คิดจะจีบผม...มันไม่ง่ายหรอกตอนที่ 26 ใต่อเนื่อง
“หากมันจบด้วยการลงมือเพียงแค่ครั้งสองครั้งคงน่าผิดหวังแย่เข้ามาสิครับ จนกว่าคุณจะกลายเป็เพียงซากศพไร้ลมหายใจสมบูรณ์แบบผมจะเป็คู่มือให้เอง” เกมส์ฆ่าฟันได้เริ่มต้นอีกครั้งโดยมีผู้ดำเนินการเป็ทราเวียร์
“...”ด้วยประสบการณ์และความสามารถอันเหลือล้นที่เหล่าลูกทีมของหัวหน้าผมแดงต่างพากันตกตะลึงเปลี่ยนจากอสูรร้ายทำให้กลายเป็เพียงเด็กน้อยอมมือที่มีดีแค่อาวุธวิเศษหากแต่ใช้ไม่เป็ทำเพียงโบกตีไปมา
มันพลาด แล้วก็พลาด แล้วก็พลาดไปมาซ้ำแล้วซ้ำเหล่าไม่มีพักเหนื่อย
“กะกะกะกะกะ” ต่อให้การโจมตีมันรุนแรงกว่านี้อีกหลายต่อหลายเท่า
หากไม่โดนก็ไม่มีความหมาย
“กะกะกะกะกะ” กรงเล็บหมายฉีกกระชากเสียบเข้ากลางใบหน้าทราเวียร์หากโดนเข้าไปหัวคงะเิหายไปในพริบตาบอกลาชีวิตอันน้อยนิดไปได้เลย
ชายหนุ่มเพียงหลบไปมาไม่ได้ใส่ใจทำเหมือนเล่นสนุกไปตามอารมณ์
“กะกะกะกะ” อีกครั้งหนึ่งจากฝ่ายเงาตกกระทบมันยกขาขึ้นตวัดคิดเตะเข้า่ล่างทราเวียร์ก้าวถอยห่างถอยทิ้งระยะนิดหน่อยหากไม่ได้สวนกลับ
เพียงแค่หลบไปมาไม่สูญเสียพลังงานเปล่าประโยชน์เรียกได้ว่าการโจมตีของเงาตกกระทบดูไร้ความหมายมากเมื่อมาพบเจอกับเทคนิคท่วงท่าสง่างาม
“...กะกะกะกะกะ”การเปลี่ยนแปลงที่น้อยคนรับรู้หากไม่ได้เข้ามาใกล้เงาตกกระทบกำลังเกิดขึ้นอย่างเงียบงันไม่ได้แสดงออกให้โลกหล้าได้รับรู้
ดวงตามันจากดำด้านเริ่มมีประกายแสงสีแดงเข้ามาแทรกแซง
“...ใกล้แล้ว ใกล้แล้ว” ทราเวียร์ยิ้มแฝงไปด้วยเล่ห์นัย
บางสิ่งอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้นล้วนส่งผลต่ออนาคตอันใกล้อย่างใหญ่หลวงเงาตกกระทบตัวนี้จะกลายเป็ตัวหมากชั้นยอดให้เขาได้ใช้ประโยชน์
เขายังมุ่งโจมตีมันต่อโดยไม่ใช้เพลิงสีขาวใช้เพียงฝ่ามือปกติธรรมดา
“...” ทุกฝ่ามือประทับบนเนื้อตัวมันจะแทรกพลังสีขาวเข้าไปด้านใน
กระบวนการจัดเตรียมกำลังก่อร่างสร้างตัวภายในร่างกายสัตว์ประหลาดสีดำโดยมีหญิงสาวปัญญาประดิษฐ์จับจ้องมองไม่ห่าง
“...”ระหว่างกำลังลงมือทราเวียร์ยังคงหลบหลีกพร้อมประทับฝ่ามือไปด้วย
แน่นอนว่าเขาไม่ได้รวดเร็วเกินกว่ามันเขาเพียงจ้องมองและคาดเดาเส้นทางในอนาคตอีกฝ่ายก็เท่านั้นจัดเป็ความสามารถที่นักรบเจนศึกทั้งหลายมีติดตัว
“เร็วกกว่าครั้งก่อนประมาณ 40%”
“ไม่ใช่เพียงแค่เร็วอย่างเดียวเท่านั้นอย่างเดียวแต่พลังทำลายยังเพิ่มอีกเกือบสองเท่าตัว บวกกับสัญชาตญาณยกระดับไปอีกขั้นหากเป็ผู้ถือครองอักขระธรรมดาคงไม่ไหวอยู่ดีต่อให้พากันมาเป็สิบอาจรอดกลับไปได้เพียงไม่ถึงครึ่ง” ทราเวียร์ะโถอยห่างปล่อยให้หมัดหนัก
กระแทกเข้ากำแพงด้านหลัง
ตูม!!!
เปลี่ยนให้มันกลายเป็เศษไปใน่พริบตา
“...” ทราเวียร์ยิ้มหัวเราะมองคริสติน่าที่กำลังจ้องมองด้วยสายตาจริงจังและเคร่งเครียดหล่อนพึ่งมารับรู้ว่ามันไม่ได้ใส่ใจเห็นตัวหล่อนในสายตาเลยแม้แต่น้อย
มันเห็นเป็เพียงของเล่นฆ่าเวลากระหายอยากเท่านั้น
“เข้าใจยังครับ ว่ามันไม่ได้ต่อสู้กับคุณ เพียงแค่หยอกล้อเล่นเหมือนกับคราวของศรก็เท่านั้นเอง” สิ่งมีชีวิตที่เหมือนกับผีตายซากหาอะไรไม่ได้แท้จริงกลับเป็ตัวตนหยิ่งยโส
คิดตัวเองใหญ่สูงศักดิ์เห็นสิ่งมีชีวิตอื่นไร้หาไม่คู่ควร
“กะกะกะกะกะกะกะ”
“เลิกเล่นเพียงเท่านี้แหละครับ ผมยังมีงานอื่นต้องกลับไปทำอีกจะมาเสียเวลากับเื่ไม่เป็เื่คงเป็การสิ้นเปลืองเกินไปเพราะฉะนั้นขออนุญาตปิดเกมส์ก็แล้วกันนะครับ”ดวงตาทราเวียร์เปล่งประกายแสงสีขาวกว่าครั้งไหน
บรรยากาศหนาวเหน็บแพร่กระจายไปในวงกว้างโดยมีเขาเป็ผู้อยู่จุดกึ่งกลาง
“กะกะกะกะกะกะกะ” มันเผลอก้าวถอยหลังไปหลายก้าว
แน่นอนว่าไม่ใช่เพียงสัตว์ประหลาดอย่างเงาตกกระทบที่ต้องยินยอมเสียศักดิ์ศรีก้าวเท้าถอยหลังพวกที่แอบมองไม่คิดเข้ามาช่วยเหลืออย่างกลุ่มของหัวหน้าผมแดงเอง
ต่างพากันถอยหลังไม่มีหยุดหวังเพียงพ้นออกจากคลื่นพลังบ้าบิ่นเบื้องหน้า
“คะ คลื่นพลังบ้าบออะไรเนี่ย”
“จะบอกว่าเขายังไม่เอาจริงอีกเหรอ?” รุ่นน้องสาวกัดปากตัวเองอักขระพิเศษช่างเป็อะไรอยู่นอกเหนือขอบเขตพวกเขาจินตนาการเอาไว้
มันเหนือล้ำจนกระทั่งหัวหน้าผมแดงแสดงท่าทีมั่นใจออกมาในตอนนี้ใบหน้าถึงกับถอนสี
...ยังไม่ถึงขีดจำกัด แท้จริงแล้วเขาแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่
“...”
“กะกะกะกะกะ!!!” สติปัญญาจางหายลงไปทุกขณะทดแทนด้วยสัญชาตญาณดิบกำลังเข้ามาแทนที่ฝ่าเท้ามันย่ำหนักจมพื้นดิน
ก้าวหนึ่งก้าวไปอีกหนึ่งก้าว
“มาได้แค่นี้แหละครับ” ทราเวียร์กระพริบตาสองสามครั้ง
ก่อนจ้องมองมาที่เงาตกกระทบ
“ก้มหัว” ถ้อยคำกล่าวธรรมดาที่ไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อยกับอีกฝ่าย
คำสั่งสุดยอดบีบให้มันต้องก้มหัวลงไม่ใช่การกระทำโดยจำยอมมาจากจิตใจหากแต่เป็พลังอำนาจที่ไม่อาจต้านทานได้จากภายนอก
เงาตกกระทบก้มหน้าลงเรี่ยวแรงมหาศาลกำลังต่อต้านไม่ให้ก้มหัวลงแต่หากเป็เพียงการกระทำโดยเปล่าประโยชน์
สุดท้ายมันจำต้องก้มหัวอยู่ดี
“กะกะกะกะกะกะกะกะ”ดวงตาสีขาวทรงอำนาจปลดปล่อยพลังออกมาอีกครั้งหนึ่งพลังกดข่มยิ่งเพิ่มเป็เท่าทวีคูณ ขาสองข้างสั่นสะท้านจนไม่อาจประคองร่างกายได้
สุดท้ายต้องจำยอมต่อทราเวียร์ในที่สุด
“คุกเข่า”
“...” หัวเข่าจำตำต้องทิ่มลงกับพื้น
มันคือความอัปยศที่ไม่อาจกล่ำกลืนฝืนทนได้
“เป็ยังไงบ้างละ กับการได้มาอยู่ต่ำกว่าคนอื่นเขา” คลื่นพลังสีขาวไหลออกจากดวงตาเข้าสู่ร่างกายมันชำแหละกล้ามเนื้อไหลผ่านเข้าไปในิั
เสียงทรมานเริ่มดังขึ้นอีกครั้งหนึ่ง
“กะกะกะกะกะ” กรงเล็บจิกลงกับพื้น
หวังระบายความเ็ปน่าเสียที่การกระทำของมันเป็เพียงการกระทำเปล่าประโยชน์ไม่ได้ช่วยทำให้ความเ็ปเบาบางกลับกันมันยิ่งเพิ่มขึ้นอีกระดับ
“พลังนี้มันคืออะไรกันแน่” หัวหน้าผมแดงหรี่ตามอง สามารถทำให้เงาตกกระทบก้มหัวลงก่อนคุกเข่าลงกับพื้นง่ายดายแม้ว่าจะมีท่าทีตอบโต้รุนแรงมาก
แต่ก็ไม่อาจขัดได้ในท้ายที่สุด
“ควบคุม?” รุ่นน้องสาวผมแดงคิดขึ้นได้
“เป็ได้ทั้งเพลิง และควบคุมเหรอ?” หากเป็สายควบคุมจริงขึ้นมาไม่เท่ากับว่าอักขระพิเศษมันโกงจนถึงขีดสุดเลยเหรอ สู้ก็ได้ ปั่นป่วนศัตรูก็ได้
แิใหม่หยิบยกขึ้นมาพูดต่อ
“อาจเป็สายแรงโน้มถ่วงก็ได้”ไม่ว่าจะเป็พลังแบบไหนล้วนจัดได้ว่าเป็พลังสนับสนุนอันแข็งกร้าวที่สามารถเพิ่มพูนกำลังพลคนที่ได้ไปอย่างมหาศาล
กลับมาด้านของทราเวียร์
ดวงตาแปรเปลี่ยนกลายเป็สีแดงก่ำดุจโลหิตเดือดดาล
“ครั้งสุดท้ายแล้วละ เก็บปากเก็บลิ้นอย่าได้อ้าออกมาไม่งั้นเกิดลิ้นขาดอย่ามาว่าผมนะ” ลวดลายสีขาวเกิดขึ้นบนหน้าผากมันไม่มีใครคนอื่นมองเห็นนอกจากตน
สัญลักษณ์ก่อตัวเสร็จสมบูรณ์เป็สัญญาณบอกลาการละเล่นฆ่าเวลานี้ซักที
ปัง!!!
“ประทับ” ฝ่ามือกระแทกลงกลางหน้าผาก
กดหัวมันจมหายลงไปในดิน
“...กะ...”ร่างกายแน่นิ่งไม่มีเรี่ยวแรงลมหายใจอันโรยราจนแทบไม่อาจััได้หากไม่เข้าไปใกล้พอเงาตกกระทบครั้งหนึ่งผู้เคยเป็หนึ่งในโลกกระจกไม่มีสองตอนนี้กลับตกอยู่ภายใต้ฝ่าเท้าของทราเวียร์
มันทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากจำใจต้องกลายเป็เหยื่อโดนเฉือด
“...ด้วยระดับพลังของเธอในตอนนี้ยังคงยากที่จะปลิวชีพมัน” ทราเวียร์ถอนหายใจออกมาอีกครั้งหนึ่งในเขา้าให้หล่อนเป็คนลงมือปลิวชีพ
น่าเสียดายความคิดนี้คงต้องเก็บกลับไป
“...ค่ะ”
ผุด!!!
ความร้อนออกนำจากร่างกายมันจนััได้ด้วยตัวเอง
“มาแล้ว” รอยยิ้มทราเวียร์ฉีกกว้าง ก่อนเขารีบะโออกห่าง
ตูม!!
คลื่นะเิถูกส่งออกมาจากสัตว์ประหลาดตัวสีดำ
“กะกะกะกะกะกะกะกะกะกะกะกะกะ!!!” เงาตกกระทบลุกขึ้นยืนตัวตรง มันส่งเสียงร้องบ้าคลั่งออกมาตัวอักขระสีดำมากมายกำลังพวยพุ่งออกจากร่างไหลอาบไปทั่วร่างกาย
กล้ามเนื้อพองตัวขยายมากกว่าเดิมหลายเท่าสมรรถภาพร่างกายใหญ่ยกระดับไปเหนือกว่าอื่นจนเทียบไม่ติดและความเปลี่ยนแปลงยิ่งใหญ่มากที่สุด
คือแววตา แววตาแอบแฝงไปด้วยปัญญาในตอนแรกจากหายไปหมดไม่มีหลงเหลือ ดำดิ่งเข้าสู่สัญชาตญาณเต็มขั้น ไม่มีครุ่นคิด ไม่มีวางแผนไม่มียับยั้งช่างใจ
มันมีเพียงความบ้าคลั่ง้าทำลายล้างเท่านั้นในตอนนี้
“...มันแข็งแกร่งขึ้น” คริสติน่าหรี่ตามอง
หล่อนขยับเข้าไปใกล้ทราเวียร์อีกขั้นหนึ่งหวังใช้ร่างกายตัวเองกลายเป็เกราะกันบังให้ผู้เป็นายหากมันเกิดเหตุการณ์ไม่คลาดฝัน
“มันกำลังบ้าคลั่ง” รุ่นน้องสาวหน้าถอดสี
รู้กันอยู่ว่าผู้ถือครองอักขระส่วนใหญ่ไม่ได้ตายั้แ่เริ่มต่อสู้หากแต่เป็การต้อนเงาตกกระทบจนมันะเิพลังทั้งหมดออกมาต่างหากถึงได้ตายกลายเป็ศพในตอนท้าย
สีหน้าทุกคนเคร่งเครียดขั้นสุดกับสถานการณ์เบื้องหน้า
“นี่คือความน่ากลัวของเงาตกกระทบของจริงสิ่งที่ไม่ค่อยมีคนอยากให้เกิดขึ้น” ไม่เกิดขึ้นถือเป็โชคอันประเสริฐหากมันเกิดขึ้นคือลางร้ายวิบัติ
หัวหน้าผมแดง้ารู้ว่าผู้ถือครองอักขระพิเศษคนนี้จะจัดการกับสัตว์ประหลาดบ้าคลั่งตนนี้ยังไงจะกลายเป็ผู้อยู่รอดท้ายที่สุด หรือตกตายกลายเป็ศพ
...ขอฉันดูหน่อยเถอะ
“หากเขาเอาตัวรอดมาได้ นั้นแหละคือ ผู้แข็งแกร่ง หากตายไปก็ถือว่าเป็ผู้อ่อนแอ”
“ไม่ว่าจะเส้นทางไหนเหตุการณ์ต่อจากนี้ล้วนถือเป็ข้อมูลสำคัญไม่อาจปล่อยผ่านได้”ทุกคนพร้อมใจกันพยักหน้าเห็นชอบ
เพียงแต่หญิงสาวรุ่นน้องผมแดงดูเป็กังวลไม่น้อย
“....” เธอไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองกำลังกังวลอะไรกัน
ขณะในใจกำลังหาคำตอบเหตุการณ์น่าเหลือเชื่อเกินขอบเขตความรู้ของพวกเราเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่งพลิกเปลี่ยนมุมมองไปจนแทบไม่เหลือดังเดิม
“...สยบ” สิ้นเสียงพลังวาจา
ลวดลายไม่มีใคนมองเห็นต่างพากันส่งแสงสีขาวออกมา
“...กะกะกะ” ร่างกายขยายใหญ่สุดท้ายหยุดนิ่งลง
ดวงตากลับมาเป็ปกติอีกครั้งหนึ่งหลุดออกจากสถานะบ้าคลั่งอย่างสมบูรณ์แบบเมื่อไม่มีพลังสุดท้ายจิติญญาแห่งนักสู้มอดหายไปทันที
ตึง!!!
“กะ....” ล้มตัวนอนแน่นิ่ง
“ยอดเยี่ยมมากครับ” ทราเวียร์ก้าวเท้าเข้าไปหา
จนไปหยุดเบื้องหน้าเงาตกกระทบ
“เป็ไปไม่ได้!!!” เสียงร้องอุทานดังกันเป็แถวต้องเข้าใจก่อนว่าเ้าสิ่งมีชีวิตเบื้องหน้ามันแข็งแกร่งเกินกว่าจะให้ผู้ถือครองอักขระเข้าต่อสู้คนเดียว
ไม่ใช่เพราะว่ามันอันตรายตรงเคลื่อนที่ไหว มีพละกำลังมีสติปัญญา แต่เหนือไปกว่านั้นคือ หากมันใกล้ตายเมื่อไหร่มันจะเข้าสู่สภาพบ้าคลั่ง
และด้วยสภาพบ้าคลั่งของมันจะเพิ่มพูนทุกอย่างให้มากไปกว่าสองเท่าเปลี่ยนมันให้กลายเป็เครื่องจักรสังหารที่ต่อให้พวกเขายกระดับขึ้นมา
เปลี่ยนจากมนุษย์ปกติธรรมดาเป็มนุษย์ทรงอำนาจก็ยังตายกลายเป็ศพได้ใน่ระยะเวลาพริบตาเดียวที่เปิดโอกาสให้มันลงมือ
สภาพบ้าคลั่งเป็อะไรที่ทุกคนต่างหวาดระแวงมากและไม่้าให้มันเข้าสู่สภาพนั้นหากกรณีปกติอาจใช้อักขระรูปแบบสะกดเข้ามาช่วยเหลือ
แต่ทราเวียร์กลับไม่ได้ทำตามตำรา เลือกใช้วิธีการตัวเองแถมยังทำให้เงาตกกระทบหลุดพ้นออกจากสภาพบ้าคลั่งได้อีก
“หยุดยั้งกระทั่งสภาพบ้าคลั่งได้อีก” ต่อจากอักขระพิเศษก็มาเป็หยุดยั้งไม่ให้มันบ้าคลั่ง ความใเริ่มหนักหน่วงเพิ่มเป็เท่าทวีคูณ
หากได้ความลับมาต้องช่วยให้การต่อสู้ในเทศกาลง่ายดายยิ่งขึ้นแน่นอนติดตรงที่ว่าไอ้การที่ทราเวียร์สามารถหยุดยั้งไม่ให้มันบ้าคลั่งได้นั้น
มันเป็วิธีการเฉพาะตัว หรือเป็พลังของอักขระพิเศษ
...แต่ไม่ว่าจะเส้นทางไหน มันก็เปลี่ยนไม่ได้อยู่ดีว่าคนผู้นั้นสามารถหยุดไม่ให้มันบ้าคลั่งได้ หากได้มาร่วมทีมละก็ต้องทำให้ทีมปลอดภัยมากขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว
“เป็ฝีมือการควบคุมหรือว่าเป็พลังของอักขระพิเศษ” นั้นแหละคือประเด็นในตอนนี้
ตอนนี้พวกเขาเกิดอยากได้ทราเวียร์เข้ามาในทันทีแล้วหรือต่อให้ไม่ได้เข้ามาในทีมก็ขอเพียงช่วยเหลือสนับสนุนเทศกาลครั้งนี้เป็พอเขามั่นใจว่ากลุ่มตระกูลสามารถจ่ายไหวแน่นอน
หรือต่อให้ไม่ไหวเอาไว้แอบตามไปใช้ประโยชน์ทีหลังก็ยังไม่สายแต่ยังไงก็ช่างตอนนี้ต้องรักษาจุดยืนของตัวเองเอาไว้ก่อน ทีเหลือจะเป็ยังไงค่อยว่ากันอีกที
ดวงตาเขากระตุกเล็กน้อยก่อนหันไปมองทิศทางหนึ่ง
“...เหมือนว่าจะไม่ได้มีเพียงฝ่ายเราฝ่ายเดียวเท่านั้นนะตอนนี้ที่ให้ความสนใจกับเขา” หัวหน้าผมแดงยิ้มออกมาเขาอยากรู้เหมือนกันว่าทราเวียร์จะเอาตัวรอดไปได้ยังในสถานการณ์แบบนี้
รุ่นน้องสาวเองรู้สึกได้เหมือนกัน
“กลุ่มใครมาอีกเนี่ย”
ขณะกำลังก้มมองร่างเงาตกกระทบทราเวียร์เองรู้สึกได้ว่ากำลังมีใครบางคนคิดเอาตัวเองมาให้เขาฆ่าถึงที่แถมยังไม่คิดเปิดปากพูดจาด้วยคำพูดอีกต่างหาก
“...ตัวละครใหม่” รอยยิ้มภายใต้หน้ากากเผยออกให้เห็น
ลำแสงปริศนาพุ่งทิ่มลงมั่นหมายสังหารเขาให้ตายในพริบตา
“ออกไปจากเหยื่อของฉันนะโว้ย!!!” คลื่นพลังทำลายล้างหวังผลมุ่งตรงลงมายังตำแหน่งทราเวียร์กับเงาตกกระทบ พัดพาทุกอย่างให้ลอยขึ้นเหนือฟ้า
ปัง!!!
หลุมดำทิ้งเอาไว้ใหญ่โต
“...กะกะ....กะ” ร่างของเงาตกกระทบช่างอ่อนเรี่ยวแรงมากตอนนี้ ร่างกายมีาแน้อยใหญ่เต็มไปหมดแขนข้างหนึ่งกระเด็นลอยหาย หน้าอกถูกเปิดออกเผยให้เห็นกระดูกสีดำ
สภาพมันพร้อมตายได้ทุกเมื่อ
“...” ทราเวียร์หันไปมองผู้เข้ามาใหม่
“แย่งเหยื่อคนอื่นแบบนี้ ดูไม่ใช่การกระทำของคนดีคนเด่นเลยนะครับ”รักษาสิทธิประโยชน์ของตัวเองทราเวียร์เดินกลับเข้าไปยังที่เดิม
“กะกะกะ” เืดำจำนวนมาก
ไหลย้อยออกจากปาก
“ไม่ต้องห่วง ท้ายที่สุดคนที่จะฆ่าคือผม ไม่ใช่คนอื่นใด”สายตาคลั่งแค้นจ้องมองทราเวียร์ไม่มีหยุดตัวมันคือผู้ล่ามาตลอดชีวิตตอนนี้กลับกลายเป็ถูกล่าสังหาร
ช่างเป็ความจริงยากจะยอมรับ
“เอาเท้าออกไปจากเหยื่อของฉัน” เสียงหยิ่งยโสส่งตรงมายังชายหนุ่มหน้ากากดำโดยตรงไม่มีความเคารพแสดงออกให้เห็นถึงสันดานดำมืดไม่มีปิดบัง
ถึงอย่างนั้นทราเวียร์หาได้สนใจ
“...” ในสายตาเขามีเพียงเงาตกกระทบตรงหน้าเท่านั้น
ท่าทีเมินเฉยกลับทำให้ใครบางคนเดือดดาลขั้นสุด
“ทำหูทวนลมเหรอ!?”