[นิยายแปล] Naughty Queen! ยัยตัวแสบขอเกิดใหม่ มัดใจคุณพ่อซุปตาร์ ★

ทันทีที่ก้าวขาเข้ามาในห้อง กลิ่นหอมยั่วน้ำลายของกับข้าวก็ลอยมาเตะจมูกจนท้องร้องจ๊อกๆ

ลู่อี้ถิงยืนกอดอกพิงกรอบประตู ทำหน้าหมั่นไส้แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเปรี้ยวจี๊ดประหนึ่งกินมะนาวเข้าไปทั้งสวน

"พอรู้ว่าวันนี้ลูกสาวตัวดีจะกลับมา 'เจ้าสามกู้' ก็ขลุกอยู่ในครัวตั้งแต่เที่ยง ทิ้งงานทิ้งการจนรองประธานบริษัทมันโทรมาร้องห่มร้องไห้ฟ้องฉันน้ำตาท่วมสายแล้วเนี่ย"

แม่มันเอ๊ย! ปกติจะให้เจ้าสามกู้มาทำกับข้าวให้กินสักมื้อ ต้องขู่เข็ญบังคับล่อลวงกันแทบตายกว่าจะยอมจับตะหลิว

พอเปลี่ยนเป็นยัยเด็กผีนี่ เจ้าสามกู้กลับวิ่งแจ้นมาเอง แถมไล่ก็ไม่ยอมกลับซะด้วย

มิตรภาพพี่น้องหลายสิบปี... ไม่ต้องรอให้ลมพัดหรอก แค่เดินสะดุดยอดหญ้าสองก้าวก็ปลิวหายไปหมดแล้ว!

ไป๋ลู่สูดกลิ่นหอมเข้าปอดแล้วส่งเสียงร้องอย่างดีใจ 

"ว๊าววว~"

ฮือๆๆ คุณอากู้นี่แหละคือพ่อบังเกิดเกล้าตัวจริงของเธอ! ส่วนราชาจอเงินลู่... ยิ่งมองก็ยิ่งน่าหมั่นไส้จริงๆ ให้ตายสิ

ทิ้งพ่อแท้ๆ ไว้ข้างหลัง ไป๋ลู่วิ่งดุ๊กดิ๊กเข้าไปในครัว แล้วกระโดดขึ้นขี่หลังกู้เพียนหรานที่กำลังง่วนอยู่หน้าเตาอย่างไม่เกรงใจ

"คุณอากู้ขา~"

กู้เพียนหรานที่กำลังรอให้น้ำมันร้อนตกใจแทบสิ้นสติ รีบปิดเตาแก๊ส แล้วก้มตัวลงเอามือรองก้นยัยตัวแสบเพราะกลัวเธอจะหงายหลังตกลงไป

เขาหันหน้ามามอง ดุเธอด้วยสายตาตำหนิเจือความเอ็นดู 

"เสี่ยวลู่ หนูทำตัวมุทะลุซุ่มซ่ามแบบนี้ได้ยังไง เป็นสาวเป็นนางระวังเถอะ ต่อไปจะขายไม่ออกนะ"

ไป๋ลู่กอดคอคุณอาแน่น ยิ้มร่าจนตาหยีเหมือนเจ้าหมาโง่ตัวหนึ่ง

"หนูไม่แต่งงานหรอกค่ะ! แต่งงานจะไปสบายเท่าเป็นอันธพาลน้อยเกาะคุณอากินอยู่ในบ้านได้ยังไงคะ!"

กู้เพียนหรานส่ายหน้าอย่างจนใจ 

"ฉันว่าพ่อลูกคู่นี้กะจะเกาะฉันกินไปตลอดชีวิตจริงๆ สินะ"

"นั่นถือเป็นวาสนาของแกนะเว้ย" ลู่อี้ถิงเดินล้วงกระเป๋าเข้ามายืนพิงกรอบประตูครัวอย่างเกียจคร้าน 

"ได้ปรนนิบัติพ่อลูกคู่นี้ด้วยตัวคนเดียว วาสนาแบบนี้ คนอื่นขอให้ตายก็ไม่ได้หรอก"

รอยยิ้มมุมปากของกู้เพียนหรานลึกล้ำขึ้นจนดูอันตราย... เหมือนกำลังวางแผนฆาตกรรมเพื่อนสนิท

สัญญาณเตือนภัยในใจไป๋ลู่ดังลั่น หวอๆๆ!

"คุณอากู้ขา หนูหิวจะตายอยู่แล้ววว!"

กู้เพียนหรานถูกเบี่ยงเบนความสนใจได้สำเร็จ เขาคีบเนื้อวัวยำเย็นป้อนใส่ปากเธอชิ้นหนึ่ง "ไปล้างมือเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมากินข้าว"

"รับทราบค่า! คุณอากู้ลำบากแย่เลย หนูซื้อของขวัญมาฝากคุณอากู้ด้วยนะ กินข้าวเสร็จจะเอาให้ดูนะคะ!" ไป๋ลู่อ้อนพลางเอาหัวถูไถแก้มคุณอา แล้วกระโดดลงจากหลังกู้เพียนหรานอย่างว่าง่าย

ไป๋ลู่กระดิกนิ้วเรียกพ่อ สองพ่อลูกเดินเข้าไปในห้องนอน

"คุณพ่อขา! บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าไปแหย่คุณอากู้ ทำไมพ่อจำไม่ได้สักทีคะ?" ไป๋ลู่เท้าสะเอวบ่นฉอดๆ 

"ถ้าคุณอากู้โกรธขึ้นมา ไม่มีคนทำกับข้าวให้เรากิน แล้วจะทำยังไง? เราจะอดตายกันพ่อลูกนะคะ!"

ลู่อี้ถิง "…………"

สรุปคือเห็นกู้เพียนหราน ประธานกู้กรุ๊ปผู้ยิ่งใหญ่ เป็นแค่พ่อครัวหัวป่างั้นสิ?

กู้เพียนหรานรู้เข้าคงน้ำตาเช็ดหัวเข่า

ไป๋ลู่เปิดกระเป๋าเดินทาง รื้อค้นอยู่นานกว่าจะเจอของขวัญที่จะให้พ่อ

"คุณพ่อขา มอบให้พ่อค่ะ!"

ลู่อี้ถิงหยิบเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีส้มแปร๊ดลายดอกชบาบานฉ่ำสไตล์ฮาวายตัวนั้นขึ้นมา... แล้วเงียบกริบไปสามวินาที

ไป๋ลู่เองก็เริ่มรู้สึกว่าของขวัญชิ้นนี้ราคาถูกเกินไปจนไม่กล้าอวด จึงรีบแก้ตัว

"คุณพ่อขา อย่ารังเกียจเลยนะ ตอนนี้หนูยังหาเงินได้ไม่เยอะ ของขวัญน่ะ มูลค่าไม่สำคัญเท่าน้ำใจนะคะ! ไว้หนูรวยเป็นเศรษฐีเมื่อไหร่ จะซื้อของแบรนด์เนมให้พ่อนะคะ?"

ลู่อี้ถิงโยนเสื้อลงบนเตียง เชิดหน้าพูดอย่างถือตัว

"พ่อไม่ขาดอะไรทั้งนั้นแหละ"

.

.

ปากก็พูดว่าไม่ขาดอะไร สีหน้าก็ดูรังเกียจราวกับเห็นขยะ

แต่ตอนออกมานั่งกินข้าว... ลู่อี้ถิงกลับเปลี่ยนมาใส่เสื้อลายดอกราคา 20 หยวนตัวนั้นเรียบร้อยแล้ว!

แถมยังปลดกระดุมเม็ดบนโชว์แผงอกอีกต่างหาก!

กู้เพียนหรานก็ได้เสื้อลายดอกรุ่นเดียวกันเป๊ะ แต่เป็นสีฟ้าสบายตา

"เสี่ยวลู่มีน้ำใจจริงๆ" กู้เพียนหรานสวมเสื้อลายดอกทับเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองทันที 

เขายิ้มอบอุ่น "เหมาะมากครับ"

ไป๋ลู่อยากจะให้พ่อดูคุณอากู้เป็นตัวอย่างจริงๆ

ดูคุณอากู้สิ! สุภาพอ่อนโยน! นี่แหละพ่อบ้านตัวอย่าง!

ส่วนพ่อเธอน่ะเหรอ... เหอะ! ปากแข็งยิ่งกว่าหิน!

อาจจะเป็นเพราะเชื่อใจเธอมาก ตอนกินข้าว ทั้งคุณอากู้และพ่อเลยไม่ถามเรื่องที่เธอเป็นหนี้กู้นอกระบบที่หลุดออกมาตอนคุยกับหลี่ฮ่วนเลยสักคำ

ช่วยไม่ได้ ไป๋ลู่เลยต้องเป็นฝ่ายเปิดประเด็นเอง แสร้งทำเป็นถามขึ้นมาลอยๆ

"คุณอากู้คะ สิทธิการใช้ทางหลวงนี่มีค่ามากไหมคะ? เพราะหนูได้ยินอวี่ฟู่ชิงบอกว่า เขาเอาสิทธิการใช้ทางหลวงเส้นหนึ่งของตระกูลอวี่ไปจำนอง ก็ใช้หนี้แทนหนูได้หมดเลยค่ะ"

กู้เพียนหรานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ชะงักตะเกียบ "หืม? สิทธิการใช้ทางหลวงเหรอ?"

"ใช่ค่ะ" ไป๋ลู่เคี้ยวข้าวแก้มตุ่ยเหมือนกระรอกน้อย 

"ช่วยหนูใช้หนี้แล้ว ยังเหลือเงินทอนอีกตั้งเยอะแน่ะ"

ดวงตาภายใต้กรอบแว่นของกู้เพียนหรานเป็นประกายวูบหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าเริ่มสนใจขึ้นมาแล้ว

ไป๋ลู่แอบยิ้มกริ่มในใจ

สัมปทานทางหลวงเส้นนี้น่ะ มูลค่ามหาศาลอย่าบอกใครเชียว ติดอยู่ตรงที่ฉันยัง 'ปีกกล้าขาแข็ง' ไม่พอจะรวบหัวรวบหางเอามันมาเป็นของตัวเองได้

ในเมื่อเป็นอย่างนั้น แทนที่จะปล่อยให้คนอื่นแย่งชิงไป สู้ชี้เป้าให้คุณอากู้เอาไปไม่ดีกว่าเหรอ

ของดีๆ แน่นอนว่าต้องเก็บไว้ให้คนกันเองก่อนอยู่แล้ว! (เผื่อคุณอากู้จะแบ่งเปอร์เซ็นต์ให้ค่าขนมบ้าง อิอิ)

พอกินข้าวเสร็จ สุดท้ายกู้เพียนหรานก็หนีชะตากรรมไม่พ้น โดนรองประธานบริษัทตามจิกหัวกลับไปทำงานล่วงเวลาที่บริษัทจนได้

ไป๋ลู่เองก็หนีไม่พ้นเช่นกัน เธอโดนพ่อหิ้วคอเสื้อ ลากไปเข้าคอร์สออกกำลังกายแบบนรกแตก

พ่อเคี่ยวเข็ญจนเธอลิ้นห้อยหมดสภาพ ถึงได้ยอมละเว้นชีวิตหมาน้อยของเธออย่างพึงพอใจ

ลู่อี้ถิงสั่งเสียงเข้ม 

"สองสามวันนี้แกต้องรู้จักหน้าที่ อย่าคิดว่าฉันไม่อยู่บ้านแล้วจะอู้งานได้ ต้องอัดคลิปออกกำลังกายส่งมาให้ฉันดูทุกวัน เข้าใจมั้ย?"

ไป๋ลู่ตาโต รีบถูมือด้วยความตื่นเต้น 

"คุณพ่อขา ในที่สุดพ่อก็ได้ยินเสียงเรียกร้องของแฟนหนัง เตรียมจะรับงานแสดงแล้วเหรอคะ—"

"พ่อจะไปทำกิจกรรมการกุศลช่วยคนจนบนดอยต่างหาก" ลู่อี้ถิงพูดขัดฝัน 

"ถ้าไม่เจอบทที่ถูกใจ พ่อไม่รับงาน"

ถึงจะคลาดเคลื่อนไปหน่อย แต่พ่อของเธอก็ยังเป็นราชาจอเงินลู่ผู้ใจบุญ!

กิจกรรมการกุศลที่ไม่ได้เงิน ไม่ได้พื้นที่สื่อ ต้องลำบากตรากตรำ ทำเพื่อตอบแทนสังคมล้วนๆ แบบนี้ ก็คงมีแต่พ่อของเธอนี่แหละที่ทำโดยไม่เกี่ยงงอน

ไป๋ลู่ถาม "พ่อจะไปกี่วันคะ?"

"สิบกว่าวันมั้ง" ลู่อี้ถิงเองก็ไม่แน่ใจ 

"เหมยเหม่ยบอกว่า อาจจะต้องช่วยถ่ายสารคดีชุดโปรโมทการแก้ปัญหาความยากจนด้วย รายละเอียดยังไม่สรุป"

ไป๋ลู่ถูกวิญญาณ 'แฟนคลับถิงเซียงเสวี่ย' เข้าสิงทันที

"ต่อให้เป็นสารคดีแก้จน ขอแค่ได้เห็นหน้าพ่อ ก็มีความสุขแล้วค่ะ! คุณพ่อขา พ่อไม่ได้ออกมาขายข... เอ้ย ออกมาทำงานนานเกินไปแล้วนะ! แฟนคลับเขาแห้งเหี่ยวจนจะเป็นปลาเค็มกันหมดแล้ว!"

ลู่อี้ถิงเลิกคิ้ว "เดือนที่แล้วเพิ่งลงรูปเซลฟี่ไปไม่ใช่เหรอ?"

"นั่นมันเดือนก่อนนู้นแล้วค่ะ!" ไป๋ลู่เถียงคอเป็นเอ็น รู้สึกถึงภาระอันยิ่งใหญ่บนบ่า

ในฐานะสมาชิกกิตติมศักดิ์ (แบบลับๆ) ของบ้านถิงเซียงเสวี่ย เธอมีหน้าที่ต้องกระตุ้นให้ราชาจอเงินลู่ขยันทำงาน เพื่อหาความสุขให้พี่น้องร่วมด้อม!

พี่สาวน้องสาวในกลุ่มแฟนคลับ ร้องห่มร้องไห้คิดถึงเฮียแกกันทุกวัน

เรียกได้ว่า ใครได้ยินเป็นต้องเศร้า ใครได้เห็นเป็นต้องหลั่งน้ำตา

ในซูเปอร์ทอปปิกของพ่อเธอ เต็มไปด้วยกระทู้รายวันที่น่าหดหู่ว่า : วันนี้ราชาจอเงินลู่ทำงานหรือยัง? ยังจ้า แยกย้าย!

พี่สาวถิงเซียงเสวี่ย... น่าสงสารจริงๆ

และแล้ว ภายใต้การยืนกรานและอ้อนวอนแทบจะกราบกรานของไป๋ลู่ ในที่สุดราชาจอเงินลู่ก็ยอมออกมาทำงานอย่างหาได้ยากยิ่ง

ไม่ใช่แค่รูปเซลฟี่ธรรมดาๆ!

แต่เป็นคลิปวิดีโอความยาวสิบกว่าวินาที!

ถึงจะเป็นคลิปโปรโมทกิจกรรมการกุศลช่วยคนจนบนดอยก็เถอะ

ทันทีที่คลิปถูกปล่อย เหล่าถิงเซียงเสวี่ยแทบจะจุดพลุฉลอง ปิดซอยเลี้ยงหมูกระทะ!

[คอมเมนต์ชาวเน็ต]

【แม่เจ้า! เหมือนได้ฉลองตรุษจีนล่วงหน้าเลยแม่! เหมือนได้ฉลองตรุษจีนเลยพี่น้อง!!!!】

【ตื่นค่ะซิส! ตื่นมาดูความหล่อ! เฮียแกปล่อยคลิปคราวนี้ ครั้งหน้าที่จะโผล่มา... เกรงว่าจะเป็นปีหน้าจริงๆ แล้วแหละ】

【ไม่เป็นไร มีคลิปนี้ หล่อทะลุดอยขนาดนี้ ฉันอยู่ได้ถึงปีหน้า!】

【ใครจะไปคิด ว่าเป็นแฟนคลับลู่อี้ถิง จะขาดแคลนอาหารตาขนาดนี้! วงวารตัวเอง】

【ฮ่าๆๆๆ เป็นติ่งราชาจอเงินลู่ กลายเป็นด้อมร้างเฉยเลย (ร้องไห้เสียงดังมาก)】

ไป๋ลู่นอนแช่น้ำตีฟองสบู่ในอ่างอาบน้ำอย่างสบายใจ แอบล็อกอินเข้า 'แอคหลุม' สำหรับติ่ง (พ่อ) โดยเฉพาะ

หลังจากรีโพสต์เวยป๋อการทำงานของพ่อแล้ว ก็เช็คอินประจำวันตามธรรมเนียม

【@หวานใจลู่อี้ถิง: วันนี้รักราชาจอเงินลู่มากขึ้นหรือยัง? มากขึ้นกว่าเดิมอีกค่า! รักเฮียที่สุดในสามโลก!】

พอเช็คอินเสร็จ ไป๋ลู่ก็เริ่มส่องซูเปอร์ทอปปิกของพ่อเพื่อเสพความสุข

แต่แล้ว...

?????

เธอเห็นอะไรน่ะ?

[กระทู้แนะนำ: วิเคราะห์โมเมนต์ชวนจิ้น ราชาจอเงินลู่ x ไป๋ลู่ เคมีที่ลงตัวอย่างน่าประหลาด!]

[กระทู้: เรือผีมาแรง! สายตาที่ป๋าลู่มองน้องลู่มันมีความหมายนัยแฝงนะพวกเธอ!]

คู่จิ้น... ของเธอกับพ่อ???

ไป๋ลู่ถึงกับทำมือถือร่วงใส่น้ำ

แฟนคลับคู่จิ้นพวกนี้ นอกจากจะ 'ท็อกซิก' แล้ว ยังใจกล้าหน้าด้านเกินเบอร์!!

ถึงกับกล้ามาชง 'เรือบาป' กันโจ่งแจ้ง เล่นมาลูบคมพ่อเธอถึงถิ่น!!"

พี่สาวถิงเซียงเสวี่ยปล่อยให้พวกแฟนคลับคู่จิ้นสายดาร์กพวกนี้รอดไปได้ยังไง!!!

นี่มัน... พ่อลูกนะเว้ยเฮ้ย!

มันบ้าบอคอแตก!

บ้าบอที่สุดในโลกกกก!!!