ในห้องอีกด้านของตระกูลหลิน สองแม่สามีลูกสะใภ้กำลังพูดคุยกันอย่างร้อนใจ
" ท่านแม่ ตอนนี้ครอบครัวบ้านใหญ่มีแต่คนเจ็บคนป่วย ทำงานสิ่งใดก็ไม่ได้ พี่ใหญ่เองก็ไม่รู้จะฟื้นขึ้นมาหรือไม่ " นางิซื่อเอ่ยขึ้นกับนางจ้าว
นางจ้าวได้ยินเช่นนั้นใบหน้าที่เหี่ยวย่นก็ยิ่งบูดบึ้ง " เื่นี้ต้องให้เ้าบอกหรือไร แต่จะทำเช่นไรได้เล่า จะไล่ออกไปก็ไม่ได้ หากเป็เช่นนั้นตาแก่บ้านรองนั่นคงต้องยกคนมาถลกหนังหัวข้าเป็แน่ "
ตาแก่บ้านรองที่นางจ้าวพูดถึงก็คือ น้องชายของ หลินปู้ สามีของนางจ้าวนั่นเอง เดิมทีหลินปู้นั้นเป็พ่อหม้าย หลังภรรยาของเขาคลอดลูกชายซึ่งก็คือหลินต้าหลางไม่นาน ก็เสียชีวิตจากไป หลินปู้นั้นนึกเวทนาลูกชาย ไม่อยากให้ขาดมารดาดูแล จึงแต่งนางจ้าวเข้ามาเพื่อหาคนมาดูแลลูกชาย แรกๆ นางจ้าวแต่งเข้ามาก็รักใคร่ดูแลหลินต้าหลางดั่งบุตรชายแท้ๆ แต่พอนางจ้าวตั้งท้องลูกของตนเองนิสัยก็เริ่มเปลี่ยนไปไม่ดูแลเอาใจใส่ต้าหลางเช่นเดิม ลับหลังหลินปู้ก็จะใช้ต้าหลางให้ทำงานหนัก หากไม่ได้ดั่งใจก็จะทุบตี
นางจ้าวนั้นมีบุตรกับหลินปู้สองคน คนแรกเป็บุตรชายคือหลินเอ้อหลาง อีกคนเป็บุตรสาว คือ หลินกุ้ยเหมย
เมื่อลูกๆ ค่อยๆ โตขึ้น ต้าหลางนั้นเป็เด็กรู้ความขยันขันแข็ง ผิดกับเอ้อหลาง และกุ้ยเหมยที่เป็บุตรแท้ๆ ของนางจ้าว ด้วยการสั่งสอนแบบผิดๆของนางจ้าว สองคนนี้จึงมีนิสัยเกียจคล้าน ยิ่งพอทั้งสองโตขึ้น ด้วยการตามใจโดยนางจ้าว หลินเอ้อหลางก็เริ่มกินเหล้าเล่นพนัน ถึงขั้นขโมยเงินหรือของมีค่าในบ้านไปขาย ส่วนหลินกุ้ยเหมยก็ไม่ต่างกัน เพราะนางจ้าวคอยเป่าหูให้หาสามีดีๆ ชีวิตก็จะสบาย ทำให้หลินกุ้ยเหมยนั้นไม่เคยชายตามองชายหนุ่มในหมู่บ้าน นางนั้นมักจะชอบแต่งตัวงดงามแล้วเข้าไปในตำบล โดยหวังว่าจะพบกับผู้ชายหล่อและรวย
เพราะลูกสองคนไม่เอาไหน หลินปู้จึงคิดว่าทุกอย่างเป็เพราะการสั่งสอนของนางจ้าว นั้นจึงทำให้สองสามีภรรยาทะเลาะเบาะแว้งกันบ่อยครั้ง ทุกครั้งที่หลินปู้ ดุด่าหรือคิดจะทุบตีบุตร นางจ้าวก็จะร้องไห้โวยวาย และรู้สึกว่าหลินปู้นั้นลำเอียงรักแต่บุตรชายจากภรรยาคนเก่า และพาลเกลียดหลินต้าหลางมากขึ้นกว่าเดิม แต่อย่างไรก็มีหลินปู้อยู่นางจ้าวก็ไม่กล้าทำอะไรมากนัก
แต่ถึงอย่างนั้น ต้าหลางก็ไม่เคยเกลียดนางจ้าว เพราะยังนึกถึงความดีก่อนหน้าที่นางจ้าวเคยดูแลเขาอย่างดี
ต่อมาต้าหลางและเอ้อหลางก็แต่งงานมีครอบครัว จะเหลือก็แต่กุ้ยเหมยที่ยังไม่ยอมแต่งงาน เพราะนางยังไม่สามารถหาสามีที่หล่อและรวยได้ดั่งใจ
ครั้นเมื่อนางหลี่ซื่อภรรยาของต้าหลางตั้งท้องเสี่ยวชิงลูกสาวคนที่สาม หลินปู้ผู้เป็ปู่ก็เจ็บป่วยจนเสียชีวิตลง นางจ้าวที่ไม่มีสามีคอยขัดขวางก็ยิ่งรังแกครอบครัวของต้าหลางมากขึ้น ต้าหลางนั้นนอกจากฤดูเพาะปลูก ก็จะร่วมกับผู้ชายในหมู่บ้าน เข้าเมืองเพื่อไปรับจ้างทำงานก่อสร้าง ดังนั้นหลายครั้งที่ต้องเดินทางออกไปต่างหมู่บ้านหรือต่างเมือง บางครั้งร่วมเดือนจึงจะกลับมาบ้านสักหน
ความลำบากจึงมาตกอยู่ที่นางหลี่ซื่อ ผู้เป็ภรรยา ตอนนั้นนางหลี่ซื่อแม้จะตั้งท้องเสี่ยวชิงอยู่ แต่นางจ้าวก็มักจะให้นางหลี่ซื่อทำงานหนัก นำผ้ามากมายไปซักในลำธารที่น้ำเย็น บางครั้งถึงกับให้ครอบครัวใหญ่อดข้าว ท้ายที่สุดเพราะไม่ได้รับการดูแลที่ดี ต้องคลอดเสี่ยวชิงก่อนกำหนด และนั่นทำให้นางหลี่ซื่อเจ็บป่วยเรื่อยมา จนเสี่ยวชิงอายุได้สองปี นางหลี่ซื่อก็เสียชีวิตจากไป
ต้าหลางนั้นรู้สึกผิดต่อภรรยามาก แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ทำเพียงดูแลลูกทั้งสามที่ภรรยามอบให้อย่างดีที่สุด นับั้แ่นั้นเขาก็ไม่รับงานก่อสร้างที่ไกลบ้านอีกเลย ทำให้เงินที่เขาหามาได้น้อยลงกว่าเดิมอย่างมาก สร้างความไม่พอใจให้นางจ้าวเพิ่มขึ้น
จริงๆ หลังจากนางหลี่ซื่อเสียชีวิตไปนั้นนางจ้าวอยากให้ต้าหลางแต่งงานกับหลานสาวของตน เพื่อหวังจะควบคุมต้าหลาง หลานสาวคนนี้ เดิมทีแต่แรกนางจ้าวตั้งใจให้แต่งงานกับต้าหลางั้แ่ต้น แต่เพราะต้าหลางรู้ว่าหญิงผู้นี้นิสัยไม่ดีนอกจากเกียจคล้าน ปากร้าย ก็ยังมีความสัมพันธ์ลับๆ กับชายหลายคน
ดังนั้นตอนนั้นเขาจึงหลบเลี่ยงการแต่งงานโดยการออกจากบ้านไปทำงานที่ต่างเมือง ตอนนั้นต้าหลางออกจากบ้านไปนานถึงสามสี่ปี และในวันที่เขากลับมา ก็กลับมาพร้อมกับนางหลี่ซื่อ และบุตรสาวก็คือหลินเสี่ยวหว่าน โดยต้าหลางบอกกับทุกคนว่าได้จัดงานแต่งงานแล้ว โดยมีนายช่างใหญ่ที่เขาไปฝึกงานด้วยเป็คนจัดงานให้
แต่ต้าหลางนั้นกลัวว่าหากแต่งภรรยามาแล้ว จะซ้ำลอยกับนางจ้าว เขาไม่อยากให้ลูกๆ ต้องถูกรังแก และไม่อยากผิดต่อนางหลี่ซื่อผู้เป็ภรรยาจึงไม่ยอมแต่งงานอีก
จนเมื่อครึ่งเดือนก่อนหน้า มีเศรษฐีผู้หนึ่งในตัวตำบล้าสร้างบ้าน ต้าหลางเห็นว่าระยะทางไม่ไกลสามารถเดินทางไปกลับได้ เขาจึงรับงาน แต่สุดท้ายระหว่างทำงาน ต้าหลางนั้นพลัดตกจากหลังคา เขาถูกเพื่อนร่วมงานในหมู่บ้าน แบกกลับมาส่งที่บ้านด้วยอาการหมดสติ และแขนซ้ายหัก
เบื้องต้นหมอในตำบลได้จัดการต่อกระดูกให้เขาแล้วก่อนส่งกลับมา แต่ที่น่าแปลกคือ ผ่านมาหลายวันแล้ว หลินต้าหลางก็ยังคงไม่ฟื้นขึ้นมา เื่นี้ทำให้สามพี่น้องกังวลใจเป็อย่างมาก
ยิ่งครั้งนี้หลินเสี่ยวหว่านที่โตพอจะใช้งานได้ก็ยังทำท่าจะไร้ประโยชน์ไปอีกคน หากเป็เช่นนี้ นางไม่ต้องถูกครอบครัวนี้ผลาญสมบัติของนางไปจนหมดหรอกหรือ ยิ่งคิดใบหน้านางจ้าวก็ยิ่งดูไม่ได้ นางจะไม่ยอมให้เป็เช่นนี้ สมบัติทุกอย่างที่นางมีจะต้องตกเป็ของลูกนางทั้งหมด พลันนางจ้าวก็คิดไปถึงคำสั่งเสียของหลินปู้สามีผู้ล่วงลับ ว่าที่ห้าหมู่นั้นจะต้องมอบให้หลินต้าหลาง เพราะมันคือที่ดินที่ได้จากการขายสินเดิมของแม่หลินต้าหลาง
" ไม่ได้แล้ว ยังไงครอบครัวต้าหลางก็ปล่อยไว้ไม่ได้"