ริมฝีปากหนาประกบลงไปบนกลีบปากอันแสนนุ่มนิ่มของคนใต้ร่าง ก่อนจะบดเบียด ดูดดึงอย่างเร่าร้อนและเรียกร้องให้อีกคนเผยอริมฝีปากขึ้น และส่งเรียวลิ้นเข้าไปสำรวจความหอมหวาน ดั่งภมรดูดดึงน้ำหวานจากเกสรดอกไม้หลังจากอดอยากมาหลายวัน
ในคราแรกหยวนอิงนั้นใกับการกระทำของอีกฝ่าย แต่หวนนึกถึงคำพูดของน้องเล็กที่ย้ำเตือนเขาครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนจากไปว่าให้ปล่อยเลยตามเลย
หยวนอิงจึงโอนอ่อนผ่อนตาม ความรู้สึกซาบซ่าน วาบหวิวจู่โจมจนร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ฝ่ามือเล็กๆ ค่อยๆ เคลื่อนขึ้นโอบแผ่นหลังหนาแกร่ง
หลังจากใช้เรียวลิ้นสำรวจความหวานอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดถังหลี่ก็ยอมถอนริมฝีปากออกมา ก่อนจะจ้องมองคนตรงหน้า เมื่อไม่เห็นท่าทีต่อต้านจากอีกฝ่าย ถังหลี่ไม่รอช้า ส่งริมฝีปากกลับเข้าไปอีกครั้ง ส่วนเรียวนิ้วนั้นทยอยปลดเปลื้องเสื้อผ้าของอีกฝ่ายทีละชิ้นทีละชิ้นออกจากร่างบาง รวมถึงอาภรณ์ของตนเองด้วย จนในที่สุดทั้งสองร่างล้วนเปลือยเปล่า
ถังหลี่รู้สึกพึงพอใจเป็อันมากที่หยวนอิงให้ความร่วมมืออย่างดี เรียวลิ้นทั้งสองเกี่ยวกระหวัดรัดกันไปมา แลกเปลี่ยนความหอมหวานซึ่งกันและกัน ความสุขแทบล้นออกจากอกจนหยวนอิงต้องส่งเสียงครางด้วยความพึงพอใจออกมา ความเสียวซ่านแผ่ปกคลุมทั่วร่าง จนร่างบางอ่อนระทวยภายใต้อ้อมอกหนาแกร่ง
เมื่อแลกเปลี่ยนความหวานจนพึงพอใจถังหลี่ค่อยๆ ผละออกจากริมฝีปากซึ่งยามนี้เป็สีแดงระเรื่อ เขาค่อยๆ ไล่จูบจากปรางนวลไปขบเม้มบริเวณติ่งหูเล็กๆ แสนน่ารัก ก่อนจะไต่ลงมาบริเวณลำคอเรียวระหง ขบเม้มดูดดึงจนขึ้นสีแดงจึงยอมผละออกมา แล้วใช้เรียวลิ้นหนาสำรวจความหอมหวานจากบริเวณลำคอจนไต่มาถึงเม็ดอมชมพูเล็กๆ บริเวณหน้าอก เขาไม่รอช้าใช้เรียวลิ้นตวัดวนบริเวณติ่งเนื้อสีอมชมพูเล่น ก่อนจะดูดดึงวนไปมา จากด้านซ้ายสลับไปด้านขวายิ่งได้ยินเสียงครวญครางอย่างรัญจวนใจจากหยวนอิงอารมณ์ถังหลี่ก็เริ่มพลุ่งพล่านมากขึ้นเรื่อยๆ
มือหนาแกร่งลูบไล้ผิวเนื้อนวล จากบริเวณหน้าอกไล่ลงมาถึงบริเวณเอวคอดและหน้าท้อง จากนั้นเลื่อนต่ำลงไปเรื่อยๆ จนเจอกับแท่งเอ็น ถังหลี่ไม่รอช้าจับหมับลงไปก่อนจะชักขึ้นชักลงจนคนใต้ร่างบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน
หยวนอิงไม่เคยคาดคิดเลยว่าเขาจะรู้สึกดีได้ถึงเพียงนี้ จนอดครวญครางด้วยความพึงพอใจไม่ได้ ยิ่งชั่วขณะที่มือหนาแกร่งเกาะกุมแท่งเอ็นน้อยของเขา หยวนอิงสะดุ้งเฮือกความรู้สึกดั่งมีกระแสสายฟ้าหลายสายแผ่กระจายไปทั่วร่าง ยิ่งฝ่ามือนั้นขยับขึ้นลงสมองก็เริ่มพล่าเบลอจากความรู้สึกเสียวซ่านและสุขสม จนไม่สามารถระงับเสียงครางด้วยความพึงพอใจได้
“อ๊ะ พี่หลี่ พี่หลี่ ข้าไม่ไหวแล้ว” เมื่อสิ้นสุดเสียงร้อง ร่างของหยวนอิงก็กระตุกหลั่งน้ำสีขาวขุ่นออกมา หยวนอิงเผยอเปลือกตาที่ปิดสนิทก่อนหน้านี้มองคนบนร่างด้วยดวงตาพร่ามัว
ถังหลี่ส่งยิ้มอ่อนโยนให้ ก่อนจะกล่าว
“นับจากนี้ไปจดจำให้ดีว่า เ้าเป็ของข้าแต่เพียงผู้เดียว” พูดจบถังหลี่ก็ค่อยๆ ส่งเรียวนิ้วไปเบิกทางช่องทางลับ หยวนอิงร่างกายบิดเร่าไปมาจนถังหลี่สามารถใส่นิ้วไปได้ถึงสี่นิ้วจึงยอมถอนออก และนำตัวตนอันใหญ่โตมาจ่อปากทางเข้า
“ผ่อนคลาย ข้าอยู่ตรงนี้” หลังพูดจบก็ดุนดันตัวตนอันใหญ่โตเข้าช่องทางลับรวดเดียวมิดลำ
“อ๊ะ” หยวนอิงสะดุ้งใ หวีดร้องออกมา
“เจ็บแค่นิดเดียวนะคนดี ผ่อนคลาย ข้าจะพาเ้าไปดูดวงดาราพร่างพราย” พูดจบถังหลี่ก็เริ่มขยับแท่งเอ็นหนาใหญ่เข้าออก ในคราแรก เขายังคงเคลื่อนไหวเข้าออกอย่างช้า ๆ จนเมื่อมองเห็นว่าคนใต้ร่างเริ่มปรับตัวได้แล้ว จึงค่อยๆ กระแทก กระทั้นถี่ระรัว
หยวนอิงครวญครางร่างกายบิดเร่าจากความเสียวซ่านอย่างไม่อาจพรรณนา
“อ๊ะ พี่หลี่ ช้าๆ หน่อย ช้าหน่อย”
แต่ยามนี้ถังหลี่หาได้ฟังเสียงขอร้องอ้อนวอนของหยวนอิงไม่ เขายังคงกระแทกกระทั้นเข้าออกอย่างรัวเร็วจนคนใต้ร่างหัวโยกหัวคลอน
ในบางจังหวะถังหลี่ก็โน้มตัวลงมาประกบริมฝีปากของอีกฝ่าย แลกเปลี่ยนเรียวลิ้นซึ่งกันและกันในขณะที่ส่วนล่างยังคงขยับเข้าออกไม่หยุด แม้สักวินาทีเดียว
จนเมื่ออารมณ์ของทั้งสองคนเริ่มไต่ขึ้นระดับสูงสุด ทั้งลึก ทั้งรัวกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงและเร็ว หยวนอิงได้เพียงแต่ร้องครวญจนเสียงแหบแห้ง และในที่สุดร่างกายทั้งสองก็กระตุกพร้อมกันก่อนปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมา ถังหลี่กอดกระชับร่างบอบบางในอ้อมแขนไว้แน่น เสียงหอบหายใจสอดประสานกันท่ามกลางความมืดมิด
เมื่อร่างกายทั้งสองคนเริ่มกลับมาสู่สภาวะปกติถังหลี่ก็ยกศีรษะขึ้นมองหน้าหยวนอิงก่อนจะเอ่ยถาม
“เ้าได้เห็นดวงดาราพร่างพรายหรือไม่”
ดวงหน้าของหยวนอิงยามนี้เปลี่ยนเป็สีแดงระเรื่อน่าดูชมยิ่งนัก ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างเขินอาย
ถังหลี่ยิ้มเ้าเล่ห์
“ในเมื่อเ้าได้ชื่นชมความงดงามของดวงดาราแล้ว เช่นนั้นจะขาดความงดงามของบุหลันไปได้เช่นไร คืนนี้ข้าจะพาเ้าท่องทิวาราตรี”
เมื่อพูดจบริมฝีปากหนาแกร่งก็ประกบลงบดจูบกลีบปากนวล และแล้วค่ำคืนนั้น ก็ผ่านพ้นไปด้วยเสียงครวญครางระหว่างสองคนในห้องนอนอันแสนอบอุ่น จวบจนใกล้รุ่งสาง ทั้งสองจึงหลับใหลไปในอ้อมกอดซึ่งกันและกัน
ก่อนหยวนอิงจะหลับใหล ถังหลี่จ้องมองคนในอ้อมแขนก่อนจะกล่าว
“พรุ่งนี้เราสองมากล่าวคำสาบานเป็คนรัก เป็สามีภรรยา เป็คู่บำเพ็ญ อยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิตกันเถอะ ดีหรือไม่”
หยวนอิงซึ่งเหน็ดเหนื่อยมาตลอดค่ำคืนพยักหน้ารับ ก่อนจะผล็อยหลับไป
ถังหลี่มองคนในอ้อมแขนด้วยรอยยิ้มกว้างก่อนจะหลับตาลงและหลับใหลไปเช่นกัน