วาริน…คุณหนูผู้เอาแต่ใจปากจัด ดื้อรั้นจนใครก็เอือมระอา เธอเติบโตในครอบครัวที่ไม่เคยขาดอะไรชินกับการได้ดั่งใจจนเชื่อว่าตัวเองควบคุมทุกอย่างได้แต่โลกที่เธอมั่นใจมาตลอดกลับเริ่มสั่นคลอนั้แ่วันที่บ้านจ้างโดมคนขับรถหนุ่มสุขุมเงียบขรึมเข้ามา
ทุกครั้งที่กลับบ้านดึกเสียงพ่อแม่ก็ถามด้วยความห่วงใย “ไปไหนมา ทำไมกลับมาดึกอีกแล้วลูก”วารินยกยิ้มตอบเสียงเรียบ “ก็แวะไปเจอเพื่อนมานิดหน่อยเองค่ะ”ก่อนจะปรายตาไปทางโดมที่ยืนอยู่เงียบ ๆเขาจึงเอ่ยเสริมด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งและท่าทีสุภาพ “ครับ คุณหนูมีนัดกับเพื่อนจริงๆ ผมไปรอรับส่งอยู่ตลอด”
บุคลิกที่สุขุมและคำพูดตรงไปตรงมาทำให้พ่อแม่เชื่อสนิทไม่เคยสงสัยในตัวเขา แต่เื้ัความเงียบและคำโกหกนั้นความจริงกลับร้อนแรงกว่าที่ใครจะคาดคิด…ทุกคำเถียงและปากด่าของวาริน ล้วนถูก “สั่งสอน”จนกลายเป็เสียงสั่นพร่าในมุมมืด และทุกครั้งที่โดมเรียกเธอว่า คุณหนู มันกลับยิ่งตอกย้ำว่าความสัมพันธ์ที่ซ่อนอยู่ไม่ควรเกิดขึ้นเลยสักนิด แต่ก็ยิ่งฉ่ำจนเธอถอนตัวไม่ขึ้น
241
