ตอนแรกเย่หลิงนางเสียใจเป็อย่างมากเพราะสูญเสียความบริสุทธิ์แต่พอนางได้เห็นฟีนิกซ์ของนางที่เปลี่ยนสี จากสีแดงเป็สีทองนางจึงดีใจจนแทบจะหยุดหายใจ
“เขาคือใครข้าอยากจะพบเจอเขายิ่งนัก”
ตอนแรกความคิดของนางแค้นเขาแต่ตอนนี้นางความคิดของนางได้เปลี่ยนไปแล้ว นางอยากที่จะพบเจอกับเขาและขอบคุณเขา
ตระกูลของนางเป็สายเืฟีนิกซ์ระดับต่ำ จึงได้มาอยู่ในทวีปแห่งนี้
ในโลกใบนี้นอกจากจะมี 7 ทวีปแล้ว ยังมีอีกหนึ่งสถานที่ จะมีเฉพาะคนที่มีสายเืบริสุทธิ์ถึงจะสามารถเข้าไปอยู่อาศัยได้ สถานที่นี้คือเกาะลอยฟ้าข้างบนเกาะก็จะเป็เหมือนอีกหนึ่งทวีป
หลิวอี้เขาไม่รู้ว่าคนที่เขา้าทำให้นางอับอายกำลังนึกขอบคุณเขาอยู่
หลิวอี้ตอนนี้กำลังปวดหัวกับเ้าฟีนิกซ์จอมี้เี เขาถึงกับตั้งชื่อให้กับมันและตอนนี้เขาก็เริ่มที่จะหมดปัญญา เขาจึงเลิกสนใจมันและทำการฝึกเพลงกระบี่ของเขา อีกไม่เกินหนึ่งเดือนเขาน่าจะฝึกสำเร็จขั้นที่สอง
ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าหลิวอี้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ลอยตัวออกไปจากจวนสกุลเย่ เขาเดินไปตามท้องถนน วันนี้ก็เป็เหมือนทุกๆวัน มีผู้คนมากมายออกมาท่องเทียวในยามราตรี หอนางโลมน่าจะเป็จุดที่คนส่วนมากไปเทียวกัน ที่หลิวอี้ออกมาเป็เพราะว่าเขา้าไปกินอาหารค่ำที่หอเเสงจันทร์ เพราะว่า่เช้ากับ่เที่ยงเขาได้กินแต่อาหารเหลือจึงรู้สึกไม่ค่อยจะพอใจเท่าไร
เขาเดินเข้าไปภายในหอวันนี้เหตุการณ์ปกติไม่มีเื่ราวอะไรเกิดขึ้น ไม่มีองค์ชายมาปิดหอ จึงทำให้ทุกคนสามารถเข้าไปภายในหอได้สะดวกสะบาย
หลิวอี้เดินมาถึงสะพานที่จะใช้ข้ามไปที่เรือนของหลี่จือเหยา เขาก็พบเห็นชายคนหนึ่งที่มีอายุประมาณ 30 ปี เดินออกมาจากเรือนของจือเหยา ทั้งสองคนเดินสวนกันบนสะพานจากนั้นก็แยกย้ายกันไปตามทาง
หลิวอี้เดินเข้ามาถึงภายในเรือนเห็นจือเหยากำลังชงชา
“ท่านมีสามีแล้วยังหลอกข้าอีก"
จือเหยามองไปที่หลิวจ้านพร้อมทั้งกัดฟัน นางอยากจะะโถืบไปที่ใบหน้าของเขาจริงๆ
“เขาไม่ใช่สามีของข้า”
“หากไม่ใช่สามีของท่านข้าขอเดาว่าเขาน่าจะเป็คนรักของท่านถ้าไม่งั้นก็เป็คนที่แอบรักท่าน”
“ใช่เขาคือคนรักของข้าพวกเราทั้งสองรักกันมาก"
หลิวอี้ได้ยินนางพูดแบบนี้ก็นึกถึงเื่ราวความหลังของเขา จากนั้นเขาก็รู้สึกโมโหเล็กน้อย
“หากว่าท่านมีคนรักอยู่แล้วทำไมท่านถึงยอมที่จะขึ้นเตียงกับข้า ชายคนรักของท่านรู้เื่นี้หรือไม่”
“เขาไม่รู้และเขาไม่รู้ด้วยว่าข้ากำลังจะตาย”
“ทำไมท่านไม่บอกเขาไป”
“หากว่าข้าบอกเขาไปความรักของพวกเราทั้งสองจะต้องจบลงแน่นอนเพราะฉะนั้นเื่ที่ข้ากำลังจะตายและเื่ที่ข้ายอมขึ้นเตียงกับท่านท่านอย่าได้บอกกับเขาเด็จขาดเพราะว่าข้าได้บอกกับเขาไปว่าข้า้าจะเก็บตัวฝึกฝนสิบปี อีกสิบปีข้าถึงจะไปพบกับเขา”
หลิวอี้ตอนนี้เขารู้สึกเกลียดความรักเพราะเขาพึ่งจะถูกคนรักหักหลังเขาจึงไม่ชื่อในความรัก ยิ่งเขาเห็นนางกับคนรักของนางรักกันมากขนาดนี้ยิ่งทำให้เขาอารมณ์ไม่ดีเป็อย่างมาก เขาจึงวางแผนที่จะทำลายความรักของพวกเขาทั้งสอง
“หากเขารู้ว่าท่านไม่บริสุทธิ์เขายังจะรักท่านอีกรึ”
“ข้าเชื่อว่าเขายังจะรักข้าเหมือนเดิม”
หลิวอี้ได้ยินแบบนี้ก็ยิ่งยากจะทำให้ความรักของทั้งสองคนพังลง
“ข้าจะให้คนนำอาหารมาให้กับท่านก่อนจากนั้นท่านจึงรักษาให้กับข้า”
“แต่หลังจากที่ข้ารักษาให้เ้าเสร็จแล้วก็จะถึงเวลาที่เ้าจะต้องตอบแทนข้าเข้าใจหรือไม่”
หลิวอี้เอามือของเขาบีบไปที่แก้มของนาง
“ท่านปล่อยข้าได้แล้วข้าเจ็บนะ”
นางสะบัดของหลิวอี้ออกไป
หญิงรับใช้ยกอาหารเข้ามา หลิวอี้ทำการกินอาหารอย่างรวดเร็วเพียงไม่นานเขาก็อิ่มอาหารทุกจานหมดเกลี้ยงไม่เหลือแม้แต่น้อย
หญิงรับใช้ยกถาดอาหารจากไปในเรือนเหลือเพียงแค่หลิวอี้กับนางสองคน
“เ้าถอดเสื้อผ้าออกให้หมด”
“นี่ท่านจะทำอะไรท่านยังไม่ได้รักษาข้า”
“ก็ข้ากำลังจะรักษาเ้า ข้าจะต้องฝังเข็มเพื่อทะลวงเส้นลมปราณให้กับเ้า หลังจากที่ข้าทะลวงเส้นลมปราณให้เ้าทั้งหมดเ้าจะกลายเป็อัจฉริยะอันดับต้นๆของโลกนี้เลยก็ว่าได้ และเ้าก็จะกลับมามีชีวิตที่ยืนยาวเหมือนเดิม”
“ท่านอย่ามาโกหกข้า เพียงแค่ท่านรักษาข้าให้หายขาดข้าก็จะกลายเป็อัจฉริยะได้เลยหรอ”
“เ้าไม่เคยได้ยินเส้นลมปราณในตำนานหรือยังไง”
หลังจากที่นางได้ฟังนางถึงกับอึ้งในคำพูดของหลิวอี้เพราะว่าในโลกใบนี้คนที่จะมีเส้นลมปราณในตำนานจะมีมาั้แ่เกิด หากใครมีเส้นลมปราณในตำนานการฝึกฝนไปถึงขั้นเซียนเป็เื่ง่ายเพียงนิดเดียว
2K
