มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

แต่มีอีกพวกหนึ่งที่สามารถใช้รูนโบราณได้โดยไม่ต้องมีเงื่อนไขทั้ง3 นั้นก็คือเผ่ารูนบรรพกาลทั้งหลาย...เผ่ารูนบรรพกาลไม่ได้มีเพียงเผ่ายักษ์รูนบรรพกาลเท่านั้นแต่ยังมีอีกหลากหลายเผ่าพันธุ์ ตำนานกล่าวว่า เผ่ารูนบรรพกาลเป็นบุตรพระเจ้าที่สร้างจักรวาล บุตรที่เกิดจากพระเจ้าแล้วแตกแขนงเป็นเผ่าพันธุ์ต่างๆ เรื่องจริงหรือไม่ ไม่มีใครทราบ แต่พวกเผ่ารูนบรรพกาลนั้นมีพรสวรรค์แต่กำเนิดที่ทรงพลัง แม้จะแตกต่างกันตามเผ่าพันธุ์นั้นๆ แต่มีอย่างหนึ่งที่พวกเขามีเหมือนกัน รูนบรรพกาลหรือรูนโบราณ รูนโบราณที่กล่าวนี้จะมีอยู่ในสายเลือดของพวกเขาตั้งแต่เกิด รูนโบราณของเเต่ละเผ่านั้นมีความแตกต่างกันไปตามลักษณ์ของเผ่าพันธุ์ ของเผ่ายักษ์รูนบรรพกาล นั้นเน้นไปทางพละกำลัง เผ่ารูนบรรพกาลสามารถใช้รูนโบราณภายในร่างกายของพวกเขาได้โดยไม่มีเงื่อนไข พวกสามารถดัดแปลงและปรับใช้กับสิ่งต่างๆได้ และเช่นเดียวกับซูเฉิน เขาใช้รูนโบราณในร่างกายเขาเพื่อสลักลงใบดาบ รูนที่เขาใช้คือ*ทำลาย* รูนที่ปลดปล่อยพละกำลังมหาศาลในจุดเดียว พลังของรูน*ทำลาย*นั้นแสนทรงพลังสามารถดูได้จากการโจมตีของซูเฉิน เขาสามารถใช้ดาบระดับหลอมรวมทำร้ายระดัับผู้พิทักษ์ได้ ระดับผู้พิทักษ์ลมปราณนั้นอยู่ห่างกับระดับหลอมรวมมากนัก เนื่องจากระดับผู็พิทักษ์นั้นอยู่เนื่องกว่าระดับแปรผันลมปราณและระดับลมปราณจิตไปอีกขั้น ในอาณาจักรพันบุบผา มีเพียงพระราชาองค์เก่าของอาณาจักรเท่านั้นที่ไปแตะถึงระดับผู้พิทักษ์ลมปราณ แต่ใน*ป่าดูดวิญญาณ*นี้กลับมีระดับผู้พิทักษ์ลมปราณถึง2ตน!!! โฮก!!!! งูกลืนสวรรค์ที่บาดเจ็บคำรามมันทั้งรู้สึกเจ็บปวดโกรธแค้นและอับอาย มดสามารถทำร้ายร่างกายของมันได้จริงๆ มันกำลังมองซูเฉินด้วยตาขวาเพียงข้างเดียว เนื่องจากตาซ้ายของมันโดนซูเฉินทำร้ายโจมบาดเจ็บหนักและไม่สามารถมองเห็น จากนั้นมันอ้าปากเผยฟันที่แหลมคมหวังจะหงับไปที่ซูเฉิน แต่แล้วมันถึงกับหุบปากลงเมื่อซูเฉินนำดาบอีกเล่มออกมา "ในเมื่อเล่มเดียวไม่พอก็รับไปอีกเล่ม"ชิ้ง!!! ประกายดาบสว่างไสว พุ่งเข้าหางูตนนี้อีกครั้ง งูเห็นท่าไม่ดีมันพยายามจะหลบหนี แต่การโจมตีนี้เร็วเกินไป มันไม่สามารถหลบพ้น ฉึก! โฮก! รอยผ่าซ้ำเป็นทางยาวขึ้นไปจากลำตัวยาวไปถึงคางในเเนวเฉียง เลือดสีเงินอมดำของของมันพุ่งกระฉูดราวกับน้ำผุ ตูม!!! ร่างของงูกลืนสวรรค์สั่นอย่างรุนแรงก่อนจะล้มลง เลือดไหลไปทั่วบริเวรเกิดเป็น่องน้ำขนาดตื่นๆ แม้เหมือนเป็นเหตุการ์ที่ยาวนานแต่จริงๆเเล้วเหตุการณ์ทั้งหมดเกิดขึ้นภายในระยะเวลาแค่10วินาทีเท่านั้น!!โฮก!! งูกลืนสวรรค์อีกตัวที่อยู่ด้านรู้สึกไม่ดี มันรีบเคลื่อนตัวเขาประชิดซูเฉินเพื่อลอบทำร้าย แต่ซูเฉินไม่ได้ง่ายขนาดนั้น เขาเฝ้าสังเกตุงูกลืนสวรรค์ตัวนี้อยู่ตลอดว่าเมื่อไรมันจะลงมือ จากนั้นเขาก็หยิบดาบสีเงินขึ้นมาอีกสองเล่มแล้วตะโกนออกไปว่า "ถ้าเจ้าอยากเป็นเหมือนเจ้าตัวนี้ก็เข้ามา" งูกลืนสวรรค์ตัวนั้นถึงกับชะงัก มันรู้สึกเหลือเชื่อและไม่คาดคิดว่าซูเฉินจะมีดาบนั้นอีก2เล่ม มันหยุดเคลื่อนตัวลงและมองซูเฉินด้วยสายตาซับซ่้อน มันไม่แน่ใจว่าควรจะต่อสู้ดีหรือไม่ การโจมตีทั้งสองของซูเฉินเมื่อครู่นั้นทำเอามันรู้สึกขนลุกซู่ ดีที่ไม่ใช่มันที่เป็นคนปิดเส้นทางของซูเฉินในขณะนี้ซูเฉินกำลังนิ่งเงียบและจ้องมองไปยังงูกลืนสวรรค์ด้วยสายเคร่งครึม แต่ในใจของเขาเต้นโครมคราม เนืื่องจากในมือของเขาเป็นเป็นเพียงดาบธรรมดาๆ ไม่มีความวิเศษใดๆ ไม่เหมือนดาบก่อนหน้านี้ ทั้งสองเล่มเป็นดาบระดับหลอมรวมที่เขาได้มาจากจ้าวหยุนและจ้าวไป๋คนละเล่ม ตอนนี้เขากำลังวัดใจเท่านั้นว่างูกลืนสวรรค์ตัวนี้จะโจมตีเขาหรือไม่ ถ้ามันเลือกโจมตี มีแต่ความตายเท่านั้นที่รอเขาอยู่เวลาผ่านไป ซูเฉินค่อยๆโล่งใจ งูกลืนสวรรค์ตนนี้ไม่ได้โจมตีเขา 'ดี! อย่างนี้ฉันควรรีบออกจากที่นี้แล้ว เข้ามาใหม่ในอนาคต'ซูเฉินยังคงถือดาบคู่ไว้ในมือของเขา เขาเริ่มก้าวถอยหลังช้าๆ ในขณะที่กำลังจ้องมองงูกลืนสวรรค์เพื่อไม่ให้เป็นที่ต้องสงสัย 1เมตร 3เมตร 10เมตร 20เมตร ซูเฉินค่อยๆถอยไปเรื่อยจนเขาอยู่ห่างจากงูกลืนสวรรค์50เมตร เขาจึงรีบหันตัวแล้วพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น โฮก!!! เสียงคำรามดังสนั่นสะเทือนไปทั่วทั้งป่า แรงกดมหาศาลปะทะเข้ากับซูเฉินจนทำให้เขาถึงกับลงไปคุกเข่าลงกับพื้น"แรงกดดันแข็งแกร่งมาก!!!"ซูเฉินรู้สึกหวาดผวาอย่างแท้จริง แรงกดดันที่ปลดปล่อยมานั้นมากมหาศาลขนาดงูกลืนสวรรค์ระดับผู้พิทักษ์ทั้งสองเทียบไม่ติด!!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่16

นิยายแนะนำ

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่16

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้