม
“สิบคะแนนเต็มหนึ่งพัน”
ธีโอดอร์มองไปที่ป้ายที่แสดงขึ้นมา เขาทำการเกาคางของเขา ดูเหมือนถ้าอยากให้เธอมีความสุขแบบสุข เขาจะต้องทำให้มันเต็มที่หนึ่งพัน
“เอาละเราจะทำให้เอวิน่ามีความสุขที่สุด คอยดูเถอะ แค่หนึ่งพันคะแนน แบบนี้ไม่ยากหรอก!”
เอวิน่าหลังจากนั้นก็ให้ธีโอดอร์ไปพักและเธอนั้นจะเตรียมอาหารโปรดให้กับเขา ธีโอดอร์ได้ยินแบบนั้นก็ปฏิเสธ
“ไม่ผมจะช่วยเอวิน่าทำอาหารด้วย”
เอวิน่าขยิบตาเล็กน้อย ทำไมธีโอดอร์วันนี้ถึงได้ขยันแบบนี้ เธอนั้นรู้สึกมีความสุขแบบแปลกๆ เธอเห็นว่าไม่น่าจะเป็อะไรจึงตกลง
ภารกิจ:ช่วยเอวิน่าทำอาหารเย็น
เอวิน่าเหนื่อยจากการกลับมาจากที่ทำงานของเธอแล้ว ช่วยทำให้เธอเหนื่อยน้อยลง
สำเร็จ:+10 ความสุข(เอวิน่า)
ล้มเหลว:-10 ความสุข(เอวิน่า)
6K
