ราชาไร้บัลลังก์

ระหว่างที่มิคาเอลและเหมยกำลังตกลงเรื่องราคาสมุนไพรอยู่นั้นทางด้านหอสมุนไพรของตระกูลขนนกตอนนี้ผู้ดูแลระดับสูงคนนั้นกำลังอยู่ในอารมณ์โมโหสุดขีดโอกาสที่มันจะได้ทะลวงขั้นอยู่ตรงหน้าแล้วแท้ๆแต่เป็นเพราะยาม2คนที่เฝ้าทางเข้าไว้ความหวังทุกอย่างจึงพังทลายลง
''เจ้า2คนมีอะไรจะแก้ตัวมั้ย เป็นไงชอบดูถูกและกดขี่ผู้อื่นนัก หึ เจ้ารู้มั้ยว่าสิ่งที่เด็กนั่นนำมามันมีค่าขนาดไหน''ผู้ดูแลระดับสูงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาขณะมองไปที่ยามทั้ง2ที่กำลังนั่งคุกเข่าอยู่
''ขะ ข้า...''ยามทั้ง2คนไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ พวกมันได้แต่อ้ำๆอึ้งๆ จนในที่สุดผู้ดูแลระดับสูงก็ทนไม่ไหวจึงได้ต่อยหมัดออกไป2ครั้งด้วยพลัง20ชั้นบรรยากาศยามทั้ง2คนนั้นกลายเป็นละอองเลือดภายในพริบตา
''ในเมื่อซื้อไม่ได้ ก็คงต้องไปถามข้อมูลจากเด็กนั่นว่าไปเจอที่ไหน''ผู้ดูแลระดับสูงพูดออกมาก่อนจะหายไปที่ต้องไปเค้นข้อมูลกับมิคาเอลเพราะมันไม่สามารถไปปล้นหอสมุนไพรของตระกูลชาวบ้านได้เพราะขุมกำลังทั้ง2ตระกูลนั้นก็พอๆกัน
กลับมาทางด้านมิคาเอลหลังตกลงขายสมุนไพรไปเรียบร้อยแล้ว
''เรื่องที่ข้าจะให้พี่สาวเหมยช่วยคือข้าต้องการเม็ดยาละลายกระดูกและสมุนไพรที่ช่วยฟื้นฟูกระดูกพี่สาวเหมยพอจะหาให้ข้าได้หรือไม่''มิคาเอลค่อนข้างคาดหวังกับคำตอบของเหมย
''อืมเม็ดยาแบบนั้นที่นี่มีเพียงเม็ดเดียวเท่านั้นส่วนสมุนไพรฟื้นฟูกระดูกนั้นในเมืองนี้ไม่มีเลยแล้วอีกเรื่องนึงล่ะต้องการให้พี่สาวช่วยอะไร''
''ช่วยซื้อชุดให้ข้าทีแล้วก็ซื้อชุดขนาดเท่าตัวข้าแต่เป็นของผู้หญิงด้วย อย่างละ เอ่อ..ซัก5ชุด''เหมยได้ยินก็พยายามกลั้นหัวเราะ เพราะตอนมิคาเอลพูดออกมาหน้าของมิคาเอลนั้นแดงจัด
''ชุดผู้หญิงน้องชายจะซื้อไปทำอะไร ระ หรือว่า น้องชายจะเป็น...''มิคาเอลคิ้วกระตุกก่อนจะพูดตัดบททิ้ง
''ข้าซื้อไปให้คนรักของข้าพี่สาวเหมยอย่าได้เข้าใจผิด''
''ได้ รออยู่นี่แล้วกันข้าจะไปหาของที่ต้องการมาให้''พูดจบเหมยก็ได้เดินออกจากห้องไปมิคาเอลเองก็นั่งรออยู่ซักพักแต่แล้วมันก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อมันใช้พลังของมันกระจายออกไปรอบทิศทางด้วยการควบคุมพลังที่ระเอียดอ่อนของมิคาเอลมันจึงสามารถจับได้ว่ามีคนแอบจับตาดูมันอยู่
''แม่งเถอะ ตระกูลขนนกอีกแล้ว''คนที่จับตาดูอยู่นั้นคือผู้ดูแลระดับสูงของหอสมุนไพรของตระกูลขนนกการถูกจับตาดูแบบนี้ค่อนข้างน่ารำคาญสำหรับมิคาเอล แต่ตอนนี้มันต้องรอของที่ต้องการก่อนจึงจะจากไปได้
''น้องชายข้าได้ของทั้งหมดที่ต้องการมาแล้ว มารับไปสิ แต่นะข้าจะไม่เก็บเงินหรอกเพราะพี่สาวที่น่ารักคนนี้อยากได้เจ้าเป็นน้องชาย มาเป็นน้องชายของข้าเอามั้ย''มิคาเอลที่กำลังจะยื่นมือไปรับสิ่งของกลับต้องชะงักทันทีเมื่อได้ยินเหมยพูดและได้แต่คิดในใจว่า'อะไรกันผู้หญิงคนนี้มีอะไรผิดปกติหรือเปล่าทำไมถึงอยากได้ข้าเป็นน้องชาย''
''เอิ่ม มันคงจะไม่ดีหรอกพี่สาวเหมยข้ากลัวคนในตระกูลท่านจะไม่ชอบข้าเอาน่ะสิ''มิคาเอลไม่มีทางเลือกนอกจากหาข้อแก้ตัวและปฎิเสธไปแต่เหมยเองกลับไม่ลดละความพยายาม
''ไม่เป็นไรพี่สาวคนนี้จะไปพูดกับคนในตระกูลเอง ฮิ ฮิ''มิคาเอลนิ่งเงียบไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรต่อจากนั้นจึงได้รับของมาและเดินออกมาจากหอสมุนไพรไประหว่างทางที่กำลังจะกลับมิคาเอลระมัดระวังตัวอยู่ตลอดเวลา และอยู่ๆก็ได้ไปสะดุดตาเข้ากับกระดูกรูปทรงแปลกปละหลาดที่มีขนาดเท่ากำปั้น หลังเดินเข้าไปดูใกล้ๆมิคาเอลถึงกับเก็บอาการเอาไว้ไม่อยู่
''ท่านป้ากระดูกชิ้นนี้ขายเท่าไหร่''มิคาเอลถามป้าเจ้าของร้านที่กำลังนั่งหลับอยู่ ป้าคนนั้นเมื่อได้ยินเสียงก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมาพร้อมกับร้อยยิ้มก่อนจะตอบคำถามของมิคาเอล
''1,000เหรียญทอง''ป้าคนนั้นตอบมาเพียงสั้นๆเท่านั้น มิคาเอลที่ได้ยินราคาก็ยิ้มขึ้นด้วยความสุขทันที
''ข้าตกลงซื้อท่านป้า''แต่เมื่อมิคาเอลยื่นเงินไปให้ ป้าคนนั้นกลับไม่รับและพูดขึ้น
''ข้าเปลี่ยนใจแล้ว10,000เหรียญทองแล้วข้าจะขาย''มิคาเอลได้ฟังก็ขมวดคิ้วก่อนจะเพิ่มเงินเข้าไปอีก
''ไม่ใช้สิข้าบอกว่า100,000เหรียญทอง''มิคาเอลถึงกับมีรอยยิ้มที่บิดเบี้ยวหลังจากได้ยินคำนี้ก่อนจะตัดสินใจพูดบางอย่าง
''ตอนนี้ข้าไม่มีเงิน ท่านป้าช่วยเก็บไว้ให้ข้าได้มั้ยข้าสัญญาว่าจะกลับมาซื้อไม่ว่าราคาจะเท่าไหร่ก็ตาม''ป้าคนนั้นจ้องมองไปที่มิคาเอลอย่างจริงจังและอ้าปากเพื่อจะพูดบางอย่างแต่กลับถูกชายหนุ่มบางคนขัด
''เฮ้ เด็กน้อยเจ้าอย่าไปโดนยายแก่นี่หลอกเลย ข้าเห็นยายแก่นี่ขายกระดูกบ้าๆนั่นมา4ปีแล้วไม่เพียงเท่านั้นนะกระดูกชิ้นนั้นทั้งพ่อ ทั้งลุงของข้าต่างก็เคยเห็นเพียงแค่คนขายไม่ใช่คนเดียวกัน''แต่มิคาเอลกลับไม่ได้สนใจชายคนนั้นพร้อมกับถามป้าคนนั้นอีกครั้ง
''ตกลงมั้ยท่านป้า ข้าอยากได้มันจริงๆ''
''ก็ได้ในเมื่อเจ้าอยากได้ขนาดนั้น แต่ข้าจะไม่ขายหรอกข้าจะยกให้เจ้าฟรีๆ''พูดจบป้าคนนั้นก็ยื่นกระดูกให้มิคาเอลเองก็รับไว้และนำเงินทั้งหมดวางไว้หน้าป้าคนนั้น
''ข้าไม่อาจรับไว้ฟรีๆได้ นี่เป็นเงินทั้งหมดของข้าที่มีอยู่ หากข้ามีเพิ่มข้าจะนำมาให้ท่านอีก''พูดจบมิคาเอลก็เดินจากไป ส่วนชายคนที่พูดก่อนหน้านั้นได้แต่อ้าปากค้างในความโง่ของมิคาเอลมิคาเอลหลังซื้อกระดูกนั้นอันมาแล้วก็รีบเดินลัดเลาะไปในเมืองจนเจอที่ที่มีคนพลุกพล่านมันจึงได้เดินเข้าไปท่ามกลางคนเหล่านั้นและทำการปกปิดพลังและกลิ่นอายทันทีระหว่างทางกลับมิคาเอลได้บ่นพึมพัมมาตลอดทางด้วยความดีใจ
''นี่จะเรียกว่าอะไรดี ใครจะไปคิดว่าข้าจะได้แก่นกระดูกมังกรโบราณมาครอบครอง''มังกรโบราณนับตั้งแต่อดีตนั้นมีเพียงตัวเดียวและมังกรตัวนั้นก็ได้ถูกพวกมิคาเอลในสมัยก่อนลุมจัดการการต่อสู้กินเวลาถึง3เดือนก่อนที่มังกรโบราณจะระเบิดตัวเองแหลกสลายไปโดยทุกคนหาแก่นกระดูกไม่พบในตอนนั้นมิคาเอลผิดหวังถึงขีดสุดเพราะต้องการแก่นกระดูกอันนี้มาก ถึงขนาดขังตัวเองเอาไว้ในที่มืดอยู่10ปี ไม่ออกไปไหนไม่คุยกับใคร แต่ตอนนี้กลับได้มาครอบครองง่ายๆ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่12:แก่นกระดูกมังกรโบราณ

นิยายแนะนำ

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่12:แก่นกระดูกมังกรโบราณ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้