หลูฉิงซวงออกมาขอบคุณด้วยท่าทางคล้ายไม่เต็มใจ
“ขอบคุณนะพ่อค้าที่อุตส่าห์มาช่วยไม่คิดเลยว่าเ้าจะมีวรยุทธ์กับเขาด้วย”
“ทำไมหรือคุณหนู?อย่างข้าดูแย่นักหรือไร?”
“ข้าเห็นเ้าขายซาลาเปาจะรู้ได้อย่างไรว่ามีวิทยายุทธ์”
“เหมือนข้าเลยข้าเห็นท่านดูสงบเสงี่ยมเรียบร้อยข้าก็ไม่คิดเช่นกันว่าจะชอบอ่านนิยายต้องห้ามพวกนั้น”
หลูฉิงซวงสะอึกหน้าตึงนิยายของคุณชายซาลาเปาที่นางชอบแอบไปซื้อเป็นิยายที่ต้องห้ามเพราะมักจะบรรยายบทรักในห้องหอชวนให้วาบหวิวจึงไม่อาจจะวางขายทั่วไปได้
“เ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าอ่านนิยายพวกนั้น?”
“ก็ข้าเห็นท่านซ่อนไว้หลังหนังสือการค้า”
“เ้า! เ้ารู้มากเกินไปแล้ว!”
เหยียนถังยิ้มพอใจที่เขาจับผิดนางได้จึงได้เตือนให้นางรีบกลับ“เชิญคุณหนูขึ้นรถม้ากลับจวนเถอะขอรับ! นี่ก็เริ่มดึกแล้ว่นี้มีคดีฆาตกรรมที่ยังจับคนร้ายไม่ได้อีกสองคดีประเดี๋ยวคุณหนูจะเคราะห์ร้ายเจอพวกมันอีก”
หลังจากที่หัวหน้าโหยวพิชิตใจและกายว่าที่ฮูหยินคนใหม่สำเร็จแล้วก็ซื้อสุราแสงจันทร์มาเลี้ยงพวกเขาตามสัญญาเขาจึงได้ไปเยือนจวนสกุลโหยวอีกครั้งแต่ครั้งนี้หัวหน้าโหยวได้ให้บ่าวรับใช้จัดห้องพักแขกให้เขากับจั๋วเหรินหาวนอนคนละเตียงในห้องเดียวกัน
“ดื่มให้เมาเต็มที่แล้วนอนที่นี่เลยนะไม่ต้องกลับ!”
พวกเขาดื่มสุราพูดคุยกันอย่างออกรสสามหนุ่มหัวเราะประสานเสียงกันอย่างสนุกสนาน จั๋วเหรินหาวเมาก่อนผู้อื่นจึงขอตัวไปนอนที่ห้องรับรองแขก เหยียนถังจึงทำหน้าที่นั่งดื่มเป็เพื่อนหัวหน้าโหยวต่อไม่นานนักสายลับซาลาเปาก็ได้รู้ความลับของหัวหน้า
“พี่อีท่านทำอันใดอยู่? ไม่ยอมมาเปิดประตูให้ข้า ข้าดันอยู่ตั้งนานแน่ะ!”น้ำเสียงฉุนเฉียวของคุณหนูสามแหวมาก่อนตัว
เหยียนถังจึงได้รู้ว่าหลังกระดานไม้ไผ่สานที่วางทาบกำแพงไว้ที่แท้คือประตูไม้เล็กที่ใช้ไปมาหาสู่ระหว่างสองจวน
“เ้าดื่มไปคนเดียวก็แล้วกันเ้าก็เห็นว่าธุระด่วนของข้ามาแล้ว!”
มือปราบหนุ่มได้แต่ส่ายหน้ายิ้มน้อยๆเมื่อคู่ข้าวใหม่ปลามันหายไปในประตูเล็กด้วยกัน พวกเขาคงจะลอบไปนอนที่เรือนของคุณหนูสามขณะที่เขากำลังจะนั่งลงพลันเห็นร่างสาวงามออกจากพุ่มไม้ด้านข้างมายืนเท้าสะเอวอยู่หน้าประตูเมื่อนางเปิดประตูเล็กกลับจวนไม่ได้ก็หันมากล่าวโทษเขา
“พวกเ้ารวมหัวกันหลอกน้องสาวของข้า!” หลูฉิงซวงจ้องเขาอย่างคุกคามเหยียนถังผงะแทบหงาย “ที่แท้...เ้าเป็มือปราบปลอมตัวเป็พ่อค้าซาลาเปานี่เอง!”
แม้เขาจะพยายามอธิบายนางให้ยอมรับว่าบัดนี้น้องสาวของนางกับหัวหน้าโหยวก็ตกเป็ของกันและกันแล้วและอีกไม่นานพวกเขาทั้งสองก็จะเข้าสู่ประตูวิวาห์ทว่าหลูฉิงซวงที่ยึดมั่นขนบธรรมเนียมประเพณีก็ยังคิดจะไปขัดขวางการร่วมห้องของคู่รักจนทำให้เหยียนถังต้องตัดสินใจโอบเอวนางจากด้านหลังอุ้มกลับมานั่งยังโต๊ะที่เขานั่งดื่มสุราอยู่
ทว่าพ่อบ้านสกุลโหยวที่หวังดีมาคอยดูแลเกือบจะมาเห็นหลูฉิงซวงเข้าเขาคิดจะขังนางเอาไว้ก่อนรอให้หัวหน้ากลับมาค่อยปล่อยนางกลับบ้านทว่าห้องที่ว่างยามนี้มีเพียงห้องนอนของโหยวอี ชายหนุ่มจึงแบกนางเข้าห้องหัวหน้าโหยว
“คุณหนูท่านรอให้หัวหน้าโหยวกลับมาก่อน แล้วข้าจะส่งท่านกลับจวนเอง”
หลูฉิงซวงเห็นนางลั่นดาลประตูจึงแสร้งเดินไปนั่งบนเตียงใหญ่ที่เขาชี้ “ท่านไปนอนที่นั่นส่วนข้าจะนอนที่เตียงนั่งเล่นนี่ ท่านอย่าคิดหนีออกไปเด็ดขาดไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เตือน!”เขาเอ่ยปากข่มขู่ทว่าเมื่อนอนราบลงบนตั่งนั่งเล่นข้างหน้าต่างได้ไม่นานก็นอนหลับไปจนได้ยินเสียงกรนเบาๆ
นางจึงลอบลงจากเตียงย่องไปดูสายลับมือปราบที่นอนกรนอยู่ลองใช้มือวนไปมาเหนือใบหน้าของเขาแต่ชายหนุ่มก็ไม่ไหวติง หญิงสาวตัดสินใจย่องไปหวังจะเปิดประตูหลบหนี
“ข้าบอกท่านแล้วว่าอย่าคิด!”
เขาประชิดตัวจากด้านหลังโอบนางแล้วยกด้วยสองแขนแข็งแรงพานางไปยังเตียงนอนใหญ่อุ้มนางขึ้นนั่งบนเตียงแล้วถอดรองเท้าให้ก่อนจะดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มนางไว้จากนั้นหันไปถอดรองเท้าตนเองแล้วสอดร่างเข้ามาใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันพร้อมกอดนางเอาไว้แน่น
“นี่เ้า! เ้าปล่อยข้าเดี๋ยวนี้”หลูฉิงซวงทั้งดิ้นทั้งกัดฟันขู่เขาฟ่อๆ
“คุณหนูหลูทีแรกข้าก็เตือนท่านแล้วว่าอย่าคิดหนี แต่ท่านก็หาฟังข้าไม่ ข้าจำเป็ต้องแน่ใจว่าท่านจะอยู่อย่างสงบจนกว่าหัวหน้าโหยวจะกลับมา”
กลิ่นสุราจากเนื้อตัวเขาเตะจมูกนางอย่างแรง
“ข้าเหม็นกลิ่นเหล้า! ปล่อยข้าเถอะ!” นางเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่แหงนหงายอยู่ใกล้ๆไม่ว่าจะมองมุมใดคนผู้นี้ช่างดูดียิ่งนัก หลูฉิงซวงใบหน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นตึกตักจนกลัวเขาจะจับได้ว่านางรู้สึกหวั่นไหว
เหยียนถังได้ยินเสียงเต้นของหัวใจนางที่เร็วขึ้นเขาแอบยิ้มมุมปากเล็กน้อย ตัวเขาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยไปกว่านาง เมื่อนางขอให้ปล่อยเพราะเหม็นสุราเขาจึงยอมโดยดี
“ท่านนอนนิ่งๆไปเถอะ ข้ารับรองว่าจะไม่ทำอะไรท่านเด็ดขาด! ว่าแต่คุณหนูเองก็อย่าคิดเอาเปรียบข้านะ”
“ชิ! ผู้ใดจะไปเอาเปรียบเ้าเล่า?ต่างคนต่างนอน เ้าถอยไปอีกอย่ามาใกล้ข้า”ในเมื่อนางไม่อาจหนีมือปราบหนุ่มขี้เมาไปได้ และเขาสัญญาแล้วว่าจะไม่ล่วงเกินนางหลูฉิงซวงจึงคิดจะแสร้งทำเป็นอนนิ่งๆ เพื่อหาโอกาสหนี
“เอาไว้เ้าหลับเสียก่อนเถอะ! ข้าคิดว่าข้าจะจำนน”
***********************
*อ่านจุดเริ่มต้นความรักของพวกเขาได้ในเื่“ฮูหยินใหม่ของมือปราบโหยว”
**************
ไรท์แนะนำ....อีบุ๊กเปลี่ยนปกสวยงามแล้วจ้า...
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE3OTAxNCI7fQ
1K
