แสงรุ่งอรุณสีทองค่อยๆส่องผ่านจากกลุ่มูเาไกลห่างขับไสไล่ความมืดมิดและความหนาวเย็นให้แลลับ เมฆาหมอกเคลื่อนคล้อย สายลมพัดผ่านพัดให้แมกไม้ใบหญ้าและผิวน้ำวารีสั่นไหว
เมืองไม้ครามอาบรับแสงตะวันอันอบอุ่น
ฝูงชนเริ่มเปิดประตูบ้านเปิดประตูรั่วปรุงข้าวเตรียมอาหาร จนกลุ่มควันลอยขึ้นกลางอากาศ...
เสียงจ๊อกแจ๊กจอแจเริ่มดังไปทั่วถนนหนทางสัญจร
พ่อค้าแม่ค้าเปิดร้านจัดวางสิ่งของอย่างรีบเร่งหมายทำกำไรก่อนใคร
ณ จวนของตระกูลอี้ที่รกร้างผู้คน
สองมัจฉาแหวกว่ายเคียงคู่ในสระน้ำพืชพรรณแมกไม้สีเขียวไหวโอนเอนตามลม ผีเสื้อตัวน้อยออกจากดักแด้ขยับปีกขยับขาก่อนจะโบยบินไปร่วมกับฝูงของมันอย่างเริงร่าแย้มชื่นกลีบมวลบุปผาในสวนงาม
แสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามายังต้นหลิวใหญ่สะท้อนต้องกับหยาดน้ำค้างที่เกาะคลุมอยู่บนกิ่งก้านใบนั้น เปล่งประกายอย่างงดงามดุจไข่มุกหรืออัญมณี
ใต้ต้นหลิว...
สองเรือนกายเปลือยเปล่าที่คลุมปิดไว้ด้วยอาภรณ์กำลังนอนเอนกายหลับฝันอย่างสุขสบายบนกองหญ้านุ่มหนึ่งร่างสูงกำยำของบุรุษหนุ่มหนึ่งร่างเพรียวระหงอวบอิ่มทรงเสน่ห์ดุจนางเซียนจากแดนดิน์ในตำนาน
ดวงหน้าโฉมสะคราญนั้นงดงามหมดจดเนตรและคิ้วเรียวดุจหงส์ ริมฝีปากอวบอิ่มดุจกลีบบุปผาผกา จมูกน้อยๆ...องคาพยพหน้าที่ไร้ที่ติ ยามหลับใหลกลับยิ่งงามล่มเมืองล่มอาณาจักร
ประดุจราวกับภาพฝันประดุจราวกับภาพวาดเกินจินตนาการ
ไม่มีทางเป็จริง ไม่มีทางจับต้องัั
ยิ่งประกอบกับที่นางในยามนี้เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ใดๆเหลือเพียงเสื้อผ้าชิ้นบางๆที่คลุมต่างผ้าห่มเท่านั้นที่ช่วยปกปิดส่วนเร้นลับและเย้ายวนเอาไว้ ยิ่งทำให้ภาพที่สวยงามน่าหลงใหลนี้...
ยิ่งงดงาม... จนแทบลืมหายใจ...
อี้ชิงจ้องมองมารดาคนงามของเขาที่กำลังนอนหลับพริ้มอย่างเหม่อลอยศีรษะของนางอิงแอบกับแผงอกแกร่งของเขาลมหายใจร้อนกรุ่นของนางรดรินกับผิวกายในระยะประชิดทำให้ชายหนุ่มได้กลิ่นหอมๆจากตัวจากกายนาง
ััที่นุ่มนิ่มอวบใหญ่ของูเาหิมะแฝดที่บดเบียดกับร่างของเขาัักับสัดส่วนโค้งเว้าและหน้าท้องที่แนบนาบกับตัว...
ความรู้สึกนี้ช่างยั่วยวนใจ!?
ชวนกระตุ้นปลุกอารมณ์กามตัณหาให้ลุกไหม้ยิ่งนัก!?
‘เฮ้อ...’
‘หากนี้เป็ความฝันข้าก็ไม่อยากขอตื่นขึ้นมาอีกเลย... ท่านแม่คนสวยคนงามของข้า เหตุไฉนท่านจึงงามและมีเสน่ห์ดึงดูดมากมายปานนี้กัน?’ชายหนุ่มได้แต่ถอนหายใจยาวด้วยอารมณ์ว้าวุ่นพยายามระงับยับยั้งอารมณ์Cวยที่ลุกชันตั้งขึ้นให้สงบลง
“อืม?” เมื่อยามที่แสงแดดเริ่มแยงเปลือกตา หลิงรั่วซีก็ค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้าในแววตาของนางมีความสับสนและงัวเงียอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะเงยหน้าสบประสานกับั์เนตรคู่คมของบุตรชายนาง
นางคลี่ยิ้มบางอย่างมีความสุขทันที
คล้ายกับโล่งอกและปลาบปลื้มหัวใจที่ตนได้ร่วมรักเคียงกายกับเขา หาใช่เป็แค่ความฝันหรือความละเมอเพ้อพกไม่
เรือนกายงามขยับเบาๆยกมือขึ้นลูบััดวงหน้าหล่อเหลาดุจเทพสร้างเซียนสลักของอีกฝ่าย พลางพูดเอ่ยรําพึงด้วยความรักและอ่อนหวานว่า“ชิงเอ๋อห์...♥ลูกรักของข้า...♥”
“ท่านแม่เป็ข้าเองขอรับ” อี้ชิงโอบกอดนางไว้ด้วยแขนหนึ่งและใช้อีกมือจับมือเรียวหยกดุจไร้กระดูกของนางน้ำเสียงอ่อนโยนและนุ่มนวล เต็มไปด้วยห้วงอารมณ์แห่งความรักใคร่และเสน่หาอย่างที่เขามิเคยแสดงต่อสตรีนางใด
รอยยิ้มของเขาทำให้รอยยิ้มของนางม้วนยกขึ้นมากกว่าเดิม
ความรู้สึกอิ่มเอิบเติมเต็มหัวใจในทรวงอก
ชำระล้างความหนาวเหน็บและอ้างว้างหลายต่อหลายปีให้มลายหายไปสิ้น ไม่หลงเหลือ...
นางกับเขา...
นาง... กับลูกชายของนางเอง!
มันมิใช่เพียงแค่ฝันอีกต่อไปมันกลายเป็จริงสมใจปรารถนาของนางแล้ว!
“ชิงเอ๋อห์ ข้ามีความสุขเหลือเกิน...♥ เ้าทำให้ข้าเหมือนดั่งกลับมามีชีวิตใหม่อีกครั้ง...♥” หลิงรั่วซีพูดกล่าวอย่างยินดี อารมณ์ของนางเต็มล้นในอกจนคับแน่นหางตาของนางมีประกายของหยาดน้ำใสกระจ่าง
“หากท่านแม่พอใจสิ่งใดๆข้าก็พร้อมทำเพื่อท่าน” ชายหนุ่มใช้นิ้วเกลี่ยเส้นผมและเช็ดน้ำตาให้กับนางจูบที่หน้าผากมน และกระซิบเบาๆว่า “ท่านยังเจ็บอยู่ไหม?อยากให้ข้าอาบน้ำให้หรือเปล่า? เพราะตอนนี้ก็เช้าแล้วด้วย”
ได้ยินคำของเขา นางก็พลันได้สติ
สังเกตเห็นว่าตอนนี้ตะวันขึ้นแล้ว ได้เวลาที่ทุกคนต้องทำงานทำการของตนเองแต่พอจะขยับเนื้อขยับตัวลุกชันกายขึ้น ก็ต้องปวดเจ็บจนกระตุกคิ้วขมวดและหน้าบูดเบี้ยวอย่างแสบระทมหี?
เนื่องจากเมื่อคืนวานนางเพิ่งทอดกายอ้าหีให้ลูกชายCวยใหญ่เย็ดเอาไป
Cวยใหญ่ๆ อวบๆยาวๆลำนั้น...♥
ที่มันแข็งตั้งลำโดดเด่นดุจเสาเหล็กร้อนๆตรงต้นขาอวบขาวของนาง!
“ก็เพราะเ้านั่นแหล่ะไม่คิดรักหยกถนอมบุปผาเสียบ้าง!” มารดาคนงามบ่นอย่างเขินอายนางทุบตีอกของเขาด้วยความขุ่นเคืองแค้นภาพจำที่นางอ้าขากว้างๆและคร่ำครวญครางกระเส่าเยี่ยงนางโลมอีตัวร่านๆหิวๆหวนกลับมา
ดวงหน้างามสะคราญยิ่งแดงซ่านเอียงอายจนแทบอยากมุดดินหนีความอับอายนี้มากมายเกินทนนัก!
แต่จะโทษใครได้?
ในเมื่อเขาทั้งหล่อ ทั้งเสน่ห์แรงทั้งCวยใหญ่ ทั้งเย็ดเก่งเย็ดดุจนนางเผลอร่านแตกน้ำกามเสร็จสมถึงขีดสุดอย่างระรัวๆถี่ๆขนาดนั้น?
ท่อนเอ็นลำนี้ของบุตรนางนั้นช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก!
มันวิเศษเกินไป!
จนสามารถทำให้ผู้หญิงและสตรีทุกนามวัยเป็ต้องเสพติดลุ่มหลงได้ง่ายๆ!
‘เ้าเด็กชั่วช้า! สารเลวน้อย!’ หลิงรั่วซีโกรธมากเพราะภาพลักษณ์ของนางถูกทำลายลงในชั่วข้ามคืน!
แม้จะอร่อยหีสุดๆก็เถอะ
แต่นี่มิใช่ว่าจะเปิดโอกาสให้เขารังแกและเอาเปรียบนางได้งั้นหรือ?
“หึหึหึ” อี้ชิงหัวเราะในลำคอ เขาแลเห็นความคับข้องใจและความมั่นใจที่หดหายของนางคนก็คาดเดาได้อย่างรวดเร็วว่าเป็เพราะอะไร
เขาหอมแก้มของนางและเอ่ยอย่างหื่นกระหายอย่างหยอกล้อว่า“ท่านแม่ แต่แบบนี้ก็ดีแล้วนี่?แม่ลูกไม่ควรปิดบังอันใดต่อกัน ไม่ว่าท่านจะเป็ยังไง มากร้อนตัณหาแค่ไหน...สำหรับข้า... ท่านก็เป็มารดาผู้งดงามและประเสริฐสุดของข้าเสมอ”
“ข้าจะไม่ลดความเคารพต่อท่านลงหรอกนะขอรับเพียงแต่... ท่านต้องแสดงกิริยาเ่าั้ต่อหน้าข้าเพียงคนเดียวเท่านั้น...”
“ตกลงไหม? รั่วซี?”
“เ้านี่ช่างเหลือเกินจริงๆ...♥” นางฟังดังนั้นก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อยอย่างน้อยๆเขาก็ยังให้เกียรติและนับถือนางเป็แม่ แม้ว่า...สายตานั้นจะทั้งหยาบช้าและCวยนั้นจะทั้งใหญ่แข็งเตรียมทะลวงหีนางอีกรอบก็ตาม?
“รีบอุ้มข้าไปอาบน้ำเถอะหากสายกว่านี้พวกนางอาจจะจับได้”
“ขอรับ ท่านแม่ของข้า”อี้ชิงหัวเราะขบขำ หอมแก้มจูบปากของนางอย่างเอ็นดู เพราะในที่สุดก็เป็ทีของเขาบ้างแล้วที่ได้เอาคืนมารดาผู้ชอบกลั่นแกล้ง ชอบโชว์นมโชว์หียั่วเย้าเขาให้เงี่ยนง่านอยู่ตลอดผู้นี้
ชายหนุ่มสวมเสื้อผ้าไว้หลวมๆแล้วใช้อาภรณ์คลุมเรือนร่างงามของนางไว้ก่อนที่จะค่อยๆอุ้มนางขึ้นอย่างนุ่มนวลและเบามือ ไม่ให้นางรู้สึกเจ็บ
ใน่เช้าๆ สาวใช้สองแม่ลูกมักจะอยู่วุ่นวายอยู่ในห้องครัวพวกนางจะไม่ผ่านเส้นทางหลักกัน ทำให้ทั้งสองแม่ลูกสามารถลักลอบหลีกเลี่ยงสายตาของพวกนางไปได้อย่างง่ายดายและรวดเร็ว
พวกเขาไปถึงห้องน้ำกลาง
น้ำร้อนถูกเตรียมไว้อย่างว่องไวเพียงคนโบกมือน้ำยาสมุนไพรที่ช่วยบรรเทาอาการปวดแสบระบมกล้ามเนื้อน้ำยาสมุนไพรที่ช่วยฟื้นฟูร่างกาย... น้ำยาสมุนไพรมากกว่า 5-6 ชนิดถูกเทลงไป
จนกลิ่นหอมของมันอบอวลฟุ้งเต็มห้องเต็มล้นไปด้วยพลังสรรพคุณทางยา
จ๋อม จ๋อม...!
เรือนกายงามทรงเสน่ห์ดุจนางเซียน์ผู้งดงามผุดผ่องและบริสุทธิ์ไร้มลทินค่อยๆถูกวางลงอย่างช้าๆและระมัดระวังเพียงผิวกายราวหยกขาวละเอียดอ่อนของนางัักับน้ำในอ่างหินเท่านั้นความรู้สึกผ่อนจิตคลายกายก็แผ่ซ่าน ทำสติของนางเคลิบเคลิ้มไปวูบหนึ่ง
ดวงเนตรคู่งามสั่นไหวจับจ้องมองดูบุตรชายที่ลูบไล้ไปตามตัวของตน
การกระทำที่เอาใจใส่นี้ทำเอานางใจชื้นและฟื้นคืนความมั่นใจขึ้นมาบางส่วน
ตอนนี้เองที่รอยยิ้มเ้าเล่ห์เ้ากลก็แย้มพราย
“ชิงเอ๋อห์~♥”
“ถ้าจะอาบน้ำให้ข้าเ้าก็ช่วยล้างถูให้ทั่วเสียหน่อยสิ~♥ ตรงซอกมุมนี้...ก็ต้องล้างให้สะอาดด้วยนะ~♥” นางพูดแล้วก็แยกเรียวขาออกอย่างสนุกสนาน โชว์นมอวดหีอูมๆนูนๆอย่างงามของนางให้เขาดูให้เขาชมอย่างท้าทายอย่างล่อลวงCวย?
‘แม่งเอ๋ย โคตรยั่ว!?’
“กรอด...” อี้ชิงขบกัดฟันแน่น โดนมารดาเล่นงานกลับเช่นนี้ก็ได้แต่CวยกระตุกCวยสั่นระริกๆงึกๆ เขาสูดลมหายใจลึกๆ 2-3ครั้ง แล้วพูดกับนางอย่างระคนฉุนเฉียวว่า “เอาไว้ท่านหายดีก่อนนะขอรับข้าสัญญาว่าจะเติมให้เต็มๆอีกหลายๆน้ำเลย”
“เอาสิ ชิงเอ๋อห์~♥” หลิงรั่วซีแสยะยิ้มดุจนางจิ้งจอกร่านสวาทบ้าตัณหาคราบลักษณ์ของนางเซียนบริสุทธิ์หายไป หลงเหลือเพียงนางมารแห่งราคีบาปสุดโสมมตนหนึ่งตรงหน้าของชายหนุ่ม
มือเรียวงามของนางกอบกุมชักรูดCวยใหญ่ๆยาวๆของลูกลูกชายก็บีบเฟ้นเต้านมใหญ่ๆอวบๆและล้วงแหย่ติ้วรูหีขี้เงี่ยนของแม่
จ๋อมๆ..ๆ...
แจ๊ะๆๆ...♥
“อื้ออห์ๆ~♥ อ๊าส์ๆๆ~♥”
สองมารดาและบุตร ต่างลูบไล้โลมเล้ากันไปมาอย่างนัวเนีย...จับนมจับตูดจับหี จับกล้ามจับCวยและแนบชิดกายกันอย่างเร่าร้อนมัวเมา อย่างกระส่ำซ่านในคาวรักปรารถนาที่ยากจะดับมอดลง...
อย่างCวยแทบจะมุดเสียบเข้าหีและเย็ดกันอีกรอบ...♥♥!!
………♥………♥………
384
