ตอนที่ 1 BataⓉ GDO
โลกในยุกปีคริสต์ศักราช 2050 นี้ถือได้ว่าเป็ยุคที่มีความเจริญทางด้านเทคโนโลยีมากที่สุด ในโลกที่มีการพัฒนามากขึ้น สังคนที่มีแต่ความเจริญเพิ่มขึ้นทุกๆวัน ระบบเศรษฐกิจก็กำลังเฟื่องฟู แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีข่าวเกี่ยวกับการอาชญากรรมอยู่บ่อยครั้ง เมื่อดูไปดูมาแล้วมันไม่ค่อยจะสมเหตุสมผลสักเท่าไร โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มคนที่อ่างตัวเองว่าเป็กลุ่มคนที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อความเสมอภาคทางสังคม อย่างกลุ่ม Mainfeill ซึ่งเป็กลุ่มที่สร้างขึ้นมาสำหรับกลุ่มคนที่ต่อต้านการพัฒนาเทคโนโลยี ด้วยเหตุผลบางอย่างมากมาย ยกตัวอย่างเช่น กลุ่มคนเหล่านี้ไม่ค่อยยอมรับเกี่ยวกับการนำเทคโนโลยีเข้ามาทำงานแทนที่มนุษย์เพราะมันเป็เหตุที่ทำให้คนเหล่านี้ตกงานและไม่มีงานทำ
ฮัน - อุน เด็กหนุ่ม ม.ปลายหน้าตาดูดี อาศัยอยู่กับพ่อที่เป็หัวหน้าตำรวจในกรุงโซล เขตคังนัม โดยปกติทุกวันพ่อของฮันอุนจะออกไปทำงานแต่เช้า และกลับมาอีกทีก็ดึก หรือไม่ ก็ไม่ได้กลับบ้านอยู่หลายวัน นั่นเป็เพราะการทำหน้าที่ในตำแหน่งหัวหน้าตำรวจ มีงานมากมายทำให้ไม่มีเวลาพักผ่อนเลย อันที่จริง พ่อของฮันอุนไม่ใช่พ่อจริงๆของเขา ความจริงแล้วสมัยที่ฮันอุนยังเด็ก ฮันอุนอาศัยอยู่กับแม่ที่บ้านในเมืองกวางจู แม่ของฮันอุนมีอาชีพเป็ตำรวจหญิง มีตำแหน่งสูงคนหนึ่งแต่ด้วยหน้าที่การทำงานเลยทำให้ถูกะุซุ่มยิงของกลุ่มก่อการร้ายเข้า เป็เหตุให้เสียชีวิต ทั้งนี้หัวหน้าที่ทำงานสาขาหลักเลยรับหน้าที่คอยดูแลเลี้ยงดูแทนแม่ที่เสียไป สุดท้ายจึงย้ายออกมาจาก กวางจู มาอาศัยอยู่ที่ โซลกับพ่อบุญธรรม
ฮันอุนเป็นักเรียนม.ปลายทั่วไปที่ไม่ทัวไป ก่อนที่จะได้เข้ามาเรียนที่ โรงเรียนนานาชาติ Seoul Foreign School (SFS) ในฐานะนักเรียนม.ปลายนั้นได้ถูกพ่อบุณธรรมนำไปฝากไว้ที่กองรบพิเศษเพื่อให้ฝึกฝนร่างกาย ศิลปะการต่อสู้ ตอนนั้นฮันอุนยังเป็เด็กอายุ 10 กว่าปีเท่านั้น แต่ทว่าเพราะจิตใจที่เข็มแข็งและไม่ท้อถอยจึงทำให้ผ่านการฝึกมาได้ กองรบพิเศษนั้นส่วนมากจะรับทหารที่มีประสบการณ์การฝึกมาก่อนแล้ว หรือกลุ่มคนที่ได้รับเลือกเป็พิเศษเพื่อมารับการฝึกที่เข็มข้นและหนักหน่วง ในกองรบฝึกพิเศษนั้นตัวฮันอุนเป็เด็กคนเดียวที่อายุน้อยที่สุด สำหรับคนที่อายุน้อยที่สุดในกลุ่มนอกจากตัวเขาแล้วยังมีผู้ชายอีก 2 คนและผู้หญิงอีก 1 คน พวกเขาอายุมากกว่าฮันอุนราวๆ 5 ปีได้ เลยทำให้เทนจิดูสนิดกับคนกลุ่มนี้มากกว่ากลุ่มคนกลุ่มอื่นๆที่มีอายุราว 20 ถึง 30 ปี
ฮันอุนเข้าโรงเรียนมัธยมปลายหลังจากจบการฝึกที่กองรบพิเศษโดยอาศัยอิทธิพลจากกองกำลังทหารทำให้ไม่จำเป็ต้องเข้าเรียนมัธยมต้นตอนที่กำลังฝึกฝนอยู่ในกองรบพิเศษแต่อย่างใด อันที่จริงตัวของฮันอุนเองไม่จำเป็ต้องเข้าเรียนมัธยมหรือมหาวิทยาลัยเลยด้วยซ้ำ เพราะด้วยประสิทธิภาพของตัวเเองที่ผ่านการฝึกจากกองรบพิเศษนั้นตัวสามารถเข้าไปทำงานภายในกองกำลังทหารในฐานะหัวหน้ากลยุทธได้เลยทีเดียว และด้วยอายุที่ยังน้อยและสติปัญญาในการคาดการณ์กับการวางแผนที่ยอดเยี่ยมแน่นอนว่าอนาคตจะสามารถไปได้ไกลแน่นอน แต่ทว่าเ้าตัวนั้นไม่ได้ให้ความสนใจกับการเข้าร่วมกับกองกำลังทหารมากนักเพราะความฝันคือความอิสระ ไม่ถูกผูกมัดจากสิ่งใด เปรียบเหมือนกับชื่อของเขาและในยุคนี้สามารถตอบความฝันได้เป็อย่างดี ด้วยวิธีที่เรียบง่ายนั่นก็คือ โลกเสมือนจริง
“ความอิสระ การทำสิ่งที่เป็ไปไม่ได้ในโลกความเป็จริง สามารถทำได้ทุกสิ่งในโลกเสมือนจริง ประสบการณ์ ความตื่นตาตื่นใจ การผจญภัย และอย่างอื่นอีกมากมายที่สามารถเข้าััได้ในโลกเสมือนจริงโลกที่ สามารถทำได้ทุกสิ่งตามแต่ใจปราถนา ทุกสิ่งเหล่านี้สามารถเป็ไปได้ใน Glory Destiny Online GDO ” ข้อความจากทางบริษัท Rainbows ที่ได้โฆษณาต่อสาธารณะชนทั่วทั้งกรุงโซล และกำลังขยายไปทั่วโลก
“Glory Destiny Online BataⓉ จะเปิดให้บริการแล้วในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า โดยการเข้าร่วม GDO เบต้าเทสจำเป็ต้องซื้ออุปกรณ์เฉพาะเพื่อใช้เป็ตัวเชื่อมต่อสัญญาณเข้าสู่ระบบ และเพื่อรองรับข้อมูลให้มีการดำเนินการอย่างมีประสิทธิภาพผ่านทาง NIPw (Neuro link - paradise world ) และตอนนี้ทางบริษัทได้เริ่มเปิดจำหน่ายเครื่อง NIPw ในปริมาณที่จำกัดเพียงแค่ 10,000 เครื่องเท่านั้น ดังนั้นทางบริษัท Rainbows ของเราจึงขอให้ทุกท่านสนุกกับโลกเสมือนจริงที่ทางเราได้สร้างขึ้น ขอให้โชคดี”
ก่อนหน้าการเปิดตัวอย่างเป็ทางการ ของ Glory Destiny Online ทางบริษัท rainbows เคยให้สัมภาษณ์กับสื่อต่างๆ เกี่ยวกับการพัฒนาเทคโนโลยี โลกเสมือนจริงที่ถูกพัฒนาขึ้นโดยทีมงานของ ดร. เอเลนต์ สโมกกี้ เมื่อไม่นานมานี้ และด้วยเทคโนโลยีนี้สามารถจึงได้ถือกำเนิด เกมส์แห่งอนาคตนี้ขึ้นมา
หลังจากการประกาศข่าวของสื่อเกี่ยวกับบริษัท Rainbows ได้ไม่นาน ก็มีพัสดุชนิดหนึ่งจ่าหน้าถึง ฮันอุน ที่พึ่งเข้าเรียนเป็เด็กนักเรียนม.ปลายได้ไม่กี่วัน พัสดุนั้นถูกวางอยู่หน้าประตูบ้านเป็กล่องขนาดประมาณ 50*50 cm ภายในกล่องมีอุปกรณ์ชนิดหนึ่งพร้อมกับเอกสารประกอบการใช้งาน อุปกรณ์ชินนี้มีลักษณะเหมือนปลอกคอทำจากพลาสติกคงทน ด้านหลังของปลอกคอมีลักษณะเป็แผ่นที่มีไว้เพื่อยึดเกาะกับส่วนของท้ายทอย ส่วนเอกสารคู่มือการใช้ที่ถูกส่งมาพร้อมกัน ด้านหน้าเขียนไว้ว่า NIPw
ฮันอุนค้นดูภายในก่องพัสดุอีกครั้งก่อนที่จะทิ้งกล่องไป เขาเจอกับซองจดหมายเล็กๆ ด้านหน้าซองจดหมายไม่ได้ระบุถึงผู้รับ แต่เนื่องจากมันอยู่ในกล่องที่ส่งมาหาเขา ในทำนองเดียวกันมันก็เหมือนกับส่งให้ตัวฮันอุน ด้วยเหตุนี้เด็กหนุ่มก็รีบเปิดดูภายในจดหมายทันที
“ขอให้สนุกกับโลกแห่งอิสระนะลูก”
ข้อความสั้นๆที่ถูกเขียนลงบนจดหมายที่ถูกส่งมาพร้อมเครื่อง NIPw ที่ทางบริษัท rainbows เป็ผู้ผลิตขึ้น แต่ทว่าข่าวเกี่ยวกับเทคโนโลยีนี้ยังไม่ได้ถูกเปิดเผยต่อสาธารณชนอย่างเป็ทางการแต่อย่างใด แต่อยู่ๆมันก็มาปรากฏต่อหน้าเด็กหนุ่ม ม.ปลาย
โดยปกติแล้วฮันอุนเป็คนเก่งและสติปัญญาเฉียบแหลม สามารถวิเคราะห์ถึงเหตุและผลของเหตุการณ์ ณ ขณะนั้นได้อย่างทะลุปรุโปล่ง ครั้งนี้ก็ไม่ต่างกัน ภายในความคิดของเขาตอนนี้กำลังประมวลผลอยู่ เหตุผลที่ว่าใครคือคนที่ส่งพัสดุนี้มาให้เขา ความเป็ไปได้มากที่สุดในตอนแรกคือ พ่อบุญธรรมของเขา แต่แล้วก็ปัดความคิดนี้ไปเพราะด้วยเหตุผลหลายประการถึงอำนาจทางกองกำลังทหารจะมากมายแต่ทว่าก็ไม่สามารถบังคับทางบริษัทยักย์ใหญ่ที่กำลังวิจัยได้เป็แน่ อีกทั้งข้อมูลเกี่ยวกับการวิจัยและการเปิดตัวเกมส์ GDO ก็ยังมีเพียงแค่ข่าวลือในวงการณ์เทคโนโลยีเท่านั้น แม้แต่สื่อต่างๆจะ้าข้อมูลก็ยังไม่สามารถหาข่าวได้เลย ไม่ต้องพูดถึงการมี NIPw ไว้ใน แล้วใครกันที่เป็ผู้ส่งของสิ่งนี่มาให้ และข้อความในนั้นอีก “ขอให้สนุกกับโลกแห่งอิสระนะลูก” ข้อความนี้อย่างเดียวที่เป็เบาะแส
ฮันอุนหวนนึกถึง คนคนหนึ่งเมื่อตอนยังเด็กนั่นก็คือพ่อแท้ๆของเขา แต่ทว่าความจำตอนเด็กนั้นเลือนลางมาก ทั้งใบหน้า ทั้งรูปร่าง ทั้งชื่อต่างเลือนหายไปทั้งสิ้น แต่แม่เคยพูดไว้ว่า พ่อเป็บุคคลที่ยิ่งใหญ่ เป็อนาคตของโลกใบนี้ ด้วยความทรงจำเพียงเท่านี้การที่จะคิดว่าอาจจะเป็พ่อที่ส่งมาให้ก็มีโอกาศเป็ไปได้
ณ ตอนนี้ที่กรุงโซล ผู้คนมากมายในวงการแห่งเทคโนโลยีต่างเฝ้าคอยบางสิ่ง พร้อมใจกันนับถอยหลังเพื่อต้อนรับบางอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่ามหาเศรษฐีที่ทุ่มเงินเพื่อซื้อเครื่อง NIPw มาจากคนอื่นด้วยราคาที่แพงขึ้นเป็สองหรือสามเท่า หรือคนที่โชคดีสามารถซื้อเครื่อง NIPw ได้ทัน
“5……..4…….3…….2…….1…….go”
เสียงการนับถอยหลังบนจอมอนิเตอร์ที่ถูกฉายให้เห็นทั่วทั้งเมื่องหลวง นำพาให้เหล่าผู้คนต่างพากับถอยหลังตามๆกัน ในการเปิดตัวของเกมส์โลกเสมือนจริงเกมส์แรกของโลก Glory destiny Online
ถึงแม้การเปิดตัวครั้งนี้จะเป็เพียง เบต้าเทสเท่านั้น แต่นั่นก็ทำให้มีผู้คนมากมายให้ความสนใจกันอย่างล้นหลาม เพียงแค่คำว่า โลกเสมือนจริงคำเดียวเท่านั้น
เหล่าบรรดาผู้เล่นมากมายตอนนี้เริ่มทะยอยทำการ login เข้าไปในระบบโลกเสมือนจริง ผ่านทางเครื่อง NIPw กันแล้ว และเนื่องจากการเข้าlogin พร้อมกันเกือบ 10,000 คนภายในครั้งเดียว และการ login นี้เป็ครั้งแรกการจัดการข้อมูลต่างๆจึงมีมากพอตัว ดังนั้นในการเข้าระบบจึงมีการรอลำดับการเข้าสู่ตัวเกมส์
“หน้าจอแสดงผล ลำดับที่ 9,020 “ เซ็คคู เด็กหนุ่ม ม.ปลายทาญาติของตระกูลเศรษฐี แต่กลับชอบทำตัวเป็คนธรรมดา ชอบอิสระ ลูกคนรวยทั่วไปต่างถูกส่งไปเรียนโรงเรียนชื่อดังมากมายแต่สำหรับเซ็คคู เขาอยากใช้ชีวิตธรรมดาดังนั้นจึงได้ย้ายมาเข้าโรงเรียนนานาชาติ Seoul Foreign School (SFS) ตอนนี้เซ็คคู ได้เข้าสู้โลกเสมือนจริงแล้วแต่ก็ยังไม่ได้เริ่มเล่นแต่อย่างใด ชายหนุ่มถูกย้ายเข้ามาในพื้นที่แห่งหนึ่ง เบื่องล่างสามารถมองเห็นผืนน้ำและแผ่นดินได้อย่างชัดเจน ด้านหน้าคือ เหล่าเมฆสีขาว แม้จะยังไม่ได้เข้าไปในตัวเกมส์จริงๆแค่เพียงััก็ทำให้รู้สึกปลอดโปร่งสบายใจขึ้นมาทันที ด้านหน้าชายหนุ่มมีหน้าจอแสดงผลของระบบเป็ข้อความให้รอการ login เป็ลำดับที่ 9,020
เวลาผ่านไปเพียง 1 ชั่วโมงในโลกจริงแต่ในโลกเสมือนจริงนั้นกลับผ่านไปแล้ว 3 ชั่วโมง ด้วยความต่างของเวลาทำให้ใช้เวลาเพียง 1 ชั่วโมงในโลกจริงผู้เล่นทุกคนต่างสามารถเข้าระบบเกมส์ได้แล้ว
*************************************************************************************************************
ตอนนี้ฮันอุนกำลังนั่งดื่มกาแฟอยู่ที่ร้านโปรดใกล้บ้าน เขาชอบมาดื่มกาแฟที่นี้เป็ประจำอาทิตย์ละ 3 ครั้ง และนั่งทำงานอดิเรกของเขาไปด้วย ส่วนพนักงานร้านกาแฟแห่งนี้ต่างรู้ดีว่าเขาเป็ลูกของหัวหน้าตำรวจ และเป็ผู้บัญชาทหารกองกำลังพิเศษ ทำให้พนักงานร้านกาแฟ ไม่กล้ารบกวนเขา และทุกครั้งที่เขามาจะเตรียมที่นั่งประจำให้เขาเสมอ ถึงแม้เหล่าพนักงานร้ายกาแฟจะรู้ว่าแขกคนนี้เป็ใครแต่ก็มีบางคนสนใจในตัวเขาและอดสงสัยไม่ได้ และด้วยรูปร่างที่สมส่วน หน้าตาดีอยู่ไม่น้อยทำให้มีพนักงานหญิงเข้ามาชวนคุยบ้างเป็ครั้งๆ บางครั้งก็ถามถึงงานอดิเรกของเขา
สำหรับงานอดิเรกของชายหนุ่มสาวๆคงคิดว่าเป็นักสืบคอยเก็บข้อมูลอะไรประมาณนั้น แต่ที่จริงแล้วไม่ใช่ ที่เห็นฮันอุนชอบจดบันทึกอยู่ประจำนั้นแท้จริงไม่ใช่บันทึกแต่เป็การแต่งนิยายต่างหาก ความอิสระไม่สามารถแสดงได้ในโลกจริงนี้เขาจึงส่งผ่านมันลงไปยังนิยายที่เขาแต่งขึ้น
ตอนนี้ก็ได้เวลากลับบ้านแล้ว ฮันอุนเดินออกจากร้านกาแฟและกลับบ้าน ระหว่างทางกลับบ้านต่างมีเสียงฮือฮามากมายดังผ่านมาให้ได้ยิง และเื่ทั้งหมดที่ได้ยินคือ เกสม์โลกเสมือนจริง Glory destiny Online
“ในที่สุดก็เปิดให้บริการแล้วสินะ โลกที่ไม่จำกัด สามารถทำได้ทุกสิ่ง”
ฮันอุนคิดในใจไปพรางระหว่างวิ่งกลับบ้านแทบจะทันทีเมื่อได้ยินข่าวนี้…….
Link start ………
คำเพียงสองคำ ได้นำพาชายหนุ่มมัธยมปลายเข้าสู้โลกเสมือนจริงผ่าน NIPw ที่สวมอยู่
“ยินดีต้อนรับเข้าสู่ Glory Destiny Online คะ”
เสียงทักทายจากระบบภายในเกมดังขึ้น พร้อมกับดวงตาของเด็กหนุ่มที่ค่อยๆลืมตาขึ้นสำรวจร่างกายของตัวเอง ัับรรยากาศเหนือท้องฟ้าท่ามกลางเมฆขาว
“ท่านสามารถตกแต่ง Avatar ของท่านได้ตาม้าด้ายเมนูด่านล่าง”
ฮันอุน เริ่มแต่งร่าง Avatar ของตัวเอง อันที่จริงเขาไม่ค่อยได้แต่งอะไรมากเนื่องจากระบบเกมส์ ได้แสกนรูปลักษณะของตัวเขาไว้ั้แ่แรกในขั้นตอนการทดสอบการทำงานเริ่มต้นของเครื่อง NIPw ดังนั้น Avatar ที่ออกมาจึงมีรูปร่างคล้ายตัวเขาอยู่มาก การตกแต่งก็มีเพียงการเปลี่ยนสีตาให้เปนสีน้ำเงิน และผมสีดำเพียงเท่านั้น
“กรุณาเลือกชื่อ Avatar ของท่านพร้อมทั้งอาชีพเริ่มต้นด้วยค่ะ”
ฮันอุน ยืนคิดชื่ออยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็พิมพ์ลงไปในช่องที่ทางระบบแสดงให้
“Rice”
“คุณ้าใช้ชื่อนี้หรือไม่” เสียงข้อความของระบบดังขึ้นอีกครั้งเพื่อยืนยันใช้ชื่อนี้ ฮันอุนกดปุ่มยืนยันที่แสดงขึ้นด้านหน้าทันที จากนั้นเสียงของระบบดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับกล่องข้อความให้เลือกอาชีพเริ่มต้นของผู้เล่นใหม่
“กรุณาเลือกอาชีพเริ่มต้นของท่าน ในการเริ่มผจญภัย”
กล่องข้อความของระบบเด้งขึ้นอีกครั้งเพื่อให้เลือกสายอาชีพเริ่มต้น
อาชีพเริ่มต้นมีทั้งหมด 7 อาชีพคือ “Blade master” “Assassin” “Guardian” “Markman” “Shaman” “Priest” และ “sorcerer”
“Assasin”
“ขั้นตอนสำหรับการลงทะเบียนเสร็จสิ้น ระบบจะนำท่านเข่าสู้ตัวเกมส์ทันที”
เสียงของระบบดังขึ้นพร้อมกับพื้นทีขาวโพรนรอบตัว Rice เมื่อลืมตาอีกครั้งก็ปรากฏว่าตัวเองตอนนี้อยู่ที่ลานกว้างของผู้เล่นเริ่มต้น
“ที่นี้คือ โลกเสมือนจริง...เหลอ”
*************************************************************************************************************