[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

“ เราได้มันมาแล้ว ”

ของเหลวสีเหลืองทองภายในหลอดบรรจุขนาดเท่าหัวแม่มือเปล่งแสงสว่างท่ามกลางสายตาของนักวิจัยจำนวนมาก มันคือสสารที่ได้จากการสกัดไขสันหลังของซอมบี้ด้วยวิธีพิเศษเพื่อให้ได้มันมาครอง ความสามารถของเหลวสีทองทำให้ผู้ที่รับเข้าไปไม่มีอาการป่วยอีกต่อไป แม้จะเป็นโรคร้ายแรงอย่างเช่น โรคมะเร็ง ก็สามารถหายได้หลังจากรับสารตัวนี้เข้าไป นอกจากนั้นแล้วมันยังช่วยพัฒนาร่างกายของผู้ที่รับเข้าไปให้มีสมรรถนะไม่ต่างจากนักกีฬาทีมชาติ

หัวหน้าแผนกวิจัยของเหลวจากดาวตกหลังจากเห็นผลลัพธ์แรกที่ได้จากการปล่อยเชื้อไวรัสเข้าสู่เมืองมันจึงยิ้มหน้าบาน มันจึงบอกให้คนของมันวิจัยเชื้อต่อไป หลังจากมีสิ่งที่น่าสนใจปรากฎขึ้นมาเรื่อยๆจากการวิวัฒนาการของเชื้อไวรัสที่อยู่ภายในร่างของตัวทดลองที่จับมา

“ ด็อกเตอร์ คุณเห็นสิ่งนี้ไหม มันคือก้าวแรกของมนุษยชาติที่จะเอาชนะทุกอย่าง ต่อจากนี้จะไม่มีใครป่วยอีกต่อไป ทุกคนจะแข็งแรงไม่ต่างจากนักกีฬาทีมชาติ ยังมีเชื้อไวรัสอีกจำนวนมากที่เกิดภายในพื้นที่ทดลอง หากเราวิจัยมันต่อไปเรื่อยๆ คงมียอดมนุษย์เกิดขึ้นมาได้แน่นอน ”

ด็อกเตอร์ที่ตกอยู่ภายใต้การจับกุมมองไปยังชายสวมกาวน์สีขาวเดินเข้ามาในห้องทดลองของเขา จากเดิมเขาถูกขังเอาไว้ในห้องมืดมิด แต่เมื่ออีกฝ่ายต้องการความสามารถของเขาจึงเปลี่ยนที่คุมขังให้เป็นห้องทดลอง เขาจึงทำอะไรไม่ได้นอกจากช่วยนักวิจัยกลุ่มนี้ทดลองเชื้อไวรัส เพื่อให้มีโอกาสเข้าใกล้ความสำเร็จมากที่สุด ไม่อย่างนั้นอาจจะเกิดสิ่งที่น่ากลัวขึ้น หากเขาไม่เข้าร่วมในการทดลองนี้

 “ อย่าพึ่งดีใจไป สิ่งที่เราทำได้แค่ไล่ตามเชื้อไวรัสเท่านั้น อย่าลืมว่าด้านนอกมีสภาพแวดล้อมที่ต่างกันกับภายในฐานวิจัยแห่งนี้ เราไม่รู้เลยว่าตอนนี้เชื้อไวรัสพวกนั้นมันพัฒนาไปถึงไหนแล้ว ”

“ เอาน่าด็อกเตอร์ คุณไม่ต้องกังวลไป สุดท้ายเชื้อไวรัสมันก็จะเข้าสู่ช่วงชะลอตัวหลังจากปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมทั้งหมดได้แล้ว เดี๋ยวเราก็ไล่ตามพวกมันทัน ”

“ แกคิดว่ามันจะเป็นแบบนั้นจริงๆเหรอ แกคิดว่าเชื้อไวรัสตัวนี้มันเหมือนเชื้อไวรัสโรคระบาดที่มีอยู่บนโลกหรือไง แค่คิดว่ารอ 4 - 5 ปีเชื้อก็จะอ่อนแอสุดท้ายมนุษย์ก็จะสร้างภูมิคุ้มกันขึ้นมาต่อสู้กับมันได้งั้นเหรอ  ความคิดของแกมันผิดไปตั้งแต่ต้นแล้ว สิ่งๆนี้มาจากอวกาศ มันไม่มีทางหยุดวิวัฒนาการ ต่อให้มันจะวิวัฒนาการช้าลงไปก็ตาม มันจะพยายามปรับตัวให้ตนเองแข็งแกร่งขึ้นได้เรื่อยๆ สุดท้ายจะไม่มีใครเอามันอยู่ ”

“ อย่าห่วงไปเลยด็อกเตอร์ ในช่วงที่มันชะลอเราก็แค่ต้องเร่งให้เร็วขึ้น เอาล่ะคนของผมน่าจะกลับมาจากเมือง X แล้ว เดี๋ยวเราจะได้รู้กันว่าพวกเขาจะนำอะไรกลับมาในครั้งนี้ นั่นไง พูดจบพวกเขาก็มาเลย เอาล่ะ คุณไปกับผมไหม ไปดูกันว่าซอมบี้ที่นำมาจะเป็นซอมบี้อะไร ”

ชายในชุดกาวน์เดินมาปลดกุญแจข้อเท้าให้กับด็อกเตอร์แล้วเชิญอีกฝ่ายให้ออกไปจากห้องทดลองเพื่อดูว่าสิ่งที่นำกลับมาในครั้งนี้คือตัวอะไร หลังจากที่ทั้งสองเดินมาถึงห้องแห่งหนึ่งล้อมเอาไว้ด้วยกระจกป้องกันกระสุน ทั้งสองก็ได้มองจ้องไปยังเฮลิคอปเตอร์กลุ่มหนึ่งกำลังนำร่างสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดขนาดสูง 3 เมตรลงสู่พื้นดิน โดยมีทหารหลายร้อยนายถืออาวุธรอรับอยู่ด้านล่าง

“ ดูนั่นสิ ดูขนาดของมันสิด็อกเตอร์ หนูที่เคยมีขนาดตัวเท่ากำปั้นมันกลับเพิ่มขนาดได้ไม่ต่างจากรถยนต์คันหนึ่ง หากเราวิจัยมันสำเร็จมนุษย์จะต้องแข็งแกร่งกว่านี้แน่นอน ”

ด็อกเตอร์มองไปยังหนูยักษ์ ตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยร่องรอยการถูกหัวรบยิงถล่ม คาดว่าการจับมันจะต้องใช้หัวรบไปหลายสิบลูกเพื่อนำตัวมันมาที่นี่ ในระหว่างมองดูการลำเลียงหนูยักษ์ลงจากเฮลิคอปเตอร์นี้เอง หัวหน้าแผนกวิจัยก็ได้รับการติดต่อจากกลุ่มคนที่ส่งไปจับซอมบี้กลับมา

“ ว่ามา ”

“ หัวหน้าครับ มีทหารตายไปทั้งหมด 102 คน ”

“ ทำไมตายเยอะขนาดนี้ ” หัวหน้าแผนกวิจัยขมวดคิ้วเข้าชนกัน สิ่งแรกที่มันทำสำเร็จคือการสกัดเชื้อไวรัสที่ทำให้มนุษย์รวมเข้ากับเชื้อไวรัสที่แพร่ในเมือง X ได้ ทหารที่ส่งไปจึงมีภูมิคุ้มกันกับเชื้อที่กำลังแพร่กระจายในอากาศ

เดิมทีจะมีเพียงมนุษย์ไม่กี่คนที่รวมเข้ากับเชื้อไวรัสได้จนไม่ต้องกลายเป็นซอมบี้ ความสำเร็จแรกของฐานวิจัยแห่งนี้คือการสร้างยาตัวหนึ่งที่ทำให้มนุษย์สามารถรับเชื้อจากไวรัสได้โดยที่ไม่ตกตายกลายเป็นซอมบี้  ซึ่งการอยู่ร่วมกับเชื้อไวรัสได้นี้เอง ทำให้คนที่อยู่รอดเห็นบางอย่างที่ต่างออกไปนั่นคืออัตราการวิวัฒนาการและอัตราการติดเชื้อ

จากค่าสถานะทั้ง 2 อย่างที่เพิ่มขึ้นมาหลังจากรับเชื้อ ทำให้นักวิจัยตั้งคำถามมากมายและมีนักวิจัยบางกลุ่มอยากรู้ว่าพวกเขาจะสามารถเปลี่ยนแปลงเกี่ยวกับการวิวัฒนาการได้หรือไม่ จึงเกิดเป็นงานวิจัยหลากหลายอย่างเพื่อหาวิธีที่จะทำให้มนุษย์แข็งแกร่งเหมือนซอมบี้ 

อย่างไรก็ตามยังไม่มีวิธีการทดลองใดเลยที่เปิดทางให้พวกเขาเห็นถึงวิธีการเข้าแทรกแซงการวิวัฒนาการเหล่านั้น ทางฐานวิจัยจึงทำได้แค่ส่งทหารที่รับเชื้อไปฆ่าซอมบี้เพื่อบันทึกเกี่ยวกับการวิวัฒนาการ

“ สาเหตุเป็นเพราะว่าเราถูกซอมบี้ระดับ 4 โจมตีครับ ”

ปฎิบัติการเก็บตัวอย่างทดลองกลับฐาน เกิดขึ้นทางฝั่งทิศใต้ของเมือง X เพราะไม่สามารถเข้าไปยังใจกลางเมืองได้ นอกจากนั้นแล้วใจกลางเมือง X มีการวิวัฒนาการที่เร็วเกินไปจนเครื่องมือไม่เพียงพอจะจับมันกลับมา จึงต้องรอให้ทหารวิวัฒนาการจนแข็งแกร่งเพื่อจับซอมบี้เหล่านั้น

 ภารกิจในครั้งนี้จึงเป็นแค่การจับซอมบี้ระดับ 3 กลับมา เพียงแต่ว่าทหารกลับเจอกับซอมบี้ระดับ 4 จึงทำให้พวกเขาเสียคนไปเป็นจำนวนมาก

“ แล้วตัวนี้ระดับไหน ”

“ ระดับ 4 ครับ หลังจากเราใช้หัวรบออกไป ซอมบี้ระดับ 3 ที่เป็นเป้าหมายถูกสังหารในทันที เหลือแค่ระดับ 4 เราจึงนำมันกลับมาแทน ”

บนใบหน้าของหัวหน้าแผนกวิจัยปรากฎความตื่นเต้น เมื่อรู้ว่าหนูท่อตัวใหญ่เป็นระดับ 4   ในขณะที่การสื่อสารจบลงไปนี้เอง ทุกสายตาก็ได้จับจ้องมองไปยังซอมบี้ระดับ 4 ที่ค่อยๆถูกวางร่างแนบลงไปกับพื้นดิน โดยมีทหารอีกหลายคนใช้ไนโตรเจนฉีดเข้าสู่ร่างของมันเพื่อไม่ให้ขยับเคลื่อนไหวได้

“ พอ! ดึงเชือกขึ้นไปได้เลย ”

 ทหารให้สัญญาณเฮลิคอปเตอร์ปลดเชือกออกจากร่างของซอมบี้ ไม่มีสิ่งใดที่ต้องยกอีกต่อไปแล้ว หลังจากที่เฮลิคอปเตอร์บินจากไปทหารอีกจำนวนหนึ่งก็ได้วิ่งเข้าไปใกล้ร่างซอมบี้แล้วใช้ไนโตรเจนพ่นร่างของมันเพื่อหยุดไม่ให้อีกฝ่ายเคลื่อนไหวได้ ในขณะที่ทั่วทั้งร่างของซอมบี้หนูค่อยๆกลายเป็นน้ำแข็งช้าๆ หัวหน้าแผนกเห็นว่าไม่มีสิ่งใดน่าเป็นห่วง เขาจึงชวนด็อกเตอร์ไปรอยังห้องที่จะนำร่างซอมบี้เก็บเข้าไป แต่แล้วเขากลับได้ยินเสียงร้องตะโกนของเหล่าทหารดังมาจากด้านนอกจึงหันกลับไปมองดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับซอมบี้

จี๊ด!

ร่างถูกแช่แข็งลุกขึ้นยืนด้วยเท้าทั้งสองข้าง เท้าหน้าของมันค่อยๆมีมัดกล้ามปูดโปนขยายใหญ่ก่อนจะเปลี่ยนสภาพจนดูราวกับแขน ทันใดนั้นเล็บบริเวณมือของมันก็เริ่มเปลี่ยนไปเป็นสีแดงปลดปล่อยไอร้อนออกมา ส่งผลให้น้ำแข็งที่อยู่บนร่างค่อยๆสลายหายไป

หัวหน้าแผนกที่เห็นว่าซอมบี้มันวิวัฒนาการขึ้นไปอีกระดับถึงขั้นตกใจ รีบสั่งการให้ทหารจัดการมันทันที ไม่จำเป็นที่พวกเขาจะต้องเก็บพวกมันเอาไว้อีกเพราะอันตรายเกินไป

หว๋อ!

เสียงไซเรนแจ้งเตือนดังไปทั่วฐาน ป้อมปืนเต็มไปด้วยหัวรบเล็งไปยังหนูท่อที่กำลังผลัดขนของมันใหม่  ขนดูแข็งกระด้างที่หลุดออกไปถูกแทนที่ด้วยขนแหลมคมราวกับเม่น ทันใดนั้นเองหัวรบจำนวน 10 ลูกก็ถูกยิงออกไปพร้อมๆกัน ทำให้พื้นที่ที่หนูท่อยืนอยู่นั้นเกิดระเบิดสร้างแรงสั่นไปทั่วฐาน

จี๊ด!

เสียงร้องของหนูยังคงเด่นชัด หัวรบชุดต่อไปจึงถูกส่งเข้าไปอีกระลอก เพียงแต่ว่าหนูท่อกลับวิ่งออกจากตำแหน่งที่มันยืน ทำให้การใช้หัวรบถูกจำกัด ถ้าไม่ระวังจะทำให้เกิดความเสียหายกับฐานมากเกินไป

“ ส่งทหารออกไปจัดการมัน ไม่ต้องจับเป็น จับตายสถานเดียว ”

หัวหน้าแผนกวิจัยสั่งการให้ทหารภายในฐานจัดการกับมัน แต่สิ่งที่เห็นทำให้เขาเกิดความรู้สึกหวาดหวั่น กระสุนที่ผลิตขึ้นมาสำหรับรับมือซอมบี้ระดับ 2 และซอมบี้ระดับ 3 ไม่สามารถทะลวงเข้าไปในเนื้อหนังของซอมบี้ระดับ 5 ได้ ต่อให้หัวรบจะยิงเปิดทางให้ในช่วงแรกก็ตาม บนร่างกายที่ปกคลุมด้วยขนหนากลับต้านทานหัวรบได้ จากภาพที่เห็นสร้างความตกใจให้กับหัวหน้าแผนกไม่น้อย

“ ส่งทหารทั้งหมดไปฆ่ามัน มีอะไรใช้ได้ให้นำออกมาใช้งานเดี๋ยวนี้! ”

ทหารทั่วทั้งฐานวิ่งมารวมตัวกันในจุดที่นำซอมบี้ลงจอด นักวิจัยที่กำลังทำการทดลองเกี่ยวกับการสร้างสารพิษที่เป็นอันตรายต่อซอมบี้พยายามค้นหาตัวยาที่ใกล้เคียงกับสารพิษที่น่าจะมีผลกับซอมบี้ที่กำลังไล่ทำลายสิ่งก่อสร้างภายในฐาน

ท่ามกลางการกรีดร้องของซอมบี้หนูท่อยักษ์ ทหารนายหนึ่งที่ใช้ปืนต่อต้านรถถังก็ได้ร้องตะโกนเสียงดัง หลังจากเขาเจอจุดอ่อนของมันบริเวณดวงตา ผิวหนังตามเนื้อตัวของมันสามารถดูดซับแรงระเบิดเอาไว้ได้ วิธีเดียวที่จะฆ่ามันได้จึงเป็นการเล็งไปที่ดวงตา เพียงแต่ว่าซอมบี้กลับไม่ได้ยืนนิ่งให้ยิงจุดอ่อนของมัน การจะยิงดวงตาได้นั้นกลายเป็นเรื่องยากหลังจากมันเสียดวงตาไปข้างให้กับปืนไรเฟิล

 ทันใดนั้นขนทั่วร่างของซอมบี้ก็เริ่มเปล่งแสงสีแดงร้อน ก่อนที่มันจะยิงขนบนร่างออกไปทุกทิศทาง สิ่งใดก็ตามที่อยู่ในระยะพุ่งของขนล้วนถูกทะลวงผ่าน ทหารจำนวนมากที่พยายามเข้ามระงับเหตุต่างตกตายจำนวนมาก เมื่อหัวหน้าแผนกวิจัยเห็นเช่นนั้นเขาถึงขั้นเบิกตากว้าง เนื่องจากห้องที่ตนเองอยู่ยังถูกหนามแหลมบนแผ่นหลังของหนูท่อทะลวงเข้ามา

“ ยิง ยิงหัวรบทั้งหมดใส่มันเลย! ”

ความกลัวปรากฎขึ้นภายในใจ หากไม่รีบจัดการมันฐานแห่งนี้จะต้องถูกทำลายอย่างแน่นอน แต่ทว่าหนูท่อกลับเรียนรู้ว่าสิ่งใดอันตรายต่อตัวของมัน หลังจากสลัดขนออกไปหนึ่งครั้งมันก็ได้สร้างขนขึ้นมาใหม่ก่อนจะสลัดขนอีกครั้งหนึ่งทำให้ทุกอย่างในรัศมี 200 เมตรถูกทะลวงเป็นรูพรุน แท่นยิงหัวรบที่ใกล้ล้วนแล้วใช้งานไม่ได้ หลังจากที่มันทำลายสิ่งที่สร้างความเสียหายให้ได้แล้วจึงกระโจนเข้าไปในตึกหลังหนึ่งก่อนจะไล่ทำลายทุกอย่าง

“ เอาไม่อยู่แล้ว ”

ด็อกเตอร์พูดด้วยท่าทางไม่ทุกข์ร้อนแต่อย่างใด ภาพที่เขามองเห็นน่ากลัวเป็นอย่างมาก ทว่าเขาก็เตรียมใจเอาไว้แล้วกับการวิวัฒนาการของสิ่งที่รับเชื้อไวรัสเข้าไป หากวันนี้เขาตาย สิ่งที่เห็นตรงหน้าก็นับว่าเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นไม่น้อย

หัวหน้าแผนกที่ได้รับการติดต่อเข้ามามากมายจากหลากหลายแผนกที่ถูกซอมบี้วิ่งเข้าไปทำลาย มันที่ไม่รู้ว่าจะรับมืออย่างไรจึงกัดฟันก่อนจะสั่งให้คนเตรียมเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวเดินทางออกจากที่นี่ ในระหว่างนี้เองมันไม่ลืมเดินไปเก็บงานวิจัยทั้งหมดที่สำเร็จไปด้วย เพื่อไปเริ่มต้นใหม่

“ ด็อกเตอร์ คุณต้องมากับผม ”

“ แกจะทิ้งพวกเขางั้นเหรอ ”

“ ใช่ ตัวใครตัวมัน มีหลายวิธีที่จะหนี เราจะใช้เฮลิคอปเตอร์ ส่วนพวกเขามีหลายอย่างให้เลือกใช้ หากรอดไปได้เราจะไปรับพวกเขาในภายหลัง ”

หัวหน้าแผนกวิจัยกดปุ่มสีแดงเพื่อแจ้งเตือนให้ทุกคนอพยพออกจากฐาน หลังจากนั้นเขาก็ได้ลากด็อกเตอร์ขึ้นเฮลิคอปเตอร์เตรียมจากไป ซึ่งเฮลิคอปเตอร์ไม่ได้มีเพียงหนึ่งลำที่กำลังขึ้นบิน ยังมีอีกหลายสิบลำเตรียมพร้อมจะออกจากที่นี่ไปพร้อมกับนักวิจัยคนสำคัญ  ซึ่งนักวิจัยนอกเหนือจากนี้พวกเขาจะต้องใช้รถเดินทางออกไปพร้อมทหารที่ยังมีชีวิตอยู่

“ ไปเร็วเข้า! ”.