บทที่ 9 จากนี้ไป คุณไม่สมควรเรียกชื่อนี้
"เพราะเื่ลูกเหรอ"
เฉินเฉินหลบสายตาเธอและพูดว่า "เด็กเป็ส่วนหนึ่งของเหตุผล สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเราไม่เหมาะสมกัน"
"ใจคุณเปลี่ยนไปแล้ว คุณจะพูดอะไรก็ได้ "
เฉินเฉินรู้ว่าเขาผิด "คุณรู้ทรัพย์สินทั้งหมดในครอบครัวของเรา แต่คุณไม่รู้วิธีบริหารบริษัท ได้บริษัทไปก็ไร้ประโยชน์ บ้านในเมืองเป็ของคุณ นี่คือค่าตอบแทนของผมที่จะให้คุณ"
บริษัทของเล่นทำเงินไม่มากใน่แรก แต่สองปีมานี้มันสามารถทำกำไรเพิ่มขึ้น บ้านที่มีค่าที่สุดในตระกูลคือบ้านราคาห้าล้านในเขตเมือง
ซูโย่วอี๋พูดเบา ๆ ว่า "คุณคงต้องทะเลาะกับแม่ของคุณแน่"
แม่ของเขาจะเห็นด้วยกับการแบ่งทรัพย์สินเช่นนี้ได้อย่างไร?
เฉินเฉินพยักหน้า "ไม่ใช่ภาระของคุณ"
ซูโย่วอี๋ยิ้มทันทีและใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยการประชดประชัน "ภาระเหรอ ทำไมฉันต้องเป็ภาระด้วย ฉันสงสารคุณต่างหาก เพราะคุณนอกใจฉัน และเป็เพราะฉันเห็นใจต่างหากที่ไม่ให้คุณสละทรัพย์สินทั้งหมด"
"คุณคงภูมิใจมากสินะ ถ้าทุกคนในบริษัทรู้ว่าคุณเป็ผู้ชายแบบนี้น่ะ"
ใบหน้าของเฉินเฉินเปลี่ยนไป "อย่ามาพูดไร้สาระ โกงงั้นเหรอ คุณมีหลักฐานไหม ตรงกันข้าม ผมสามารถปลอมแปลงเส้นทางการเงินและโอนทรัพย์สินทั้งหมดมาไว้ที่ผมได้ ถ้าเป็อย่างนั้นคุณจะไม่ได้เงินสักหยวน และต้องแบกรับหนี้สินจำนวนมาก"
หัวใจของซูโย่วอี๋เ็ปมาก ชายตรงหน้าคือคนที่เธอเคยรักจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ
ชายหนุ่มตัวใหญ่ที่อบอุ่น คิ้วหนา และตาโต ของเธอได้เปลี่ยนไปแล้ว
แปะ แปะ แปะ
ซูหยินในชุดราตรีของเธอยืนปรบมืออยู่ไม่ไกล
ซูโย่วอี๋รู้สึกประหลาดใจ ซูหยินมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?
ไม่มีทั้งผู้จัดการและผู้ช่วย พอซูหยินได้รับโทรศัพท์แล้ววิ่งออกมาทันที
ใบหน้าของซูโย่วอี๋ เต็มไปด้วยความไม่พอใจ
ซูหยินมองเธออย่างอ่อนโยน และเดินเขามาหาทั้งสองคน "ที่รัก ไม่เจอกันแค่ไม่กี่เดือนเธอดูอ้วนขึ้นมากเลย"
เฉินเฉินรู้จักดาราดังคนนี้ดี "นี่คือเื่ระหว่างเรา ไม่ใช่เื่ของคุณที่จะเข้ามายุ่ง"
ซูหยินอุทาน "โอ๊ะ" จากนั้นเธอก็พูดว่า "คุณบอกฉันว่าฉันไม่ควรเข้ามายุ่งอย่างนั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้น คุณเฉิน…ฉันมีอะไรจะให้คุณดู"
ซูหยินโบกมือ จากนั้นชายที่สวมหน้ากากก็เดินมาข้างหน้าและวางโน้ตบุ๊กบนโต๊ะ
"ที่รัก เปิดมันสิ"
มีเพียงโฟลเดอร์เดียวบนหน้าจอหลักของโน้ตบุ๊ก ซูโย่วอี๋เปิดมันขึ้น ข้างในโฟลเดอร์ประกอบด้วยวิดีโอหลายรายการและภาพถ่ายหลายร้อยภาพ
เธอคลิกที่วิดีโอตาม้า แล้วภาพของชายหญิงจูบกันอย่างดูดดื่มในรถก็ปรากฏขึ้น ทั้งสองกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันจนเห็นชุดชั้นในของฝ่ายหญิง
ซูโย่วอี๋ตาเบิกกว้าง
เฉินเฉินรีบปิดโน้ตบุ๊กทันทีและมองไปที่ซูหยินอย่างโกรธเกรี้ยว "คุณกำลังแบล็กเมลผมงั้นเหรอ?"
ซูหยินจะยอมรับได้อย่างไร "ประธานเฉิน ฉันไม่กล้าทำเื่แบบนั้นหรอกค่ะ มันผิดกฎหมายนะ ฉันก็เป็แค่ประชาชนที่มีจิตใจดีที่ไม่ชอบใจในสิ่งที่คุณทำ เมื่อได้ยินคุณขู่น้องสาวของฉัน ฉันก็ต้องออกมาทวงความยุติธรรมให้เธอ"
"ความดีมีรางวัลในตัวมันเอง ถ้าคุณ้ากลั่นแกล้งน้องสาวของฉัน ก็ขึ้นอยู่กับว่าฉันจะยอมหรือเปล่า"
ั้แ่วิดีโอถูกกดให้เล่น ซูโย่วอี๋ก็ดูเหมือนคนสติหลุด และไม่พูดอะไรสักคำ
วิดีโอนี้ถูกถ่ายเมื่อสองวันที่แล้ว กล่าวคือ เฉินเฉินแสร้งทำเป็ร้องไห้อย่างขมขื่นต่อหน้าเธอ คุกเข่าลงและร้องขอการให้อภัย จากนั้นก็หันหลังกลับโผเข้าสู่อ้อมแขนของเหอมี่มี่
คนทั้งสองปลดปล่อยตัณหากันในรถ แต่เธอยังคงรอให้เฉินเฉินจัดการกับทุกสิ่งและกลับมาเป็ครอบครัวของเธอดังเดิม
ความเ็ปและความลังเลของเธอเป็เื่ตลก
รสขมในกาแฟ และเพลงภาษาอังกฤษที่ผ่อนคลายดังคลอเบา ๆ
ซูโย่วอี๋หายใจเข้าลึก ๆ "คุณลองเรียกชื่อฉันอีกครั้งหน่อย"
เฉินเฉินมีความสงสัยและลังเล ซูโย่วอี๋หัวเราะเยาะให้กับตัวเอง เธอก้มศีรษะลงและเขียนอักษรน่าเกลียดสามตัวบนข้อตกลงการหย่าร้าง หลังจากเซ็นเสร็จ เธอมองไปที่เฉินเฉินอย่างเ็าและว่างเปล่าพร้อมพูดว่า "พรุ่งนี้เช้าเวลา 8.30 น. ฉันจะรอคุณที่หน้าประตูสำนักงานกิจการพลเรือน ได้โปรดอย่ามาสาย"
"โย่วอี๋…"
ซูโย่วอี๋ยืนขึ้นและพูดว่า "คุณเฉิน โปรดจำไว้ว่าจากนี้ไป คุณไม่คู่ควรที่จะเรียกชื่อนี้"
[รางวัลภารกิจ: ขอแสดงความยินดีกับซู่จู่ที่ทำภารกิจ ‘หย่าร้าง’ สำเร็จ และให้รางวัลเป็ผงเลิศรสหนึ่งขวด]
ซูโย่วอี๋เกือบทรุดล้มลงกับพื้น บ้าอะไรกัน เธอได้รับขวดผงอาหารหลังจากตัดสินใจเื่ยาก ๆ ในชีวิตเนี่ยนะ?
ซูหยินโบกมือให้ต้าซุยเพื่อเก็บโน้ตบุ๊ก ส่วนเฉินเฉินก็มองไปที่ซูหยิน "สาแก่ใจแล้วใช่ไหม อย่าทำอะไรแบบนี้อีกในอนาคต ไม่งั้นฉันจะทำลายชื่อเสียงของคุณแน่"
เฉินเฉินเข้าไปดึงซูโย่วอี๋ "ส่งหลักฐานมาให้ฉัน"
ซูโย่วอี๋จับมือของเฉินเฉินออก แล้วตบเขาอย่างแรงสองครั้ง
ใบหน้าของเฉินเฉินที่โดนตบก็กลายเป็สีแดงและบวมขึ้น เขามองไปที่ซูโย่วอี๋ด้วยความไม่เชื่อสายตาตัวเอง
"ทำไมคุณเฉิน คุณคงลืมไปว่าถ้าฉันไม่ชอบคุณ ฉันก็มักจะเย่อหยิ่งและไร้ความปรานีอยู่เสมอ"
…
หลังจากออกจากร้านกาแฟ ซูหยินก็กอดโย่วอี๋เป็การใหญ่ "ที่รัก เธอโสดแล้ว ขอแสดงความยินดีด้วย"
ซูโย่วอี๋บีบหน้าซูหยินด้วยมืออ้วน ๆ ของเธอ "ขอบคุณนะ ไม่อย่างนั้นเขาก็คงแสร้งทำเป็แสดงความรักต่อหน้าฉันต่อไปแน่"
ซูหยินมีความสุขกับน้องสาวของเธอจริง ๆ และะโว่าไม่เมาไม่เลิก แต่การโทรต่อเนื่องรัว ๆ ของผู้ช่วยทำให้ซูหยินต้องคืนเสื้อผ้าแบรนด์ดังมูลค่าสองล้านหยวนไปที่สถานที่ถ่ายทำ
สิ่งแรกที่ซูโย่วอี๋ทำเมื่อเธอกลับบ้านคือค้นหาบัตรประจำตัวของเธอ รูปในบัตรประชาชนนั้นถ่ายตอนอายุ 18 ปี และหญิงสาวที่อยู่ในนั้นก็สวยมาก
…
ในตอนเช้าของวันรุ่งขึ้น ซูโย่วอี๋แต่งตัวและไปที่สำนักงานกิจการพลเรือนโดยไม่ลังเลเพื่อรับใบหย่า และมอบหมายให้ทนายความมีอำนาจเต็มที่ในการจัดการทรัพย์สิน
เธอไม่้าเห็นผู้ชายสารเลวที่น่าขยะแขยงคนนี้อีก ดังนั้นเธอจึงเก็บอารมณ์นั้นเอาไว้และไปที่เทียนฉีเอนเทอร์เทนเมนต์
เธอถูกเ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหยุดโดยไม่คาดคิด
การสัมภาษณ์เริ่มเวลา 10.00 น. และขณะนี้เป็เวลา 9.50 น. ซูโย่วอี๋รีบหันกลับมา "คุณลุง ฉันมาสัมภาษณ์การคัดเลือกศิลปินจริง ๆ ค่ะ"
คุณลุงในเครื่องแบบมองตรงมาและพูดว่า "คุณครับ กรุณาอย่ามารบกวนงานของเราเลย ถ้าคุณไม่สามารถแสดงข้อความเชิญสัมภาษณ์ที่บริษัทของเราส่งไปได้ ก็กรุณาออกไปด้วยครับ"
ใบหน้าที่บวมแดงของซูโย่วอี๋มีรอยย่นบนใบหน้า เธอไม่ได้รับข้อความ ไม่มีใครรับโทรศัพท์เมื่อเธอโทรหาซูหยิน เธอพลาดเื่นี้ไป แต่ภารกิจของเธอจะไม่ล้มเหลวแค่นี้
คุณลุงเห็นว่าซูโย่วอี๋พูดกับเขาอย่างสุภาพเขาจึงพูดกับเธอว่า "สาวน้อย ลุงแนะนำให้เธอกลับบ้านและเรียนหนังสืออย่างสบายใจดีกว่า เธอไม่เหมาะที่จะเป็ศิลปินหรอก"
ซูโย่วอี๋หัวเราะหรือร้องไห้ไม่ออก เธอควรจะขอบคุณคุณลุงที่เรียกเธอว่าสาวน้อย หรือเธอควรจะโกรธที่เขาบอกว่าเธอหน้าตาไม่ดี
ใน่เวลาแห่งความจนมุม ชายหนุ่มที่มีผ้าพันคอสีแดงก็เดินเข้ามาและพูดว่า "คุณคือซูโย่วอี๋ ใช่ไหมครับ"
เ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกล่าวทักทายไซมอนอย่างสุภาพ "การสัมภาษณ์กำลังจะเริ่มไม่ใช่เหรอ ทำไมคุณถึงยังอยู่ที่นี่"
ไซมอนหยุดและมองไปที่ซูโย่วอี๋ "คุณซู ผมขอโทษจริง ๆ ที่เ้าหน้าที่ของเราลืมส่งข้อความถึงคุณเนื่องจากความประมาทเลินเล่อของพวกเขา โปรดตามผมมาครับ"
ไซมอนกำลังตัดสินคนตรงหน้าเขาในใจ แม้ว่าเธอจะอ้วนไปหน่อย แต่ใบหน้าของเธอก็ยังสวยงามมาก
คุณลุงรักษาความปลอดภัยแปลกใจ สาวอ้วนคนนี้มาสัมภาษณ์จริง ๆ งั้นเหรอ
ซูโย่วอี๋เดินตามไซม่อนและขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้น 11
"คุณซู ผมชื่อไซมอนและผมเป็ผู้สัมภาษณ์การคัดเลือกศิลปินในครั้งนี้"
เมื่อได้ยินว่าชายหนุ่มตรงหน้าเป็ผู้สัมภาษณ์ ซูโย่วอี๋ก็มองไปที่อีกฝ่ายนและพูดว่า "ขอบคุณนะคะที่ลงมารับฉัน"
12K
