เสียงนาฬิกาดิจิทัลบนโต๊ะหัวเตียงดังบอกเวลาตีสี่สิบห้า กรอันแสงสุดท้ายของค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความมืดมิดและบาปหนา กรนอนนิ่ง หันหลังให้กับคนทั้งสองที่กอดกันอยู่ตรงกลาง มิ้นต์ซบหน้าอกของพลอยไว้แน่นราวกับเป็ทารกที่เพิ่งถูกทิ้งขว้าง พลอยเองก็กอดลูกเลี้ยงสาวไว้อย่างภาคภูมิใจ
กลิ่นคาวของรักและเหงื่อยังคงอบอวลในอากาศเย็นๆ ของห้องแอร์ กรไม่กล้าแม้แต่จะหายใจเข้าลึกๆ เขารู้สึกเหมือนเป็เพียงเครื่องมือที่พลอยใช้จัดการกับความแค้นและความ้าของเธอเอง เขาเพิ่งทำลายความบริสุทธิ์สุดท้ายของคนที่เขารักที่สุด ด้วยความป่าเถื่อนที่ถูกขับเคลื่อนด้วยความอิจฉาริษยา
พลอยเริ่มขยับตัว เธอผละออกจากมิ้นต์อย่างช้าๆ ราวกับไม่อยากให้ของเล่นชิ้นโปรดของเธอตื่นขึ้น มิ้นต์ครางเบาๆ ด้วยความเสียดายเมื่อความอบอุ่นของพลอยจากไป
"กลับได้แล้ว กร" พลอยกระซิบเสียงต่ำ แววตาของเธอดุดันและเ็า แม้กระทั่งเมื่อเธอหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองขึ้นมาสวมใส่
กรลุกขึ้นนั่งอย่างเชื่องช้า ความอับอายกัดกินเขาทั้งตัว เขาไม่พูดอะไร ได้แต่พยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะคว้าเสื้อผ้าของตัวเองมาสวมใส่ทีละชิ้น การใส่กางเกงยีนส์ที่เปรอะเปื้อนคราบน้ำรักของตัวเองเป็สิ่งที่น่าสมเพชที่สุดในชีวิตเขา
ก่อนที่กรจะเดินถึงประตู พลอยก็จับข้อมือของเขาไว้ แววตาที่เขามองเห็นตอนนี้เต็มไปด้วยความอำมหิตที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าสวยงามของดาราดัง
"จำไว้... ว่าเธอเป็คนเริ่มต้นเกมนี้เอง และถ้าเื่นี้รั่วไหลไปถึงหูใครก็ตาม" พลอยโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูเขา "ฉันจะไม่รับประกันว่าชีวิตของเธอและชีวิตที่สมบูรณ์แบบของครอบครัวเธอจะยังคงอยู่"
กรตัวสั่น เขาดึงมือออกจากพลอยอย่างแรงแล้ววิ่งออกจากห้อง 407 ไปอย่างคนเสียสติ
เมื่อประตูถูกปิดลง พลอยถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เธอหันกลับมามองมิ้นต์ที่นอนตัวเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง มิ้นต์ลืมตาขึ้นมามองพลอยอย่างเลื่อนลอย ดวงตาของเธอบวมช้ำเล็กน้อยจากการถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรงเมื่อครู่
"มานี่สิคนดี" พลอยปีนขึ้นเตียงไปข้างๆ มิ้นต์ เธอจับแขนมิ้นต์แล้วดึงร่างบางเข้ามากอดอย่างอ่อนโยน ความอ่อนโยนที่คล้ายยาพิษ "อย่าคิดมากนะ... นี่คือสิ่งที่เธอ้ามาตลอดไม่ใช่เหรอ? การได้ปลดปล่อยตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ"
มิ้นต์ไม่ตอบ เธอฝังหน้าลงกับไหล่ของพลอยแล้วปล่อยให้น้ำตาแห่งความสับสนไหลริน การได้ทำลายขีดจำกัดทางศีลธรรมของตัวเองร่วมกับแม่เลี้ยง และลูกเลี้ยงของแม่เลี้ยง... มันเป็สิ่งที่ทั้งน่ารังเกียจและน่าหลงใหลอย่างประหลาด
พลอยรู้ว่าถึงเวลาต้องปลดปล่อยพันธนาการทางจิตใจให้ลูกเลี้ยงสาวคนนี้อย่างแท้จริง การร่วมรักแบบ 3P เมื่อครู่ เป็เพียงการทำลายกำแพงแรกเท่านั้น
"ตื่นเถิดนะที่รัก" พลอยจูบเบาๆ ที่หน้าผากของมิ้นต์ "ฉันต้องไปแล้ว... ต้องกลับไปรับบทบาท 'ภรรยาที่สมบูรณ์แบบ' ให้กับพ่อของเธอ แต่คืนนี้... เธอต้องมาหาฉันที่อพาร์ตเมนต์"
มิ้นต์เงยหน้าขึ้นอย่างตื่นตระหนก "อะไรนะคะ... ที่คอนโดของแม่เหรอ?"
"ใช่สิ" พลอยยิ้มเย็น "เราไม่สามารถมีเซ็กส์ที่ดุเดือดขนาดนี้ในห้องเช่าราคาถูกๆ ของเธอได้หรอก คืนนี้ฉันจะให้รางวัลเธอ... มาในชุดที่สวยที่สุดของเธอ ห้ามสายเด็ดขาด... เพราะคืนนี้ จะมีแค่เราสองคน"
คำว่า 'แค่เราสองคน' สร้างความรู้สึกโล่งใจอย่างแปลกประหลาดในใจของมิ้นต์
Scene Change: 19:30 น. | เพนต์เฮาส์หรู ย่านทองหล่อ
อากาศในเมืองกรุงยามค่ำคืนเต็มไปด้วยความชื้นแฉะของพายุฝนที่เพิ่งสงบลง มิ้นต์ยืนอยู่หน้าประตูเพนต์เฮาส์ที่หรูหราของพลอย ด้วยความรู้สึกประหม่าราวกับกำลังเดินเข้าสู่รังของราชินีงูพิษ เธอสวมชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำเรียบๆ ที่พลอยส่งข้อความมาสั่งให้ใส่
เมื่อประตูเปิดออก มิ้นต์สูดหายใจเข้าไป กลิ่นหอมของดอกมะลิและแอมเบอร์หรูหราลอยเข้าจมูกทันที แตกต่างจากกลิ่นอับของหอพักอย่างสิ้นเชิง พลอยอยู่ในชุดเสื้อคลุมผ้าไหมสีเขียวเข้ม มีเพียงผ้าผืนบางเบาปิดบังเรือนร่างที่มิ้นต์เพิ่งััเมื่อเช้ามืดนี้
"ช่างเป็เด็กดีจริงๆ ที่มาตามนัด" พลอยยิ้มเล็กน้อย พลอยเดินตรงเข้ามาโอบเอวมิ้นต์แล้วจูบที่แก้มอย่างดูดดื่ม การััครั้งนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกเป็เ้าของอย่างชัดเจน
"มาสิ... ฉันเตรียมที่สำหรับ 'เยียวยา' เธอไว้แล้ว"
พลอยนำมิ้นต์ไปยังส่วนของอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ติดกับระเบียงกระจกใส มองเห็นวิวไฟเมืองยามค่ำคืน พลอยโรยกลีบกุหลาบลงไปในอ่างน้ำอุ่นที่เต็มไปด้วยฟองสบู่นุ่มๆ
"ถอดเสื้อผ้าของเธอออก แล้วลงมาแช่น้ำสิ" พลอยสั่งด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แต่แฝงด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จ
มิ้นต์ยืนลังเลเล็กน้อย ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีพยายามต่อสู้กับความ้าทางกายที่พลอยปลุกขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง มิ้นต์ค่อยๆ ปลดซิปด้านข้างของชุดเดรสสีดำออก ปล่อยให้มันร่วงลงไปกองกับพื้น เผยให้เห็นเรือนร่างที่อ่อนช้อยและดูบอบช้ำเล็กน้อย
พลอยมองทุกอิริยาบถอย่างใจเย็น แววตาของเธอสแกนทุกสัดส่วนของมิ้นต์ ราวกับนักสะสมที่กำลังชื่นชมผลงานศิลปะชิ้นเอก
มิ้นต์ก้าวลงไปในอ่างน้ำอุ่นอย่างช้าๆ ความร้อนของน้ำบรรเทาความเ็ปที่ก้นกบของเธอได้เล็กน้อย
พลอยตามลงมานั่งตรงข้ามกับเธออย่างสง่างาม ในขณะที่ร่างกายเปียกปอน ผ้าไหมสีเขียวเข้มก็แนบชิดกับผิวของเธอ
"เธอเจ็บตรงไหนหรือเปล่า... เด็กดีของฉัน" พลอยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใยปลอมๆ แต่มันก็ทำให้มิ้นต์รู้สึกอบอุ่นอย่างแปลกประหลาด
"นิดหน่อยค่ะ" มิ้นต์ตอบเสียงแ่
พลอยเลื่อนตัวเข้ามาใกล้ เธอใช้มือที่นุ่มนวลจับไปที่ต้นขาด้านในของมิ้นต์เบาๆ ฟองสบู่สีขาวฟูฟ่องทำให้การััเป็ไปอย่างนุ่มนวลและชื้นแฉะ
"ฉันขอโทษนะที่ปล่อยให้กรเขาป่าเถื่อนกับเธอเมื่อเช้านี้" พลอยกระซิบใกล้ๆ "ฉันจะทำให้เธอรู้ว่าการถูกปลุกเร้าอย่างอ่อนโยนมันน่าพึงพอใจกว่าเป็ไหนๆ"
มือของพลอยเริ่มเคลื่อนไหวขึ้นไปเรื่อยๆ ตามความโค้งของต้นขา มิ้นต์เริ่มหายใจติดขัดเมื่อปลายนิ้วของพลอยัักับขอบชั้นในของเธอที่เปียกปอนด้วยน้ำจากอ่างอาบน้ำ
พลอยค่อยๆ ดึงกางเกงชั้นในผ้าลูกไม้สีดำออกจากสะโพกของมิ้นต์อย่างช้าๆ เธอทิ้งมันลงไปในอ่างที่เต็มไปด้วยฟองสบู่ ตอนนี้มิ้นต์เปลือยเปล่าอย่างสมบูรณ์ภายใต้แสงไฟสลัวๆ ของอพาร์ตเมนต์
"ดูสิ... เธอ้าฉันมากขนาดไหน" พลอยพูด พลางใช้ปลายนิ้วชี้ของเธอััไปที่กลีบกุหลาบที่เริ่มบวมช้ำจากการถูกใช้งานอย่างหนักเมื่อเช้า
มิ้นต์ซี๊ดซ๊าดออกมาเบาๆ ความเสียวซ่านที่มาอย่างเนิบนาบแต่ลึกซึ้ง มันแตกต่างจากความรุนแรงของกรโดยสิ้นเชิง
พลอยจ้องมองดวงตาที่พร่ามัวของมิ้นต์อย่างตั้งใจ เธอกดนิ้วเข้าไปตรงจุดที่อ่อนไหวที่สุดอย่างช้าๆ แล้วเริ่มคลึงเป็วงกลม มิ้นต์แอ่นสะโพกเล็กน้อยเพื่อรับััจากแม่เลี้ยงอย่างไม่รู้ตัว
"อื้อออ... แม่พลอย... มัน... อุ่นจัง" มิ้นต์ครางออกมา เสียงของเธอก้องอยู่ในห้องน้ำขนาดใหญ่
"ใช่สิ... นี่แหละคือการเยียวยา" พลอยกล่าวอย่างมีอำนาจ เธอดึงนิ้วออกมาแล้วใช้มือทั้งมือช้อนน้ำจากอ่างขึ้นมาลูบไล้ที่เนินเนื้อของมิ้นต์
จากนั้น พลอยโน้มตัวเข้าไปใกล้ เธอใช้ริมฝีปากของเธอจูบไปที่หน้าท้องแบนราบของมิ้นต์ มิ้นต์เกร็งตัวเมื่อลิ้นอุ่นๆ ของพลอยไล่ลงไปเรื่อยๆ จนถึงบริเวณที่บอบบางที่สุด พลอยเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อย แล้วค่อยๆ ส่วนที่กำลังบวมช้ำนั้นไว้ด้วยความอ่อนโยนที่แฝงด้วยความ้าอย่างล้นเหลือ
ซู้ดดดดดด
เสียงดูดกลืนดังขึ้นอย่างชัดเจนในความเงียบ มิ้นต์ยกมือขึ้นปิดปากด้วยความใและอับอาย แต่ร่างกายของเธอไม่สามารถหยุดการตอบสนองได้อีกต่อไป
ความรู้สึกของกลีบกุหลาบที่ถูกดูดดึงอย่างเชื่องช้า แต่แม่นยำ มันทำให้ร่างกายของมิ้นต์อ่อนระทวย เธอยกขาขึ้นเล็กน้อยเพื่อเปิดโอกาสให้พลอยสามารถเข้าถึงจุดที่ลึกและกระสันได้มากยิ่งขึ้น
พลอยใช้ลิ้นของเธอละเลียดและชอนไชไปในทิศทางที่มิ้นต์้าโดยที่เธอไม่จำเป็ต้องสั่ง ความเชี่ยวชาญของพลอยในด้านนี้ทำให้มิ้นต์ลืมความเ็ปและความรู้สึกผิดที่เคยมีไปจนหมดสิ้น
มิ้นต์ใช้มือทั้งสองข้างจับขอบอ่างไว้แน่น รูม่านตาของเธอขยายกว้าง ดวงตาเต็มไปด้วยม่านน้ำตาที่มาพร้อมกับความสุขสมที่เพิ่มขึ้น
"ไม่นะ... แม่... อ๊าาาาาาา!" มิ้นต์ครางเสียงสั่น เมื่อพลอยเร่งจังหวะการเลียให้เร็วและดุดันยิ่งขึ้นอย่างฉับพลัน
ร่างกายของมิ้นต์เริ่มกระตุกถี่ๆ อย่างบ้าคลั่ง น้ำรักใสๆ พุ่งกระฉูดออกมาผสมกับน้ำในอ่างอย่างควบคุมไม่ได้ พลอยยังคงดูดกลืนทุกหยดเอาไว้ราวกับเป็เครื่องดื่มวิเศษที่เธอรอคอยมานาน
เมื่อความตึงเครียดของร่างกายคลายลง มิ้นต์ก็หอบหายใจอย่างหนัก เธอทรุดตัวลงพิงขอบอ่างอย่างหมดแรง พลอยผละริมฝีปากออกมา เธอเงยหน้ามองมิ้นต์ด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยชัยชนะที่ได้มอบความสุขสมให้
"เป็อย่างไรบ้าง... หายเจ็บแล้วหรือยังคะ" พลอยถามอย่างอ่อนโยน พลางใช้มือเช็ดหยาดน้ำที่มุมปากออก
มิ้นต์พยักหน้าเล็กน้อยด้วยความอ่อนระโหยโรยแรง เธอไม่สามารถปฏิเสธได้ว่านี่คือความสุขที่สมบูรณ์แบบมากกว่าทุกครั้งที่เคยได้รับ
พลอยไม่ปล่อยให้มิ้นต์ได้พักผ่อนนานนัก เธอดึงร่างมิ้นต์ที่อ่อนปวกเปียกขึ้นมานั่งบนตักของเธอในอ่างอาบน้ำอย่างง่ายดาย
"ทีนี้... ถึงตาฉันบ้างแล้วสิ" พลอยกระซิบ มิ้นต์เงยหน้าขึ้นอย่างงงงวย
พลอยรั้งใบหน้าของมิ้นต์เข้ามาใกล้ แล้วมอบจูบที่ร้อนแรงและลึกซึ้งที่สุดเท่าที่เคยมีมาให้ลูกเลี้ยงสาวคนนี้ ริมฝีปากที่ถูกบดขยี้อย่างเร่าร้อน ทำให้มิ้นต์ต้องตอบรับด้วยความหิวกระหายที่ถูกพลอยปลุกขึ้นมาจนสุดขีด
มิ้นต์รู้สึกถึงความร้อนผ่าวของร่างกายที่ถูกคลอเคลียในน้ำอุ่น พลอยใช้นิ้วมือที่ชุ่มน้ำของเธอััไปตามส่วนต่างๆ ของร่างกายมิ้นต์อย่างชำนาญ มอบััที่ทำให้มิ้นต์ลืมสิ้นถึงความอัปยศอดสูของเมื่อเช้ามืดนี้ไปจนหมดสิ้น
ตอนนี้ ในกรงทองแห่งความสุขสมนี้ มีเพียงราชินีงูพิษที่กำลังสอนให้เหยื่อของเธอได้รู้จักกับความหมายที่แท้จริงของคำว่า 'ตัณหา'
ความสุขที่มาพร้อมกับความบาปมันช่างหอมหวานเหลือเกิน!
มิ้นต์จะจมดิ่งลงสู่ห้วงพิศวาสของแม่เลี้ยงได้ลึกขนาดไหน?
กดติดตามและคอมเมนต์เป็กำลังใจให้เพื่อที่จะได้ดำดิ่งลงไปในความสัมพันธ์อันเร่าร้อนนี้ต่อนะ!
ตอนหน้าจะพาไปเจอจุดหักเหที่คาดไม่ถึง!
7K
