บทที่ 43 – นิ้วดารา
เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวของผู้อาวุโส ดวงตาของ จ้าวเฟิง เป็นประกาย ชั้นสองของหอทักษะการต่อสู้แตกต่างจากชั้นแรก
ไม่มีสำเนาของทักษะจริงที่นี่ แต่พวกมันถูกแทนที่ด้วยหยก มีคำไม่กี่คำในหยกที่สรุปความสามารถของทักษะการต่อสู้และพวกเขาไม่ได้เจาะจงมากนัก ซึ่งหมายความว่าเป็นการยากที่จะแยกแยะว่าทักษะใดแข็งแกร่งหรืออ่อนแอ
จ่าวเฟิงไม่สามารถขโมยทักษะหนึ่งร้อยอย่างเช่นครั้งที่แล้ว แล้วค่อย ๆ ไล่ตามมันไป
ในฐานะที่เป็นผู้เฝ้าหอทักษะการต่อสู้ ผู้อาวุโสจ้าวรู้ดีถึงทักษะทั้งหมดเป็นอย่างดี สิ่งที่สำคัญกว่าคือผู้อาวุโส จ้าว ได้เห็นการต่อสู้ของเขาและเข้าใจว่าเขาขาดอะไร
“ที่นี่มีศิลปะการต่อสู้ระดับสูงสุดสามแห่งซึ่งเทียบได้กับเจ้า พวกมันคือ: [หมัดวายุพิศวง], [นิ้วแห่งดวงดาว] และ [ขาลอยฟ้า]” ผู้อาวุโส จ้าว หยิบป้ายหยกสามอันออกมา
พวกมันทั้งหมดเป็นทักษะเชิงรุก?
จ้าวเฟิง รู้สึกสงสัยเล็กน้อยเมื่อเขาได้ยินชื่อ
“ทักษะการรุกของเจ้าอยู่ในอันดับที่ต่ำเกินไป ดังนั้นศักยภาพของพวกมันจึงถูกจำกัด แต่เจ้าได้ฝึกฝนเทคนิค กำลแพงเหล็ก เป็นทักษะการป้องกัน ซึ่งไม่ห่างไกลจากทีกษะการต่อสู้อันดับสูงสุด หากเจ้าเคยพบอันดับศักดิ์สิทธิ์ [วิชากำแพงเงิน] มันคงสมบูรณ์แบบ” ผู้อาวุโสอธิบาย
ไม่แปลกใจเลยที่เขาเป็นปรมาจารย์การต่อสู้!
จ้าวเฟิง เห็นด้วยกับสิ่งที่ผู้อาวุโสพูด การป้องกันของเขาดีอยู่แล้ว ดังนั้นสิ่งเดียวที่เขาต้องการคือทักษะการรุก
“ทักษะอันดับสูงสุดทั้งสามนี้แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง: หมัดลมสะกดจิตมีคุณลักษณะของลมและใช้ทักษะเพื่อทะลวงผ่านพลัง เมื่อใช้กับทักษะการเคลื่อนไหวระดับสูง ความเสียหายจะเพิ่มเป็นสองเท่า นิ้วดารารวมพลังลมปรานไว้เป็นจุดเดียว และมันสามารถโจมตีทุกอย่างในระยะหนึ่ง หมัดวายุสามารถสร้างพายุหมุน โจมตีผู้คนจำนวนมาก และมันมีประสิทธิภาพอย่างมากต่อกลยุทธ์คลื่นมนุษย์... “ ผู้อาวุโส จ้าว อธิบายทักษะทั้งสามอย่างง่ายๆ
ย้าวเฟิง รู้สึกประทับใจกับทั้งสามทักษะ
เขาสามารถใช้พลังได้มากมายจากการฝึกฝนทักษะใดๆ ในสามทักษะนี้
“ในสามทักษะนี้อันไหนมีพลังมากที่สุด” จ้าวเฟิง ถามโดยตรง
แม้ว่าพวกมันจะอยู่ในอันดับสูงสุด แต่ก็ยังมีความแตกต่างระหว่างกัน
“ฮิฮิ จากสามทักษะนี้ นิ้วแห่งดวงดาวแข็งแกร่งที่สุด เข้าใกล้แม้กระทั่งทักษะการต่อสู้ศักดิ์สิทธิ์ มันยังดีกว่า นิ้วเมฆาสรรค์ ของ จ้าวหลินหลง แต่ปัญหาเดียวคือมันยากมากที่จะเรียนรู้ทักษะนี้และมีอันตรายเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย ผู้เฒ่า จ้าว ยิ้ม
“งั้นข้าจะเลือกอันนั้น” จ้าวเฟิง ไม่ลังเลเลย
เขาได้เห็น นิ้วเมฆาสรรค์ ของ จ้าวหลินหลง และมันทรงพลังมาก และทักษะ นิ้วดารา นี้แข็งแกร่งกว่า นิ้วเมฆาสวรนค์ หลังจากยืนยันว่าเขาต้องการเลือกทักษะนี้ ผู้อาวุโส จ้าว ไปและดึงสำเนาของ นิ้วดารา
จ้าวเฟิง รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อเขาได้รับหนังสือเล่มเก่า ในไม่ช้าเนื้อหาของ นิ้วดารา ก็เข้าสู่จิตใจของจ่าวเฟิง นิ้วดานา แบ่งออกเป็นหกระดับและข้อกำหนดขั้นต่ำคือระดับที่สี่ของเส้นทางการบ่มเพาะ ทักษะการใช้นิ้วนี้ควบรวมพลังปรานจนถึงขีดสุด เมื่อถึงระดับต่ำ มันสามารถยิงตรงผ่านบล็อกโลหะหนาสองนิ้วได้
เทคนิคการเสริมความแข็งแกร่งของร่างกายบางอย่างจะไร้ประโยชน์เมื่อเผชิญกับทักษะนี้ นอกจากนี้ ทักษะนี้สนใจเพียงพลังเท่านั้น ไม่มีอะไรอื่น
“ฮ่าฮ่าฮ่า นี่คือสิ่งที่ข้าต้องการ” จ้าวเฟิง รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง
“นิ้วดารามีข้อได้เปรียบอย่างมาก และแม้ว่าเจ้าจะยังไม่ถึงขั้นเจ็ด แต่ถึงขั้นสี่แล้ว เจ้าก็สามารถโจมตีทางอากาศได้” ผู้อาวุโส จ้าว ไม่สามารถหยุดชื่นชมทักษะนี้ได้
โจมตีทางอากาศ?
หัวใจของจ่าวเฟิงกระเพื่อม ทุกคนรู้ว่าเมื่อผู้ฝึกฝนมาถึงขั้นที่เจ็ดเท่านั้น ความแข็งแกร่งภายในของพวกเขาสามารถออกจากร่างกายและโจมตีผ่านอากาศได้
ท้ายที่สุดแล้ว ศักยภาพของ จ้าวเฟิง ก็ไม่ได้อ่อนแอไปกว่า จ้าวหลินหลง เลย
น่าเสียใจ เขาเป็นศิษย์สายรอง ในขณะที่จ้าวหลินหลงเป็นสายตรงและเป็นหัวหน้าลูกศิษย์ของนิกาย
แม้ว่า จ้าวเฟิง จะเอาชนะ จ้าวหลินหลง ในวันนั้น การปฏิบัติของเขาก็จะแตกต่างออกไป
“ผู้อาวุโส จ้าว ท่านบอกข้าได้ไหมว่ามีอะไรอยู่ในชั้นสาม? มันจะเป็นทักษะการต่อสู้ระดับศักดิ์สิทธิ์ในตำนานได้ไหม?” อัตราการหายใจของ จ้าวเฟิง เพิ่มขึ้น
ทักษะการต่อสู้ระดับศักดิ์สิทธิ์เป็นตำนาน หนึ่งสามารถเข้าถึงเส้นทางการบ่มเพาะศักดิ์สิทธิ์ได้โดยการฝึกฝนพวกเขา
“ฮ่าฮ่า เจ้าคิดว่าเมืองเล็กๆ อย่างเมืองขนนกตะวันจะมีทักษะการบ่มเพาะศักดิ์สิทธิ์ครบชุดหรือไม่?” ผู้อาวุโส จ้าว ส่ายหัว แต่พูดต่อ: “แต่ จ้าวหลินหลง มีโอกาสที่จะได้รับการเรียนรู้จากทักษะการบ่มเพาะศักดิ์สิทธิ์ที่แตกหัก”
จ้าวเฟิง ถอนหายใจยาว ในไม่ช้า จ้าวเฟิง ก็มอบ นิ้วดารา ตัวจริงคืนให้กับ ผู้อาวูโส
“เจ้าไม่ต้องการที่จะคัดลอกมัน?” ผู้อาวุโสกล่าวอย่างอยากรู้อยากเห็น
“ข้าจำได้แล้ว” จ้าวเฟิง ไม่ได้ตัดสินใจที่จะซ่อนเรื่องนี้
การไม่ลืมไม่ใช่เรื่องใหญ่ขนาดนั้น ผู้อาวุโส จ้าว รู้สึกประหลาดใจ แต่ความสุขในดวงตาของเขาลึกซึ้งยิ่งขึ้น ดูเหมือนว่า จ้าวเฟิง เป็นอัจฉริยะจริงๆ
จ้าวเฟิง ยังคงสามารถเลือกทักษะการต่อสู้ระดับสูงได้สองอย่างหลังจากเลือกทักษะระดับสูง ผู้อาวุโส จ้าว แนะนำทักษะการเคลื่อนไหวที่ชื่อว่า [ท่าเท้าล่องลอย]
“ทักษะนี้มีข่าวลือว่ามาจากต้นกำเนิดเดียวกันกับ เมฆาล่องลอย และเกือบจะเป็นทักษะการป้องกันตัวระดับสูง” เขาอธิบายแล้ว.
ทักษะนิ้วอันดับสูงสุดหนึ่งทักษะและทักษะการเคลื่อนไหวระดับสูงหนึ่งทักษะ
จ้าวเฟิงยังคงสามารถเลือกอีกหนึ่งทักษะได้ ครั้งนี้ เขาเลือก [เทคนิคไม้เหี่ยวเฉา]
วิชาไม้เหี่ยวเฉาคล้ายกับวิชาซ่อนอากาศ มันสามารถปกปิดออร่าและกลิ่นได้ ตามคำอธิบาย หากเทคนิค ไม่เหี่ยวเฉา ได้รับการฝึกฝนจนถึงระดับสูง ผู้ฝึกฝนสามารถเข้าสู่สถานะ 'แกล้งตาย' และหลบหนีการรับรู้ของศัตรู
“เจ้ามีสายตาที่ดี ทักษะนี้มีผลดีอย่างยิ่ง” ผู้เฒ่า จ้าว ยิ้ม
หลังจากเลือกทักษะของเขาแล้ว จ้าวเฟิงก็ขอบคุณผู้อาวุโสและจากไป
เติ้ง! เติ้ง! เติ้ง...
ในขณะนี้ เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากนอกหอทักษะ
มีทั้งหมดสามคนก้าวเข้าสู่ชั้นที่สอง คนแรกคือชายชราในชุดขาว คนที่สองเป็นชายวัยกลางคนที่สงบสุข และคนสุดท้ายคือชายหนุ่มในชุดทอง คนสุดท้ายคือ จ้าวหลินหลง
จ่าวเฟิงคำนับสองคนแรกทันที: “ผู้น้อยคำนับผู้อาวุโสและหัวหน้านิกาย”
จากนั้นเขาก็มองไปที่รุ่นเยาว์ที่สวมชุดสีทองและพูดอย่างยิ้มแย้ม: “ศิษย์พี่หลิงหลง”
“อืม” หัวหน้านิกายและผู้อาวุโสพยักหน้า
แต่จ้าวหลินหลงมองเขาเพียงห่างตาและเหินห่างโดยไม่พูดอะไรสักคำ สิ่งนี้ทำให้ จ้าวเฟิง อึดอัดและหงุดหงิดอย่างมาก
ท้ายที่สุดแล้ว จ้าวเฟิง เป็นอันดับสามในเหล่าสาวกภายใน และแม้ว่า จ้าวหลินหลง จะเป็นที่หนึ่ง แต่เขาก็ไม่สามารถเพิกเฉยต่อเขาได้
“หัวหน้านิกายและผู้อาวุโสอยู่ที่นี่ อาจจะเป็น...” จ้าวเฟิงเดา
ถ้าพวกเขาจะเข้าสู่ชั้นสอง ต้องใช้เพียงคนเดียวเท่านั้น ไม่ใช่ทั้งสองท่าน นั่นหมายความว่าทั้งสองกำลังส่ง จ้าวหหลินหลง ไปที่ชั้นสาม ดูเหมือนว่าสิ่งที่ผู้อาวุโสจ้าวพูดจะเป็นความจริง!
จ่าวเฟิงเริ่มโกรธ แต่ในไม่ช้าเขาก็ฟื้นตัวเมื่อเขาคิดถึงมิติในตาซ้ายของเขา
จ้าวเฟิง มุ่งตรงกลับบ้าน
ภายในห้อง เขาหลับตาและทักษะทั้งสามทักษะ นิ้วดารา, ท่าเท้าล่องลอย และ ไม้เหี่ยวเฉา ก็ผุดขึ้นมาในความคิดของเขา จ่าวเฟิงพยายามเรียนรู้กระบวนท่าเเท้าล่องลอยเป็นครั้งแรก และพบว่ารูปแบบคล้ายกับเมฆาล่องลอย
ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาก็มาถึงระดับเริ่มต้น!
กลางคืน.
จ้าวเฟิงรู้สึกประหลาดใจที่เมื่อเขาใช้วิชาลมหายใจข้ามเวหากับก้าวล่องลอย มันเร็วกว่าด้วยซ้ำ
ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เขามุ่งความสนใจไปที่ทักษะใหม่
ก้าวเล็กๆ น้อยๆ และวิชาไม้เหี่ยวเฉาต่างก็เป็นศิลปะการต่อสู้ระดับสูง และจ่าวเฟิงพบว่ามันเรียนรู้ได้ง่ายมาก ไม่ใช่แค่เพราะการตรัสรู้ที่เพิ่มขึ้นที่เขาได้รับจากตาซ้ายของเขา แต่เป็นเพราะเคล็ดวิชาล่องลอยล่องลอยและลมซ่อนเร้นเป็นรากฐานที่มั่นคงสำหรับทั้งคู่
โดยใช้เวลาเพียงสิบวัน จ้าวเฟิงก็ได้ฝึกฝนทักษะทั้งสองจนถึงระดับสูง
ต่อไปเขากำลังจะฝึกฝนทักษะที่สำคัญที่สุด นิ้วดารา! ทักษะการใช้นิ้วนี้เป็นศิลปะการป้องกันตัวระดับสูงสุดซึ่งยากที่จะฝึกฝน ในตอนนั้นแม้แต่ผู้อาวุโส จ้าว ก็ไม่สามารถฝึกฝนมันได้ทั้งหมด