เมื่อทั้งสองออกมาจากห้องของเศรษฐีเสียนต่างก็มองหน้ากันไปมาอย่างเขินอาย
“เ้ามองหน้าข้าทำไมกัน”
“ใครกันที่มองหน้าท่าน ท่านต่างหากที่มองหน้าข้าแต่ช่างเถอะข้าไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับท่านแล้ว”นางพูดขึ้นก่อนจะรีบกลับเข้าห้องไป
เสียนอี้หลงมองตามเหลียนฮวาก่อนจะรีบเดินตามหลังนางไปในทันที
“ข้าเตรียมเสื้อผ้าชุดใหม่ไว้ให้ท่านแล้วท่านเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อนเถอะ”นางพูดขึ้นพร้อมกับหยิบเสื้อผ้าชุดใหม่ที่ถูกพับอย่างเรียบร้อยให้กับเขา
เสียนอี้หลงรับเสื้อผ้ามาจากมือของนางก่อนจะมองดูนางที่กำลังหอบหิ้วหมอนกับผ้าห่มพะรุงพะรัง
“แล้วเ้ากำลังทำอะไรของเ้า”
“ข้าก็กำลังจัดเตรียมที่นอนของข้าในคืนนี้เช่นไรเล่าท่านไม่ต้องกลัวว่าข้าจะไปรบกวนเตียงนอนของท่านหรอก”นางพูดขึ้นก่อนจะวางผ้าห่มนวมผืนหนาที่พื้น
“เ้านี่ช่างรู้ที่ต่ำที่สูงดีเหมือนกันนะ ก็อย่างว่าคนบ้านนอกเช่นเ้าคงจะไม่ชินกับการนอนบนเตียงนุ่มๆการนอนบนพื้นเช่นนั้นคงจะเหมาะกับเ้ามากกว่า”เขาพูดราวกับเย้ยหยันก่อนจะรีบเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด
เหลียนฮวาได้แต่ส่ายหน้าให้กับคำพูดเสียดสีของเสียนอี้หลงอย่างเบื่อหน่ายก่อนจะล้มตัวลงนอนในทันที
“หากไม่ใช่ต้องอยู่ชดใช้หนี้แทนท่านพ่อข้าคงไม่มีทางมาอยู่ที่นี่แน่ๆ ท่านแม่ อู่เหลียนอากาศที่หนาวเย็นเช่นนี้ทั้งสองจะใช้ชีวิตเช่นไรกัน”นางพูดออกมาเบาๆพลันให้น้ำใสๆค่อยๆเอ่อไหลออกมาก่อนจะเช็ดมันออกจนแห้งแล้วฝืนข่มตาให้หลับไป
เสียนอี้หลงหลังจากที่อาบน้ำเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อยเขาก็กลับเข้ามาในห้องก่อนจะมองดูเหลียนฮวาที่กำลังนอนหลับคุดคู้อยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนบางอยู่ข้างมุมห้อง
“ผ้าห่มผืนบางเช่นนั้นจะอบอุ่นได้อย่างไรกัน”เขาพูดออกมาเบาๆราวกับเป็ห่วงนางก่อนจะเดินไปหยิบผ้าห่มบนเตียงของเขามาห่มให้กับนางอีกชั้นพร้อมกับมองใบหน้าเล็กๆอันงดงามที่กำลังหลับไหลอยู่นั่น
“เหตุใดข้าต้องเป็ห่วงเ้าด้วย เหตุใดข้าต้องเผลอใจให้กับหญิงชาวบ้านที่แสนธรรมดาเช่นเ้า”เขาพูดออกมาเบาๆราวกับกำลังสับสนหัวใจตนเอง
ก๊อก ก๊อก ก๊อก….เสียงเคาะประตูดังขึ้น เสียนอี้หลงรีบเดินไปเปิดประตูในทันที
“คุณชายข้าน้อยนำชาจุหวีฮวา(ดอกเก๊กฮวย)มาให้ท่านเ้าค่ะ”สาวใช้พูดขึ้น
เสียนอี้หลงมองดูเหลียนฮวาที่นอนหลับอยู่บนพื้นจึงไม่อยากให้สาวใช้เห็นว่านางไม่ได้นอนกับเขาบนเตียง
“เดี๋ยวข้าถือเข้าไปเองฮูหยินของข้านางกำลังหลับอยู่ข้าไม่อยากให้นางตื่น”เขาพูดขึ้นก่อนจะรีบถือกาน้ำชาจากสาวใช้และรีบปิดประตูห้องในทันที
“เฮ้อเกือบไปแล้วสินะ”เขาพูดออกมาเบาๆก่อนจะมองดูเหลียนฮวาอีกครั้ง
1K
