ผ่านไปเกือบเดือนวันที่คิมต้องเดินทางก็มาถึง ก่อนวันเดินทางหนึ่งวัน ริวเข้ามานอนกับคิมในห้องเขานอนกอดคิมไว้แน่น ส่วนคิมก็ขยับเข้าไปนอนหนุนแขนของริว แล้วสวมกอดริว
ริว: คิม พรุ่งนี้มึงต้องไปแล้วอ่ะคืนนี้กูขอนอนด้วยนะ
คิม: ได้สิกูก็อยากนอนกับมึงเหมือนกัน
ริว:แล้วมึงเตรียมของอะไรไปบ้างวันพรุ่งนี้
คิม: ก็พวกเสื้อผ้า ชุดกันหนาวพาสปอร์ต เอกสารเดินทาง ตั๋วเครื่องบิน แล้วก็คอมพิวเตอร์โน้ตบุค
ริว: อยู่ที่นู้นน่ะ หนาวมากเลยนะหนาวกว่าน่าหนาวที่นี้ร้อยเท่าพันเท่า ที่คอนโดกูมีเสื้อกันหนาวอยู่ในตู้เต็มเลยถ้ามึงหนาวหรือว่าคิดถึงกู มึงก็เอาออกมาใส่ได้เลยนะแล้วก็ถ้าไม่สบายก็หยิบยาในตู้มากิน ส่วนตู้ยาอยู่ในห้องน้ำ ที่นู้นน้ำจากก๊อกกินได้เลยเพราะสะอาด ไม่เหมือนน้ำก๊อกที่ไทยพวกโน้ตบุคก่อนเข้าเครื่องตรวจ เอาออกจากกระเป๋ามาวางไว้บนตระกร้าจะได้ไม่เสียเวลา
คิม: ตอนมึงไปอยู่ที่นู้นมึงทำอะไรบ้างว้ะ
ริว: ก็ไม่มีอะไรมากนะส่วนใหญ่กูก็เรียนอย่างเดียว บางครั้งกูก็ออกไปสังสรรค์กับเพื่อนบ้าง แค่เนี่ยแต่มึงรู้อะไรไหม ทุกวันที่กูอยู่ที่นู้นไม่มีวันไหนเลยเว้ยที่กูไม่คิดถึงประเทศไทย
คิม: กูกลัวว่ะกลัวว่าจะเข้ากับคนที่นู้นไม่ได้
ริว: ไม่เป็ไรหรอก มึงทำได้อยู่แล้วฝรั่งที่นู้นส่วนใหญ่ เฟนรี่จะตาย ถ้ามึงพูดไม่คล่อง เดี๋ยวพวกนั้นก็สอนเอง
คิมกอดริวแน่นขึ้น
คิม: แล้วอยู่นู้น มึงคิดถึงกูไหม
ริว: ทำไมจะไม่คิดถึงล่ะ กูคิดถึงมึงจนต้องไปเจาะหูตามมึงเลยนะ
คิม: ไหนมึงบอกว่ามึงเจาะตามแฟชั่น
ริว:ก็ตอนนั้นมึงกับกูยังเป็แค่เพื่อนกัน กูก็เลยไม่กล้าบอกไปตรงๆน่ะสิ
คิม: งั้นถ้ามีเื่อะไรที่ทำให้มึงคิดถึงกูอีก มึงบอกกูนะ กูอยากฟัง
คิมส่งยิ้มให้ริวริวก็ยิ้มเขิลตอบกลับมา
คิม: กูต้องคิดถึงมึงมากแน่ๆถ้ากูคิดถึงมึง กูจะเอาเสื้อมือมานอนกอดทุกคืนเลย
ริวยิ้มเขิลอีกรอบ
ริว: กูก็เหมือนกันไม่อยากให้ถึงวันพรุ่งนี้เลย
ในคืนนั้น ริวและคิมนอนกอดกันจนหลับไป
เช้าวันรุ่งขึ้นทุกคนเดินทางมาส่งคิมที่สนามบิน พี่รินและป้าอั๋นแนะนำทริกการเดินทางต่างๆเยอะแยะมากมายให้คิม และเมื่อถึงเวลา เครื่องก็มาถึงคิมบอกลาทุกคน ริวเดินไปส่งคิม ก่อนเข้าห้องตรวจกระเป๋า
ริว: อย่าลืม ถึงแล้วรีบโทรหากูด้วยนะ
คิม: ได้ ไม่ลืมหรอก พอถึงแล้วกูจะรีบโทรหามึงคนแรกเลย
จากนั้นทั้งสองก็ยืนจูบลากันเป็ครั้งสุดท้ายก่อนที่คิมจะเดินเข้าเกรต(gate)ไป
สี่ปีต่อมา.........................................
ณ บริษัท
ริวนั่งทำงานตามปกติ พี่รินเรียกริวให้เข้าไปพบในห้องทำงาน
พี่ริน: ริว เดี๋ยวตอนบ่ายวันนี้จะมีผู้จัดการที่เพิ่งย้ายจากสาขาต่างจังหวัดเข้ามาดูแลที่นี้ใหม่ริวช่วยออกไปต้อนรับเขาให้หน่อยนะ แล้วก็พอเขามาถึงบริษัทก็พาเขาเดินทัวร์ที่ทำงานด้วย
ริว: ได้ครับพี่รินแล้วให้ผมไปรับเขาที่ไหนครับ
ริน: ที่บ้าน
ริว: ที่บ้าน?เขารู้จักบ้านเราด้วยหรอ
ริน: รู้สิ่ พี่เป็คนบอกทางเขาเองแกน่ะไปรอที่บ้านเลย ถ้าเขามาถึง เขาจะโทรหา
ริว: โอเค ได้ครับ
ณ คฤหาสน์
ริวออกมารอผู้จัดการคนใหม่ที่ระเบียงห้องแต่รอเท่าไหร่ เ้าตัวก็ยังไม่มา ริวจึงกลับเข้าไปรอในห้องนอน นั่งรอไปได้สักพักจู่ๆก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ซึ่งเป็เบอร์ที่ริวไม่รู้จัก
ริว: หัลโหล สวัสดีครับ
ปลายสาย: สวัสดีครับ คุณริวใช่ไหมครับ
ริว: ใช่ครับ
ริวรู้สึกแปลกๆเพราะเสียงปลายสายนั้นแหลมแปลกๆ
ปลายสาย: ผมผู้จัดการคนใหม่ที่นัดกันไว้นะครับ
ริว: อ๋อ ครับๆ คุณมาถึงแล้วหรอครับอยู่ตรงไหนหรอครับ เดี๋ยวผมจะไปหา
ปลายสาย:ผมอยู่ในห้องของแม่คุณน่ะครับ
ริวสงสัยว่าผู้จัดการคนนี้เข้ามาตอนไหน และเข้าบ้านเขาได้อย่างไร ทั้งๆที่ไม่มีกุญแจแถมยังเพิ่งเจอกันครั้งแรก แต่ก็เข้ามาในห้องนอนบ้านเขาซะแล้วริวรีบเดินไปที่ห้องของแม่เขา ซึ่งเป็ห้องเก่าที่คิมเคยนอน
แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ไม่พบใครเลย
ริว: เอ่อ ผมไม่เจอใครเลยครับคุณอยู่ที่ไหนครับเนี่ย
ปลายสาย:คุณก็ลองออกมาดูที่ระเบียงห้องสิ
ริวเดินออกไปที่ระเบียงก็พบกับคิมที่ยืนยิ้ม และโบกมือรอเขาอยู่ด้านล่างตรงบริเวณสระน้ำ
ริว: ไอ่คิมม!
ริวดีใจมาก เขาวิ่งลงมาะโกอดคิม
ริว: เห้ย มึงมาตอนไหนเนี่ยไหนมึงบอกว่าจะมาปีหน้า ทำไมไม่มีใครบอกกูเลย
คิม: ถ้าบอกก็ไม่เซอร์ไพร์มึงสิ
ริว: ดัดเสียงซะกูจำไม่ได้เลยนะแถมเปลี่ยนเบอร์ใหม่อีก
คิม: เออ พอดีกูเพิ่งเปลี่ยนซิมใหม่
ริว: ไม่ได้จูบมึงนานแล้วอ่ะขอจูบเลยได้ไหม
คิมยิ้มมุมปาก และไม่ได้ตอบแต่ดึงริวเข้ามาจูบแทนด้วยความคิดถึง จากนั้นทั้งสองก็จ้องตากัน
ริว: มึงหล่อขึ้นมากเลยนะ
คิม: มึงก็หล่อขึ้นเหมือนกัน
พี่รินจัดงานต้อนรับคิมกลับมาแต่คราวนี้ไม่ได้จัดแค่งานเล็กๆ ทุกคนเดินทางมาร่วมงาน รวมถึงคนในบริษัท(อดีตชาวสลัม) พร้อมประกาศว่าคิมจะเข้ามาเป็ผู้จัดการคนใหม่ร่วมกับริว
งานดำเนินไปเรื่อยๆ่เวลาของการเต้นรำมาถึง ทุกคนในงานจับคู่กันเต้น ร่วมถึงจินและนิดาที่รอบนี้พวกเขาสองคนก็ได้แต้นรำด้วยกันเสียที
ริวลากคิมออกมาที่ด้านนอกงานแล้วพาไปที่สวนหลังบ้าน
คิม: มึงลากกูออกมาทำไมเนี่ย
ริวทำท่าโค้งคำนับ
ริว: คุณคิมครับกรุณาให้เกีรยติเต้นรำกับผมด้วยนะครับ
ริว ยื่นมือออกมา รอให้คิมส่งมือมาให้
คิมยิ้มออกมา และรู้สึกเขิลมากคิมที่ตอนนี้ เต้นรำเป็แล้ว ก็ไม่ได้ปฏิเสธ แล้วยื่นมือไปจับมือของริวจากนั้นทั้งสองก็เริ่มเต้นรำกันอย่างมีความสุขพร้อมกับจุมพิตกันท่ามกลางบรรยากาศตอนกลางคืน ที่มีแสงไฟจากงานเลี้ยงประดับอยู่เต็มสวน อย่างสวยงาม
หลังงานเลิก แขกในงานเดินทางกลับทุกคนก็แยกย้ายกันไปนอนด้วยความเหนื่อยล้า
เช้าวันรุ่งขึ้นคิมตื่นมาในห้องนอนที่คุ้นเคย แต่เขาไม่เห็นริวที่เมื่อคืนได้มานอนอยู่ข้างกายเขาซึ่งตอนนี้ได้หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้
แต่จู่ๆก็มีเสียงดังที่กระจกประตูระเบียงห้องมีใครบางคนกำลังปาก้อนหินก้อนเล็กๆ เข้ามาที่ประตู คิมสงสัย จึงเปิดประตูออกไปดูแล้วคิมก็ต้องตกตะลึง เพราะเขาพบกับริวที่ยืนถือลูกโป่งและดอกไม้ช่อใหญ่อยู่ในมือพร้อมกับสวมใส่ชุดสูทสีขาว รอเขาอยู่ที่ด้านล่าง
คิม แทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเองเขารู้สึกเหมือนตกอยู่ในความฝัน จากนั้นคิมก็เดินลงมาหาริว
คิม: โห้ว ไอ่ริวมึงทำอะไรของมึงเนี่ย
ริวยื่นลูกโป่งกับดอกไม้ให้คิมถือ
ริว: อ้ะ ให้
คิมรับลูกโป่งมาพร้อมรอยยิ้ม
ริว: คิม เออ... คือ กูว่า....เราสองคนก็คบกันมานานแล้วน้า ก็ แบบว่า
ริวพูดด้วยท่าทางเขิลอาย
คิม: แบบว่าอะไร?
ริว: กูอ่ะไม่อยากไปรักใครนอกจากมึงแล้ว มึงเป็รักแรก รักเดียว และรักสุดท้ายของกู ชีวิตนี้แค่มีมึงอยู่ข้างๆ จนถึงวันสุดท้าย กูก็พอใจแล้วสำหรับทุกอย่าง กูอยากจะดูแลมึงไม่อยากให้มึงร้องไห้ หรือเสียใจอีก
จากนั้นริวก็คุกเข่าลง แล้วหยิบกล่องแหวนออกมาเปิดให้คิมดู
ริว: คิม แต่งงานกับกูนะ
คิมพูดอะไรไม่ออกเขาได้แต่จ้องไปที่ริว ทั้งยิ้ม ทั้งหัวเราะและร้องไห้ในเวลาเดี๋ยวกันจากนั้นเขาก็ตอบริวไปว่า
“กูก็เหมือนกัน”
คิมยื่นมือไปให้ริวสวมแหวนอีกวงให้จากนั้นทั้งสองก็โอบกอดกัน
ริวจับคิมอุ้มทันที คิมใร้อง เฮ้ย!เขากลัวโดนริวโยนลงพื้นด้วย เพราะตัวหนักแต่ริวกลับอุ้มสูงขึ้นแล้วก็หอมแก้มคิมไปหนึ่งฟ้อดใหญ่ บอกคิม “ซ้อมไว้ก่อน จะได้อุ้มเข้าเรือนหอ”จากนั้นริวก็อุ้มคิมขึ้นบรรไดแล้ววิ่งเข้าไปในห้องนอน
พี่ริน และป้าอั๋นรวมถึงแม่บ้านพ่อบ้านที่แอบมาดูโมเมนต์น่ารัก โรแมนติกแบบนี้ต่างยืนดูด้วยความอิจฉา พี่รินกับป้าอั๋นแปะมือกันเพราะทุกอย่างเป็ไปตามแผน
จากเพื่อนเก่าที่บังเอิญมาเจอกัน
จากยามลูกจ้างกับนายจ้าง
จากเพื่อนแท้ที่ยอมตายแทนกันได้
จากรักแรก รักเดียว และรักสุดท้าย
สู่คนสุดท้ายของชีวิต
ความรักของริวและคิมจะยังคงอยู่ต่อไป... ต่อไปเรื่อยๆจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต
จบบริบรูณ์.....
****************************************
ขอบคุณทุกท่านจ้า เลิฟๆ
ส่วนบนของฟอร์ม
ส่วนล่างของฟอร์ม
ส่วนบนของฟอร์ม
ส่วนล่างของฟอร์ม
1K
