หวังเฟยเป็สตรีอ่อนหวานแต่ก็ช่างเสแสร้ง พอกู้เยว่ฉีมาหยั่งเชิง นางก็รีบปลอบประโลมลูกสะใภ้คนงามด้วยวิธีเอาน้ำเย็นเข้าลูบ
“เยว่เอ๋อร์ เ้าไม่ต้องร้อนใจไป แม้อันเอ๋อร์จะอยู่ในจวนนี้มานานกว่าเ้า แต่ฐานะของนางก็ต่ำต้อยนัก ข้าเมตตานางเพราะเลี้ยงดูมาแต่เล็กแต่น้อย ส่วนซื่อจื่อก็เมตตาเพราะเห็นว่านางคอยดูแลเขามาตั้งหลายปี ต่อให้นางคลอดบุตรชายก็ไม่อาจจะได้รับบรรดาศักดิ์อ๋องอย่างแน่นอน ซื่อจื่อคนต่อไปต้องเป็บุตรชายที่เกิดจากภรรยาเอกอย่างเ้าเท่านั้น”
กู้เยว่ฉีฟังแล้วก็รู้ว่ามารดาของสามีบ่ายเบี่ยง แต่นางก็ไม่อาจจะหาเหตุผลมาหักล้างกับสตรีที่ครองความเป็ใหญ่ในจวนแห่งนี้ได้ จะแสดงความ แข็งขืนก็ไม่สมควร นางได้แต่เก็บความแค้นเคืองนี้เอาไว้ บรรดาภรรยาของหลิงอ๋องเองก็มีถึงสี่นาง ไม่นับรวมสตรีรายเล็กรายน้อยอีกกว่ายี่สิบคน
“เ้าค่ะท่านแม่ ขอบคุณที่ท่านยังนึกถึงข้า”
“เ้าไม่ต้องห่วง วันหน้าหากว่าจางเหว่ยจะรับชายาเพิ่ม ต้องบอกกล่าวกับเ้าอย่างแน่นอน ตัวเ้าเองก็พยายามหน่อยเล่า รีบมีทายาทสืบสกุลหลิงเถิด มารดาได้ดีเพราะมีบุตร หากเ้ายังชักช้าอยู่อีก ข้าอาจจะต้องขอให้จางเหว่ยรับชายาเพิ่ม เ้าก็เห็นว่าจวนอ๋อง้าผู้สืบทอดมากเพียงใด?”
กู้เยว่ฉีจำต้องก้มหน้ารับ นางคิดจะมาทำให้หวังเฟยกดฐานะของ เหยาอันเอาไว้ แต่กลับถูกมารดาของสามีข่มขู่กลับ หากนางยังไม่อาจตั้งครรภ์บุตรของหลิงอ๋องซื่อจื่อได้อีก ไม่นานคงมีสตรีของเขาเพิ่มขึ้นในจวน
“เ้าค่ะ ข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถ”
กู้เยว่ฉีกลับมาถึงเรือนหนึ่งบุปผาก็ได้แต่ขว้างกาน้ำชาระบายความคับแค้นจนแตกไปหลายใบ
“ซื่อจื่อเฟยเ้าคะ ระงับโทสะเถิดเ้าค่ะ” หวงฟู่หน้าตาตื่น
“ก็แค่กาน้ำชาไม่กี่อัน สกุลกู้ร่ำรวยมากพอที่จะซื้อใหม่ได้อีกหลายเข่ง ให้ข้าขว้างระบายความหงุดหงิดบ้างจะเป็ไรไป เ้าไม่ได้ยินที่หวังเฟยพูดหรือ? นางข่มขู่ข้า นางคิดจะหาสตรีมาเพิ่มให้ซื่อจื่อโดยไม่สนใจสีหน้าของข้าเลยสักนิด”
กู้เยว่ฉีไม่อาจจะข่มความโมโหที่ถูกสาวใช้อย่างเหยาอันหยามศักดิ์ศรี นางจึงคิดหาวิธีกำจัดลูกในท้องของสาวใช้ข้างห้องผู้นั้นเสีย
“หวงฟู่ เ้าไปหาของพวกนี้มาให้ข้า” นางยื่นสิ่งที่เขียนในกระดาษแผ่นเล็กๆ ให้กับสาวใช้คนสนิท
หวงฟู่อ่านแล้วถึงกับตะลึง “ซื่อจื่อเฟยนี่มัน....”
“เ้าไม่ต้องพูด หากมีคนถามก็บอกว่าข้าเืลมไม่ดี อยากดื่มเพื่อปรับลมปราณ แก้ปวดเมื่อย”
“เ้าค่ะ”
หวงฟู่ออกไปซื้อหาหรู่เซียงจากร้านยาสมุนไพรเล็กๆ นางรอบคอบพอที่จะปกปิดใบหน้าและว่าจ้างผู้อื่นกระทำการแทนตน ห่อยาที่สตรีมีครรภ์ห้ามรับประทานนั้น นางซุกซ่อนอย่างดีมาในปิ่นโตขนมจากภัตตาคารใหญ่โดยอ้างกับองครักษ์หน้าจวนว่าซื่อจื่อเฟยอยากรับประทาน
กู้เยว่ฉีสั่งให้สาวใช้ของตนต้มหรู่เซียงใส่น้ำแล้วแอบนำไปเทใส่น้ำแกงของเหยาอันทุกวัน เดือนต่อมาสาวใช้ผู้นั้นก็ตกเื หวงฟู่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาแจ้งข่าวนางในเรือนในบ่ายวันหนึ่ง
“ซื่อจื่อเฟยเ้าคะ เหยาอันแท้งบุตรแล้วเ้าค่ะ ข้าได้ยินพวกหมอหญิงที่มารักษายืนพูดคุยกันอยู่หน้าเรือนของนาง”
กู้เยว่ฉีแสยะยิ้ม “ท่านแม่กับซื่อจื่อเล่า?”
“นั่งหารือกันเคร่งเครียดอยู่ในเรือนฟานหรงเ้าค่ะ”
“ดี ข้าต้องแสร้งทำไม่รู้ไม่ชี้ไปก่อน เอาไว้ท่านแม่ให้คนมาแจ้งข่าว ข้าค่อยทำหน้าตื่นไปดูอาการของนางก็แล้วกัน”
ควันขาวค่อยๆ พุ่งขึ้นมา ม่านฝันนั้นก็สลายลงไป กู้เยว่ฉีลืมตาขึ้นมองเพดานมุ้งของตนด้วยสายตาเลื่อนลอย ฝันคราแรกของนางนั้น มิได้มีเื่นี้อยู่ด้วย ที่แท้เป็นางที่ลงมือกับเหยาอันก่อน หญิงสาวหัวเราะหึๆ ออกมา การกระทำเช่นนี้ก็สมควรแล้วกับความเป็กู้เยว่ฉีที่พร้อมจะกำจัดทุกคนที่ขวางทาง
‘ในเมื่อข้าทำร้ายนางก่อนก็สมควรแล้วที่นางจะแค้นข้า’
ฝันร้ายของนางในบ้านพักของนักบวชหญิงลู่ผู้นั้น นางรู้แต่เพียงเหยาอันกับหมัวมัวฮัวคนสนิทของหวังเฟยใหญ่วางยาในอาหารจนนางอ่อนแรง จากนั้นก็พาสาวใช้สองคนมาจับตัวนางเอาไว้แล้วกรอกยาให้แท้งบุตรลงไป
“พวกเ้ากล้าลงมือกับข้าหรือ? คอยดูเถิด ซื่อจื่อจะต้องตัดคอพวกเ้า นี่คือทายาทคนสำคัญของจวนอ๋องนะ”
เหยาอันหัวเราะอย่างไร้สติ “ซื่อจื่อน่ะหรือ? เขารู้จักเ้าดี กู้เยว่ฉี สตรีใจโหด เ้าวางยาเพื่อฆ่าลูกในท้องของข้า ข้าจะเอาคืนบ้างจะเป็ไรไป?”
กู้เยว่ฉีกรีดร้องอย่างเ็ป เืค่อยๆ ไหลซึมออกมาจากชายกระโปรงของนาง
“ลูก ลูกของข้า” นางยกมือขึ้นชี้หน้าเหยาอัน “ข้าจะฆ่าเ้า เหยาอัน เ้าทำร้ายลูกของข้า ข้าจะให้ซื่อจื่อฆ่าเ้าเสีย”
เหยาอันแสยะยิ้มพร้อมกับส่ายหน้า “ไม่มีทาง ซื่อจื่อกับข้าเติบโตมาด้วยกัน ที่เ้าฆ่าลูกของเรา ความจริงเขาแค้นจนอยากจะฆ่าเ้าด้วยมือตนเอง แต่เพราะยังไม่ถึงเวลา กู้เยว่ฉี เ้ายังต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อจะได้ดูสกุลกู้ล่มสลาย”
“เหยาอัน สตรีโสโครก เ้ามันก็แค่สาวใช้อุ่นเตียงของสามีข้า เ้ากับ หมัวมัวฮัวฉวยโอกาสตอนที่ท่านอ๋องกับซื่อจื่อไม่อยู่กล้าทำร้ายข้า ข้าเป็ซื่อจื่อเฟยนะ” นางะโด่าคนทั้งสองได้แค่นั้นก็สิ้นสติไป
ที่แท้...ความแค้นระหว่างเหยาอันกับนางก็เริ่มต้นที่ตัวนางเอง กู้เยว่ฉีถอนหายใจ ยิ่งนางโลภ นางก็ยิ่งลงมือกับผู้อื่นรุนแรงขึ้น วันที่ตื่นจากฝันร้าย นางยังคิดว่าตนเองคือ ผู้ถูกทำร้าย แต่ความจริงเื่นี้ยังมีอีกมุมซ่อนอยู่
...์คงอยากจะให้ข้าได้มีโอกาสเลือกทางเดินที่ถูกต้อง...
กู้เยว่ฉีเผลอยกมือขึ้นลูบท้องของตนเอง ความรู้สึกเ็ปจากการสูญเสียบุตรแผ่ซ่านไปทั่วร่าง น้ำตาของนางพลันไหลออกมาจนส่งเสียงสะอื้น ชั่วชีวิตของคุณหนูใหญ่สกุลกู้ นางไม่เคยหลั่งน้ำตาจนเสียจริตเช่นครานี้
ครู่หนึ่ง นางค่อยสงบใจลงได้ แต่ระลึกว่านั่นเป็เพียงความฝัน ลูกที่นางกำลังเสียใจอยู่นี้ ยังไม่เคยมีและอาจจะไม่มีด้วย เพราะนางไม่มีทางเป็ซื่อจื่อเฟยของหลิงจางเหว่ยโดยเด็ดขาด
ถ้าหากนางและคนสกุลกู้ไม่ทำผิดคิดชั่วก่อน บางทีเื่เลวร้ายอาจจะไม่เกิดขึ้น ชีวิตนางคงไม่เป็อย่างฝันร้ายนั้น เป็เพราะนางมีความคิดผิดๆ ยิ่งก้าวไปข้างหน้าก็ยิ่งผิดมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่ง นำสกุลกู้ไปสู่หายนะ
‘หากข้าไม่ทะเยอทะยานเกินไปจนยอมทำทุกหนทางเพื่อแต่งให้กับหลิงจางเหว่ย สกุลกู้คงไม่จบสิ้น คำพูดของเหยาอันในครานั้นข้าไม่ได้นำมาไตร่ตรองเพราะมัวแต่โกรธ ครั้งนี้ข้าจะต้องค่อยๆ คิดให้รอบคอบ ไม่เช่นนั้นฝันร้ายนั้นอาจจะกลายเป็จริง’
กู้เยว่ฉีขมวดคิ้ว สิ่งที่เหยาอันพูดออกมาน่าจะมีมูล ดูเหมือนสาวใช้ข้างห้องของหลิงจางเหว่ยผู้นั้นรู้ว่าสกุลกู้จะต้องถูกทำลาย คุณหนูใหญ่สกุลกู้ลุกขึ้นนั่งหย่อนขาลงเตียง นางคิดว่าเหยาอันอาจจะเป็กุญแจไขความลับ
เสียงเคาะประตูดังขึ้น กู้เยว่ฉีเอ่ยอนุญาตให้สาวใช้สองคนเข้ามาเก็บเตียง นางลุกขึ้นแล้วก็เดินไปหลังฉาก ทำความสะอาดร่างกายแล้วสวมเสื้อผ้าชุดใหม่แล้วเดินนำหน้าสาวใช้ไปยังโต๊ะอาหารเช้าที่บิดามารดารออยู่ ั้แ่กลับจากเรือนพักของนักบวชหญิง นางยังไม่มาร่วมโต๊ะอาหารเช้ากับบิดามารดาเลยสักวัน
“ท่านแม่ขอรับ พี่หญิงใหญ่มาโน่นแล้ว” เสียงของกู้เฉินเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นเต้น
ใต้เท้ากู้เห็นสีหน้าเคร่งเครียดของบุตรสาวก็รู้สึกว่านางน่าจะมีเื่อยากปรึกษาหารือ พอรับประทานอาหารเสร็จ สี่คนพ่อแม่ลูกก็เข้าไปในห้องตำราของบิดา
“ท่านพ่อ ข้าคิดว่าเราคงต้องหาคนแฝงเข้าไปในจวนอ๋องหน่อยนะเ้าคะ”
“เยว่เอ๋อร์ เื่นี้เห็นทีจะยาก เ้าจำไม่ได้หรือ? เราเคยพยายามสองสามครั้งแล้ว แต่ก็ไม่สำเร็จ คนในจวนอ๋องถูกคัดกรองอย่างเข้มงวด”
กู้เยว่ฉีชะงัก “ถ้าอย่างนั้น คงต้องหาทางซื้อคนในจวนอ๋องเอาไว้ให้สักคนสองคนเ้าค่ะ”
****************
*ตำแหน่งภรรยาของท่านอ๋อง ได้แก่ 1) พระชายาเอก(หวังเฟย) 2) พระชายารอง 3) ชายาเอก 4) ชายารอง (มีได้หลายคน)
********
ไรเตอร์แนะนำ...ติดตามผลงานได้ทางแฟนเพจเฟสบุ๊ก "เอสเต้และซีฟางกั๋วเจีย"
692
