ตอนที่ 17: เส้นไหมในเงามืด
สองวันหลังจากเปิดเส้นทางค้ากับตระกูลจิ้น
ทุกอย่างดูเหมือนราบรื่น
แต่เฟิงิกลับรู้สึกว่าเงาบางอย่างกำลังเลื้อยผ่านสายลมในเมืองฉางฮวา
ในยามค่ำคืน ขณะสายลมพัดกลิ่นดอกเหมยอ่อน ๆ เข้ามาทางหน้าต่าง
เหยียนหลีกลับจากภารกิจลาดตระเวน
“ข้าเห็นคนของจิ้นอี้เหวินนัดเจอพ่อค้าเร่จากทางเหนือในตรอกเปลี่ยว”
นางกล่าวเสียงเรียบ
“แต่คนเ่าั้…ท่าทางไม่เหมือนพ่อค้าธรรมดา”
เฟิงิลุกขึ้นทันที
“เ้ามั่นใจหรือไม่?”
“ข้าัักลิ่นของน้ำมันจุดไฟบนเสื้อพวกมัน…น้ำมันแบบเดียวกับที่หน่วยเงาซางหยินใช้ในศึกสังหารเงา”
เฟิงิขบคิดอย่างหนัก
“ตระกูลจิ้น…เปิดเส้นทางให้เรา แต่กำลังเจรจากับซางหยินลับหลัง?”
นี่มิใช่เพียงเกมการค้าอีกต่อไป
แต่คือ าสองหน้า
—
ในวันถัดมา เฟิงิตัดสินใจนำหน่วยขอบฟ้าครามออกลาดตระเวนด้วยตนเอง
เป้าหมายไม่ใช่แค่สอดแนม แต่เพื่อพิสูจน์ความจริง
พวกเขาลัดเลาะผ่านตรอกหลังตลาดกลางเมือง
ซูเหวินปีนขึ้นหลังคาเฝ้าดูทางสูง
ขณะที่เหยียนหลีและเจียงหลงเคลื่อนผ่านเงามืดอย่างไร้เสียง
—
ในตรอกหลังโรงน้ำชาร้าง
เฟิงิพบสิ่งที่ยืนยันความสงสัยของเขา
ชายในชุดคลุมดำห้าคนยืนสนทนากับตัวแทนตระกูลจิ้น
ในมือมีม้วนผ้าไหมปักตราสัญลักษณ์ลับ—ตรา “影” ของซางหยิน
และข้างตัวพวกมัน…วางกล่องไม้สามใบ
หากสังเกตให้ดี เสียงในกล่องนั้น เต้นเป็จังหวะเหมือนนาฬิกาทราย
“กับดักไฟไหม้…” ซูเหวินกระซิบจากหอคอย้า
“พวกมันเตรียมเผาเขตตลาดกลาง!”
เฟิงิขบกรามแน่น
“มันไม่ใช่แค่การค้า…ซางหยิน้าปั่นป่วนเศรษฐกิจไป่ฮวา เพื่อกดดันตระกูลจิ้นให้เลือกข้าง!”
—
ในเสี้ยววินาทีนั้น เฟิงิตัดสินใจ
“เหยียนหลี เ้าเข้าจัดการกลุ่มนั้นโดยไร้เสียง
ซูเหวิน สกัดพวกคุ้มกันภายนอก
เจียงหลง…เ้ากับข้าจะทำลายกล่องกับดักพวกนั้นให้หมด!”
แผนถูกดำเนินการทันที
ในเงามืดของเมืองบุปผา
ไม่มีเสียงดาบ ไม่มีเสียงปะทะ
มีเพียงกลิ่นคาวเืจาง ๆ และกลิ่นควันไฟที่ไม่ทันจุดขึ้น
—
ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม
กลุ่มลอบวางเพลิงถูกกำจัดจนสิ้น
เฟิงิยืนอยู่กลางลานน้ำพุที่เงียบสงัด
มองไปยังแสงโคมในวังจิ้นอี้เหวินที่ยังสว่างไสว
“เ้าจะเล่นเกมสองหน้าอย่างนั้นหรือ…”
เขาพึมพำ
แต่คราวนี้…เฟิงิเลือกจะ วางหมากของตัวเอง
—
วันรุ่งขึ้น
เขาส่งจดหมายปิดผนึกถึงจิ้นอี้เหวิน
ภายในจดหมายมีเพียงข้อความสั้น ๆ :
“ท่านจะเลือกใครให้จดจำชื่อตระกูลจิ้น…
‘ประวัติศาสตร์’ หรือ ‘เถ้าถ่านจากเพลิงา’ ”