~[[รักร้าย นายจอมโหด]]~
Ep.10
>>ณ.พิธีงานหมั้น
วันนี้จะมีพิธีหมั้นของฉันกับคาเอล โดยแด๊ดดี๊เชิญแขกคนใหญ่คนโตมาเพียบ ก่อนหน้านี้ฉันเคยแกล้งป่วย แกล้งป่วยก็ไม่ได้ผล สุดท้ายพิธีนี้ก็ต้องจัดขึ้นมา ตอนนี้ฉันนั่งปั้นหน้ายิ้มแย้มสุดชีวิต หึๆฉันยังมีไม้ตายอีกนะ รอดูได้เลย คาเอลกำลังหยิบแหวนเพรช 5กะรัต บรรจงสวมในนิ้วนางของฉัน ฮื้อ~ น้ำตาฉันคลอเบ้าเล็กน้อย
"ดีใจขนาดนั้นเชียว"
คาเอลกระซิบถาม
"เสียใจ!"
ฉันบอกเน้นคำหนักแน่น
"วาเลน! ที่รักของฉัน เธอจะทิ้งฉันไปไม่ได้นะ"
นี่เหละคือไม้ตายสุดเด็ดละแต่มาช้าไปนะย่ะ ฉันอุตส่าสั่งให้มืก่อนสวมแหวนสะอีก คนในงานพากันมองไปยังแขกผู้มาเยือนคนใหม่ ร่างสูงหล่อเหลาเหมือนนายแบบลูกครึ่ง เดินมาข้างฉันแล้วจับมือฉันให้ลุกตาม คาเอลมองมาที่ฉันแล้วลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับผู้มาใหม่ทันที
"แกเป็ใคร! เข้ามาในงานนี้ได้ไง"
คาเอลกระแทกเสียงถามเสียงดัง ทำให้คนในงานพากันซุบซิบกันใหญ่
"วาเลนนี่มันเื่อะไร บอกแด๊ดสิว่าคนนี้เป็ใคร"
"คนนี้แฟนหนูเองคะแด๊ด"
"แฟน?!!"
ฉันพยักรับงึกงัก ทำให้คาเอลค้อนตาขวับมามองฉันทันที แด๊ดดี๊ถึงกับกุมขมับ คาเอลเดินมาหาเื่คนที่ขึ้นชื่อว่าแฟนฉันทันที
"แกเป็ใคร!"
"ฉันเซ็น เป็แฟนวาเลน"
"อย่ามาโกหก"
"เขาไม่ได้โกหกนะ ก็นายไม่ถามฉันเองหนิ แล้วอีกอย่างฉันก็บอกแล้วนะว่าไม่อยากหมั้น"
ฉันพูดให้คาเอลเข้าใจถึงเจตนาที่ฉันทำตอนนี้และหวังให้เขายกเลิกงานหมั้นบ้าๆนี่ไปซะ ฮ่าๆตามแผนเป๊ะ
"คิดว่าแกจะดูแลยัยนี่ได้หรือไง"
"วาเลนเป็แฟนฉันฉันดูแลได้อยู่แล้ว"
"แกมั่นใจนักหรือไง"
คาเอลปรี่เข้ากระชากคอเสื้อเซ็นทันที เอาจริงๆฉันพึ่งรู้ชื่อเขาก็ตอนที่บอกนี่เหละ
พลัก!~
คาเอลชกเซ็นอย่างแรงจนล้มลงกองกับพื้น
"ทำไรนะคาเอล บ้าไปแล้วเหรอ"
"นี่เหรอว่ะ! ที่บอกดูแลยัยนี่ได้ตัวมึงเองยังดูแลไม่ได้เลย"
ฉันผลักอกคาเอลให้ถอยห่างจากเซ็น เขาโมโหจนเืขึ้นหน้าไม่ฟังฉันสักนิด
"เขาไม่ได้อัธพาลเหมือนนายนะ อย่างน้อยฉันก็ปลอดภัยกว่าอยู่กับนายแล้วกัน"
"เธอจะไม่เลิกยุ่งกับมันใช่ไหม!"
"ทำไมต้องเลิก"
"ก็ดี! งั้นฉันจะแย่งเธอมาเอง ถ้ามึงมีปัญญามึงคงรู้ว่ากูไม่ได้พูดเล่น"
ประโยคหลังคาเอลเน้นย้ำกับเซ็น แล้วเดินออกไปทันที
>>สวนหลังบ้าน
"เจ็บมั๊ยอ่ะ ขอโทษนะเดี่ยวฉันเพิ่มเงินค่าเสียหายให้นะ"
"ไม่เป็ไรหรอก แต่ดูแล้วหมอนั่นก็น่าจะรักเธอมากเลยนะ"
"รักบ้ารักบออะไร กลัวเสียหน้าสิไม่ว่า หมอนั่นแทบจะไม่สนใจฉันเลยแถมไม่เคยทำดีๆกับฉันด้วยซ้ำ"
"ยังไงก็บอกฉันได้เลยนะ ถ้าเธอ้าเพื่อนคอยไปไหนด้วยฉันจะบริการอย่างดีเลย"
เซ็นยิ้มหวานตามสไตส์หนุ่มเ้าชู้ แล้วขอตัวกลับทันที ฉันเจอเขาในig เขาเป็พระเอกMV เพลงอะไรสักอย่างเลยติดต่อให้มาเล่นเป็แฟนฉันแล้วเขาก็ตอบตกลง โดยค่าตอบแทนจิบๆ 200,000 บาท ถือว่าซื้อความสงบให้ฉันละกันนร๊าาา
วันนี้ฉันตื่นนอนอากาศแจ่มใสอย่างกับรุ่งอรุ่นตอยเช้าในการ์ตูนสโนว์ไวท์ หากแต่ตอนนี้เป็เวลา10โมงเท่านั้นเอง วันนี้ทำไรดีน๊า ไปห้างก็ไม่รู้จะช๊อปอะไรแล้ว ไปไหนดี ฉันเลยโทรนัดเซ็นมาคุยเล่นแก้เบื่อหรือเขาพอจะมีสถานที่ดีๆบ้าง พอโทรนัดสถานที่คร่าวๆฉันก็ไปอาบน้ำแต่งตัว วันนี้ฉันเลือกเดรสสั้นตัวใหม่ของGucci สีครีมสวยบวกกับรองเท้าใหม่ล่าสุด
ตอนนี้ฉันกับเซ็นนั่งกินเค้กแลกาแฟในร้านคาเฟ่น่ารักๆแห่งหนึ่ง เซ็นเทคแคร์ดีมากสมกับที่คบผู้หญิงมาเยอะ
"ฉันถ่ายรูปให้เอาไหม"
"จริงดิ ถ่ายสวยๆนะ"
ฉันเอคท่าทำหน้าแบ๊วให้เซ็นถ่ายรูปให้ เรานั่งคุยเล่นกันจนเวลาประมานบ่าย2 ฉันเลยขอตัวกลับ เพราะคิดว่ามานานไปแล้วจะกลับไปดูซีรี่หน่อย่นี้ติดหนักมาก
"กลับก่อนนะ ยังไงวันนี้ก็ขอบคุณนายมาก"
"ยินดีครับ วันไหนก็เรียกได้เลยนะ"
เซ็นยิ้มแล้วโบกมือลาแล้วเดินไปยังรถจองเขา ฉันเลยขึ้นรถตัวเองแต่อ๊ะ ฉันลืมขอรูปจากเขาเลยอ่ะ ว่าแล้วก็ลงจากรถจะไปขอรูปมาอัพลงIg สะหน่อย
แต่ก็มีรถคันหนึ่งจอดขวางหน้าเซ็นแล้วมีชาย2คนลงมารวบตัวเซ็นขึ้นรถไป ฉันเห็นท่าไม่ดีเลยรีบกลับมาที่รถเร่งเครื่องออกไปตามรถคันนั้น
ฉันขับตามมาไกลพอสมควรตอนนั้นรถคันนั้นเลียวมาที่ป่าข้างทางที่ขับไปอีกนิดก็เป็โกดังร้าง แทบจะไม่มีสิ่งมีชีวิตอยู่เลย
ฉันเลือกที่จะจอดรถที่ห่างจากโกดังแต่ไม่มากนัก แล้วตัดสินใจเดินเข้าไปดูใกล้ๆ เสียงโหวกเหวกโวยวายของคนหลายคนดังขึ้น ฉันแอบมองผ่านรูที่มีแค่ฉากไม้พังๆกั้นไว้เท่านั้น