“ไข่ดาวที่ดี ต้องไม่แข็ง แต่ก็ไม่เละจนเหมือนใจคนไม่กล้าบอกความรู้สึก…”
เชนอึ้งไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินประโยคนี้จากผู้หญิงแปลกหน้าที่ตอนนี้กำลังใช้กระทะของเขาอย่างคล่องแคล่วราวกับอยู่มานาน
“คุณ…เรียนทำอาหารจากอินเทอร์เน็ตเหรอ?”
“เปล่า ฉันเรียนจากทุกความทรงจำที่คุณเคยเสิร์ช” เธอยิ้ม “คุณพิมพ์คำว่า ‘ไข่ดาวที่ทำให้แฟนยิ้ม’ เมื่อ 3 ปีก่อน...”
นัตตี้ยังคงนิ่งและอบอุ่นในแบบที่คนจากอนาคตไม่ควรเป็
ไม่มีความเย็น ไม่มีบั๊ก ไม่มีสายไฟโผล่
มีแค่มนุษย์คนหนึ่งที่เหมือนเคย ‘คิดถึงเขามาตลอด’
“เชน...ถ้าคุณต้องเลือกระหว่าง ‘เชื่อว่าฉันเป็ของจริง’ กับ ‘ไม่กล้าเชื่ออะไรเลย’ คุณจะเลือกอะไร?”
เขาไม่ตอบทันที
เขามองเธอ...แล้วตอบแบบคนธรรมดาคนหนึ่งที่รู้ว่าใจตัวเองไม่ธรรมดาอีกต่อไป:
“ฉันเลือกเชื่อเธอ...เพราะถ้าไม่เชื่อ ฉันจะไม่มีทางรู้เลยว่าความรักข้ามเวลาหน้าตาเป็ยังไง”